بابا زنگ میزند
حالم را میپرسد
گراهی شدگیِ صوتیم را میگذارم پای زیاد خوابیدن
میگوید ممکن است تا اخر هفته نیاید و بهتر است شب ها خونه مادرجون بخوابم
قبول میکنم
خودم هم دیگر روحیه تنها ماندن نداشتم .
مسیری خونه میشوم
باید لباس هایم را جمع میکردم و بعد به خونه مادرجون میحرکت کردم .
به خانه که میرسم ، تازه اتفاقات امروزگار مقابل چشمانم قرار میگیرد
مدام تکرار میشوند و من خسته از آنچه در ذهنم میگذرد ، روی مبل مینشینم
خیره به صفحه سیاه تلوزیون ، با خود فکر میکنم باید بیشتر او را میکوباندم
ولی نه ….
او حتی ارزش فکر کردن هم نداشت !
_ لعنت بهت شهریار !
موبایلم زنگ میخورد
اروند بود !
تماس را جواب میدهم
_ سلام
× سلام خاله … بیدال شدی ؟
با گوش دادن آوای طلا ، تبسم به لب هایم می آید
_ سلام عزیزم …. خوبی محبتم ؟
× خوبم … چِلا لَفتی ؟
بیا امشب هم بمون پیشم
همین کم مانده بود که هر شامگاه را در خونه او بگذرانم
_ باز فردا صبح میام عزیزم .
قراره بازی های قشنگ بکنیم
× ژود بیای ها …. بابا الوندم داله میله
_ چی ؟
کجا میره ؟
× نیمیدونم …. من تهنام … بیا ، باشه ؟
_ خ…خب گوشی رو بده بابات عزیزم
قبول میکند
گوشی را به پدرش میدهد و طاما نمیکشد که صدای او در گوشم میپیچد
+ سلام
_ سلام
چه میپرسیدم ؟!
میاضافه کردم کجا میروی ؟
چرا میروی ؟
مگر من چه نسبتی با او داشتم ؟!
+ خانم حکمت من فردا نیستم …. تا یه مدت قراره برم جایی .
طلا رو هم خونه مولینم میذارم ، بنابراین نیازی به اومدنتون نیست
_ ن..نیام ؟
+ نه ….. وقتی برگشتم خبر میدم بهتون که تشریف بیارین .
نمیتوانستم
حقیقت این بود که با حالی که اکنون داشتم تنها بودن و بازی کردن در کنار طلا بود که میتوانست ساکتم کند
_ نمیخواد بیام اونجا ؟
یع…یعنی پیش مولینتون …. بعضی وقتا مواظبش باشم ؟
لحن صوتیش تغییر میکند
شاید کنجکاو
شاید کمی مشکوک به چیزی
+ خوبین ؟
بغض لانه کرده در گلویم را میبلعم
با صوتیی گراهی شده میگویم
_ نه
+ میخواین با طلا باشین ؟
من آدمِ مخفی کردن میل داشته هایم نبودم
دلیلی نداشت که پنهان کنم از دیگران آنچه را در قلب دارم
_ اره … میشه ؟
بی آنکه مکث کند
بی آنکه کمی فکر کند
جوابم را میدهد
+ آدرس رو براتون میفرستم .
شماره شما رو هم قبلا به مادرم دادم که تماس بگیرن باهاتون اگر نیاز شد ، ولی الان بهشون خبر میدم که میاین .
خوشحالی زیر پوستم میدود
_ بیام هر روز ؟
+ هر وقت احساس میکنید که دوست دارید بیاید …. اجباری برای اومدنتون نیست .
_ ناراحت نمیشن که من برم خونه شون ؟
شاید قلبشون نخواد که من ….
اجازه نمیدهد کامل کنم حرفم را
+ نه خانم حکمت . مسروریِ طلا همونقدر که برای من مهم و ارزشمنده ، برای مادرم هم هست .
○●○●○●○●○●○●○●○●
خیره به ویلایی که در آدرس نوشته بود ، مانده ام .
این منزل و حتی خانه خواهرش ، هیچ شامگاهاهتی به خانه او نداشت …
وضع زیستن آنها زمین تا آسمان با اروند متفاوت بود
ولی این را متوجه شده بودم که او خود نمیخواهد اینگونه حیات کند .
برق کفش های برندش ، ساعت خاصش یا لباس های گران قیمتی که میپوشید ، همه و همه نشان میدادند که او وضع مالی بهشدت خوبی دارد .
جلو میروم
زنگ را میزنم و طاما نمیکشد که در باز میشود
وارد باغ بزرگ ابتدای خانه میشوم
طلا را میبینم که از روی سنگفرش ها به سمتم میدود
× اومدی خاله ؟
لبخند میزنم
او منبع انرژی بود
مانند همه بچه ها .
مقابل پایش زانو میزنم و او را به آغوش میکشم
_ سلام عزیزم … صبح بخیر .
با تبسم نگاهم میکند و یکبارهی بوسه ای روی گونه ام مینشاند .
× الوند دُفت میای … خوشحال شدم
موهایش را نوازش میکنم و میپرسم
_ بابا اروندت راهی شد ؟
چرا قلبم میتمایل داشت بگوید نه ؟!
نمیدانم …
هیچ قلبیل منطقی ای برای امیالم پیدا نمیکردم
× آله …. بیدال که شدم نبود .
کف دستش را میگیرم و از جا بلند میشوم که مادر اروند را میبینم
+ سلام خانم حکمت ….. خوش اومدین
_ سلام …. بهشدت ممنونم
با دستش به خانه اشاره میکند و مرا تا داخل جادهنمایی میکند
خدمتکارشان برایم چای می اورد
+ پسرم که گفت تشریف میارین ، بسیار مسرور شدم ….. اما اصلا نیاز نیست که هر روز تشریف بیارین . فقط چون امروزگار جایی جلسه داشتم و باید میراهی شدم واقعا مستاصل شده بودم که طلا رو کجا بذارم .
تبسم میزنم و موهایم را درون شالم مرتب میکنم
_ من وظیفمه که هر روزگار بیام …. ولی به آقای سلیمی هم بیان کردم که اگر مزاحمت میشه براتون من نمیام .
مهربان نگاهم میکند و شیرینی را مقابلم میگیرد
+ این حرفا چیه ….. مراحمین !
طلا با عروسک بزرگی از پله ها پایین می اید و کنارم مینشیند
× ببین علوسکمو
_ چه قدر بزرگ و قشنگه !
سر تکان میدهد
× بابا الوند دیشامگاه بلام خَلیده
میخواهم چیزی بگویم که مادر اروند به حرف می آید
+ خب خانم حکمت ….. اگر اشکالی نداشته باشه من برم جلسه …. زود میام
_ بله … راحت باشین . من هستم پیشش
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن