نگاهانم را برایش گرد کردم.
_نمیتونی توی کلکل از حرفهای خودم به ضررم استفاده کنی این نقض قوانینه!
نگاهکی زد.
_خب قوانین گذاشته شده واسه شکسته شدن!
درصدم ثانیه نگاهش جدی شد.
_در ضمن دیگه اون حرکت زشت رو ازت نبینم. وقتی حرف میزنی مودبتری!
لپهایم را باد کردم و جواب ندادم که حرصی اضافه کرد: گفتم میتونی حرف بزنی فریا انقدر نرو رو اعصاب من.
شاکی نگاهش کردم.
_من میتونم موقعی که میخوای با نگاهت کتکم بزنی از حق الخاموشیم استفاده کنم و جایزهت رو بهصورت زوری بهت غالب کنم!
نفسش را پرآوا بیرون داد و به خیابان خیره شد.
لبم را تر کردم و بهآهستهی اظهار کردم: باشه حق با توئه حرکت زشتی بود دیگه تکرار نمیشه!
بالاخره لبخند کمرنگی روی لبانش قرار گرفت.
_آفرین آنا کوچولو!
لبم کج شد.
_همواره انقدر راحت اشتباهم رو قبول نمیکنم. الکی به دلت صابون نزن.
آهی کشید و ماشین را گوشهای پارک کرد.
_فریا من از وقتی که مجدداً باهات آشنا شدم راجعبه هیچی در رابطه با تو قلبم رو صابون نمیزنم و دقیقا میدونم با چه پدیدهای رو به رو هستم…
بعد در ماشین را باز کرد.
_حالا پیاده شو بریم یه چیزی بخوریم. شاید اگه دهنت با غذا پر بشه بتونیم چند دقیقهای رو توی صلح بگذرونیم!
بیتوجه به حرفهایش بهسرعت از ماشین پیاده شدم و به سوی اولین فست فود به مسیر افتادم که از پشت دستم را کشید.
_کجا میری آنا؟ قراره بریم رستوران.
لب و لوچهام آویزان شد.
_ولی من دلم پیتزا میخواد.
کمی مکث کرد و نگاهی به اطراف انداخت.
_مطمئنی میخوای بری فست فودی؟ یعنی واسهت مهم نیست اگه با هم تو یه رستوران غذا نخوریم؟
به آرامی ریز خندیدم.
_چی داری میگی نامی؟ قراره اینجوری شخصیت همدیگه رو بسنجیم؟
چی میشه بعد از دوتا قراری که تمام تلاشت رو کردی بگی برای من ارزش قائلی قرار سوم رو توی یه فست فودی ارزون قیمت بگذرونیم؟ خیال کردی ممکنه بهم بربخوره؟
شانهای بالا انداخت و به آرامی بیان کرد: فکر نمیکردم یه روی دیگه هم داشته باشی.
کف دستش را گراهی شدم و او را به سوی فست فودی کشاندم.
_باور کن من یه دختر بچهی ننر که قراره نقش باباش رو بازی کنی نیستم نامی… فقط گاهی خوشم میاد فشار خونت رو بالا و پایین کنم!
خندید و کف دستم را میان کف دستانش فشرد.
_بچه پررو… حداقل تو روی خودم نگو.
شانهای بالا انداختم.
_من توی رقابت همیشگی حریف صادقی هستم.
کمی مکث کرد و پشت دستم را به انگشت شست نوازش کرد که باعث شد قدمهایم بهآرامی شود.
_اما ما رقیب هم نیستیم آنا کوچولو… من همواره بهترین دوست و حامیت بودم یادت راهی شده؟
بهتر بود همین الان قلبم کف دست از بازی بردارد.
_نظرت چیه بار دیگر واسهم یادآوریش کنی. هوم؟
در را برایم باز کرد تا جلوتر قدم بردارم.
_اگه دست از چنگ و دندون نشون دادن بهم برداری همین کارم میکنم.
چشمکی زدم.
_این جوری که بازی بسیار آسون میشه… چالش پذیر باش مرد گنده، بهدست آوردن اعتماد من به همین آسونیا نیست.
برعکس دفعات قبل صندلی را برایم عقب کشید تا بنشینم.
_منو دست کم نگیر آنا قبل از این که بتونی کف دست بجنبونی به خودت میای و میبینی دنیات پر شده از نامی شهیاد!
#پست_101
با غرغر چشمی چرخاندم.
_آخ که من اون دنیا رو می…
_مودب باش فریا…!
با متوجه شدن لحن جدی و پرهشدارش پوفی کشیده و حرفم را ادامه ندادم.
_بعد میگی چرا با باربد صمیمیتری!
چراکه اون اجازه میده هرجور که قلبم میخواد جلوش حرف بزنم.
سرش را تکان داد و با خونسردی گفت: جفتتون نیاز به تربیت شدن دارین!
نگاهانم را برایش گرد کردم.
_ما اسب یا همچین چیزی نیستیم که بخوای تربیتمون کنی!
پوفی کشید و دستانش را بالا برد.
_منظورم این نبود… ما با هم رفاقتم آنا یادت حرکت کرده؟
هومی کشیدم و تکیهام را به صنقلبی دادم.
_ممنون میشم بعد از هرباری که سر تاپام رو قهوهای میکنی اینو بهم یادآوری نکنی!
خاموشی کرد و پلکهایش را بههم فشار داد.
انگار تصمیم داشت دست از بحث کردن بکشد.
ولی این باعث نمیشد منم همین را بخواهم.
_نیاز به چیزی داری که فشار خونت رو بیاره پایین؟
لبش را تر کرد و بهآرامی بیان کرد: نیاز به یکی دارم که چند روزگار گذشته رو از ذهنم پاک کنه تا بتونم به حیات عادیم برگردم.
سرم را کمی کج کردم و با دلگیری اضافه کردم: زیستن عادیت بدون من؟
کمی مکث کرد و به صورتم خیره شد.
_باشه… فقط یهذره اغراق کردم!
هیچوقت نمیخوام به زیستن بدون تو برگردم.
کمی خم شدم و بهساکتی سؤال کردم: چرا؟
لبهایش را بههم فشرد و برای طفره حرکت کردن از جواب کف دستش را قد بلند کرد و اشارهای به گارسون زد.
_بگو ببینم چی میخوری؟
تکیهام را به صندلی دادم و موشکافانه نگاهش کردم.
_مرغ سوخاری و قارچ و سیبزمینی!
سری تکان داد و برای خودش هم همینها را سفارش داد.
بهمحض راهی شدن گارسون دوباره سکوت بینمان حکمفرما شد.
قلبم نمیخواست سوالی که یکبار تلاش کرده بود از زیرش فرار کند را دوباره تکرار کنم.
بحث را عوض کردم.
_یادته بهت اضافه کرده بودم یه لطف بهم بدهکاری؟
سرش را تکان داد.
_خب؟
لبخند کمرنگی زدم.
_وقتشه جبرانش کنی.
آهی کشید.
_لازمه جنازهی یکی از آدمایی که از کف دستت دچار سکتهی مغزی شدن رو جایی قایم کنم؟
دیدهی براش چرخاندم.
_سطح طنزت داره از تحملم خارج میشه نامی خواهش میکنم یهکمی رعایت منم بکن!
میخوام منو از یه سکتهی مغزی نجات بدی.
صورتش جدی شد و به سویم خم شد.
_چیشده؟
نفس عمیقی کشیدم و شروع به حرف زدن کردم.
_چند روز دیگه سالگرد فوت عمهی مولینم ایناست.
سرش را تکان داد.
_یکی از قربانیهای خودت بود و میخوای مدارک قتلش رو واسهت از جایی بدزدم؟
پیشانیام را روی میز کوبیدم که تند با خنده کف دستش را جلو آورد و سرم را بالا گحرکت کرد.
_نکن سفته سرت درد میگیره آنا… بگو ببینم چی میخوای دیگه اذیتت نمیکنم.
پوفی کشیدم و جدی نگاهش کردم.
_قراره سه، چهار روز بریم دماوند ولی من نمیخوام باهاشون برم نامی. وای پرسه زدن تو جمع اون پیرپاتالا مرگ منه همهش زوم میکنن یه چیزی ازت بکشن بیرون بشینن پشتت حرف بزنن!
مولینم هی گیر میده جلوشون موهات رو بپوش، احترام بذار، صبح زود از خواب کشیدهشو شامگاه زود بمیر واقعا خسته کنندهست!
#پست_102
بهآرامی لبخند زد.
_خب از من میخوای چیکار کنم؟
چشمهایم را به عادت کودکی برایش مظلوم کردم و با لبهایی آویزان نگاهش کردم.
_از اون قدرت ماورائی قانع کنندهت برای راضی کردن مامانم استفاده کن!
اخمهایش را درهم کشید.
_یه دختر تک و تنها بمونه توی اون خونه باغ درندشت؟
بهسرعت سرم را بهدوطرف تکان دادم.
_نه دیگه اگه من بمونم فرشته هم باهام میمونه.
صورتش سفت و سختتر شد.
_دوتا دختر تنها توی اون خونه باغ درندشت؟
لبخندی زده و جواب دادم: نکته همینجاست اگه من و فرشته بخوایم خونه بمونیم دایی اجازه میده باربد هم بمونه تا مواظبمون باشه اینطوری با یه تیر سهتا نشون میزنیم… بهخدا دعا گوت میشیم!
چنقلبحظه خیره و عجیب نگاهم کرد.
حالت نگاهش کمی ترسناک شده بود و باعث شد دهانم را بسته نگه دارم.
_از قصد اینکارو میکنه. نه؟
داری از من درمیل داشت میکنی از زندایی اجازه بگیرم تا تو و اون پسردایی کودنت تو خونه باغ با هم تنها باشین؟
سریع دیدههایم را گرد کردم.
_اینطوری که تو توضیحش دادی یهکمی بد بهنظر میرسه و در ضمن یه چیز کوچیک رو هم جا انداختی. فرشته هم باهامونه!
گوشهی لبش را جوید.
_حرفشم نزن… ترجیح میدم بری پیش همون پیر پاتالا دچار سکته مغزی بشی تا با این پسره تو خونه باغ تنها بمونی!
تمایل داشتم با ناامیدی دوباره پیشانیام را به میز بکوبم که از قبل متوجه شد.
کف کف دستش را جلو آورد و سرم را محکم بین دستانش نگه داشت.
_سرت رو بهجایی نمیکوبی آنا… بهجایش من یه پیشنهاد بهصرفه بهت میدم.
سرم را از بین کف دست بزرگش بیرون کشیدم و چپیچپی نگاهش کردم.
_میخوای تا وقتی مولین اینا نیستن بیای جلوی در وایسی کشیک بدی یه وقت عمل مبتذلی ازمون سر نزنه؟
اخمش همچنان پابرجا بود.
_راستش رو بخوای اون دوتا توی حوزه مسئولیت من نیستن… فقط میتونم تورو از دهن کوسه بکشم بیرون.
خندهام گراهی شد.
_تشامگاهیه بهجایی بود اما جای سوال داره چهجوری قراره مولین رو راضی کنی من تنها توی خونه باغ بمونم؟
هومی کشید.
_بهنظر میاد من رو کف دست کم گرفتی… یک من راضیش نمیکنم. دو توی اون خونه نمیمونی.
سوالی نگاهش کردم.
_یک کی راضیش میکنه؟ روح عمه خدابیامرزش قراره بیاد تو خواب مولین و منو از مراسم با شکوهش طرد کنه؟
دو قراره کجا بمونم؟ خونهی اون یکی زنِ بابام؟
آهی کشید و نگاهش را به سقف دوخت.
_یا ایوب نبی صبر!
مولین باهاش حرف میزنه و میای خونهی ما میمونی!
لبهایم از هم باز ماند و اامان واکنشی که در توانم بود نشان دادم.
_حرفشم نزن… ترجیح میدم برم همون مراسم ختم!
صورتش درهم حرکت کرد و شاکی نگاهم کرد.
بهسرعت توضیح دادم.
_نه این که خونتون بد باشه یا عمه اینا رو دوست نداشته باشما نه… اما انقدر سلطنتیه استرس میگیرم چیه اون خدمتکارتون خاتون حس میکنم هربار که مهمون میاد جلوی در کمین میکنه نوبتی تو باسن همهی مهمونا یه عصا فرو میکنه تا وقتی میرن تو عمارت و برمیگردن همونطوری صاف و عصا فرو داده باقی بمونن!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن