گرد غم در قلبش جای گرفت…
در واقع بد جور در ذوقش خورده بود. توقع داشت که ادریس پا فشاری کرده یا حداقل پیامی داده باشد…
ولی او انگار نه انگار...
در واقع مثل همیشگی حرکت کردار کرده بود.
مثل همواره بیخیال و بی توجه به لیالیِ عاشق که بال بال می زد برای مشاهده کردن و داشتن توجه او…
زنعمویش با سینی و حبوبات سراغش رسید و مقابلش قرار گرفت.
سینی و حبوبات را وسط گذاشت تا مشغول تمیز کردنشان شوند.
آتیه خانوم زیر چشمی نگاهش کرده و گلویی صاف کرد.
سپس رو به اویی که سکوت کرده بود، سؤال کرد:
_ خوبی لیالی؟
در جواب زن عمویش لبخند نمادینی زد و جواب داد:
_ خوبم زن عمو.
آتیه لبخندی زیرزیرکی زد و به لیالی که اصلا در باغ نبود نگاهی انداخت و بار دیگر پرسید:
_ آخه لپات هم گل انداخته تمایل داشتم ببینم چیشده…
سر بالا انداخت.
_ چرا لپام گل بندازه زن عمو؟ احتمالا بخاطر گرماست من خوبم.
چه دلیل مسخرهای!
بخاطر گرما رنگش پریده بود… لابد لرزش دلش هم بخاطر آن گرمای کوفتی بود؟
_ آخه ساکتی اظهار کردم ببینم دیشامگاه خوب خوابیدی؟ با یاسر خوش گذشت؟ چطور بود پسرم؟
و بعد تبسم گمسروری زد و به او خیره شد.
اخم میان ابروهایش جای گرفت… سرش را پایین انداخت.
خودش را به گیجی زد تا شاید زنعمویش رهایش کند.
_ متوجه نشدم…
آتیه دیگر پرده حیا را کنار گذاشت و رک رو به او نگاهک زد و سؤال کرد:
_ میگم دیشب با یاسر خوابیدی؟چطور بود پسرم؟ راضی هستی؟ از صبحم همش اومدی ساکتی و لپات گل انداخته اضافه کردم حتما خبری شده!
جا خورد و جواب داد:
_ این چه سوالیه آخه زن عمو؟ درست نیست…
آتیه کشیده کشیده لبخند زد و کف دست لیالی را در کف دستش گرفت تا از زیر زبانش حرف بیرون بکشد و بداند ماجرا از چه قرار است…
_ نمیشه و نمیتونم بگم نداریم دخترم! من باید بدونم تو دیشب با یاسر خوابیدی یا نه؟ من باید این چیزارو خبر داشته باشم پس خجالت نداره جای مادرتم!
لیالی بیچاره که نمیدانست چه بگوید به ناچار کف دست به دامن حقیقت شد و اضافه کرد:
_ نه زن عمو، یاسر اضافه کرد که میخواد مراسم عروسی بگیره و نمیخواد قبل اینکه من لباس عروس بپوشم … اتفاقی بینمون بیوفته.
لبهای آتیه به تبسم آغشته شد.
_ یاسر پسرم مرده، شیرمرده! بسیار عاقلِ میدونستم همچین کاری و قبل عروسی انجام نمیده یاسر پسرم درک و شعور داره میخواد تورو تو لباس عروس ببینه.
لیالی در جواب تعریفهای آنچنانی و اغراقآمیز زن عمویش، به سردی تبسم زد.
درست بود که یاسر زیادی خوب بود، ولی باز هم این حرفهایی که مادرش با آب و تاب درموردش میگفت اغراق نمایی بیش نبود…
_ از اولشم همه چیز و با رسم و رسوم عاشق شد پیش ببره حتی با اینکه این همه مدت از تو دور بوده جلوی خودش و گراهی شده پسرم.
بعد با خنده کف دستی زد و ادامه داد:
_ پس بهتره دیگه کم کم بساط عروسی و مسیر بندازیم تا پسرم از شدت حسرت و مشتاق دیداری آب نشده!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن