او نگاهش را بالا می اورد
آبی های نگاهانش را به من میدوزد و غوغا در دلم راه می اندازد
سر پایین می اندازم
خود را مشغول میوه پوست کندن نشان میدهم که طلا دستم را میگیرد و میگوید
× به هانیه بگو که تو بلام موهامو میبندی
( به هانیه بگو که تو برام موهامو میبندی )
با دستش دختری را نشان میدهد که کنار مادرش قرار گرفته و مشغول انار خوردن بود
_ چرا ؟
لب برمیچیند
× بهم پُژ میده … تازه لاک هم ژده
( بهم پز میده … تازه لاک هم زده )
او را روی پایم مینشانم
موهایش را نوازش میکنم و زیر گوشش پچ میزند
_ اینا که نمیدونن ما چه قدر بازی میکنیم باهم و موهامون رو خوشگل میکنیم ….. تازه اگر بدونی فردا چی میخوام بیارم برات !
با ذوق نگاهم میکند و میپرسد
× چی ؟
_ نه دیگه … اینجوری که نمیشه …. فردا میبینی !
قاچی از سیب دهانش میکنم که پدرش صدایش میزند
+ طلا بابا !
برو جای بقیه …. میخوان کادوها رو باز کنن
از روی پایم کشیده میشود و سمت میز میرود
جرعه ای از چایم را مینوشم و صدایم را تاحدی پایین می اورم که تنها او بشنود
_ میگم که …… شما میدونین هانیه چی بهش اظهار کرده ؟
سرش را سمتم برمیگرداند
چه قدر خیره شدن در مردمکِ نگاهش سخت بود !
+ نه …. فقط میگه بهش پز داده !
شنیدن این کلمه از دهان او انقدر خنده دار بود که به خنده می افتم
چای در گلویم میپرد و به سرفه می افتم
نگران ، از جا بلند میشود و چند باری به پشتم ضربه میزند
از کارَش ، نفس بیشتر در گلویم گیر میکند
او صدایش را بالا میبرد
+ ترانه یک لیوان آب بیار
طلا با نگرانی سمتم میدود و نگاهم میکند
ترانه که اب می آورد ، او لیوان را به دهانم نزدیک میکند
جرعه ای از آن میخورم که نفسم راه باز میکند .
چرا در این خانواده ، فقط او بود که نگاه های این چنینی داشت ؟!
نمیاظهار کرد من عادت به این رنگِ نگاه ندارم ؟!
مقابل پایم زانو زده بود و با نگاه های منتظر ، میپرسد
+ خوبین ؟
ذهنم طول میکشد تا تجزیه و تحلیل کند حرفش را .
گیج سر تکان میدهم
_ خوبم
طلا کف دستم را میگیرد و کنارم می ایستد
× نفس عمیگ بکش خوف میشی
( نفس عمیق بکش خوب میشی )
تبسمی به رویش میزنم
میپرسم
_ سرویس بهداشتی کجاست ؟
او از مقابلم کشیده میشود و در انتهای سالن را نشانم میدهد
قد بلند میشوم و با عذرخواهی از بقیه ، به سرویس بهداشتی پناه میبرم
به چهره ملتهب و برافروخته ام خیره میشوم
بی شک اگر بیشتر آنجا میماندم ، پِی میبردند که قرمزی صورتم ارتباطی به سرفه هایم ندارد .
آب به صورتم میپاشم
به خود که مسلط میشوم ، از آنجا بیرون می ایم .
به هال برمیگردم و با نمتوجه شدنِ او ، خیالم راحت میشود
از ترانه میپرسم
_ ببخشید….. طلا کجاست ؟
به اتاقی اشاره میزند
× با بچه ها رفتن تو اتاق پسرم
_ میشه برم ؟!
مهربان نگاهم میکند
× معلومه عزیزم …. برو .
از اتاق ها رد میشوم تا به اخرین اتاقی که او نشان داده بود برسم که صدایی پاهایم را در جا قفل میکند
× اون کیه اروند ؟!
+ کی ؟
خود را بیشتر به در نزدیک میکنم تا مبادا کسی مچم را بگیرد
× همین دختره که اوردیش اینجا …… من مادر طلام … میفهمی ؟!
+ این که من برای پرستاری از دخترم کی رو میارم یا با خودم کجاها میبرمش ، هیچ ارتباطی به تو نداره .
از لای در ، میتوانستم چهره زنی را ببینم که از ابتدای وارد شدنم روی او زوم بود ….
همسرش بود پس ….
طلاق گحرکت کرده بودند !
اما او اینجا چه میکرد ؟!
× میخوای به پاهات بیوفتم ؟!
چرا نمیذاری بفهمه من مادرشم ؟!
چرا کاری کردی که وقتی هانیه رو دید که اینجوری به مادرش وصله ، به جای اینکه بیاد بغل من ، به تو بگه زنگ بزنی به پرستارش ….
میبینم که او پوزخند میزند
اخم های درهمش ، هر لحظه شمشاهده کرد تر از قبل میشدند …
+ بشین با خودت فکر کن که اون دختر چی داره که تو با اینکه سنت بالاتر از اونه ، بهش نرسیدی !
سمت در می اید و من با سرعت خود را به اتاق اخر میرسانم
طلا با دیدنم دست میزند و اشاره میزند کنارش بنشینم .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن