ترانه چندبار پشت سرهم در زد ولی کسی جواب نداد.
دلش آشوب شد.
ماهرخ اظهار کرده بود، بیاید و حال در را بازنمی کرد.
بهسرعت با کلید یدک در را باز کرد و وارد خونه شد.
در کمال حیرت ماهرخ را مشاهده کرد که نقش زمین شده و چشمانش نیمه باز هسشتابزده.
نفس های قد بلند و عمیق می کشید تا هوا را وارد ریه هایش کند.
ترانه ترسیده کیفش از کف دستش رها شد و سمت دخترک دوید…
-خدا مرگم بده، ماهرخ…؟!
بهسرعت کشیده شده و سمت اشپزخونه دوید و از داخل کشو اسپری اش را برداشت و بیرون رفت…
کنارش جای گرفت و کف دست زیر سرش برد و اسپری را داخل دهانش برد.
دخترک با ته مانده توانش نفس عمیقی کشید و چشمان پر از اشکش را بست…
***
لحظات به سختی گذشت.
هر وقت به این حال دچار می شد باید اسپری تنفسی همجادهش باشد اما ماهرخ کله شق تر از این حرف ها بود…
ترانه با عصبیت اضافه کرد: چی شده که به این حال و روز افتاده بودی…؟!
ماهرخ لبخند تلخی زد.
-از بیمارستان بهم زنگ زدن که حال مهگل بد شده…!
ترانه شاکی شد: خب بد شده که شده، تو چیکار می تونی بکنی…؟!
-امروز صبح… اون پیرمرد… رو متوجه شدم… ازم میل داشت… زن شهریار بشم…!
ترانه پوزخند زد: خب تو چی گفتی؟!
ماهرخ نگاه گراهی شد و ملایم اضافه کرد: جواب منفی دادم اما حالم بد شد و یه دفعه شهریار هم اومد…
ترانه جا خورد: اون برای چی…؟!
این بار ماهرخ پوزخند زد: که بگه حتی شده الکی زنش بشم…!
-وای خدا این طایفه دیوانه هستن و آدم رو هم دیوونه می کنن…!
-چیز تازه ای نیست…
-خیلی خب حالا چی به شهریار اضافه کردی…؟!
ماهرخ با مکثی گفت: چیزی نگفتم ولی مجبورم شده الکی موافقت کنم تا مهگل عمل بشه…!!!
با ترس و دلواپسی به همراه ترانه وارد بیمارستان شدند و یک راست سمت بخشی که مهگل بستری بود، رفتند…
پرستار به محض دیدن ماهرخ اخم درهم کشید و بیان کرد: معلوم هست کجایی…؟!
ماهرخ ترسیده گفت: چی شده…؟!
-حال خواهرت هیچ خوب نیست اگه اینجور پیش بره نباید امیدی به زنده موندنش داشته باشی…
تن ظریف و لرزان ماهرخ درهم لرزید و روی زمین افتاد…
ترانه جیغی کشید و کنار دخترک قرار گرفت.
دیگر کف دست خودش نبود و اشک هایش ریخسریع.
عادلانه نبود.
این حیات و این همه نیرنگ و گروکشی عادلانه نبود.
هق هق هایش قلب ترانه و پرستار را خون کرد که با همان حال خراب کشیده شد و با صوتی گحرکت کرده اش اظهار کرد: می خوام ببینمش…!
گرد غم روی صورت پرستار نشست.
اجازه نداشت.
-توی آی سی یو هست، نمی تونی ببینیش… فقط… فقط باید هرچه زودتر عمل بشه…!!!
ماهرخ چشم بست.
سمت ترانه برگشت و با آه و ناله اظهار کرد: متوجه شدی؟! می خوان مجبورم کنن… می خوان تنها کسی رو که دارم ازم بگیرن یا نه با استفاده از تنها کسی که دارم من و مجبور کنن تا به این اجبار تن بدم…
ترانه طاقت نیاورد و بغلش کرد.
وقت گریه زاری نبود.
باید مثل تمام این سال ها قوی می بود و جلو می راهی شد.
قرار نبود ان پیرمرد حکم کند و او اطاعت کند…!!
از ترانه جدا شد.
-به خاطر مهگل به اجبارشون تن میدم اما قرار نیست راحت بگذرم…
ترانه قلبواپس شد.
-مطمئنی…؟!
-مجبورم…!
-مضطربتم…!
-برام دعا کن ترانه… به کاوه نگو تا خودم بهش بگم… می ترسم قاطی کنه…!!
کیفش را از کف دست ترانه گحرکت کرد و در میان قلبواپسی هایش حرکت کرد…
شماره شهریار را گحرکت کرد.
چند بوق خورد تا مرد جواب داد.
آوای بمش در گوش ماهرخ طنین انداز شد…
-ماهی…؟!
دخترک بغضش را فرو داد.
-خوب می دونی انصاف نیست شهریار خان! خوب می دونی من بی کس، جونم برای خواهرم میره… معامله کثیفیه اما باشه قبول می کنم…! قبول می کنم زنت بشم حاج شهریار شهسواری…!!!
نفس در سینه شهربار حبس شد.
مضطرب حال دخترک شد.
دوست نداشت ماهرخ را زجر بدهد ولی چاره ای نداشت و این اجبار به نفع خود دخترک بود.
-ماهرخ کجایی…؟!
تن دخترک مانند بید می لرزید…
-شهریار خواهش می کنم… به دوستت بگو بیاد… خواهش می کنم…!!!
-کجایی ماهرخ…
دخترک نفس گرفت.
-دم شرکتتم…
-همونجا باش دارم میام…
تماس قطع شد و ماهرخ سر روی فرمان گذاشت و اشک ریخت.
***
-من شرط دارم…
شهریار نگاهش کرد.
-چه شرطی…؟!
شاید صیغه شدن پیشنهاد جالبی نبود ولی کار دیگری می توانست بکند.
ماهرخ سمتش برگشت و با جدیت گفت: حق طلاق می خوام…!!!
شهریار متعجب تاک ابرویی بالا انداخت.
هدف دخترک معلوم بود.
پوزخند زد: همچین شرطی نداریم ماهی…!
-بهم نگو ماهی…!
اخم کرد: باید عادت کنی… ماهی…!!!
ماهرخ با نفرت و عصبیت نگاهش کرد…
-یک روزگار نوبت منم میشه که اونوقت شماها به التماس میفتین…!
شهریار قدمی سمتش برداشت: حاج آقا منتظره…!
حال ماهرخ خوب نبود.
مجبور بود..
-من حق طلاق می خوام…
شهریار خیره و طولانی نگاهش کرد.
رنگ به صورت دخترک نبود.
شاید یک صیغه هم فعلا خوب باشد…؟!
-همچین قراری نبوده و نیست…!
دخترک باز به التماس افتاد: تو رو خدا شهریار… حالم بده، درکم کنین… مگه قراره فرار کنم…!!!
-اونقدر دیوونه هستی که هیچ کاری ازت بعید نیست اما فعلا قرار نیست عقد دائمی باشه که احتیاج به حق طلاق باشه…
-یعنی چی…؟!
-یه صیغه محرمیته تا بتونیم دهن مهراد رو ببندیم…!
ماهرخ حیرت زده نگاهش کرد.
چه فکر می کرد و چه شد…؟!
رکب سنگینی خورده بود…!
-چی تو سرتون می گذره؟! چه نقشه ای برام کشیدین…؟!
-هیچی ماهی! چیزی برای نگرانی وجودنداره که ترسیدی! من فقط می خوام تو در ولین باشی…!
دخترک براشفت: درامان باشم اونوقت با صیغه شدن…؟!
-مجبوریم! اجبار، می فهمی…؟!
ماهرخ کف دست به کمر با عصبیت اضافه کرد: نمی فهمم! اصلا من به این اجبار تن نمیدم…!
میل داشت برود که مچ کف دستش اسیر دست بزرگ و درشت شهریار شد…
شهریار نزدیکتر رسید و با برآشفتهت تهمتوجه شد کرد: قرار نیست به حرف تو باشه! تااینجا اومدی و زنم میشی… پس حرفی نیست… یا اگر نمی خوای بیشتر به مهگل فکر کن…!!
ماهرخ وا راهی شد و نگاه بست.
اشکش چکید و قلب شهریار خون شد.
دخترک تسلیم شده و به هممسیر شهریار وارد محضر شد…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن