_405
به خود و حال روحی ام پوزخند میزنم که صدای چرخش کلید در قفل می آید
و پشت بندِ آن ، آوای بشاش و پر از ذوق طلا
× آخ جون … خاله اومده
بهسرعت اشک هایم را پاک میکنم و از جا کشیده میشوم
اروند پشت سر او ، وارد خونه میشود و نگاهش به من می افتد
+ صبح بخیر
میتمایل داشتم طعنه بزنم که من هم مانند او شب را نخوابیده ام ، هر جند که قلبایلمان کاملا متفاوت بود .
_ سلام . صبح شما هم بخیر
در را پشت سرش میبندد و طلا خود را در آغوشم می اندازم
_ صبح بخیر طلا خانم ….. کجا بودی مضطربت شدم ؟
کف دست دور گردنم حلقه میکند و گونه ام را میبوسد
× پیش مادَل بُزُلگَم بودم
میخبر داشتم
فقط میتمایل داشتم مطمئن شوم
_ آها …. خوش گذشت ؟
سر تکان میدهد
× آله … با شایان بازی کَلدیم .
ولی دُفتم میخوام بیام پیش تو
سرش را بارها میبوسم و سمت اتاقش میروم
_ عاشقی منی شما
لباس هایش را عوض میکنم و او مدام از روزگار گذشته برایم تعریف میکند
و من احمقانه و برای سوزاندن خودم ، ارام میپرسم
_ بابا هم دیشامگاه پیشت خوابید اونجا ؟
همانطور که حنا را نوازش میکرد ، لب میزند
× نه .. لَفت
لبخند میزنم
نَفَسِ ویران گشته را پشت تبسم پنهان میکنم و همراه او به آشپزخونه میرویم
اروند در حال چای ریختن بود !
_ ممکنه بعد از صبحانه حرف بزنیم ؟
سرش را سمت من برمیگرداند
+ البته !
تشکر ریزی میکنم و طلا را روی صنقلبی مخصوصش مینشانم
+ تا برم دنبال طلا و بیام طول کشید … معذرت میخوام ، معطل شدین !
#part_406
خود را مشغول نوازش کردن طلا نشان میدهم
_ معطل نشدم .
هم صحبتی کردم با عزیزی که اینجا بود .
کف دست از چای ریختن میکشد
+ چی ؟
پوزخند میزنم
لقمه ای برای طلا درست میکنم و تکرار میکنم
_ گفتم که …. حوصلم سر نرفت .
+ تا ساعت چند اینجا بود یعنی؟
وا میروم
دلم از کشیدها سقوط میکند و مانند ماهی از آب گحرکت کرده ای ، مدام خودش را به این سو و آن سو میکوبد
دیدی نفس ؟
دیدی چگونه بی پروا تایید کرد بود مهتاب را ؟
_ چند …. چند دقیقه قبل از اینکه شما بیاین ، راهی شد
دو فنجان چای را روی میز میگذارد و لیوان شیر طلا را هم مقابلش میگیرد
+ چه دیر !
پوزخند میزنم
روی صنقلبی کنار طلا مینشینم و خیره میشوم به کنجدهای روی نان سنگک
صدای پلاستیک که می آید ، به او که کف دست در جیب شلوارش فرو برده بود و ورق قرصی بیرون می آورد ، خیره میشوم
دروغ است اگر بگویم زنده میمانم
لاف است اگر بگویم حسادت نمیکنم
گلویم تیر میکشد
انگار بغض عجیبی در گلویم قرار گرفته است …
انگار کسی تیشه به جانم میزند …
+ چای سرد میشه
کی به چند قدمی ام رسیده بود ؟!
یا کی قرار گرفته بود و فنجان چایش را به دست گرفته بود ؟
حرف نمیزنم که اگر بگویم بغضم میشکند
لب اگر از لب باز کنم ، رسوای جماعت میشوم
سر پایین می اندازم و فنجان چای را به لب هایم نزدیک میکنم و بی توجه به اینکه ممکن است داغ باشد ، جرعه ای از آن مینوشم
زبانم آنقدر یکبارهی میسوزد که آخ قد بلندی میگویم و فنجان را روی میز میگذارم
_ آیی
او سراسیمه از جا قد بلند میشود
نمیدانم برای چه سمت یخچال میرود ، اما نجوایش به گوش میرسد
+ بیان کردم سرد میشه نگفتم سرده که یک راست خوردی!
*بچه ها این پارت جا مونده بود
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن