مادرش اگر کمی دیگر به این سوال ها ادامه میداد کارآگاهانه به بوسه آنان هم کف دست پیدا میکرد
+ بله !
اوردمش خونه ام .
میخوام پیش طلا باشه ……. پیش دخترم !
دخترِ من !
برای زیستن من تصمیم نگیرین مولین
خوب میدونین من تحمل دخالت رو ندارم !
دو دکمه بالای پیجادهنش را باز میکند و ادامه میدهد
+ به بابا سلام برسونین !
خداحافظ
تماس را قطع میکند
قلبش نمیمیل داشت به هیچ وجه اینگونه با مادرش سخن بگوید
اما اعصابش خراب بود …
از دست خودش عصبی بود !
نمیداند با چه رویی به هال برگردد …
اصلا چطور میتوانست در نگاه های دخترک نگاه کند ؟
آنقدر با موهایش کلنجار میرود که چهره اش به وضوح کلافگی را فریاد میزند
دل را به دریا میزند و به هال میرود ولی خبری از دخترک نیست
در اتاق طلا را که بسته میبیند ، میفهمد دخترک رفته !
خودش را روی مبل می اندازد
با شست و انگشت اشاره اش دو طرف شقیقه هاش را ماساژ میدهد
اصلا نمیاطلاع داشت چرا چنین کاری کرده !
دیده هایش هنوز آنطور که باید واضح نمیدیدند اما این را خوب میدانست که فرد مقابلش ، نفس است !
با این وجود ، تنش را جلو کشیده بود و لب های دخترک را بی اجازه به کام کشیده بود ….
آنقدر به خودش بد و بیراه میگوید که تا به خود می آید ، خونه در روشنیِ گرگ و میشِ صبح غرق میشود .
خسته بود
نمیداند چه قدر خوابیده بود ولی مطمئنا به یک ساعت هم نمیکشید
وقتی هم بیدار شده بود آنطور کف دستِ گل به آب داده بود !
و دیگر تا کنون نتوانسته بود بخوابد
نمیخبر داشت دخترک خوابیده یا نه !
در آن اتاق جایی برای خوابیدن او نبود
نه بالش اضافه ای بود و نه پتو و ملافه ای !
با قدم های نامطمئن سمت اتاق طلا میرود
بر خلاف آنچه عقلش میبیان کرد ، در نمیزند
بی آنکه آوایی ایجاد کند در را ملایم باز میکند
قدمی به داخل اتاق برمیدارد و میبیندش ….
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
**بچه ها فقط همین پارت بود :(((
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن