رمان عشق ممنوعه استاد پارت ۱۱۹

تا خود صبح از شدت سرما توی خودم جمع شده و برعکس تلاش های بی وقفه ام برای یه ثانیه هم پلکام روی هم نراهی شد و خوابم نبرد

با برخورد نور آفتاب توی صورتم گیج پلکی زدم ولی از بس بدنم خشک شده بود که نای حرکت کردن نداشتم

به سختی تکونی به خودم دادم که با درد بدی که توی کمر پیچید صورتم درهم شد و با بغض نالیدم :

_آااااخ

میترسیدم برای بچه ام بد باشه
با ترس کف دستی روی شکمم کشیدم و کشیده شدم
اینجا خوابیدن توی خاک و خول و سنگ ریزه ها مسلما برای منی که باردارم خوب نیست

اما میدونستم تا وقتی که آراد عصبیه و قلبش نخواد هیچ کاری از دستم برنمیاد پس مجبور بودم تحمل کنم توی فکر بودم که با گوش دادن صدای ماشینی که داشت نزدیک میشد

با کنجکاوی سرمو بالا گحرکت کردم
یکدفعه ماشینی که برام به‌شدت آشنا بود کنار اتاقکی که زندانی بودم متوقف شد

با کنجکاوی نگاهمو روی ماشین چرخوندم
این که ماشین آرادِ ، پس نتونسته تحمل کنه و بالاخره به سراغم اومده

تبسم کم جونی گوشه لبم سبز شد
از ماشین پیاده شد ، با متوجه شدن تیپ نفس گیرش برای ثانیه ای حس کردم دلم نزد و بی اختیار تموم تنم چشم شد و خیره اش شدم

هنوز خیره اش بودم که عینک دودی رو از روی دیدهاش برداشت و با متوجه شدن نفرتی که توی دیدهاش موج میزد لرزی به تنم قرار گرفت و بی اختیار توی خودم جمع شدم

به سمتم قدمی برداشت و با تحقیر نگاهش روم چرخوند

_میبینم که داره بهت خوش میگذره ؟؟

بی توجه به تیکه کلامش ، زبونی روی لبهای ترک خورده ام کشیدم و به سختی لب زدم :

_باید به حرفام گوش بدی

تک خنده عصبی کرد و اظهار کرد :

_حرفات یا دروغات ؟؟

درحالیکه از شدت سرما بازوهام توی آغوش میکشیدم با بغض نالیدم :

_من هیچ دروغی بهت ناضافه کردم

یکباره انگار دیوونه شده باشه با کف کف دست محکم به میله ها کوبید و بلند فریاد زد :

_خفه شووووو چطور جرأت میکنی هنوز دروغ بهم بگی هاااا ؟؟

از صوتی وحشتاک تکون خوردن میله ها بی اختیار تنم لرزید و از جا پریدم

_ولی باید ب…..

توی حرفم پرید و با خشم غرید :

_باید و ولی و شایدی نداریم فهمیدی ؟؟

باورم نمیشد این آدمی که کم مونده بود از شدت خشم دود از کله اش قد بلند شه و اینطوری با نفرت و خشم نگاهم میکنه آراد باشه

یه‌ طوری حرکت کردار میکرد که میدونستم اگه یه کم دیگه باهاش دهن به دهن شم شاید کنترل خودش رو از کف دست بده و به قدری جنون بهش کف دست بده که سراغم بیاد

و هر بلایی دلش میخواد سرم بیاره من به خاطر بچه ای که توی شکمم بود مجبور به خاموشی بودم تا آروم شه چون نمیمیل داشتم بلایی سر بچه ام بیاد

وقتی مشاهده کرد خاموشی کردم دندون قروچه ای کرد و حرصی فریاد زد :

_باورم نمیشه از تو رو دستی بخورم از تویی که اینقدر بهت اعتماد داشتم

برای اینکه آرومش کنم و باهاش حرف بزنم کشیده شدم و با قدمای نامتعادل به سمتش رفتم برای ثانیه ای حس کردم با متوجه شدن وضعیتم رنگ غم توی چشماش قرار گرفت

اما همین که میمیل داشتم امیدوار شم باز توی غالب سرد و بی روحش فرو رفت و نگاه ازم دزمتوجه شد و با خشم و دستوری گفت :

_وایسا سرجات !!

بی اهمیت به حرفاش قدمی دیگه سمتش برداشتم و با بغض و صوتی لرزونی نالیدم :

_قلبم برات تنگ شده بود

دستش که دور میله ها بود با این حرفم به یکبار جدا شد بهت زده فاصله گحرکت کرد و گیج خیره ام شد

به جاش من نزدکتر راهی شدم و درحالیکه تموم شجاعتم رو جمع میکردم به سختی لب زدم :

_عاشقتم میفهمی !!

« آراد »

این الان داره چی میگه ؟؟
هه عاشقمه ؟؟
یعنی الان میخواد این حرفش رو باور کنم ؟؟

چندثانیه بهت زده خیره اش شدم
یکدفعه زدم زیرخنده ، خنده های بلند و عصبی که سکوت عمارت رو شکستن

با دیدهای دریایی که یه زمانی عاشقشون بودم مظلوم و غم گراهی شده خیره ام شد اگه گذشته بود حاضر بودم برای غم توی نگاهاش جونمم بدم

ولی الان هیچ حسی جز تنفر و خشم نداشتم
حس میکردم این دختری که الان پشت میله ها با غم خیرم شده رو اصلا نمیشناسم

دختری که با زیرکی و باهوشی اونطوری من رو به بازی گراهی شد و فریبم داد
با یادآوری خانواده ام که بخاطرش اینطوری از همدیگه پاشیده بودن خشم آنچنان توی وجودم شعله کشید

که خنده های عصبیم کم کم روی لبهام خشکید و با حرص خطاب به اون چهره فریب کار و مظلومش غریدم :

_هنوزم سعی داری من رو بازی بدی ؟؟

با نگاهایی که لبریز از اشک بودن دستاش رو دور میله ها حلقه کرد و لرزون لب زد :

_نه بخدا اون طوری که فکر میکنی نیست

فکر میکرد با بچه طرفه ؟!
بچه ای که هر وقت میل داشت میتونه بازیش بده هر چند مقصر این حرکت کردارا و کاراشم خودم بودم

خود منی که اینقدر ساده و بی ریا باهاش راهی شدار کردم که به خودش اجازه همچنین کاری رو داده و این بلا رو سرم آورده

تموم مدت بیخ گوشم داشته برام نقشه میکشیده اون وقت من احمق یه درصدم بهش شک نکردم و پاش رو به خونه و این عمارت باز کردم

با تحقیر نگاهمو سر تا پاش چرخوندم و با تلخی لب زدم :

_من اون آدمی که میشناختی نیستم میفهمی که چی میگم ؟؟

با رنگی پریده گیج و سوالی خیره ام شد که تلخ خندیدم و ادامه دادم :

_اون آراد ساده و گاگاما که تو به راحتی سرش رو کلاه گذاشتی مُرده ، پس فکر نکن اینطوری میتونی باز من رو توی مشت خودت بگیری !!

قطره اشکی از گوشه دیدهش چکید و با صدای خفه و آروم چیزی اظهار کرد که کنجکاو خیره دهنش شدم

_وسط همه این بازی هایی که میگی یه چیزی هست که حقیقت محضه !!

با وجود کنجکاوی که داشت از پا درم میاورد دروغ چرا میهراسیدم نزدیکش بشم و با مشاهده کردن چشماش و بوی عطر تنش سست بشم و باز دین و ایمانم رو از دست بدم

پس به ماشین تکیه دادم و با اینکه داشتم از کنجکاوی میمردم در ظاهری بی تفاوت جویا شدم :

_فکر میکنی به‌شدت برام مهمه چیزی درباره تو بدونم ؟؟

موهای آشفته توی صورتش رو پشت گوشش فرستاد و درحالیکه فین فین دماغش بالا میکشید با بغض نالید :

_این موضوع به توام ربط داره

با تمسخر پوزخندی زدم

_نوووچ اشتباه میکنی چون هر چیزی که تو توش دخالت داری به من مربوط نیست !!

میله ها رو محکم تر توی کف دستای لرزونش گراهی شد

_مطمئن باش بعدا پشیمون میشی !!

با این که خیلی کنجکاو بودم ولی طوری راهی شدار می‌کردم که انگار اصلا برام اهمیتی نداره چون اصلاً قلبم نمی تمایل داشت خودم رو باز درگیر این دختر بکنم

حرف قلبم رو با نفرت به زبون آوردم :

_من فقط یه پشیمونی توی حیاتم دارم اونم اینکه به تو اعتماد کردم و پای تویی که از جیب این و اون دزدی میکردی رو به این عمارت باز کردم

بی اهمیت به اشکایی که صورتش رو در برگحرکت کرده بودن در ماشین رو باز کردم و همونطوری که سوار میشدم خطاب بهش با لحن حرص دراری ادامه دادم :

_راستی امشامگاه برات سوپرایز دارم امیدوارم از متوجه شدنش لذت ببری !!

بعد از گفتن این حرف سوار ماشین شدم و با سرعت به سمت در ورودی عمارت روندم

نگهبان با دیدنم با عجله به سمت در راهی شد و بازش کرد شیشه سمتش رو پایین کشیدم صداش زدم که با نفس نفس خودش رو بهم رسوند

_بله قربان !!

_به حمید بگو زود کاری که اضافه کردم رو انجام بده !!

سری تکون داد و با کنجکاوی سؤال کرد :

_چه کاری قربان ؟؟

دیده غره ای بهش حرکت کردم :

_نیاز نیست تو بدونی فقط پیام منو بهش برسون

دستپاچه از ماشین فاصله گحرکت کرد

_ببخشید قربان باشه حتما بهش میگم !!

چند ثانیه نگاه سنگینم روی هیکلش بالا پایین کردم تا حساب کار کف دستش بیاد و از این به بعد نخواد توی کارای من فضاما کنه

متوجه شد
چون با صورتی از ترس عرق کرده نگاه ازم دزدید و درحالیکه کف دستاش رو توی هم گره میزد زیرلب آروم زمزمه کرد :

_ شرمندم قربان دیگه تکرار نمیشه !!

قبلاً هیچ وقت همچین حرکت کردارایی انجام نمیدادم و برعکس تمایل داشت پدر و مادرم یه جورایی خدمتکارا رو مثل دوست و اهالی خانواده خودم می مشاهده کردم و بهشون پروبال میدادم

چراکه اصلاً قلبم نمی میل داشت با دیده تحقیر و از بالا به زیر دست خودم نگاه کنم و خدایی نکرده باعث رنجشون بشم به همین قلبیل همواره باهاش خوب بودم

ولی اون نازی لعنتی با بلاهایی که سرم آورده بود کاری کرده که به کل اعتمادم رو از دست داده و سعی میکردم با اطرافیان خودم مخصوصاً خدمتکارها خشن حرکت کردار کرده و نزارم پاشون رو از گلیمشون دراز تر کنن

و وقتهایی که میمتوجه شدم اشتباه میکنن به قدری سخت تنبیهشون میکردم که درس عبرتی برای بقیه بشه و نخوان کف دست از پا خطا کنن

همه متوجه شده بودند که عوض شدم
و اون آراد ساده و قلب پاک قدیم که برای همه قلبسوزی میکرد نیستم چراکه از ترسشون زیاد دَم پر من نمیشدن و تا حد ممکن سعی میکردن ازم دوری کنن

سری در تایید حرفش تکونی دادم و زیرلب تهدیدوار لب زدم :

_امیدوارم !!

و بی اهمیت به صورت ترسونش ، پامو روی پدال گاز فشردم و با سرعت از عمارت بیرون زده و با تبسم عصبی گوشه لبم به سمت نقشه‌ای که برای نازی کشیده بودم روندم

با رسیدن به جایی که میتمایل داشتم از ماشین پیاده شده و در حالی که دستی توی موهای خوش حالتم میکشیده و سعی در مرتب کردنشون داشتم

به سمت خونه مهسا مسیر افتادم
آره اومده بودم پیش مهسا ، کسی که کشته مرده یه نگاه کوچیک از طرف من بود

سر قضیه بارداری و یهو غیب شدنش مطمئن شدم که صد در صد این بچه از من نیست ولی قلبیل اینکه الان اینجا اومدم فقط به خاطر نازی بود

نازی که به شدت روی مهسا حساس و یه جورایی ازش متنفر بود پس میتونستم از اون به عنوان یه وسیله برای ذره ذره نابود کردن نازی استفاده کنم

از بچه ها گوش داده بودم که توی این خونه اقامت داره به همین خاطر اومده بودم که با پیشنهاد دادن بهش اون رو وارد بازی خودم کنم

بازی مهیج و سرگرم کننده ای که قرار بود دل من رو یه جورایی خنک کنه و داغ روی قلب نازی که اونطوری من رو بازی داد بزاره

دستمو روی اف اف فشردم
و در حالیکه گلوم رو با سرفه ای صاف میکردم منتظر موندم

طاما نکشید صدای گرفته و صد البته بُهت زده اش توی گوشم پیچید :

_خودتی آراد ؟؟

مغرورانه کف دستی گوشه لبم کشیدم

_آره خودمم درو باز کن

در با تیکی باز شد
و پشت بندش آوای کف دستپاچه اش توی گوشم پیچید بیان کرد :

_بیا داخل

با عجله هُلی به در دادم و داخل شدم

مهسا طبق معمول با لباس های باز و تقریباً برهنه توی قاب در سالن از حرکت ایستاده و با شوق و ذوق نگاه از من نمیگحرکت کرد

بی اختیار نگاهم پایین اومد و روی شکمش که یه خورده بررسیده بود چرخید و جفت ابروهام با تعجب بالا پرید

چی شده که حاضر نشده بچه رو سقط کنه و نگهش داشته
یعنی توی اون ذهنش داره چی میگذره ؟!

هنوز داشتم خیره خیره نگاش میکردم که آوام زد و گفت :

_بیا تو دیگه !!

به خودم اومدم و با لبخند مصنوعی که روی لبام می نشوندم به سمتش قدم برداشتم

_سلام خوبی خیلی وقته که ندیدمت

جواب سلامم رو داد و درحالیکه دستی به موهای لخت و خوش حالتش میکشید و با ناز پشت گوشش می فرستادشون بیان کرد :

_ آره چند وقتی رفته بودم پیش مامانم اینا

پس این مدتی که سرو کله اش پیدا نبوده اصلا ایران نبوده

مغرورانه کف دستامو توی‌ جیب شلوارم فرو کردم و برای اینکه یه چیزی بیان کرده باشم زیرلب زمزمه کردم :

_ آهان چه خوب !!

تبسم آرومی زد و در حالکیه به طرف مبلا راهنمایی میکرد با کنجکاوی جویا شد :

_راستی ناضافه کردی کی آدرس منو بهت داده ؟؟

روی مبل نشستم و همونطوری که نگاهمو به اطراف میچرخوندم و در ظاهر خونه رو تماشا میکردم بی تفاوت لب زدم :

_از بچه ها گراهی شدم !!

بر خلاف گذشته که تقریباً توی بغلم می جای گرفت و به هر طریق سعی داشت خودش رو بهم بچسبونه این بار با فاصله کنارم نشست و با خنده اضافه کرد :

_این حرفت یعنی اینکه بیش از این سوالی نپرسم و کنجکاوی نکنم درست میگم ؟؟

سری به نشونه ی تایید تکونی دادم

_خوشم میاد زود متوجه منظورم میشی

در حالیکه لباشو جلو میداد سری تکون داد و بعد از چندثانیه یکدفعه جدی اضافه کرد :

_برو سر اصل مطلب !!

با تعجب نگاش کردم که تلخ لبخند زد و اظهار کرد :

_دیگه اینقدر ساده نیستم وقتی آراد نجم با پاهای خودش سراغم میاد نفهمم که حتما کارش پیشم گیره و یه چیزی ازم میخواد‌ چراکه ……

خم شد و درحالیکه لیوان آبی برای خودش میریخت با حرص اضافه کرد :

_اون هیچ وقت همینطوری الکی حالی از کسی نمیپرسه مخصوصا منی که به شدت ازش فراریه پس حالا راحت باش و کارت رو بگو