&& سارا &&
با بغض لب زدم :
+ مواظب خودت باش داداشی … .
تبسمی زد و با دیدهایی لبریز از اشک بیان کرد :
_ تو هم همینطور آبجی جونم … .
عقب راهی شدم که افشین جلو حرکت کرد و گفت :
_ خداحافظ ایلیاد خان … .
تبسمی زد و اظهار کرد :
_ خدانگهدار … مواظب ابجی خانوم ما هم باش …
اگه یه تار مو از سرش کم بشه ، با من طرفی … !
افشین خنده ی قد بلندی کرد و اضافه کرد :
_ خیالت راحت … مثل چشمام ازش مراقبت میکنم !…
+ افشییین؟! …
بوسه ای روی موهام نشوند و گفت :
_ جونم … .
+ اوممم … بهتر نبود بهشون خبر میدادیم که داریم میایم؟! … .
_ نه … اینطوری سوپرایز میشن ، بهتره ! … .
خنده ی کوتاهی کردم و حرفی نزدم …
ما حتی به مامان بزرگ خبر نداده بودیم که داریم میایم ! …
و این هم پیشنهاد افشین بود … .
* * * *
بالاخره بعد از چند ساعت رسیدیم ایران و الان هم دقیقا روبه روی در عمارتیم … .
افشین نفس عمیقی کشید و زنگ رو فشار داد …
بعد از چند لحظه در باز شد و قامت پونه خانوم
( خدمتکار عمارت ) توی چارچوب در قرار گراهی شد … .
متعجب چند لحظه ساکت نگاهشو بین منو افشین رد و بقلب کرد و در آخر همونطور که به من زل زده بود ، با بُهت بیان کرد :
_ خانوم … !
نگاهشو روی افشین ثابت کرد و ادامه داد :
_ آقا … !
من و افشین نگاه کوتاهی بهَم دیگه انداختیم و خنده ی کوتاهی کردیم … بیچاره اینقدر تعجب کرده بود که خدا میدونه …!
با تعجب اظهار کرد :
_ ش … شما مگه نباید الان فرانسه باشید؟! …
افشین با خنده بیان کرد :
_ بودیم اما اومدیم … .
پونه خانوم با دیدهایی لبریز از اشک هر دومونو توی آغوش کشید … اول افشین و بعد من رو …
از جلوی در کنار راهی شد و با خوشحالی اضافه کرد :
_ بیاید داخل …
خانوم بزرگ بفهمن اومدین خیلی شاد میشن …!
با هم داخل شدیم و پونه خانوم هم در رو بست …
هنوز همونجا وایستاده بودیم و داشتیم با نگاهمون حیاط قلبباز و زیبای عمارت که کلی یاد توش داشتیم رو رصد میکردیم ، که زن عمو مهلا ( مولین افشین ) اومد توی حیاط … هنوز متوجه ما نشده بود …
شروع کرد به صدا زدن پونه خانوم :
_ پونه … پونه توکجایی؟!
پونه که یکم اونوَر تر از ما توقف کرده بود با شادی گفت :
_ من اینجام خانوم … .
زن عمو تا سرشو چرخوند این سمت … با متوجه شدن من و افشین ، چند لحظه با بُهت و تعجب بهمون خیره شد …
بعد از چند لحظه ، با نگاهایی لبریز از اشک و آوایی که بغض دار بود ، گفت :
_ افشین … پسرم ! … .
با لبخند نگاهمو بینشون رد و بقلب کردم …
افشین لب زد :
_ مولین … !
زن عمو به طرف افشین پا شتابزده کرد و خودشو انداخت توی آغوشش …
تبسمم پر رنگتر شد …
این بود اون چیزی که من میمیل داشتم ! …
آرزوم بود تبسم واقعی رو روی لبای زن عمو مهلا ببینم ! …
خلاصه که همه ی خانواده از اومدن ما مطلع شدن و بهشدت هم شاضافه کرد زده ! …
همشون متعجب و خوشحال بودن …!
خوشبختی یعنی این … یعنی خنده های از ته دل ...
یعنی لبخند های واقعی ! … .
* * * *
از پنجره به حیاط زل زد و بیان کرد :
_ بهشدت شگفت زدشون کردیم !…
همونطور که داشتم روبه روی آینه به صورتم کِرِم می مالیدم ، لب زدم :
+ آره … اما متوجه شدی بیخیال مهمونی گرفتن نشدن و بازم دارن برات تدارکات یه مهمونی رو میبینن ! …
خنده ی کوتاه و جذابی کرد …
برگشت و به طرف قدم برداشت ، از پشت توی آغوشش منو کشید و گفت :
_ عع عع عع … داری حسودی میکنی؟! …
صورتمو با چندش جمع کردم و بیان کردم :
+ حسودی؟! … به کی مثلا؟! …
چشمکی زد و اظهار کرد :
_ به من ! … .
خنده ای کردم و گفتم :
+ هع … آقا رو باش …
مثلا من باید به چیِ تو حسودی کنم جناااب؟! … .
ابرویی بالا انداخت و همونطور که از توی آینه بهم زل زده بود ، اظهار کرد :
_ به اینکه اینقدر بهِم اهمیت میدن …!
شونه ای بالا انداختم و اظهار کردم :
+ نووووچ …
اتفاقا مسرور هم هستم که اینقدر دوستت دارن ! …
یه جورایی رویام بود ! …
* * * *
روبه روش توقف کردم و خسته و بی حوصله گفتم :
+ توروخدا بگو افشین که این یکی لباس دیگه خوبه ! …
تاحالا صدتا لباس عوض کردم …!
زبونی روی لباش کشید و گفت :
_ نه … اینم بهشدت سادس …
برو یه لباس مجلسی و دلنشینتر بپوش … !
یه پامو محکم روی زبون کوبیدم و شاکی گفتم :
+ ای باباااا … افشیییین …
خسته شدم دیگه ! …
آقا جان … توباید یه کت شلوار خوب و شیک بپوشی …
این مهمونی واسه توعه نه من ! … .
اخم ریزی کرد و بیان کرد :
_ اینقدر غر نزن … اصلا بیا خودم یه لباس شیک بهت میدم بپوشی … .
پوفی کشیدم ، از کف دست این … .
&& افشین &&
جلوی پاش زانو زدم ، جعبه ی حلقه رو بالا گراهی شدم و اظهار کردم :
+ بانوی ترمه پوش ، غزل ها فدایتان …
آیا وکیلم عشق بریزم به پایتان؟! ….
ناباورانه خنده ای کرد … کف دستاشو گحرکت کرد جلوی دهنش و اظهار کرد :
_ من … من ، واقعا نمیدونم چی بگم ! … .
ابرویی بالا انداختم که صدای مولین از پشت سرم قد بلند شد :
_ یعنی پسرمو به عنوان مرد حیاتت قبول نمیکنی!؟ …
_ نه !… این چه حرفیه … من …
نگاه عاشقانشو بهِم دوخت و لب زد :
+ من مگه میتونم به کسی که ازدواج باهاش جز رویاهام بود ، نه بگم؟! …
تبسمی زدم و از روی زمین بلند شدم ، حلقه رو توی انگشتش کردم و توی آغوشم گحرکت کردمش …
با خجالت سرشو توی سینم پنهون کرد …
همه از دیدن این حرکتش خنده ی قد بلندی کردن …
و بالاخره مال خودم شد … مال خودم ! … .
* * * *
گیتار رو به کف دستم گراهی شدم و همونطور که به سارا زل زده بودم ، شروع کردم به خوندن که البته بعضی جاهاش بقیه هم میگفتن و با هم میخوندیم … :
” دل من با قلبه تو خوشه …
اُ عه اُعه …
بدجوری دوریت منو میکُشه …
اُ عه اُعه …
تو باشی ، من رو هوام …
تو دوایی و دوام ! …
بی تو دنیا رو نه نمیخوام ! …
اُ عه اُعه …
عاشق شدن ،
جاده باصفایی داره …
غم و بی قراری داره ! …
دوس داره هرکاری میکنی ،
قلب از کارات سر درآره …
بدجوری بیتابی داره ،
تا خود صبح بی خوابی داره …!
ای وای از محبت ! … ♡ ”
&& سارا &&
به چهرش خیره شدم ، آروم صداش زدم :
+ افشییین؟! …
با دیدهایی بسته جواب داد :
_ جونم عزیزم؟! …
زبونی روی لبام کشیدم و بیان کردم :
+ چرا بهِم نگفتی قراره همین امشامگاه ازم تمایل داشتگاری کنی؟! … .
خنده ی کوتاهی کرد ، چشماشو باز کرد و سرشو کج کرد و بهم خیره شد …
_ میمیل داشتم سوپرایزت کنم ! … .
تبسمی زدم و بیان کردم :
+ از دست تو …
پس بگو چرا هی اصرار داشتی لباس شیک بپوشم ! … .
بوسه ای روی پیشونیم نشوند و گفت :
_ متوجه شدی سارا … همه ی مشکلاتمون حل شد …
الان دیگه بی دغدغه ایم … راحت … آروم ! … .
تبسمم پررنگتر شد …
+ آره … درسته ، دیگه مال هم شدیم … .
آب دهنمو قورت دادم و در ادامه با مضطربی بیان کردم :
+ فقط این وسط من ، من خیلی دلواپس ایلیادم …
ابرویی بالا انداخت و گفت :
_ چرا؟! … .
با ناراحتی بیان کردم :
+ چرا داره؟! … خب … خب من قلبم میخواس ایلیاد هم مثل من و تو سر و سامون بگیره …!
قلبم میخواس اونم عاشق شه و ازدواج کنه …
من … من تازه داشتم طعم داداش خوب داشتنو میچشیدم ! …
تبسمی زد و گفت :
_ نیازی نیس مضطربش باشی ! …
اونم عاشق میشه ، ازدواج میکنه … بچه دار میشه …
منم قول میدم حداقل دو یا سه ماهی ، یه بار بریم اونوَرا پیشِش … .
تبسم خوشحالی زدم و با هیجان بیان کردم :
+ واقعا؟! …
دیدهاشو به آرومی باز و بسته کرد و بیان کرد :
_ آره … مگه من به تو دروغ میگم؟!
لبخندی زدم و چیزی ناظهار کردم ، سرمو گذاشتم روی بازوش و دیدهامو بستم …
بعداز چند لحظه لب زد :
_ میگم سارا … تو میدونی که … که …
جملش رو قطع کرد و ادامه نداد …
متعجب یکم سرمو عقب کشیدم و همونطور که بهش زل زده بودم ، اضافه کردم :
+ که چی؟! …
پوفی کشید و گفت :
_ که ایلیاد ، یه حس هایی به آلیس داره؟! …
اب دهنمو با بُهت قورت دادم و متعجب گفتم :
+ چی؟! … تو مطمعنی؟! …
اوهومی اضافه کرد و لب زد :
_ از حرکاتش دلنشین معلومه …
اون مدتی که داشت مخ الیس رو میزد … مخ خودشم از طرف آلیس زده شد ! …
با بهت لب زدم :
+ ا … این غیر ممکنه … ! ایلیاد … اون … اون خودش بهم اظهار کرد از الیس متنفره … بعدشم ، مگه آدم میتونه عاشق کشی بشه که ۲۰ سال اونو از مادرش جدا کرده؟! …
اخم ریزی کرد و اضافه کرد :
_ تو هم که مثل تصورات ایلیاد داری ! … .
من باید چند بار یه حرفو بگم؟! … الیس هیچ نقشی نداشته … اون … اون فقط یه جانشین بوده…. یه جانشین … !
حرفی نزدم …
توی فکر فرو راهی شدم … افشین توهم زده حتما …
وگرنه ایلیاد از نظر من هیچ حسی به الیس نداره و نخواهد داشت …
اونقدرا عقل داره که عاشق یه همچراکه فردی نشه ! …
با صدای افشین به خودم اومدم :
_ انگار دارم خواب میبینم سارا … باورم نمیشه هنوز مال من شدی !…
از فکر ایلیاد بیرون اومدم و نگاهمو به افشین دوختم …
تبسمی زدم و گفتم :
+ منم باورم نمیشه … اما خب بالاخره این اتفاق افتاد …
نفس عمیقی کشید و همونطور که به سقف اتاق خیره شده بود ، اضافه کرد :
_ راستش حالا که خوب فکر میکنم ، حیات راحت و بی دردسر توی ایران و پیش خانوادمون ، خیییلی بهتر از زندگی پر مشغله توی پاریسه ! …
لبخندی زدم و اضافه کردم :
+ آره … هر کدوم خوبی خودشو داره … .
روم خیمه زد و بوسه ای روی لبام نشوند و اضافه کرد :
_ تو خوب ترین اتفاق ممکن حیاتمی سارا … مرسی که اومدی توی زیستنم ، مرسی که عاشقم کردی … و مرسی که تا تهش موندی و کم نیاوردی … .
به پایان آمد این دفتر …
حکایت همچنان باقی ست …
نویسنده :
خب عاشقیا اینم از پارت آخر این رمان …
امیدوارم پسندیده باشینش 😘 منتظر فصل دومش باشید ( عشق موازی💕 ) به زودی 🌷
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن