رمان فئودال پارت ۵۶

– من برم بخوابم.

افسانه با هیجان از جا کشیده شد، دخترک انگار زیادی عجله داشت.

– منم بیام‌

سرش را تکان داد ، زود قصد کرده بود ولی باید از جایی شروع میکرد‌. مجبور بود خودش را به فراموشی بدهد، شاید بودن با افسانه حالش را خوب کند.

از پله ها بالا حرکت کرد ، فیروزگاره خانم خوشحال بود، بالاخره پسرش تصمیم عاقلانه ای گرفته بود.

– برو عروس… شوهرت‌و منتظر نذار.

افسانه لبخند زد ، لبش را داخل دهانش برد اوهم با بیان کردن شب بخیری از پله ها بالا راهی شد.

تمیزِ تمیز بود.

به اتاقش حرکت کرد و کاستوم قرمزی را پوشید ، لب هایش را سرخ کرد و با پوشیدن کفش پاشنه کشیده و روبدوشامبر روی لباس سکسی اش، از اتاق بیرون رفت.

خودش را به اتاق خان رساند و در زد.

نریمان حال و حوصله اش را نداشت ولی مجبور بود تحمل کند، بالاخره زن عقدی اش بود.

– بیا تو.

با داخل شدن افسانه بوی عطر در اتاق پیچید، نریمان بیخیال روی تخت جای گرفته بود.

شور و شوق نداشت، برخلاف افسانه که حالش خوش بود.

حتی فکر به اینکه برای خان وارث بیاورد حالش را خوب میکرد.

به سمت نریمان رفت و روی پایش نشست.

– خوشحالم کردی وقتی بیان کردی بیام اتاقت.

نریمان سر تکان داد، لبش بعد از گلین به تبسم باز نمیشد.

تقصیر خودش که نبود !

دستش را پشت کمر دخترک گذاشت و به خودش نزدیکش کرد.

افسانه کف دست هایش را دور گردن نریمان حلقه کرده بود ، سرش را جلو برد و…

فئـــْودآٰل|•🍃

#پارت310

– گلین بابا… نصف شامگاهه چرا میخوای بری باغ؟

گلین به پدرش خیره شد ، بیشتر اوقات را در خانه باغ می‌ماند، انجا حس ساکتش را به او میداد.

تنها مکان مشترکی که با نریمان داشت…

تداعی روزهای خوبشان بود.

روزگارهایی که در آغوش نریمان برای اولین بار شامگاه را روز کرده بود.

روزگارهایی که او از درد خودش را لوس میکرد و نریمان آرامش میکرد.

– قلبم گحرکت کرده بابا…

لطفاً اجازه بده برم.

یاسر میان حرفشان پرید ، حس خواهر کوچکش را درک میکرد.

– خودم میبرمت، مواظبشم باشه بابا؟

پدرش سر تکان داد ، قلبش به رفتنش گلین راضی نبود.

هربار که به آنجا میراهی شد و دخترش تنها می‌شد مضطرب بود، در وضعیتی نبود که بتواند خودش را کنترل کند.

– باشه، مواظب خودتون باشید

گلین دو کف دست لباس برمی‌دارد و داخل ساک کف دستی میگذارد، قرص های ویتامین که دکتر داده بود را داخل زیپ کوچک ساک گذاشت.

– آماده ام داداش.

یاسر ساک را از او گراهی شد و باهم از خانه خارج شدند ، گلین هوا را وارد ریه کرد. پسرش بزرگ تر شده بود. لگد هایش را مانند ترکیدن حباب حس میکرد اما آنقدر واضح نبود.

– خسته شدی بگو یه جا بشینیم استراحت کنیم، خب؟

تبسم زد ، از برادرش تشکر کرد و کف دستش را گرفت.

یاسر پشتش بود، مانند یک کوه !

دیگر از چیزی نمیترسید، به هیچ وجه!

فئـــْودآٰل|•🍃

#پارت311

به خانه باغ که رسیدند ، بغض و لبخند در چهره ی گلین مشخص بود.

– بریم تو داداش.

یاسر سرش را تکان داد ، با خواهرش وارد خانه شدند. درد کشیدن و تنهایی گلین را متوجه شده بود و از آن مرد کمی تنفر داشت.

می‌خبر داشت این منزل برای خواهرش چقدر باارزش است .

هیزم هایی که گوشه ای گذاشته بودند را داخل شومینه گذاشت.

نمیتمایل داشت سردش شود… هوای بهاری کمی سرد بود آن هم شامگاه ها !

– شومینه روشن کردن نمیخواد داداش!

خوبه هواش

یاسر ابرویش را بالا انداخت و نچی کرد.

– نمیشه، باید گرم باشه یخ میزنه نصف شب.

گلین لبخندی زد ، به آشپزمنزل راهی شد، کوچک بود و قلبباز!

اینجا منزل ی عشقشان بود.

اینجا را بیشتر از هرجا دوست دارد ، اینجا باشد و نریمان کنارش باشد.

دیگر امید نداشت، چهار ماه کسی نفهمید می‌اطلاع داشت که دیگر بی گناهی اش را کسی نمیفهمد.

آب کتری را عوض کرد و روی گاز گذاشت، میتمایل داشت چای بخورند با وجود این سماور بزرگ آب اصلاً جوش نمی آمد..

– بیا بشین گلین.

بازم چپیدی تو آشپزخونه!

یاسر از اینکه دخترک مدام در آشپزمنزل باشد حرصش میگراهی شد، دوست نداشت خواهر گردالی اش خودش را اذیت کند.

– اومدم اومدم

ساکت لبخند زد.

حرص خوردن های برادرش را دوست داشت، مضطربی هایش قلبش را گرم میکرد که کسی او را دوست دارد.

فئـــْودآٰل|•🍃

#پارت312

– کاش یکم پیشم میموندی داداش!

یاسر کف دست روی سر گلین کشید و پیشانی اش را بوسید.

– فردا باید زمین‌و آبیاری کنیم. بابا دست تنها نمونه.

گلین سرش را تکان داد و برادرش را روانه کرد ، از تنها شدن نمی‌هراسید آن هم باغی که انقدر به او امنیت میداد !

– باشه تنتون سلامت باشه، کف دستت درد نکنه کنارمونی!

بغض کرد و لب هایش را روی هم فشرد.

– اگه نبودی… من و بابا به‌شدت تنها میموندیم.

یاسر مردانه ریز خندید، برای همین وارد شده بود، آمده بود که کمکشان کند. هرچند اوایل از پدرش قلب‌چرکین شده بود و هنوز قلبش بااو صاف نشده بود.

ولی قلبش نمی رسید تنهایش بگذارد.

میتمایل داشت سایه شود روی سر پدری که از جوانی کار کرده است.

– آبغوره بگیری و شاه‌پسرم‌و ناراحت کنی من میدونم و تو !

درضمن؛ داداشتم، پسرشم من کنارتون نباشم همسایه بغلی بیاد پیشتون؟

دستش را زیر چانه ی خواهرش گذاشت و به صورت خواهرش خیره شد .

– یادت نره دکتر اظهار کرد حالِ بچه به حال تو بستگی داره.

خودت‌و عذاب نده که بچت‌و عذاب دادی

فردا میام بهت سر میزنم بعد کاری زمین

گلین روی پنجه ی پا ایستاد و برادرش را بوسید.

– مرسی داداش.

چشم مواظب خودم و شاه‌پسرت هستم

یاسر سرش را تکان داد و خداحافظی کرد.

کنار خواهرش وقت را از دست میداد

فئـــْودآٰل|•🍃

#پارت313

در خانه را بست ، می‌دانست این‌جاها دزد نمی آید برای همین در را قفل نمی‌کرد.

روستایشان امن بود، شنیده بود که نریمان برای مردم روستا مکتب ساخته است، هر سنینی می‌توانست ثبت نام کند.

کف دستش را روی شکمش گذاشت و با پسرش مانند روزهای دیگر حرف زد.

– بابات میخواد مکتب درست کنه پسرم، انگار میخواد پیشرفت مردمش‌و ببینه.

تبسمی زد ، روی مبل قرار گرفت و سرش را به پشتی مبل تکیه داد.

یک ماهی بود که حالت تهوع هایش تمام شده بود ، پسرش کمی اذیتش میکرد.

– میدونم اگه بابات از وجودت باخبر می‌شد تورو بسیار زیاد دوست میداشت.

پوزخندی زد، اصلا شاید نریمان الان با افسانه خوش باشد !

او که خبر نداشت.

با فکر به اینکه کنار افسانه شامگاهش را روز میکرد دلش تیر میکشید.

نفسش را بیرون داد.

با حس گشنگی از جا کشیده شد، دکترش اضافه کرده بود حجم غذایش را کم کند و وعده هایش را زیاد کند.

کودکش داشت بزرگ می‌شد و معده‌ی خودش کوچک می‌شد

قورمه سبزی ای که سه روزگار پیش داخل یخچال فریز کرده بود را در آورد و اجازه داد یخش باز شود.

اینگونه دیگر غذایش طعم تازگی داشت.

نفسش را بیرون داد و آب برای برنجش روی گاز گذاشت.

– پسرم…

قلبم برای بابات تنگ شده، کاش بیای و بشی تکیه گاه مولینت.

لبش را روی هم فشرد و روی صنقلبی نهار خوری جای گرفت، کف دستش را روی صورتش کشید.

– تو ثمره‌ی عشق مایی!

تبسمی زد و شکمش را لمس کرد، پسرش از الان راز دارش شده بود.

فئـــْودآٰل|•🍃

#پارت314

سرش را جلو برد و میل داشت نریمان را ببوسد که در اتاق زده شد، حرصی خودش را کمی کنار کشید و با آوای کنترل شده ای بیان کرد :

– بله؟ چرا مزاحم میشین!

نریمان کمر افسانه چنگ زد و وادارش کرد خاموشی کنه وقتی صوتی بی بی آسیه را شنید.

– آقا جان شرمنده ام.

یکی اومده باهات کار داره، هرچی گفتم آقا نیستن اضافه کرد بحث مرگ و زندگیه !

افسانه از روی پایش قد بلند شد. پوفی کشید و کف دستی به موهایش کشید.

نریمان با دیدن کلنجار رفتن های زن ابرویش را بالا انداخت.

– اینجا بشین الان میام ، ببینم کیه.

افسانه با عشوه ریز خندید ، از اتاق خارج شد چراغ اتاق مادر و خواهرش هنوز روشن بود.

هنوز ساعت ده شامگاه بود ولی او خسته بود .

– کی اومده بی بی؟

بی بی شانه اش را بالا انداخت ، دست نریمان را گراهی شد و به جای دیگری کشاند..

– برو میبینیش

آسیه استرس داشت و همین نریمان را کنجکاو میکرد.

سر تکان داد و از پله ها پایین حرکت کرد ، میمیل داشت بداند چه کسی وارد شده که بی بی را انقدر مضطرب کرده است.

وارد نشیمن شد ، با مشاهده کردن مردی که سرش را پایین انداخته بود ابرویش را بالا انداخت. چهره ی مرد مشخص نبود.

– بفرما کاری داشتی؟

با بالا رسیدن سر مرد و دیدنش از خشمگینت جلو حرکت کرد… او چرا به اینجا آمده بود؟ اصلاً به چه حقی پا در منزل‌ی او گذاشته بود !

فئـــْودآٰل|•🍃

#پارت315

مرد با متوجه شدن صورت برزخی نریمان وحشت کرده از جاش قد بلند شد، همان مردی بود که گلین را در آغوشش لخت و عور دیده بود.

مگر می‌توانست یادش برود گلین بخاطر کی به او خیانت کرده است.

خواست به سمتش هجوم ببرد که مرد کف دستش را بالا انداخت.

– انقدر تو این مدت سختی کشیدم که دیگه توان ندارم.

بذار حرفام‌و بزنم بعد کتک بزن‌ !

مرد را در روستا ندیده بود اما تیپ و لباس هایش به شهری ها نمی‌خورد.

اخم هایش را درهم کرد و کف دستش را مشت کرد.

– حرفت‌و بزن و گورت‌و گم کن از خونه‌ام.

مرد نفس عمیقی کشید، سرش را تکان داد.

– باشه بهم مهلت بده … شمارو میدونم کی مسموم کرده!

چشمش را ریز کرد، حتماً همجاده گلین این نقشه ی احمقانه را کشیده است، الکی به افسانه تهمت زده بود؟ ولی افسانه حتی اعتراض هم نکرد !

– واسه چرت و پرت اومدی گورت‌و گم کن!

مرد فوراً سرش را تکان داد، همه ی کثافت های کاری های مرد با افسانه بود.

– نه آقا…

جریان مار یادتونه؟

مرد سرش را تکان داد ، کم کم کنجکاو می‌شد این مرد چگونه خبر دارد، جریان مار را حتی به گلین‌نبیان کرده بود.

– خب؟

مرد برای اینکه کمی از خشم نریمان را کم کند بیان کرد:

– آقا…

همسرتون بی‌گناهن ، یکی دیگه مقصره !