چرخیدم و نگاهی به ساعت روی پاتختی انداختم.
-هفت و نیمه.
گره دستاش باز شد و غلتی زد.
با کمی دلهره گفتم :
-نباید بری خونه بابات؟
انگار تازه یادش اومد.
با دستش روی پیشونیش زد و زیر لب بیان کرد :
-وای حالا با این سر درد کجا پاشم برم؟
دلواپس کف دستم رو روی بازوی برهنهاش گذاشتم.
-برات قرص بیارم؟
روی تخت نشست.
-نه، سر دردم شدید نیست، پاشو آماده شو.
بازوش رو ول کردم و سمت کف دستشویی راهی شدم.
وقتی بیرون اومدم هَویرات توی اتاق نبود.
روی تخت رو مرتب کردم و لباس هام رو با لباس هایی که هَویرات برام روی صنقلبیِ میز توالت گذاشته بود عوض کردم و بیرون رفتم.
توی آشپزخونه بود.
با دیدنم بیان کرد :
-بیا یه لیوان شیر بخور اونجا میگم صبحونه بیارن.
لیوان شیر رو برداشتم و سر کشیدم.
هَویرات حرکت کرد تا آماده بشه.
-مُروا بیا.
لیوان خالی رو روی میز گذاشتم و سمت اتاق حرکت کردم.
وارد اتاق شدم.
-بله؟
از آینه نگاهی بهم کرد.
-آرایش نمیکنی؟
متعجب گفتم :
-آرایش کنم؟
سمتم چرخید و اضافه کرد :
-من مشکلی با آرایش کردنت ندارم.
کنارش از حرکت ایستادم و کرمی به صورتم زدم و با زدن رژ لب قرمز و ریمل کارم رو تموم کردم.
رو به هَویرات اضافه کردم :
-من آمادهام بریم.
موبایلم رو روی تخت کنار کیفم پرت کرد و بیان کرد :
-موبایل و کیفت رو بردار بریم.
با برداشتنشون بیرون حرکت کردم، سوار ماشین شدیم.
موبایل هَویرات باز زنگ خورد.
برداشت و بیان کرد :
-اومدم هیرا تو راهم.
نمیدونم چی بیان کرد بهش که نگاهی به من کرد و اضافه کرد :
-تنها؟ آره، باشه حاج بابا خونهاس؟
-…..
-خداروشکر، خداحافظ.
آروم گفتم :
-گفتن تنها بری؟
قاطعانه جواب داد :
-نه.
ضبط رو روشن کرد.
به بیرون خیره شدم با توقف ماشین به سمتش چرخیدم.
-پیاده شو.
پیاده شدیم و با قفل کردن در ماشین زنگ خونهای رو زد.
به خواست خودش ازش دور شدم که متوجه شده نشم.
با باز شدن در وارد شدیم.
بازوش رو چنگ زدم و با استرس بیان کردم :
-میشه من آژانس بگیرم برگردم؟
سرد اضافه کرد :
-کسی تو رو نمیبینه یه راست میری توی اتاقم و اونجا میمونی.
کنارش قدم برداشتم.
در اصلی خونشون رو باز کرد و جلو تر از من وارد شد به سمتی حرکت کرد با استرس قدم هام رو سریع تر کردم و کنارش توقف کردم.
با متوجه شدن صدایی وحشت کرده بازوش رو با هر دو دستم گرفتم.
-هَویرات؟ چه بیخبر اومـ….
با متوجه شدن من حرف تو دهنش ماسید و خیره شد بهم.
هویرات سرد گفت :
-باید قد بلند گو بگیرم کف دستم و خبر بدم قبل از ورود به اینجا؟
هنوزم خیرهی من بود.
هَویرات به جایی اشاره کرد و اضافه کرد :
-اتاقم اونجاست برو تا بیام.
سری تکون دادم و به اون سمت راهی شدم.
وارد اتاقش شدم و کف دستم رو روی دل نا آرومم گذاشتم.
بعد از چند دقیقه کف دستگیره در پایین اومد، از در فاصله گرفتم.
وارد اتاق شد، یه راست سمت تختش رفت و خودش رو روی تخت پرت کرد.
حرصی با خودش حرف زد.
-پسرهی عوضی واسه من خط و نشون میکشه انگار نه انگار برادر بزرگ ترشم بیشعور.
جعبهی سیگار و فندکش رو از جیبش بیرون آورد، روی تخت نشست و یک نخ سیگار روشن کرد.
شال رو از روی موهام برداشتم و کنارش قرار گرفتم.
با لبخند گفتم :
-بحث بین همهی اعضای خونه ها هست ولی نباید از هم دلگیر بشید. برادرت صلاح تو رو میخواد شاید چون گم شدی از مسیر راست، نباید کم بیاری تو زیستنت، حیاته دیگه بالا پایین داره درست میشه.
سرد اضافه کرد :
-زیستن من همیشه پایین بوده بالا نداشته.
لبم رو با زبونم تر کردم و اظهار کردم :
-راستش رو بخوای منم زیستنم پایین بوده از همون بچگی ولی خودم رو نباختم…
توی حرفم پرید و اظهار کرد :
-اما خودت رو فروختی.
ناراحت لب زدم :
-نفروختم.
عصبی غرید.
-دِ بدبخت قبول کردن شرط پدرت برای ادامه درس خوندنت ازدواج با اون پسرهی غربتی، اگه اسمش فروختن نیست پس چیه؟
با دیدن خاموشیم پوزخندی زد و گفت :
-مشاهده کردی من راست میگم؟ ولی باید یاد بگیری خودتو نفروشی، یا انقدر مطمئن باش که بدون ضرر به کف دستش میاری یا برای همیشه قیدشو بزن.
انگشتم رو میون موهام فرو کردم و اضافه کردم :
-ولی من یاد نگحرکت کردم قید چیزی رو بزنم.
نگاهم کرد و بیان کرد :
-خودم یادت میدم بیب.
نگاهم به پیانوی بزرگی که گوشه اتاق بود انداختم و گفتم :
-پیانو میزنی؟
خاکستر سیگارش رو توی جا سیگاری خالی کرد و اظهار کرد :
-یه وقت دلبسته شدم ولی الان خوشم نمیاد ازش.
آروم با ذوق ریز خندیدم و بیان کردم :
-من عاشق پیانو هستم. میزنی برام؟
خیره نگاهم کرد و گفت :
-زیاد یادم نیست.
با خوشحالی اضافه کردم :
-همون قدر که بلدی برام میزنی؟
تبسم زد، سیگارش رو توی جا سیگاری خاموش کرد و کشیده شد، سمت پیانو حرکت کرد و روی صندلی نشست.
کف دستش رو آروم روی پیانو کشید.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن