رمان قلب بی فروغ پارت ۲

دوست دارمت اما تا کی همیشه من, همیشه من

تو قعر خاطراتم اما باهاتم زنده ام با فکر این که کی میدی نجاتم

دقیقه هام شقیقه هام و سفید کردن

شقیقه هام همیشه باعث سر دردن

کاش بازم دقیقه های با تو برگردن

دقیقه هام شقیقه هام و سفید کردن

شقیقه هام همیشه باعث سر دردن

کاش بدونی بعد تو رابطه هام سردن

رابطه هام سردن…

مسیحا برام کف دست زد. به هم نگاه کردیم.بازتاب شعله های آتیش رو تو دیدهای خوش حالتش میدیدم.نگاهشو به آتیش دوخت.

آوای اذان از تلویزیون تو خونه قد بلند شد و حال و هوامونو عوض کرد.

سرمو بالا گرفتم و رو به اسمون اضافه کردم:خدایا،اگه هستی،اگه میشنوی،زودتر از این منجلاب نجاتم بده.از گناه پاکم کن و روی خوشی رو بهم نشون بده.

با خوش خیالی دعا میکردم.اما این سرآغاز یه محبت نبود،سرآغاز طوفانی بود که حالاحالاها خودشو نشون نمیداد

صبح با کوفتگی از خواب پا .شدم.وقتی چند بار فین فین کردم فهمیدم سرما خوردم.

اروم اروم از پله ها پایین حرکت کردم. ساناز روی مبل خوابیده بود.مسیحا هم که معلوم نبود کجاست.

صدای داد و هوار و شکستن چیزی قد بلند شد.

با عجله به سمت اتاق مسیحا حرکت کردم. یه خانومی داشت گریه و جیغ جیغ میکرد.

مسیحا هم از خشم قرمز شده بود.

زنه اظهار کرد:عوضی من دوست دارم

مسیحا_به من چه بهت اضافه کردم من دوست ندارم خودت میل داشتی که باشی.

پدر مادرت هم حتما اینقدر پست بودن که تو هم پست شدی.

مسیحا از خشم کبود شد.به سمتش رفت و گلوشو با تمام قوا فشار داد.بعد ولش کرد و سیلی های پی در پی به صورت زن زد که خون از صورت زن بدبخت جاری شد.

زن می نالید:نمی بخشمت تو یه پست فطرت حیونی…

با این حرفش مسیحا رو جری تر کرد.

تا اومد مشتش رو فرود بیاره رو صورت زن در رو باز کردم و پریدم بینشون:نههههه….

ولی دیگه دیر شده بود.مشت مسیحا به سرم خورد و دیگه به جز آوای جیغ و داد چیزی نگوش دادم و همه جا تاریک شد…

پروا؟پروا؟بیدار شو مولینی.

چشمامو باز کردم.تو یه جای سفید بودم.مولینم بالباسی شامگاهیه لباس عروس از حرکت ایستاده بود. دویدم سمتش و تو آغوشش فرو راهی شدم.

مامانی چرا نبودی؟ چرا تنهام گذاشتی؟

نگاهی بهم کرد.به وسعت دریا.

غم دیدهاش رو نمیشد توصیف کرد.

اظهار کرد:دخترم،فقط میل داشتم بگم به راحتی به هرکس قلب نبند.سختی های زیادی در انتظارته.یه قطره اشک از دیدهش چکید و اومد به سمت من و مثل یه موج عمیق منو در بر گحرکت کرد.

_پروا چی شده پروا بیدار شو پروا پروا؟؟؟

نگاهامو به ارومی باز کردم.مسیحا با مضطربی بهم زل زده بود.

_حالت خوبه پروا؟داشتی فریاد میزدی؟

سرم درد میکرد.غریدم:چه بلایی سر اون دختره آوردی؟

اخماش به شدت توهم راهی شد طوری که خودمم جا خوردم:حرفی از اون کثافت به زبون نیار.دختره بیشعور.

منم بهش توپیدم:من به خاطر اون مشت خوردم.چیکارش داری چیکار کرده باهات؟

نگاهش مثل یه آتیش همه وجودمو به آتیش کشید و خاکسترم کرد:به تو ربطی نداره انقد بهت رو دادم پررو شدی من رییستم تو هم یه دختر بدبختی که اومدی برای من کار میکنی اینو بفهم حدتو بدون…

ترسیدم از داد و هوارش.تو خودم جمع شدم و اروم ضجه زدم.

پرستارا ریختن تو اتاق تا مسیحا رو ببرن:آقا چتونه بیمارستانو گذاشتی رو سرت؟اصلا شما اجازه نداشتی وارد شی برو بیرون.

مسیحا بگنگی نگام کرد.نگامو ازش دزدیدم.

به یه پرستار با صوتی گحرکت کرده گفتم:خانوم من فقط یه مشت خوردم.چرا منو آوردن بیمارستان؟

پرستار با مهربونی تبسمی به روم زد:متاسفانه همون مشت به جای بدی از سرت برخورد کرده.اما دلواپس نباش چیز حادی نیست.امروزگار میری خونه ات.

یهو سرم به شدت درد گراهی شد.

داد کشیدهی زدم که پرستار بیان کرد:اروم باش الان برات مسکن میارم…

با کلافگی به ساعت نگاه کردم.اه حالا که میتمایل داشتم ترخیص شم این مسیحای نکبت پیداش نبود.یه نفر در زد.

_بفرمایید.

اول ندرک کردم چه کسی اومده،ولی وقتی به قیافش دقت کردم دیدم همون زن هست که به خاطرش الان بیمارستانم.

به سمتم اومد.روی صندلی بغل تخت جای گرفت.کف دستمو گحرکت کرد.بهش اخم کردم و بغضش ترکید.

_سلام پروا خانوم.من اسمم پریسا هست و 26سالمه.یه شب تو مهمونی مسیحا رو مشاهده کردم.بسیار دلپذیر بود.مصمم شدم که به کف دستش بیارم.هرچی نوشیدنی بود ریختم تو حلقش.

به اینجا که رسید چند لحظه ساکت شد و بعدادامه داد:اون شامگاه باهم دوست شدیم.بعد اون سه بار دیگه مسیحا رو دیدم.هر دفعه یه جور میپیچوندم.بعد یه مدت متوجه شدم اصلا منو نمیخواد.مسیحا اصرار میکرد که دست از سرش بردارم ولی نمیتونم.من همه اینکارارو کردم که به دستش بیارم.ولی اون براش مهم نیست…

در باز شد و مسیحا با مهربونی نگام کرد ولی نگاهش که به پریسا افتاد کبود شد.دیدهاشو روی هم فشرد.

دلم اشوب شد از طوفانی که میتمایل داشت به پا کنه.ولی در برابر نگاهای نگران من فقط غرید:پریسا گمشو بیرون تا از رو زمین محوت نکردم.

پریسا چشماش پر اشک شد وگفت:آخه من چیکار کردم مسیحا؟من دوستت دارم.

مسیحا نفس نکشید.این حالتش به‌شدت ترسناک بود.اومد نزدیک و بازوی پریسا رو طوری فشار داد که فکر کنم پودر شد.

بهم نگاه بدی انداخت و پریسا رو هل داد که محکم به در خورد و ناله اش بلند شد.

دلم کباب شد.هر چقدرم بد بود مسیحا نباید این کارو میکرد…

از بیمارستان مرخص شدم. بعد کلی داد و هوار و داستان…

فکر نمی کردم مسیحا انقدر سنگدل باشه.

اضافه کرد:راستی پروا یادم رفته بود یه چیزیو بهت بگم.

پشت نگاهی نازک کردم:خب الان بگو.

اخم کرد:دیگه برای من نگاهاتو اونجوری نکن.

_اه باشه بگو.

_من یه برادر دیگه هم دارم که دوسال ازم بزرگتره.30سالشه اسمش هم مسیح هستش.

بیان کردم:مامان باباتون شما رو قاطی نمیکنن؟مسیحا و مسیح.مثل اینکه مسیحی هستینا.

نگاه غره رفت:نخیرم. مادرم به اسم مسیح کلا علاقه داشت.

_اگه دختر میاورد اسمشو چی میذاشت؟

_نمیدونم والا.

دیگه تا خونه چیزی ناضافه کردیم.

رسیدیم خونه.با خودم اندیشیدم چند شامگاهه کابوس همیشگیمو نمیبینم عجیبه!

قلبم استخر میخواست.حرکت کردم و به مسیحا گفتم.با این که خجالت میکشیدم اما بسیار قلبم استخر میمیل داشت.

تبسم شیطونی زد:ما یه استخر داریم.

_کجا؟

_زیر زمین.

_شما که زیر زمین نداشتین؟

_داریم.

_خب برم دیگه.

مجدداً شیطون شد_نه.

_عههه پس چی؟ چرا؟

_ الان وقت استخر نیست.

_چراخب؟؟؟

_خب یکم التماس کن شاید گذاشتم بری؟

نگاهامو ریز کردم.عمرا بر ای یه استخر رفتن بهت التماس کنم عمرا.

_اصلا ابدا به هیچ وجه.

_اه باشه بیا برو.

بهم بیان کرد کجا برم و کلیدی به کف دستم داد.

با مسروری تو آب شیرجه زدم. با دستم موج درست میکردم.

عکسمو تو اب دیدم.

موهای خیس و مژه هایی که ازش اب میچکید.

شبیه گربه های زیر بارون شدم.مظلوم.

دیدهامو بستم.نفسمو حبس کردم و زیر آب راهی شدم.

تو قلبم میشمردم چند ثانیه زیر اب میمونم .

یه لحظه صدای در اومد وحشت کردم و اومدم جیغ بکشم که اب رفت تو دهنم.هی اب قورت دادم.دیدهام داشت بسته میشد که یه نفر منو بالا کشید.

آب هایی که تو دهنم بود رو تف کردم.حالم که یکم جا اومد مشاهده کردم مسیحا رو به رومه.

وحشت کردم مسیحا یه مرد بود.اصلا بهش اعتماد نداشتم.

نفسمو حبس کردم.به سمتم اومداز ترس وسرما به لرز افتادم .

چشمام تا اخرین حد ممکن گشاد شد.این خل شده؟

اخمام تو هم حرکت کرد و خواستم سرش داد بزنم.هنوز اولین کلمه از دهنم بیرون نیومد که بازم جلو اومد.خودمو عقب کشیدم.داد زدم.هوار کشیدم.اما انگار تو حال خودش نبود.

طی یه حرکت غافلگیرانه سرشو کردم زیر آب.انقدر آب تو دهنش رفت که هرچی تو شکم و معدش بود بالا آورد.

اه حالم به هم خورد.قبل این که کثیف بشم از استخر بیرون اومدم.

رفتم خودمو خشک کردم ولباس پوشیدم.

وقتی برگشتم دیدم عصبانی لب استخر قرار گرفته.سرشو بالا اورد و منو دید.

به ارومی معذرت خواهی کرد.بهم زل زد.نمشاهده کرده بودم مسیحای مغرور از کسی عذر بخواد.منتظر بود که بگم بخشیدم ولی بی اهمیت به سمت در رفتم.صدای شکستن غرورشو به وضوح شنیدم…

دو روز از اون اتفاق گذشته بود.من و مسیحا اصلا باهم حرف نمیزدیم.

منم تو اتاقم نشسته بودم و به گذشته فکر میکردم.مسیحای بدبخت مثلا منو به عنوان پرستار استخدام کرده بود ولی تا الان کار خاصی نکردم براش.

نگاهامو بستم که یهو با صدای سگ از جام پریدم.

صدای چارلی که اینجوری نبود!

بدو بدو راهی شدم تو حیاط که مسیحا رو تبسم به لب با یه هاسکی ماده قشنگ دیدم.وایی عزیزم چقد قشنگ بود!

با نگاه سوالی به مسیحا خیره شدم که گفت:زن چارلیه.

با خنده کنار چارلی راهی شدم و بهش اظهار کردم:تو هم ازدواج کردی…

به مسیحا گفتم:فکر نکن خنگما دوس دارم با حیوونا حرف بزنم احساس میکنم میفهمن به خصوص سگ ها.

خیلی ذوق کردم و گفتم:ماکسی.

دو تا قلاده به گردن ماکسی و چارلی بست.ست کرده بود.دقت که کردم دیدم روی قلاده ها یه الماس کوچیک هست.

با ناباوری نگاهی به مسیحا انداختم:تو دیوونه ای!الماس؟؟!

تبسم زد.نگاهی به چال گونه اش انداختم. اضافه کرد:میخوای با چارلی و ماکسی بریم بگردیم؟

_باشه بریم.

قلاده ماکسی رو به من داد.قلاده چارلی رو هم خودش گحرکت کرد.

پشت سرش مسیر افتادم…

داشتیم قدم میزدیم گوشی مسیحا زنگ خورد.

به صفحه گوشیش خیره شد.رنگش پرید:

‘سلام

‘بله

دیدهاش گرد شد و به تته پته افتاد:

‘ب…بله…بله.این..اینجاس

گوشیو داد کف دستم و تند سریع با پچ پچ رو به من گفت:

مامانمه.تو الان زنمی ها.

گوشی رو گرفتم،آوای مهربون یه زن اومد:سلام عزیزم.

_سلام مامان جون.

_عروس گلم تویی پس؟مشتاق دیدارتم.

_من هم همینطور مولین جان.

_دخترم مواظب پسرم باشی ها ماها تا دوماه دیگه میاییم.

_نگاه.ایشالا به سلامتی بیاین.

_چشمت بی بلا.ممنون.سلام برسون.بای بای.

_خداحافظ.

گوشی رو دادم به مسیحا.با خنده اظهار کرد:ماشالا چه مولین جونی میگفتی.

نیشخند زدم:آره دیگه باید فیلم بازی کنم.

خیره خیره نگام کرد:نکنه دوس داری واقعی شه؟

_هه هه یه درصد.

_والا همه دخترا دوس دارن من شوهرشون باشم.

_هه آره مث پریسا؟

_اسم اونو نیار قاطی میکنما.

اون دوست داره.

_خب ک چی حتما باید بگیرمش؟بدون محبت؟

_خب پس چی؟پریسا گناه داره.

_تورو خدا بیخیال شو اه.

هردومون حرکت کردیم تو فکر.زل زدیم بهم.

یهو هممدت برگشتیم و متوجه شدیم ماکسی و چارلی غیبشون زده.

هیین بلندی کشیدم واضافه کردم: پس این دوتا کوشن

پارت سی و دوم⬇️⬇️⬇️

روزگارام تکراری میگذشتن.حوصلم سر راهی شده بود تو این خونه.

از پله ها سر خوردم پایین.مشاهده کردم ساناز قرار گرفته و گریه میکنه. بامضطربی گفتم:چی شده؟

اظهار کرد:قلبم خیلی دردمیکنه.

پوفی کردم و حرکت کردم تو آشپزخونه.به خاطر دل درد منو نگران کرد دختره خنگ.

براش یه جوشونده بردم.نگاش که به جوشونده افتاد قیافشو به شکل وحشتناکی درهم کشید:اه اه جوشونده نمیخورم.

اهه.بیا و خوبی کن.

با کلافگی گفتم:میخوری وگرنه میزیزم تو حلقت.

_بریز

دستشو گرفتم و جوشونده رو برداشتم.

هر لحظه که جوشونده رو به صورتش نزدیک میکردم قیافش جمع تر میشد که در خونه یهو باز شد و من از ترس جیغ کشیدم و جوشونده رو پرت کردم و به طرف در برگشتم.

من هم نگاهام گرد شد.

وایی خدای من.لیوان به بازوی مسیحا خورد ولی همه جوشونده ریخت رو خودشو لباسش.

تند سریع پلک میزدم.راستشو بگم از قیافش ترسیدم.اما نتونستم جلوی خودمو بگیرم و زدم زیر خنده.

مسیحا لبشو محکم گاز گرفت و پلکاشو روهم فشار داد.

وایی برزخی شد…

پارت سی و سوم⬇️⬇️⬇️

مسیحا با کلافگی کف دستاشو کشید تو موهاش.نگاه سریعی بهم کرد و از کنارم رد شد.بیشعور گند اخلاق.

صدام کرد:پروا بیا تو اتاقم.

خیر سرم این همه مدت پرستارش بودم یه بارم اتاقشو نمتوجه شدم.

از پله ها بالا راهی شدم.اتاق من دقیقا روبه روی اتاقش بود.البته به هم متوجه شد نداشتن.

اتاق سانازم که اصلا به کارش نمیومد همش تو اشپزخونه بود.

در زدم و اهسته درو باز کردم.

چشمام گرد شد.اتاق من در برابر اتاق این دستشویی بود.

یه اتاق که همه چیزش سفید مشکی بود و تابلوهای بزرگی از عکس مسیحا در ژست های مختلف به دیوار زده شده بود.

با صدای سرفه اش به خودم اومدم:تموم شد؟

اخم کردم:خب بفرما چی میمیل داشتی؟کارم داشتی؟

_آره.برو برام قهوه بیار.تلخ باشه.

کجکی نگاش کردم.

گوشه لبش کج شد:عه ببخشید اندیشیدم پرستارمی.

_پرستارتم خدمتکار که نیستم.

_همه کارای من مربوط به تو میشه.پرستار این نیست که هروقت مریض شدم بهم برسی.

دندونامو با حرص روی هم سابیدم.

_هه هه حرص نخور پروا پوستت چروک میشه.برو قهوه امو بیار…

پارت سی و چهارم⬇️⬇️⬇️

حوصله قهوه درست کردن نداشتم.به ساناز گفتم که گفت من درست میکنم تو ببر.

جای گرفتم پای تی وی.چیزای چرتو پرتی نشون میداد.پوفی کردم و سرم و میون دستام گرفتم.یعنی سرنوشت من چی میمیل داشت بشه؟پرستار مسیحا میموندم و بعد نقش زنشو بازی میکردم و دوباره پرستار…انقد ادامه میدادم تا بمیرم؟

این که نمیشد آینده.نمیدونستم چیکار کنم.ساناز آوام زد.سینی حامل قهوه رو با تشکر از ساناز گرفتم و بالا بردم.

آوای موزیک ملایمی پخش میشد.در زدم.جواب نداد.سینی تو کف دستم سنگینی میکرد.درو باز کردم که مسیحا به طرفم برگشت.

یا خدا درو بد موقع باز کردم داشت لباس عوض میکرد.

با متوجه شدن من فریاد زد:مگه من اجازه دادم بیای تو؟

با عصبانیت قهوه رو رو میزش کوبیدم:مسیحا بسیار اخلاقت بد شده چته؟

_به تو مربوط نیست.برو بیرون.

_ازت بدم میاد دیگه اه.

با گریه در اتاقشو بهم کوبیدم.آواش از تو اتاق قد بلند شد:به درک که ازم بدت میاد. و آوای شکستن پشت سر هم به گوش رسید.

تقویمو برداشتم و چشم دوختم.یه ماهی بود که پیش مسیحا حیات میکردم. یه ماه دیگه مادر و پدر و برادر مسیحا میومدن ایران.

و من فکرشم نمیکردم این اتفاق شروع یه بازی کثیف باشه…

پارت سی و پنجم⬇️⬇️⬇️

زیستن بازی جمتوجه شدی رو برام رقم زد. منی که ادعای باهوش بودن داشتم بدون این که بفهمم خودم قدم به مسیری گذاشتم که روزگارگار برام رقم زده بود.

یک هفته بعد

مسیحا از تو اتاقش داد زد:پروا بیا.

اوف کلافم کردی تو.هرروز هی صدا میزنه پروا بیا ساناز بیا درد بیا کوفت بیا.

حرکت کردم تو اتاقش.

_بشین.

نشستم.

_پروا تو رقصیدن بلدی؟

_آره

_تانگو.سالسا و این چیزا

_آره برای چی؟

_به مناسبت برگشتن مادرو پدرم دارم یه جشن برگذار میکنم تو همین خونه.

_ای وای کی؟

_شبی که مولین اینا اومدن.

_باشه.

تمایل داشتم پاشم و برم که اظهار کرد:من بهت اطمینان دارم.یه جوری نقش بازی کن باورشون بشه زنمی.

دیدهکی زدم و از اتاق رفتم بیرون.از پله ها پایین حرکت کردم.کفش هامو پام کردم و حرکت کردم تو حیاط.

برای خودم اواز میخوندم و روی گل ها کف دست میکشیدم…

((مولین،مولین برات گل خریدم.پول تو جیبیایی که بهم دادی و خرج نکردم و برات یه گل خوشگل خریدم.مولین؟مامان جونم؟چرا بهم نگاه نمیکنی؟

با کف دست کوچولوم صورت مادرمو به طرف خودم برگردوندم که با صورتی که روش آثار ضرب و شتم دیده میشه و بدنی که آرام خون ازش جاری میشد نگاه کردم و با تموم وجود جیغ کشیدم)) این فقط یکی از خاطراتم بود.داستان مرگ مادرم این نبود.بابام انقد کتکش زد و اذیتش کرد که مامانم از غصه دق کرد.با یاداوری این خاطره اشکام رو صورتم روون شد.

زمزمه کردم:خیلی وقته سر قبر مولینم نرفتم…

صوتی مسیحا از پشتم کشیده شد.همیشه مث جن حضور پیدا میکرد:لباس بپوش بریم.

_چی؟کجا؟

_سرقبر مولینت دیگه.

با مخلوط مسروری و غم نگاهش کردم و زیرلبی متشکرمی اضافه کردم..

آروم روی سنگ قبر مامانم کف دست کشیدم.با ساکتش.بدون این که گریه کنم.

مسیحا سطل آبی کنارم گذاشت و اضافه کرد:تنهات میذارم.

جوابی ندادم.آب رو،روی سنگ قبر ریختم و گلی که قبل اومدن خریده بودیم رو پرپر کردم و ریختم روی سنگ.

زیر لب اضافه کردم:بمیرم برای مظلومیتت مامانی.به‌شدت وقت بود که کسی بهت سر نزده بود.حتی بابای بی معراهی شدم.چجوری دوستش داشتی؟منو ببخش من هم تورو از یاد بردم.

اشکام قطره قطره روی سنگ ریختن.

کیف پولمو از کیفم در آوردم.به عکسی که بسیار وقت بود فراموشش کرده بودم خیره شدم.

عکس سه تایی منو مولین و بابام بود.ولی قسمتی که بابام بود رو با چاقو خراشیده بودم.نمیدونستم چجوری بعد اون اتفاقات بابا! صوتش میکنم.

نفس عمیقی کشیدم.روی عکس مامانم رو بوسیدم و کیفم رو برداشتم.

زمزمه کردم:مولین،قلبم برات تنگ میشه.منو به خاطر کارای بدم ببخش.میدونم تواون دنیا عذاب کشیدی به خاطر من.

دستمو نوازش گونه روی سنگ کشیدم.انگار که دارم مادرم رو نوازش میکنم.

باز نفس عمیقی کشیدم.میمیل داشتم بوی خاک مادرم تو ذهنم بمونه.

آوای مادرم مثل زمزمه تو سرم پیچید:سختی های زیادی در انتظارته…

پارت سی و هفتم⬇️⬇️⬇️

تو ماشین قرار گرفتم.مسیحا هم حرفی نزد.

به بیرون از ماشین دیده دوختم.هوای ابری حالمو بدتر میکرد.قلبم گرفته بود.آروم آروم اشک ریختم تا تخلیه شم.

مسیحا سعی داشت از این حال بیرونم بیاره:میخوای دوتایی بریم جایی حالو هوات عوض بشه؟

نگاهامو ریز کردم و نگاش کردم.

خندید.

بهش وابسته شده بودم نکبتی.حرکت کردارش تعادل نداشت.یه بار خوب یه بار بد.

کف دستمو به طرف ضبط بردم و آوا رو بردم آخر:

((محبت من صوتت آرامش محضه

محبت من به همه جهان می ارزه

آرومم

انگار اون بالا رو ابرام

دیوونه

تورو دیوونه وار میخوام

آروم آروم

اومد بارون

شدیم عاشق

زدیم بیرون

اومد نم نم

قرار گرفت شامگاهنم

رو موهامون روموهامون))

به بیرون زل زدم…نم نم بارون میومد…

⏩⏩⏩⏩

به خونه رسیدیم و داخل راهی شدیم.ساناز طبق معمول تو آشپزخونه.نمیدونم صبح تا شامگاه اون جا چیکار میکنه.

یکم بی حرف جای گرفتیم که مسیحا اضافه کرد:اه حوصلم سر حرکت کرده.

نگاهی به ساعتش کرد و گفت:ساعت هفته.لباس بپوش با ساناز بریم پارک.

با شادی کف دستامو به هم کوبیدم.کدوم رئیسی پرستارش و خدمتکارشو بیرون میبره؟

از خرسندی گونه مسیحا رو بوسیدم.بعد چند ثانیه به خودم اومدم و متوجه شدم عاتوی بدی کف دستش دادم.

برای این که جوگیر نشه اضافه کردم:از سر خوشحالی بودا.

فقط با تبسم شیطانی نگام کرد…

پارت سی و هشتم⬇️⬇️⬇️

مسیحا،ساناز رو آوا کرد و ساناز اومد.اضافه کرد:ما داریم میریم پارک توهم لباساتو بپوش بیا.

ساناز اضافه کرد:نمیتونم،حالم خوب نیست نمیام.

من با تشر:چرا هیچوقت حالت خوب نیست؟

مسیحا اخم کرد:ولش کن میخواد بیاد نمیخواد نیاد تو برو حاضر شو.

از پله ها بالا راهی شدم.جلوی آینه یه آرایش درست حسابی کردم.

لباسمو عوض کردم و پایین رفتم.

⏩⏩⏩

تو پارک نشسته بودیم که به مسیحا اظهار کردم:الان چیکار کنیم؟

با خنده شونه اش رو بالا انداخت.

گفتم:من میخوام سوار تاب شممممم.

_خب به من چه برو سوار شو.

_نمیشه تو بیا تابم بده.

دیدهاشو چرخوند:تو خیلی پررویی.

خندیدم:میدونم میدونم.

سوار تاب شدم و آروم آروم هلم داد.

کم کم سرعت زیاد شد.دیگه بسیار تند تابم میداد.

تو یه لحظه برگشتم و نگاهش کردم.اون هم به من زل زد.

نگاهامون به هم دوخته شده بود و مسیحا فراموش کرد داره منو تاب میده و تاب از پشت محکم به شکم مسیحا اصابت کرد و مسیحا با ناله روی زمین افتاد…

پارت سی و نهم⬇️⬇️⬇️

با هراس از تاب پیاده شدم.با ناراحتی دویدم سمت مسیحا.مردم دورمون جمع شدن.

با چشای اشکی بهش چشم دوختم:تقصیر منه نه؟

در حالی که از درد تو خودش جمع شده بود اضافه کرد:نه نه پروا گریه نکن تقصیر خودم بود حواسم پرت شد.

دوتا مرد کف دستشو گراهی شدن و به سمت یه نیمکت هدایتش کردن.

⏩⏩⏩

برای شام به یه رستوران سنتی حرکت کردیم.سبکش جالب بود.مسیحا همچنان کف دستش رو قلبش بود:امشامگاه زدی مارو ناکار کردی ها…

از خجالت سرمو پایین انداختم.لبخند زد.

گارسون اومد.هردوتامون دیزی سفارش دادیم.

انقد به درودیوار چشم دوختیم تا غذا رو آوردن.

از اونجایی که هردومون گرسنه بودیم داشتیم سریع تند میخوردیم که مسیحا به لحظه نگاهش به نگاهم خورد که به سرفه افتاد و کبود شد.

همونطور بریده بریده گفت:این…نگاهت…آخر….کار…دس..کف دستت…می…میده.

از خنده غش کردم.

نگاهم کرد.تو یه لحظه خنده اش محو شد.

گفت:پروا راستی دوهفته بیشتر نمونده…

تبسم منم محو شد.بسیار زود گذشت.

دیدهامو روی هم گذاشتم و بعد پنج ثانیه باز کردم:مضطرب نباش،همه چیز خوب میگذره و تموم میشه…

تبسمی زد که قلبم لرزید:من بهت اطمینان دارم…

کف دست گرمشو رو کف دستم گذاشت.

دنیا رو سرم آوار شد.

حرف مولینم رو به یاد آوردم.

نه!من قلب بسته بودم!…

پارت چهلم⬇️⬇️⬇️

دوهفته به سرعت برق و باد گذشت…تو این مدت منو ساناز خونه رو حسابی تمیز و آماده کردیم.

مسیحا که بیرون بود به من زنگ زده بود و بیان کرده بود که مامانش اینا چهارساعت دیگه میرسن.

یه جور هول و استرس داشتم.کف دستام میلرزید.

ساناز که ماجرا رو میدونست بیان کرد:آروم باش…به خودت این حسو بده که واقعا زن مسیحا هستی.فکر کن عاشق هم شدین و ازدواج کردین و الانم منتظر مادرشوهر و پدرشوهرتی.

تبسمی بهش زدم.تو چشماش هیچ حسرت یا حسادتی دیده نمی شد.

به اتاقم راهی شدم و آهنگ بی کلامی گذاشتم تا ملایمش بگیرم.سرمو رو بالش گذاشتم که خوابم برد…

⏩⏩⏩

پروا پروا بیدار شو عجله کن.

ناله ای کردم که ساناز لبخند زد:پاشو دختر مولین بابای مسیحا اومدن.

دیدهام از وحشت گرد شد.دویدم تو کف دستشویی اتاقم و سر و وضعم رو درست کردم.

لباس بنفش دکلته ام رو تنم کردم.یه لباس جذب تا بالای زانوهام بود و اکلیل داشت.تو آینه به خودم نگاه کردم.موهامو که صافشون کرده بودم رو باز کردم و ریختم رو شونه هام.

باوقار و خانومانه از پله ها پایین رفتم.مادرش تا منو دید نگاهاش برق زد.

یه خانوم جوون بود بهش نمیخورد مامان مسیحا باشه.

سلام کردم که من رو در آغوشش فشرد:میدونستم مسیحا سلیقه اش عالیه.

تبسمم رو حفظ کردم:لطف دارین مولین جون.

ذوق زده شد از مولین جونی که گفتم.

یه مرد با موهای مشکی که یه کم سفید شده بود با چشمای مشکی بهم سلام کرد.اندیشیدم داداش مسیحاست.

سلام کردم و اظهار کردم:سلام آقا مسیح.

چشماش گرد شد و زد زیر خنده:عروس گلم من بابای مسیحام!

از خجالت سرخ شدم.خاک توسرت پروا پدر و پسرو نمیتونی تشخیص بدی…

بابای مسیحا دیدهاشو با شیطونی بیان کرد:نبینم عروس دلبرم خجالت بکشه.

ریز ریز خندیدم.

یه پسر دیگه اومد جلو سلام من مسیح هستم.

تو یه لحظه هنگ قیافه اش موندم.اصلا با مسیحا متفاوت بود.

نگاهای بین سبز و آبی و موهای خوش حالت و ته ریشی که دلپذیریتش رو چندبرابر کرده بود.

با سرفه اش به خودم اومدم و سرم رو از خجالت پایین انداختم.

اضافه کردم:من پروا هستم خوش اومدین.

مولینش اضافه کرد:اسم من هم ستاره هست عروس گلم.

باباش گفت:من هم امین هستم دخترم.

همه روی مبل نشستن.

ستاره خانوم اضافه کرد:پروا جان نمیخوای یه قهوه به مادر شوهرت بدی؟

تبسم زدم:نگاه الان براتون درست میکنم.

به آشپزخونه حرکت کردم و نفس عمیقی کشیدم.

ساناز اضافه کرد:میبینم که موفق شدی آفرین.

کف دستشو گراهی شدم:اره خیلی استرس داشتم.

_متوجه شدم حرفاتونو.من الان قهوه درست میکنم تو ببر.

_باشه مرسی ساناز جون.

نمیدونم چند دقیقه گذشت.همش توفکر بودم.

در خونه رو زدن.از آشپزخونه بیرون اومدم و در رو باز کردم.

مسیحا تبسمی به روم پاشید و گفت:سلام خانومم.

گیج نگاهش کردم که با چشم و ابرو اومدنش قضیه رو گحرکت کردم.

اب دهنم رو قورت دادم و اظهار کردم:سلام عزیزم.

تبسمش عمیق تر شد و داخل خونه شد.

به محض ورودش مولینش با گریه بغلش کرد و گفت:پسرم عزیز قلبم قربون قد و بالات برم.

مسیحا بوسه ای روی سر مادرش زد.

من هم به آشپزخونه رفتم تا قهوه هارو بیارم…

پارت چهل و دوم⬇️⬇️⬇️

سینی رو از ساناز گراهی شدم و تشکر کردم.

سینی رو جلوی همه گحرکت کردم و خودمم قرار گرفتم.

مسیحا یه جرعه از قهوه اش خورد و گفت:امشامگاه جشن داریم.

مسیح هم سرش تو گوشی بود.

بابا امین اظهار کرد:ساعت چند و کجا؟

مسیحا:ساعت ۹ همینجا.

مولین ستاره:اوا الان که ۶ هستش.

مسیحا:خب الان برین آماده شین دیگه.

مولین ستاره با آهستهش قهوه اش رو تو نلبکی اش گذاشت:خوشمزه بود دخترم.

بعد رو کرد به من:دخترم اتاقمو نشونم میدی؟

لبمو گاز گرفتم.من برای اتاق فکری نکرده بودم.

مسیحا از جاش کشیده شد و گفت:مامان جان اتاقتون طبقه بالاست.مسیح هم تو اتاق من میمونه فعلا.

مولین ستاره گفت:باشه من میرم آماده شم.

بیان کردم:من هم همینطور.

مسیحا تبسمی بهم زد و گفت:خانومم شما یه لحظه بیا تو اتاق من…

پارت چهل و سوم⬇️⬇️⬇️

راهی شدم تو اتاقش.درو بست و نفس عمیقی کشید:افرین کارت عالی بود دختر.

بعد درحالی که چکی رو به طرفم میگراهی شد بیان کرد:این حقوق این چند وقتیه که بودی.دوماه.میشه 4تومن.

ابروهام بالا حرکت کرد:ماشالا چه کف دست و قلبباز.

اخم کرد:حقوقته.

تشکر کردم.

شیطون شد.

به سمتم اومد:تو زنمی حلالمی دیگه.

طبق معمول چشامو گرد کردم و هیچی نبیان کردم.

لب گزید:دختر چشاتو گرد نکن.

اخمام تو هم حرکت کرد:ما که واقعا زن و شوهر نیستیم.حتی یه صیغه هم نخوندیم.

لبشو یه وری کرد:راست میگیا.من الان یه چیزی میخونم تو فقط بگو قبلت به بقیشم کاری نداشته باش.

زیر لب چیزی خوند که نفهمیدم.بعد سرشو بالا اورد و نگام کرد.

نمیدونم چرا اما زمزمه کردم:قبلت.

تبسمی زد:خب دیگه خیالم راحته حلالیم.

با بهت بیان کردم:چقدر بدجنسی عوضی.

با خنده اومد بغلم کنه که در باز شد.

مسیح با نیشخند نگاه میکرد.

اظهار کرد:عه ببخشید لحظه های عاشقونه اتون رو خراب کردم.

خجالت کشیدم و از زیردست مسیحا ی بیشعور بیرون اومدم.

مسیحا اخم کرد:داداش داشتیم؟

مسیح با همون تبسم یه وریش عذر خواهی کرد و بیرون راهی شد.

منم بعد یه چشم غره به مسیحا رفتم تو اتاق خودم که آماده شم.

⏩⏩⏩

یه لباس قرمز پوشیدم که آستیناش گیپور بود.شلوارم هم تا رو زانوم بود و بقیش گیپور بود.

تو آینه به خودم چشم دوختم.به‌شدت دلپذیر شده بودم.رژ قرمزم رو هم زدم و لب هامو به هم مالیدم.

ریمل هم زدم که نگاهامو درشت تر نشون بده.

تو اینه قدی به خودم خیره شدم.همه چیزم قرمز بود!رژ و لباس و کفشم.

فقط موهامو قرمز نکردم!

موهامو یه وری ریختم تو صورتم و با رضایت اومدم بیرون.

همه بسیار خوشگل شده بودن.مسیح هم به‌شدت جلب توجه میکرد دلربایتش!اه!

تو قلبم گفتم:پروای خنگ کاش نقشه مسیحا رو قبول نمیکردی و این داداش خوشگلشو تور میکردی…

پارت چهل و چهارم⬇️⬇️⬇️

فکر میکردم مهمونی ساده باشه.ولی پارتی بود!

ساناز یه سینی حاوی مشروب رو میچرخوند.همه چی تو دود محو بود.نورها به اشکال مختلف رو در و دیوار میچرخیدن.اسم کف دستگاهشو نمیدونستم.

مسیحا و مسیح مسابقه مشروب خوری گذاشتن.نشستن رو به روی هم.

همه دورشون جمع شدن.مسیحا یه پیک…دو پیک…

مسیح هم تند تند پیکشو تموم میکرد…

بالاخره با 32پیک مسیح و35پیک مسیحا،مسیحا برد.

لبمو از ترس هی میجویدم.اخه احمق امشامگاه قراره تو یه اتاق بخوابیم اینجوری نمیشه که.

انقدر لبمو جویدم که ازش خون اومد.مسیحا با آوای کش داری گفت:نترس خانومم.چرا با لبت اینجوری کردی حیف نیست؟الان پاکش میکنم.

فکر کردم میخواد بهم دستمال بده ولی وقتی متوجه شدم لحظه به لحظه صورتش بهم نزدیک میشه متوجه شدم فکرم اشتباه بوده.

هلش دادم عقب:چیکار میکنی جلو این همه ادم؟

هووومی بیان کرد و بدون توجه به حرفم راهی شد.

اعصابم خورد شد.منم یه لیوان مشروب برداشتم که صدای مسیح اومد:زن داداش چی شده که لب به مشروب زدی؟مسیحا چیزی اظهار کرد؟

بوی الکل دهنش حالمو بد میکرد.دیدهای دلبرش رو اعصابم بود.

رومو گرفتم اضافه کردم:از کف دست شما دوتا داداش دیوونه میشم.برو اونور اه.

یه جرعه از لیوان خوردم که ابروهام با انزجار توهم حرکت کرد.

مسیح قهقهه زد:تو که نمیتونی الکی فاز برندار.

لیوانمو قاپید و یه سره خورد.دقیقا از همونجایی که جای رژ من مونده بود.

لب گزیدم.لبم سوخت.تازه خونش خشک شده بود.این دوتا داداش امشب خل شدن…

پارت چهل و پنجم⬇️⬇️⬇️

به دستشویی پناه بردم.نمیتونستم به صورتم آب بزنم.آرایش لعنتی ام خراب میشد.نفس لرزونی کشیدم و از کف دستشویی اومدم بیرون.

مولین ستاره با نگرانی صوتم کرد:حالت خوبه پروا جان؟

_مرسی خوبم مولین.

_مشاهده کردی این دوتا پسر چیکار کردن؟جفتشون مست و پاتیلن.از بچگی همش مسابقه میذاشتن.

_وایی من امشامگاه نمیتونم پیش مسیحا بخوابم مادرجون.

این ها رو در حالی که صورتم خیس عرق شده بود میگفتم.

_خب دخترم بیا امشبو اتاق من بخواب.

نفسی از سر آسودگی کشیدم:شرمنده ام.

_دشمنت شرمنده دخترم.

مسیحا به طرفم اومد.همش به در و دیوار میخورد.

کف دستمو کشید:الان مهمونی تموم میشه بیا بریم تو اتااااق.

اتاق رو همچین کشدار گفت وحشت کردم.انگار من زن واقعیشم.توهم زده.

با هراس به مولین ستاره خیره شدم.اومد جلو و دست مسیحا رو کنار زد:ول کن دختره رو.ولش کن.الان مستی مادر.اذیتش نکن.

مسیحا کشیده خندید:زنمه ها زنمه.اذیتش کنم واسه چی؟زنمههه زنمه زنم.

مولین ستاره کلافه پوفی کشید:برو اونور دهنت بو گند میده.انگار مجبوره خودشو با مشروب خفه کنه.پسره بی جنبه.

مسیحا که دید مولینش کوتاه نمیاد یه دستشو گذاشت زیرپام و بلندم کرد.کسی حواسش به ما نبود.من جیغ میکشیدم و توی صدای آهنگ به گوش نمیرسید.مولین ستاره هم با وحشت نگام میکرد.پسرش دیوونه شده بود.مسیحا در اتاقشو باز کرد و من رو پرت کرد رو تخت.در رو هم قفل کرد.مامان ستاره با مشت به در میکوبید:پسره ذلیل شده اذیتش نکن.

مسیحا کشدار بیان کرد:مولین برو برو برو.

پیمسیرنشو با یه حرکت کند.

اب دهنمو قورت دادم.

از بلایی که میتمایل داشت سرم بیاره به وحشت افتادم. که با آوای لرزونی اضافه کردم:ماها زن و شوهر نیستیم مسیحا.مسیحا تو منو دوست نداری.من پرستارتم.تو الان مستی.

نفس داغش به صورتم خورد.به خودم لرزیدم! اشکام جاری شد.

اشکایی که رو گونه ام ریخته بود رو پاک کرد.گریه ام شدیدتر شد.این که واقعا حالش بده.

اهسته زمزمه کرد:حسرت یه دلدادگی خوب و پاک به قلبم موند.کاش زنم بودی واقعا…

اشک مسیحا هم ریخت رو گونه ام و با اشکای خودم قاطی شد.

باورم نمیشد!گریه یه مرد رو میمشاهده کردم.یه مرد مغرور.

ناخودآگاه دستم رو بردم و گونه اش رو نوازش کردم.

نمیدونم از سر چی،به خاطر اون موقعیت یا مسیحا.

شوکه شد.اما به خودش اومد وکنارم جای گرفت.وقتی ازم جدا شد با غم نگاهم کرد:معذرت میخوام.

بعد بیان کرد:میشه یه جیغ بکشی؟

با چشای گرد نگاش کردم.بیا اینم از بین راهی شد.دیگه عقلی نموند واسش.

گفتم:چرا؟خل شدی؟

_نه میخوام مستی کاملا از سرم بپره.

_خب برو آب سرد بزن به صورتت.

_نه.یه جیغ خواستی بزنی ها.

با شیطنت دهنمو بردم کنار گوشش.تا اومد چیزی بگه یه جیغی زدم که حنجره خودم پاره شد.

مثل جت از جا پرید و خورد تو دیوار.کف دستشم رو دلش بود.

مامان ستاره داد زد:مسیییحای کله پوک چه بلایی سرش اوردی مسیحااااا؟؟؟

منم برای این که مسیحا رو اذیت کنم بار دیگر جیغ زدم:ولم کن ولم کن مسیحا آیی.

به سمتم پرید و کف دستشو رو دهنم گذاشت.کف دستشو گاز گرفتم.

داشت کبود میشد از حرص.

بار دیگر داد زدم و صدامو خش دار و گریه دار کردم:مسیحا تورو جون هرکی دوست داری ولم کن.

برای اینکه مامانش شک نکنه بیشتر دادو هوار کردم.

فک کردم مسیحا الان گردنمو خورد میکنه.اما در کمال تعجب ریز خندید و اضافه کرد:تو یه روانی ای.بس کن الان مولینم سکته میکنه.

چشمکی بهم زد.رفت سمت در که قفلو باز کنه تند ریملمو باکف دست پخش کردم و موهامم بهم ریختم و لباسم رو پایین کشیدم.

قفل باز شد و مامانش اومد تو.

منم تو خودم جمع شدم و لرزیدم و ادای گریه در آوردم.

مشاهده کردم که مولین ستاره سیلی محکمی به مسیحا زد.

مسیحا با ناباوری به مادرش نگاه میکرد و با خشم به من…

پارت چهل و هفتم⬇️⬇️⬇️

مولینش به سمتم اومد و کف دستش رو شونه ام گذاشت.

مشاهده کردم وضعیت خرابه ها اما خواستم کرم بریزم.

جیغ قد بلندی کشیدم:بهم کف دست نزن توروخدااا.

مولین ستاره مجدداً با خشم به مسیحا خیره شد.تو همین فاصله داشتم پوست کف دستم رو میمکیدم که قرمز بشه.

همون کف دستم رو بالا آوردم:مامان ستاره اینجایی؟

مولینش به کف دست قرمزم خیره شد و وحشی ای نثار پسرش کرد.

مسیحا میمیل داشت گردنمو قطع کنه دیگه.

هق هق کردم:او..اونجوری…ن…نگا..نگام..نکن…

مولین ستاره هلش داد:گمشو بیرون.بعد چند سال اومدم مشاهده کردم دست پرورده ام رو..

مسیحا تا تمایل داشت از خودش دفاع کنه مادرش پرتش کرد بیرون.

با کمک مادرش سرو وضعم رو مرتب کردم.

نگاه شرمنده ای بهم انداخت:نمیدونستم بچه ای که تربیت کردم این میشه.ببخشید.

لب گزیدم.به خاطر مسیحا الکی اذیتش کرده بودم.

دستشو فشردم:نه مولین تقصیر شما نیست.

یکم با هم گپ زدیم و رفتیم پایین.