لبهام رو بسیار آروم از شقیقه اش برداشتم وهمونطور که انگشتهامو لا به لای موهاش میکشیدم گفتم:
-خوشم میاد اصلا هم تعارف نداری!
با صوتی آروم و بم اما خش داری جواب داد:
-آره من کلا با تعارف حال نمیکنم!
تبسم زد.قلبم آروم شد وقتی اون حالت عصبی از وجودش پر کشید و جاش رو به حال خوب الانش داد.
اعتراف میکنم چنددقیقه پیش خیلی ازش ترسیده بودم ولی حالا دیگه نه…
حالا دیگه واهمه ای ازش نداشتم برای همین دستهام رو دور صورتش گذاشتم و با بستن چشمهام شروع کردم بوسیدن تمام جاه های صورتش.
اامان جایی که بوسه زدم پشت پلکهاش بود و بعد تیغه ی بینیش، زیراه اش، لاله ی گوشش، بینیش و…بسیار آروم اضافه کردم:
-فرزام…
لب زد:
-جانم….
آخ که چقدر اون جانمش به دلم نشست.اصلا گوشت شد و به تنم چسبید. از اون جانم هایی بود که من حاضر بودم واسه یه بار دیگه گوش دادنش از همه چیزم بگذرم.
زبونمو رو لبم کشیدم و اضافه کردم:
-مهربون باش با من همیشگی.اونجوری بدخلق نشو خب!؟
بدون اینکه چشمهاش رو باز ه داره جواب داد:
-باشه…سعیمو میکنم…
نمیدونم چرا باهام مدارا میکرد.تحت تاثیر اون حس و حال یا….درهرصورت شده بود فرزام مورد پسند من.سیبک گلوش رو لیس زدم و با زبونم خیسش کردم.
آهسته و تو گلو نفس کشید و بعد با دیدههای بسته گفت:
-داری بیدارش میکنیااا…
لبهامد از لاله ی گوشش برداشتم و سؤال کردم:
-مگه خواب !؟
تو گلو لبخند زد و جواب داد:
-آره دیگه ..تو مایوسش کردی اونم خوابید!
باز شده بود اون فرزام بانمکی که من آرزوش رو داشتم.سرمو خم کردم و اینبار لبهام رو روی رگ داغ گردنش گذاشتم.زیر لبهام نبض میزد….
-بهش بگو بیدار بشه….رستا بهش احتیاج داره!
بار دیگر نفس پر لرزشی که تحریک شدنش رو نشون میداد کشید
با دیدههای بسته خطاب به منی که حالا با میل خودم قلبم میخولست باهاش رابطه داشته باشم اضافه کرد:
-رستا…اگه فقط میخوای تحریک بکنی بهتره فقط به نوازشهات ادامه بدی!
نه.قلبم میتمایل داشت آرومش کنم.دلم میخواست هردمونو آروم بکنم.ریز خندیدم و بعد سرمو خم کردم و با کنار زدن موهای مزاحم لبهامو چسبوندم به لبهاش و اظهار کردم:
-نه…
با تن صوتی آرومی گفت:
-نه یعنی چی!؟
کف کف دستهامو روی سینه های مردونه اش کشیدم و اضافه کردم:
-نه یعنی قلبم میخواد ادامه بدم…
تا اینو بیان کردم نگاهاشو باز کرد.سرش رو دو کف دستی و با احتیاط از روی پام برداشتم و بعد رفتم پایین و با تبسمی لوند بهش خیره شدم.
منتظر بود ببینه چیکار میخوام بکنم.
دستهاش روی باسنم نشست
سینه اش رو لیس زدم و بعد خودمو کشیدم بالا و اینبار گردنش رو مکیدم. هربار که صدای آهش رو میشنیدم حالی به حالی میشدم .
.
وقتی تو اون بوسه ی پر ملچ و ملوچ داشتم هممسیریش میکردم هموقت
کف دستهاشو دور کمرم حلقه کرد و منو از روی تن خودش آورد پایین و انداخت روی تخت و خیمه زد روی تنم….
نفس زنان بهش چشم دوختم.
موهای پخش و پلا شده روی صورتم رو کنار زد و اضافه کرد:
-ببینم…هنوزم آمادگیشو نداری؟
میدونستم داره تیکه میپرونه.پاهامو دور کمرش حلقه کردم و اظهار کردم:
-تو فقط شروع کن….
انگار منتظر گوش دادن همین حرف بود.حرفی که مطمئن بشه مثل چنددقیقه پیش قرار نیست با یکم پیشروی من فرمان عقب نشینی بدم.
نفس زنون انگشتامو لای موهاش کشیدم اما اون بهشدت سریع خودش رو برد پایین و با باز کردن دکمه شلوارم***
دستهاشو ازهم باز کرد و با کشیدن یه نفس عمیق اظهار کرد:
-اوووووم…حالا حس خوبی دارم!
با درد به پهلو چرخیدم.احساس میکردم حتی دیگه نمیتونم درست و حسابی راه برم.کف دستمو رو باسنم کشیدم و بعد با مضطربی نگاهش کردم و اظهار کردم:
-فرزام..یه وقت دردسر درست نشه!
دیدهاشو باز کرد و پرسید:
-دردسر چی!؟
با یه کوچولو خجالت جواب دادم:
-همینکه …
نذاشت حرفمو کامل بزنم و کفت:
-چرا مثل خنگا حرف میزنی تو رستا؟ نکنه پشتت به جلوت راه درو داره!؟
لبخند زدم و بعدبه سختی نیم خیز شدم و گفتم:
-من تو همچین زمینه هایی اونقدر بدشانسم که اگه با اصحاب کهف خوابیده بودم وسط خواب شاشم میگحرکت کرد!
کف دستهاشو روی سینه ام گذاشت و اضافه کرد:
-نترس حامله نمیشی!شدی هم مسئاماتش با من!
لبخند محوی زدم یه عجب غلطی کردم خاصی تو دیدههام بود.پشتم حسابی درد میکرد و حتی پایین اومدن از تخت هم برام مشکل شده بود.
خم شدم و لباسهام رو تک به تک از روی زمین برداشتم و همونطور که همه رو به ترتیب می پوشیدم گفتم:
-عه واقعا!؟ خیلی دوست دارم اگه حامله شدم قیافه ات رو ببینم!
به شوخی گفت:
-اون موقع قیافه خودت که متوجه شدنی تر!
درحالی که شلوارمو به خاطر تنگی، بهشدت سخت بالا میکشیدم بیان کردم:
-من از اینکه به بچه بیارم که شامگاهیه تو باسه ناراحت که نمیشم هیچ مسرور هم میشم!
جمله ی من شدت علاقه ام رو می رسوند ولی اونو چندان خرسند نکرد چون سوتی زد و اظهار کرد:
-اووووه! خطرناک حرف میزنی!
فورا به سمتش چرخیدم.لخت و عریون دراز بود روی تخت.تار مویی که بین لبهام بود رو کنار زدم و گفتم:
-حاملگی کار خطرناکیه!؟
-آره!
فکر نمیکردم از بچه ها بدش بیاد برای همین حرکت کردم سمت تخت و گفتم:
-یعنی تو بچه دوست نداری!؟
بهشدت جدی و قاطع جواب داد:
-معلوم که ندارم.بچه میخوام چیکار.بیخودی خودمو بندازم تودردسر که چی بشه آخه!؟
اصلا فکر نمیکردم اینطوری فکر بکنه.رو لبه ی تخت جای گرفتم و هممدت با پوشیدن مقنعه ام اضافه کردم:
-ولی من عاشق بچه هام.فکرش رو بکن یه دختر تپل مپل با چتری های سیاه یا موهای خرگوشی…یا مثلا یه پسر کپل و لپو که تاتی تاتی جاده میره و چال لپ داره….
هیچ ذوق و اشتیاقی از خودش نشون نداد.با بی میلی اضافه کرد:
-من اصولا نیمه ی خالی لیوان رو میبینم….مثلا دردسرهای همون دختر تپل سفید موخرگوشی یا پسر کپل ….
لبخند زدم وبعد یکم خودم رو خم کردم و با کشیدن لپش گفتم:
-اینجوری نگووو…یه بچه باشه اینجوری لپشو بکشی کیف داره هااا
با همون لپ یه وری بیان کرد:
-من این کف دسته از کیف و حال رو نمیخوام!
خندیدم و لپشو رها کردم.امان از این فرزام با این عقایدش.از روی تخت کشیدهشدم.وسایلم رو برداشتم و اضافه کردم:
-من میرم پایین پیش نیکو…توهم میایی!؟
دستاشو لای موهاش کشید و جواب داد:
-آره تو برو منم الان میام
لبخند زدم و همنطور که سمت در می راهی شدم اظهار کردم:
-پس پایین منتظرتم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن