مولین به محض مشاهده کردن من اونم با اون سرو وضع خیس، شروع کرد غرولند کردن.که آی سرما میخوری…سینه پهلو میکنی…میچایی….و از این حرفها!
کفشهامو از پا درآوردم و دویدم سمت شومینه.میخواستم انگشتای یخ زده و بیجونم قد درآوردن لباسهام جون بگیرن واسه همین دستامو رو به آتیش گراهی شدم هرچند از شدت خیسی لباسهام چسبیده بودن به تنم.
مولین از پشت سر بهم نزدیک شد و گفت:
-این چه سرو شکلیه که برای خودت درست کردی رستا!؟؟ گدا که نبودی…یه تاکسی دربست میکردی میومدی خونه که به این سروشکل درنیای…دختر دم بخت و این کارا…
سرمو به سمتش برگردوندم و اظهار کردم:
-وا مولیاان…چه ربطی به دم بخت بودن داره؟؟بعدشم مگه خیس شدن جرم…حرفها میزنیداااا
-ربطش اینکه خیلیها ممکن تورو واسه پسرشون در نظر گحرکت کرده باشن…دختر دم بخت همیشه زیر نظر…
عقاید سنتی و قدیمی مولین منو به خنده انداخت.سؤال کردم:
-مثلا کی منو تحت نظر داره!؟ س ای ان با پلیس اف بی آی!؟
یه پشت نگاهی نازک کرد و از اون نگاه ها که میگه” منو مسخره میکنی فسقل بچه”بهم انداخت و بعدبهم نزدیک شد .یه حوله بهم داد و با صوتی آرومی اضافه کرد:
-مثلا آسیه خانم….
اسم آسیه خانم مادر فرزام و نیکو که به وسط اومد دلم به تپش افتاد و رنگم پرید. یعنی…یعنی مادر فرزام منو واسه فرزام در نظر داشت!؟ باورم نمیشد!
حوله رو ازش گرفتم و ناباورانه گفتم:
-آسیه خانم!؟؟ آسیه خانم همسر آقای بزرگمهر!؟
-بله دیگه مگه چندتا آسیه خانم داریم!؟
– خودش چیزی بهتون گفت؟
-آره…بیان کرد دوست داره تو عروسش بشی.اظهار کرد خاطرتو بسیار میخواد و ازهمون لحظه ای که متوجه شدت تورو واسه پسرش فرزام در نظر گرفت…
باورم نمیشد واقعا باورم نمیشد.یعنی واقعا آسیه خانم منو واسه فرزام در نظر داشت!؟ همون پسر خوشتیپ و خوش پدرش و خوش قیافه و پولدارش!؟ همونی که بسیار به دخترا محل نمیذاشت و تحویلشون نمیگراهی شد و آدم غش می رفت واسه پرستیژش خفنش!؟
حوله رو پیشونی خیسم کشیدم و با بالا رفتم از پله ها خودمو رسوندم به اتاق خوابم.
حسم یه حس عجیب بود.شرم اون دختری که مادرش بهش خبر میده واسش تمایل داشتگار اومده رو نداشتم…
صادقانه اکه بخوام اعتراف بکنم باید بگم ذوق داشتم زیرا فرزام از همه لحاظ ایده آل و رویایی بود.
یعنی دقیقا از لحاظ شخصیتی، حرکت کرداری و تیپ و هیکل همون چیزی بود که یه دختر میتونست آرزوش رو داشته باشه ولی من هیچوقت فکر نمیکردم اون هم همون احساسی رو به من داشته باشه که من گه گاهی نسبت بهش داشتم!
درو بستم و بهش تکیه دادم.
لحظه ای برام تجسم شد که نگاهام تن ورزیده و عضله ایش رو مشاهده کرد.
فوق العاده بود…بی نظیر.حالا داشتن همچین با همچین بدنی چه کیف هاااا که نداشت.
شروع به باز کردن دکمه های مانتوم کردم درحالی که ذهنم همچنان پی اون لحظه ای بود که منو فرزام تو خونه با اون سرو وضع چشممون به هم افتاد!؟
یعنی نیکو هم اینو میدونست و از این موضوع باخبر بود!؟ شاید واسه همین اون سوالارو ازم می جویا شد!
لخت شدم و راهی شدم سمت آینه قدی…رو به روش از حرکت ایستادم و به خودم خیره شدم درحالی که فقط نیم تنه ام و شلوارک کوتاهم پام بود.لباسهایی که فرزام منو باهاشون مشاهده کرده بود.
یه نیم تنه و شلوارک کوتاه سیاه رنگ!
قسمت بالای سینه ام کاملا مشخص بود اما خیلی قسمتهای دیگه که تو اون لحظه قابل سانسور نبود.
یعنی واقعا خود فرزام منو انتخاب کرده یا حاجیه آسیه!؟
بدبختی روم نمیشد دراین مورد چیزی از نیکو بپرسم.
نمیخواستم فکر کنه هولم یا اینکه بدجور تو کف داداش خوشتیم و پولدارشم!
سرما که تنمو لرزوند آزادی فکر و خیال بیرون اومدم و دویدم سمت کمد لباسهام تا یه چیزی تنم کنم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن