#راوی
خسته ، از ماشینش پیاده میشود و منتظر میماند تا آسانسور پایین بیاید و سوار شود که همجاده او ، عامری هم سوار آسانسور میشود
به رسم ادب سلام میدهد
+ سلام جناب عامری
× سلام از ماست …. فضاماه اما چه قدر دیر تشریف آوردید امشب !
خب … فضاما بود دیگر .
خوب بود خودش هم میدانست و باز میاضافه کرد !
+ کاره دیگه …. طول میکشه !
نیشخند مرد را میبیند و اما قلبیلش را نمیفهمد
× آخه چی جوری به یک دختر کم سن و سال اعتماد کردین که مراقب دخترتون باشه ؟ اونم تا این موقع از شب !
به او چه ربطی داشت آخَر ؟!
خسته بود
حوصله حرف زدن نداشت
تنها لب میزند
+ به ایشون اعتماد دارم
در آسانسور باز میشود و او قدم های کشیدهی برمیدارد تا بهسرعت تر خلاص شود ولی مرد ، تیر اخَر را میزند
× حتی اگر به شما علاقه مند باشه ؟
قدم هایش سنگ میشوند
می ایستد و به عقب برمیگردد
+ آقای عامری بهتره قلبدادهی پرستار دختر من نشین !
از رفتارها و حرف هاتون این طور برداشت میشه …… اون خانم ارتباطی به من نداره ، اما تا زمانی که پیش منه و تو این خونه ، مطمئن باشین اجازه نمیدم خطری تهدیدش کنه .
الان هم بهتره برید خونه . چشم هاتون قرمزه …. مشخصه شما از من بیشتر خسته این .
این را میگوید
کفش هایش را در می اورد و بی توجه به نگاه بهت زدهی عامری ، وارد خونه میشود
آرام لب میزند
+ یالله
کم خسته بود که این مرد با چرت و پرت اضافه کردن هایش اعصابش را هم به هم بریزد ؟!
کیف و پالتواش را روی جالباسی دم در میگذارد و وارد هال که میشود نگاهش به جسم مچاله شده دخترک روی مبل می افتد .
آرام به جلو قدم برمیدارد و چشمش به منظم بالا و پایین حرکت کردن قفسه سینه دخترک که می افتد ، میفهمد خواب است .
به اتاق طلا میرود
دخترکش لبخند به لب داشت و به نظر میرسید دارد خواب های خوب میبیند
او هم تبسم به لبش می آید
جلو میرود و بدسه ای روی شقیقه نازکش میزند
پتو را روی تنش مرتب میکند و بیرون میرود
نیم نگاهی به آشپزمنزل می اندازد
کتری روی کمترین درجه ، داشت میجوشید
دخترک چای هم گذاشته بود و او چه قدر نیاز داشت به یک فنجان چای تا خستگی تنش از بین برود .
برای خودش چای میریزد
روی میز ، یک ظرف پر از سیب زمینی و گوشت سرخ کرده بود
یک ظرف ، درست به اندازه او !
برای او !
پشت میز مینشیند
قندی در دهانش میگذارد و لبش را لبه فنجان نزدیک میکند
بخارِ چای به صورتش برخورد میکند و تبسم نازکی روی لبش مینشاند
چایَش را که مینوشد ، از جا بلند میشود و میرود تا دخترک را بیدار کند
آنقدر عمیق خوابیده بود که خستگی اش از چند فرسخی هم به چشم می وارد شد
کنار مبل می ایستد
تجربه اش را داشت
دخترک خوابِ سنگینی داشت
+ خانم حکمت ؟
میاطلاع داشت با صدا زدن به جایی نمیرسد ولی چاره دیگری داشت مگر ؟!
+ خانم حکمت؟
نگاهش به موبایل دخترک روی میز می افتد
داشت زنگ میخورد و نام “بابا” روی آن خودنمایی میکرد
نمیخبر داشت باید جواب بدهد یا نه !
پدرش مضطرب میشد
ساعت از ۱۱ هم گذشته بود و این دختر ، هنوز اینجا بود
موبایل خودش را برمیدارد
شماره سرهنگ حکمت را میگیرد و طولی نمیکشد که با اامان بوق ، صوتی خسته مرد در گوشش مینشیند
× سلام آقای سلیمی
+ سلام جناب سرهنگ …. عذر میخوام بدموقع مزاحم شدم .
× خواهش میکنم …. حقیقتش الان میخواستم به شما زنگ بزنم .
دخترم هنوز خونه نیومده … مضطربش شدم
عرق شرم روی صورتش مینشیند
+ شرمندتونم .
من امشامگاه کارهام یک مقدار زیاد بود تازه رسیدم خونه .
خانم حکمت الان خوابن و خب …. هر چی صدا میزنم بیدار نمیشن .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن