#پارت_11
•┄┄┄┄┄┅•🦋•┅┄┄┄┄┄•
چیزی که در جمعهای خانوادگی بودم. ولی خب کافی بود کمی با من صمیمی شوی تا آن دختر مظلوم و گوشهگیر به یک شیطان مبقلب شود.
_از درد دارم هذیون میگم لطفا حرفام رو فراموش کن!
سرش را به دوطرف تکان داد و در را باز کرد.
همین که پا به داخل گذاشتم آوای هین عمه مریم بلند شد.
_خدا مرگم بده چیشدی دختر؟
نگاه عمه مهسا به سوی نامی برگشت و تویبخگرایانه اظهار کرد: چرا مواظبش نبودی؟ این خون برای چیه؟
اخمهای نامی درهم حرکت کرد و صورتش جدی شد.
_بچهها داشتن والیبال بازی میکردن توپ خورد توی صورتش. مضطرب نباشید نشکسته.
همان لحظه مامان زهره از آشپزخونه خارج شد و با متوجه شدنم رنگش پرید.
_وای چیشدی مانلی؟ چرا دماغت ورم کرده؟
کلافه بینیام را در کف دست گحرکت کردم.
_چیزی نیست الکی شلوغش نکنید. توپ خورد تو صورتم.
عمه مهسا دستم را گحرکت کرد تا کنارش روی مبل بنشینم.
نامی که حالا از قبل هم کلافهتر بهنظر میرسید نگاه میخکوبش را به عمه مهسا دوخت.
_واسهش آب قند بیارم؟ شاید فشارش افتاده.
عمه نچی کرد و خواست جواب بدهد که مامان بهسرعت گفت: من میارم.
معنی کلافهگی و نگاه سرگردان نامی که بین من و عمه میچرخید را درک نمیکردم.
انگار که چیزی ورای اطلاع داشتههای من در این میان درجریان بود و بدتر از همه اینکه کسی از رفتار غیرعادی نامی تعجب نمیکرد!
مولین با لیوان آب قند از آشپزخانه بیرون زد و با نگرانی نگاهم کرد.
_بخور رنگ به روت برگرده دختر.
بعد هم با دیده و ابرو اشاره زد از نامی که چسبیده به من از حرکت ایستاده بود و لحظهای ترکم نمیکرد فاصله بگیرم.
حرکت کردارش حتی منی که بیش از اینها به باربد نزدیک بودم را هم معذب و متعجب کرده بود.
بچهها که با کف دست و روی شسته وارد پذیرایی شدند جو کمی عوض شد و هرکسی به کار خودش مشغول شد.
نامی کنار عمو شهرام قرار گرفته بود و بهظاهر دربارهی کار با یکدیگر حرف میزدند ولی نگاه گاه و بیگاهش را روی خودم حس میکردم.
با پایین راهی شدن مبل و جای گرفتن نریمان کنار من کاملا به سمتمان چرخید تا تسط بیشتری روی من و نریمان داشته باشد.
_ببخشید مانلی تقصیر من بود که توپ خورد به صورتت.
متعجب نگاهش کردم.
_باشه بابا بازی بود. چرا انقدر بزرگش میکنید؟
گیج ریز خندید و سر تکان داد.
_من که بزرگش نمیکنم اما بههرحال به نفعمه از دلت در بیارم.
اینم پارت عیدی برا روزگار دختر… 👻😌
[روزتون مبارکـ فرشته های زمینی ♥️]
•GOIN•࿐
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن