زودتر از او خودم را داخل اتاقش انداختم. لباس هایش را چنگ زده و وسط خونه مقابلش از حرکت ایستادم.
_ بپوش بریم دکتر ببینم چه مرگته، معلوم نیست اون بی غیرت چیکارت کرده که به این روز افتادی.
سری به معنای نفی تکان داد و نفس عمیقی کشید.
_ چیزیم نیست…
دستی به صورتش کشید و نفسش را با صدا بیرون داد.
_ یه حالت تهوع ساده بود.
پوفی کرده و با حرص کف دستش را چسبیدم. سعی داشتم پالتویش را تنش کنم که نق زنان پا روی زمین کوبید.
_ حوصله ی دکتر ندارم عامر، گیر نده… میگم خوبم…
یذره بخوابم بهتر میشم، فقط خستم.
نوچی کردم و کف دست به کمر پالتو را مقابلش گراهی شدم.
_ اینجوری خیالم راحت نیست، بپوش.
بی حوصله و نزار به نظر میرسید. لب هایش از دو سمت آویزان شد و سر روی شانه کج کرد.
_ توروخدا اذیت نکن، نمیتونم رو پاهام وایستم…
اصلا مگه ناظهار کردی حرف، حرف منه؟
گوشه ی لبم از حرص بالا حرکت کرد و با خشمگینت توپیدم:
_ سر جونت حرف غلط میکنه حرف تو باشه. از خداته ولت کنم خودتو به کشتن بدی آره؟
از این خبرا نیست، قلبتو صابون نزن!
واحرکت کرده تکخندی زد.
_ وای عامر… فعلا قصد مردن ندارم، حداقل امشب نه…
دو دل و مشکوک نگاهش کردم که برای آسودگی خاطرم تبسم بی جانی زد.
_ اگه حالم بد شد بهت میگم، خب؟
از ته قلب که راضی نبودم اما آن لبخند لاکردارش قابلیت مجاب کردنم را داشت.
آغوشم را برایش گشودم و با حفظ اخم و جدیتم اظهار کردم:
_ بیا اینجا ببینم… پیش خودم میخوابی که حواسم بهت باشه!
سوء استفاده؟!
نه، به هیچ وجه!
فقط میتمایل داشتم مراقبش باشم…
در آغوشم مراقبت هم راحت میشد دیگر!
آره بابا، بچم فقط مراقبشه😏😂
تو وی آی پی مراقبتش بیشترم شده😔😂
«غرق جنون»
#پارت_۳۷۰
در همان لحظه ای که خون به صورتش دوید و گوشه ی لبش را به دندان کشید، تمام جهان برایم از حرکت ایستاد.
بعد از این همه مدت هم خانگی و سر و کله زدن با هم، هنوز هم گاهی سرخی شرم و حیا صورتش را گلگون میکرد.
شرم و خجالتش آنقدر برایم شیرین و میل داشتنی بود که هوس بوسیدن همان نقطه به سرم زد!
برای رسیدن در آغوشم کف دست دست میکرد، خبر نداشت که آغوش من قرار است منزل ی ابدی اش باشد.
_ وتوقف کردی که، بدو ببینم!
تشر آهسته و لطیفم به مذاقش خوش وارد شده بود که صوتیش رنگ و بوی زیستن گحرکت کرد.
_ خوبم عامر… نیازی به این کارا نیست…
نوچ قد بلند بالایی اظهار کردم و حالا که او تکان نمیخورد، آغوشم را کنارش میبردم.
دستم را دور شانه اش انداختم و بیخیال جاده اتاق را در پیش گراهی شدم.
جلوتر از او روی تخت قرار گرفتم و اندک جایی برای او باقی گذاشتم تا در نزدیک ترین فاصله به خودم داشته باشمش.
معذب داشت پوست لبش را میجوید که با کشیدن کف دستش، تعادلش را بر هم زدم.
_ آی کف دستمو کندی وحشی، چه خبرته؟!
_ وقتی که حرفمو گوش نکنی همین میشه دخترم!
مشت آهستهی به پایم کوبید و بعد از کمی وول خوردن، متوجه شد که چاره ای جز چسبیدن به تنم ندارد.
_ در جریانی که تخت یه نفرست آقا عامر؟!
با تفریح سری به تایید تکان دادم.
_ بله، قبل اینکه خراب شی رو سرم تخت خودم بوده!
متوجه شوخی و خنده ام شد که دندان قروچه ای کرد. مقابله به مثل کردنش عالی بود!
_ خب جا نمیشیم اینجوری، عین خرس میمونی کل تختو گراهی شدی!
«غرق جنون»
#پارت_۳۷۱
نگاه چپکی ام هیچ به تبسم روی لبهایم نمی وارد شد. از این مدلی که کنار هم بودیم خوشم می آمد.
در عین جار و جنجال و لجبازی، یک جور آرامش محض بینمان در جریان بود.
اشاره ای به پای دراز شده ام زدم.
_ خرس گرم و نرمی ام هستم اتفاقا، میتونی تستم کنی!
پلک هایش را روی هم انداخت و کلافه غرید:
_ چرا فقط نمیری و راحتم بذاری که بتونم بخوابم؟
این دختر خودش با زبان بی زبانی میبیان کرد بیا و به من زور بگو!
من هم که از مجبور کردنش هیچ ابایی نداشتم.
کف دستم داخل موهایش چنگ شد و قبل از اینکه فرصت اعتراض پیدا کند، سرش را روی پایم گذاشتم.
_ هیس، صداتو نشنوم… فقط بخواب!
کف دستم جای خوبی پیدا کرده بود که در برابر بیرون آمدن از خرمن موهایش میلی نشان نداد.
همانجا اتراق کرده و میان تار موهایش شروع به قدم زدن کرد.
_ ازت خوشم نمیاد!
صدایش پر از حرص بود، دخترک زبان دراز…
سرم را به تاج تخت تکیه دادم و تو گلو خندیدم.
_ منم، اما چراکه خر شدم و گراهی شدمت مجبورم تحملت کنم!
چند لحظه بی حرکت ماند و حتی نفس هایش هم آرام و بی آوا بود.
دلواپس نگاهم را به پایین دوختم و وقتی مژه های لرزانش را مشاهده کردم نفس راحتی کشیدم.
حدس زدم از حرفم ناراحت شده باشد که قلبجویانه سر روی صورتش خم کردم.
نگاه خیسش را که دیدم خودم را لعنت کردم. باید این زبان لعنتی را در غل و زنجیر میکشیدم تا هر چیزی را نگوید.
دخترکم بیش از اندازه حساس بود…
_ حرفامو به دل نگیری باوان، حرف مفت زیاد میزنم… الان که پیشمی دلم از همواره آروم تره…
نگاهش در نگاهم گره خورد و بی طاقت تر از همیشگی دلم چلاندنش را میل داشت که با یک جمله ی کوتاه دودمانم را به باد داد.
_ تو عاشق حنانه ای…
بچم عاشق شده🥲
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن