” ما که کنتاکیم عزیزم
شما احیاناً تو مسیری ندارین؟؟؟! ”
سند میکند و گوشی را روی سایلنت قرار میدهد.
_ جای خاصی مدنظرته؟
….. نه.. هر جا که خودتون میدونید
اتومبیل را در محیطی باز که حکم پارکینگ داشت پارک میکند
همان جای قبلی..
همان باغ رستوران که دفعه قبل…
…. از اینجا خوشت اومده؟
ابرو بالا میاندازد
_ دفعهی قبل که به نیت گحرکت کردن اومدی
…. گراهی شدن؟
_ اوهوم.. گرفتن پَر و پاچه!
با کنایه به جهان نگاه میکند، خواست حرفی بزند اما.. خاموشی میکند
داخل یکی از همان اتاقک های چوبی میشوند
نازنین تکیه به پشتی های ترکمن مینشیند
جهان هم روبهرویش…
_ از آخرین باری که اومدیم بسیار نگذشته
اما از شرایط قبلیمون بسیار دور شدیم
نگاه از جهان میگیرد و به دیوار کوب کوچک چوبی میدهد
….. بهشدت هم از شرایط قبل دور نشدیم
حالمون هم مثل همون موقعه ست
شایدم بیشتر!
جهان نگاه خیره اش را همانطور ادامه میدهد
_ این حرفی که زدی یعنی چی؟
شانه بالا میاندازد
….. جواب حرفی بود که زدین
ما مثل قبلیم، با این تفاوت که یه مدت قراره زیر یک سقف باشیم…
…………………….. 📙
نگاه مرد رنگ میبازد..
اخم هایش درهم میروند و چهره اش…
_ مثل قبلیم؟
یه مدت زیر یه سقف؟
حالیت هست چی میگی یا باز آب روغنت قاطی کرد؟
دختر سر میگرداند سمت پنجره و نگاه میدوزد به پردهی کوتاه توری شیری رنگش
_ واسه من هی سرت و چپ و راست نکن
حرف بزن ببینم چته؟
هر دو عصبانی به هم خیره میشوند
اما یکی عجیب عصبی تر ..
خسته تر بود و ته قلبش خالی…
….. به من اونطوری نگاه نکن
_ به تو هر طور که بخوام نگاه میکنم
با حرص میگوید
نازنین هراسیده بود اما عصبانی هم بود
جهان حق نداشت این رفتار را با او داشته باشد
….. بیجا میکنی
حرص تمام وجود جهان را میگیرد
اصلا نمیتوانست این حرکت کردار های نازنین را تحمل کند و میترسید کنترلش را از کف دست بدهد
دخترک زیادی گستاخی میکرد
_ اونو که تو میکنی غلط هم روش!
با نگاهش برای نازنین خط و نشان میکشد
_ بار آخر بود که این طوری با من حرف زدی
….. وگرنه چی میشه؟
چی کار میکنی مثلا؟
پوزخندی به دختر با آن نگاه بی پروایش میاندازد
دخترک زبان نفهم خام!
_ مثلنش که بماند
اما کاری میکنم که با مشاهده کردنم تو هفتا سوراخ موش بچپی
نازنین عقب میکشد و مطابق خود جهان پوزخند میزند
….. دست خودت نیست
کلا آدم سطح پایینی هستی
_ از این سطح، پایین تر هم میرم!
………………………. 📙
دختر باز هم بی تفاوت شانه ای بالا میاندازد
….. خلایق هر چه لایق!
جهان را گویی در کوره ای داغ انداخته اند که این چنین سرخ شده
دقیقه میگذرد و نگاه پر حرف جهان همچنان روی دختر ثابت مانده بود
دختری که بی توجه به او، خود را سرگرم تماشای فرش کرده بود
زنگ در زده میشود و سفارش را داخل کلبه میآورند
سفره انداخته میشود و غذا چیده..
اما جهان، هنوز خون خونش را میخورد
_ منظورت از یه مدت زیر یه سقف چی بود؟
چنگال را برمیدارد، توجهی به سوال هم نشان نمیدهد
_ جواب؟
صوتی تقریبا قد بلندش شانه های دختر را میپراند
….. من از دادت نمیترسم
پوزخند میزند..
فکر اینکه در سر دختر چه میچرخید روانش را به هم میریخت
_ امروزگار ازش میگذرم، ولی بعد حتما باید راجعبش صحبت بشه
نیشخند دختر را میبیند و.. باز هم خود را کنترل میکند
لیوان آب را از بطری پر میکند و یک نفس سر میکشد
نازنین هم با خونسردی چنگال را در تکه ای از گوشت کباب شده فرو میبرد و به دهان میگذارد
گویی به مقصد رسیده که این همه حس رضایت و آرامش در چهره اش مشهود است
درست عکس جهان…
………………………. 📙
….. من امشامگاه میرم خونه.. خونمون
نگاهش میکند، بی حرف..
نمیخواست امشامگاه را که اامان شب ازدواجشان است با بحث های بیهوده خراب کند هرچند..
تا الان خرابی هم داشت..
وقتی خاموشی را از جانب جهان میبیند گوشی را برمیدارد و شمارهی نگین را میگیرد
….. سلام مامان جان، خوبی
_ ……
….. خوبم مولینم، یارا چطوره؟
_ ……
….. آهان.. من نمیدونم چرا قلبش واسه من تنگ نمیشه!
یعنی یه ذره هم گریه نکرد؟
حرص خوردنش را دوست نداشت اما.. عجیب خواستنیش میکرد
مخصوصا وقتی که مثل اسفند در آتش بود!
….. نه دیگه چی بگم.. خداروشکر که دورش شلوغه منو یادش نیست بشینه گریه کنه!
چهرهی مرد را که میبیند، خودش را جمع و جور میکند و بعد از چند جملهی کوتاه گوشی را قطع میکند
همین مانده جهان به او بخندد!
چای را هممسیر قطاب و باقلوا مینوشند.
آنجا بود که جهان متوجه علاقهی نازنین به قطاب شد
خودش را بی میل نشان میداد تا سهم خودش هم برای دختر باشد
….. وای بسیار خوردم
_ نوش جونت!
نگاهی به مرد میکند
انتظار این حرف را بعد از بحث و قهرشان نداشت
….. مرسی. شما نخوردی اما
_ تو که خوردی انگار من خوردم
نگاه در دیده های پر رمز و راز جهان میکند
نمیخواند نگاه های مرد را، یا.. شاید هم نمیتمایل داشت که بخواند…
………………………. 📙
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن