قدمی به سمتم برمیدارد
نیم نگاهی به دخترکش می اندازد و میگوید
+ اگر میشه لباساش رو بیارین که ببرمش
_ صبر نمیکنین بیدار بشه ؟
به ساعت مچی اش نگاهی می اندازد ، لب پایینش را با زبان خیس میکند و میگوید
+ نه …. شامگاه میبینه شما رو .
بهتره الان ببرمش خونه مولینم !
باشه ای میگویم و علی رغم میلم ، کاپشن و کلاه طلا را به کف دستش میدهم
او ملایم و با طمانینه ، لباس ها را تنِ دخترکش میکند و به آغوشش میکشد
جلو میروم
کف دستِ پایین افتاده طلا را میگیرم و میبوسم
_ طفلک خیلی خسته اس .
او را در آغوشش جا به جا میکند و سرِ طلا را روی شانه اش میگذارد و میگوید
+ به طلا باشه ، تا شامگاه میخوابه !
و اِلّا صبر میکردم بیدار بشه بعد برم
گوشه لبم را گاز میگیرم و تای ابرویم را بالا می اندازم
_ ولی به نظر میرسه اونی که قراره تا شب بخوابه ، شما باشین
متعجب نگاهم میکند
دست به کمر میگیرم و بیشتر توضیح میدهم
_ خستگی از نگاهاتون میباره
+ انقدر واضحه ؟!
سمت در اتاق میروم و سر تکان میدهم
_ ضایَس !
با لحنی که مشخص بود خنده اش را میخورد ، لب میزند
+ من بتونم روی طرز حرف زدن شما یک تاثیر کوچولو بذارم ، راضیم !
_ اتفاقا منم ….. چه معنی داره کسی دماغ رو بینی بگه ؟!
سعی میکند با گاز گرفتن لبش خنده اش را بخورد ولی نمیتواند و لب هایش رنگ تبسم به خود میگیرند
+ حتما از نظر شما اینا لوس بازیه !
شانه بالا می اندازم
_ بی شک همینطوره !
میخندد و از کنارم میگذرد
از اتاق بیرون میرود و من هم پشت سرش حرکت میکنم
بابا در حال اوردن کیک بود که با دیدن اماده بودن او ، متعجب میپرسد
× تشریف داشتید هنوز !
کجا به این زودی؟
اروند با همان لحن مودبانه و دِلبَرَش ، میگوید
+ زحمت دادیم سرهنگ …… هم دخترم ، هم خودم .
بیشتر از این مدیون نکنید !
#part_292
× نفرمایین … رحمتین!
دل ما هم باز شد که طلا خانم دیشامگاه پیش ما بود .
بازم تشریف بیارین
اروند کفش هایش را میپوشد و پاسخ میدهد
+ نظر لطف شماست . ممنونم
از بابا خداحافظی میکند و بعد ، نگاهش را به من میدوزد
+ روزگارتون بخیر خانم حکمت
بی شک مشکلی برای دلم به وجود وارد شده بود
و گرنه چه قلبیلی داشت با همین جمله ساده ، چنان تپشش بالا رود که احساس کنم گونه هایم هم قرمز شده اند
_ ر…روز شما هم بخیر
بابا در را برای او باز میکند و من با متوجه شدن کف دستِ باند پیچی شده اش ، پشت سرش حرکت میکنم تا در ماشین را باز کنم
برمیگردد و وقتی میخواهد در را باز کند ، با دیدن من جا میخورد
خنده ام میگیرد
جلو میروم و در را باز میکنم
طلا را روی صنقلبی مخصوصش میخواباند و بعد در ماشین را میبندد
+ خیلی ممنون
کف دست هایم را در هم حلقه میکنم که نگاهش به بازوهایم می افتد
+ کاپشن نپوشیدین ، برین داخل
او عوض شده بود یا دل من امروزگار درست و حسابی کوک نشده بود ؟!
جواب یک چیز بود ….
من !
این من بودم که عوض شده بودم
که دیده های آبی تیره و گاهی روشنش، دیگر مانند قبل برایم غریبه نبود …
که از مردمک خوش رنگِ نگاهش احساس میگحرکت کردم
که داشتم به دنبالِ هر جمله ای که میاظهار کرد ، جان میدادم و جان میگراهی شدم .
_ م…میرم
در راننده را باز میکند و به من که همانجا از حرکت ایستاده بودم ، نگاه می اندازد
+ خانم حکمت ، گوشِتون با منه ؟!
گیج بودم
حتی نفهمیده بودم سوالش چیست ….
منظورش چیست ….
_ یعنی چی ؟
گوشم رو واسه چی میخواین ؟
چشم ریز میکند
پوزخند میزند و میگوید
+ گوشِتون رو نمیخوام … اما مسرور میشم حواستون به اطرافتون باشه .
هوا سرده …. میگم برید داخل !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن