صورتم را بارها میشویم تا اثری از قرمزی دیده هایم باقی نماند
برای خودم و بابا صبحانه درست میکنم و در تمام مدت سعی میکنم سرم پایین باشد تا متوجه برافروختگی صورتم نشود
+ چیزی شده بابا جان ؟
او اما زرنگ تر از این حرف ها بود
_ نه …. چیزی نشده
+ من دخترِ خودم رو نمیشناسم یعنی ؟
چی شده که نفسم دیگه شوخی و خنده نمیکنه ؟
حواسم هست دو روزگاره پکری !
دیشامگاه هم که رفتی خونه مادرجون ….. فرار میکنی از من بابا ؟
سرم با ضرب بالا می آید
_ نه بابا جون این چه حرفیه ؟
من فقط …. فقط یکم قلبم گرفته ، همین !
بابا برایم لقمه ای درست میکند و سمتم میگیرد
+ سرِ کارت همه چی خوبه بابا ؟
مشکلی نداری ؟
اگر تمام بحث های دیروزگارمان در خانه و پارک را کنار میگذاشتم ، نه …. هیچ مشکلی نبود !
ولی نمیشد فراموش کرد دیروزگار چه میانمان گذشته !
_ خوبه همه چی …… نگرانم نباشین
بابا از جا بلند میشود و سرم را میبوسد
به آغوشم میکشد و دلم را آرام میکند
چه قدر نیاز داشتم کسی اینگونه مرا در آغوش بگیرد و به خود بفشارد .
_ دوستتون دارم بابا
+ منم دوستت دارم دختر گلم .
قد بلند شو …. خودتو لوس نکن .
باید بریم سرِ کار !
میخندم و از جا قد بلند میشوم
بابا ماشین را نیاز داشت امروزگار !
با اتوبوس به منزل او میروم
پشت در می ایستم و چند بار نفس عمیق میکشم و کلید در قفل می اندازم
با آسانسور بالا میروم و میخواهم زنگ خونه اش را بزنم که با دیدن یک جفت کفش زنانه و پاشنه قد بلند ، دستم در میانه مسیر خشک میشود
#part_402
زانوهایم میلرزند
دستم را عقب میکشم و کلید را در می آورم
حتما ترانه بود
شاید هم سمیه خانم !
ذهنم میخواهد یک ولی و اگر دیگر بیاورد و از حضور مهتاب بگوید ولی من اجازه نمیدهم ….
فکر نمیکنم ….
تصمیم میگیرم زنگ نزنم
کلیدم را بیرون میکشم و ساکت در قفل میچرخانم
منزل در خاموشی فرو راهی شده بود
ملایم وارد میشوم و در را پشت سرم میبندم
مانند دزدی که سعی در بی صوت جاده راهی شدن داشت ، روی انگشت هایم قدم برمیدارم و جلو میروم
به هال که میرسم ، سمت اتاق طلا میروم
ولی هر چه نگاه میچرخانم ، نمیبینمش
شاید سرویس بهداشتی حرکت کرده بود
شاید هم شب گذشته را در اتاق پدرش مانده بود
از اتاقش که بیرون می ایم با متوجه شدن زنی که پشت به من توقف کرده بود ، قدم هایم خشک میشوند
تنها پوشش یک لباس مردانه بود .
دست به کمرش میگیرد و برمیگردد که نگاهمان روی هم خشک میشود
کف دست روی دلش میگذارد و جیغ آرامی میزند
× ترسیدم !
شما اینجا چیکار میکنی ؟
لباس اروند بود در تنش ….
برهنه بود …
ساق پاهایش را آزادانه نشان میداد
مهتاب دیشب با او بود !
_ م..معذرت میخوام
پوزخندی میزند و قدمی به جلو برمیدارد
× فکر کردم اروند اومده …. راهی شده بود قرص بخره
خنجر به جانم میزند
دلم را از سینه ام بیرون می اورد و نه یک بار ، بلکه بارها به در و دیوار خونه میکوبد !
سکوتم را که میبیند ، میگوید
× چه دیرم شد … باید برم سر کار !
اروند بهت نبیان کرد امروز دیرتر بیای ؟
طلا رو دیشب برده خونه مامانش !
چه قدر دلم میتمایل داشت بدوم
بیرون بروم و ….
هوایِ مسموم اینجا را نفس نکشم
_ ناظهار کردن چیزی
دستی به موهای بلند و جذابیش میکشد و سمت اتاق اروند میرود
× اها … حالا که اومدی …. صبر کن یکم دیگه میاد طلا !
وارد اتاق میشود و در را میبندد
تنِ زنجیر کشیده ام را روی مبل می اندازم
نگاه میبندم و قطره اشک سمجی از گوشه دیدهم به روی گونه ام میریزد
چه با خود فکر میکردم و چه شد !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن