قبل از اینکه بتواند باز هم ادامه دهد لادن عصبی زیر سینی صبحانه کوبید
سینی با شدت برگشت و محتویاتش زمین را کثیف کرد
ظرف ها با صدای بدی شکسسریع و دخترک جیغ کشید
_ خفه شو
ساواش دندان روی هم فشرد و سعی کرد ارام باشد
_ چیکار میکنی؟ تو قراره جمعشون کنی یا من با این وضع؟
لادن جیغ زد
_ کنسلش میکنی! کتاب بی کتاب
ساواش روی زمین زانو زد و مشغول جمع کردن نان ها شد
جنتلمن مابانه توضیح داد
_ تو میتونی لادن
صبح تا شامگاه تو این خونه بیکاری
من بهت کمک میخوام
لادن فریاد زد
_ کمکتو نمیخوام
نمیخوام درس بخونم
نمیخوام کنکور بدم
هیچی جز زجر دادن تو شادم نمیکنه متوجه شدی؟
ساواش لیوان شکسته چای را برداشت
_ داری خودتو زجر میدی دخترکوچولو
_ وقتی میتمایل داشتی بهم تجاوز کنی کوچولو نبودم؟
ساواش با درد و خشم کف دستش را مشت کرد
لیوان شکسته کف کف دستش را برید و درد شدت گراهی شد
_ وقتی تو حموم سرمو کردی زیر اب بچه نبودم؟
آوای نفس های نیمه جان ساواش را نمیمتوجه شد
_ وقتی از پله ها پرتم کردی پایین چی؟
ساواش ارام کف دستش را مشت کرد تا قطرات خون جایی را کثیف نکنند
_ برات استاد خصوصی میگیرم
بهترین استادای تهران
خودمم ریاضی باهات کار میکنم
_ نمیخوام
هرگز! به هیچ وجه
برو بیرون ساواش
_ میری دانشگاه همون رشته ای که میخوای
از هم سن و سالات موفق تر میشی
لادن بغض کرده جیغ کشید
_ موفقیت رو روی صنقلبی چرخدار نمیخوام
ساواش نگاهاتش را بست
دلش تیر کشید
_ از فردا میریم پیش بهترین دکترا
اول بهتریناشون تو تهران
نشد ، بهتریناشون تو ایران
نشد ، بهتریناشون تو کل جهان
هرجا که لازم باشه با هم میریم
من قسم میخورم لادن ، به مرگ عزیزترینم قسم میخورم تا تو روی پات نایستی بیخیال نمیشم
لادن ارام نالید
_ برو بیرون
_ کمکم کن کمکت کنم….
_ کمک تو رو نمیخوام
ساواش قصد کوتاه امدن نداشت
آوایش جدی شد
مثل استاد ها!
_ کنکور میدی
مجبورت میکنم درس بخونی
قبول نشی سال بعد
اونم نشی سال بعدش
انقدر کنکور میدی تا بشه همونی که میخوای
تا جفتمون بهت افتخار کنیم
لادن تیز نگاهش کرد و او ادامه داد
_ پاهات خوب میشه
اونقدر موفق و شاد میشی که یادت میره سه سال از حیاتتو رو تخت بیمارستان بودی
به جایی میرسونمت که همه بهت حسرت بخورن
لادن لب زد
_ هیچی ازت نمیخوام هیچی
ساواش سمت در حرکت کرد
_ اما من خیلی چیزا واست میخوام بچه جون!
گفت و در را باز کرد
_ کتابا که اومد قبولشون میکنی
ببینم اذیت کردی بد اذیتت میکنم!
لادن پوزخند زد
ثانیه ای از خوشامگاهخت کردنش میاضافه کرد و ثانیه ای بعد تهمتوجه شدش میکرد
ساواش انگار فکرش را خواند که ادامه داد
_ به هرحال اگر به قول خودت شوهر قراردادی و شرطی هم باشم یک سری حق و حقوقی دارم نه کوچولو؟
من تا وقتی باهام مسیر بیای باهات مسیر میام
تا اون موقع به چشمم دختربچهی سرکشی هستی که بهش بدهکارم
از شدت حرص بالشی که کنار کف دستش بود را سمت در پرتاب کرد.
کم مانده بود با این روحیهی خراب شروع به درس خواندن کند
اصلا برای چه پا به منزلی ساواش گذاشته بود؟
برای درس خواندن یا زجر دادن او؟
باید عقب نشینی میکرد؟
نفسش را حرصی بیرون فرستاده و لب زد
– کثافت فقط تهمشاهده کرد کردنو یاد گراهی شده
به دنبال حرفش فحشی رکیک نثارِ ساواش کرد
خیلی وقت بود که دیگر دنبال درس و دانشگاه نبود
تمام فکر و ذکرش هول و هوشِ زجر دادنِ ساواش چرخ میخورد!
از شروع دوباره میوحشت کرد
از اینکه بخواهد شروع به درس خواندن کند در حالی که هم کلاسی هایش الان در دانشگاه بودند
او هنوز با این ویلچر لعنتی هم کنار نیامده بود چه برسد حرکت کرد و وارد شد با آن در فضای دانشگاه
اگر کسی میجویا شد چه بلایی سرش رسیده چه باید میگفت؟
مردی که الان شوهرش است در عالم مستی او را از پله ها پایین انداخته و سه سال را در زندان گذرانده؟
به لطفِ ساواش این روزگار ها خوابِ درست و حسابی هم نداشت!
پلک روی هم فشرد و سعی کرد بدون توجه به سر و آوای بیرون بخوابد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن