گاهی وقتها مثل الان باخودم میاظهار کردم همینکه یکی از ما دونفر خوشامگاهخت شده هم خوب و کافیه.
اگه من به مقصودم نرسیدم ولی شیوا رسید و احساس خوشامگاهختی میکنه و همین کافیه.
سر خم کردم و به کارتهای توی کف دستم خیره شدم که همون موقع نزدیک شدن یه ماشین و توقفش جلوی در باعث شد سرم رو بالا بگیرم.
نگاهم که به فرزاد افتاد یکم از متوجه شدنش جا خوردم.
پیاده شد و قدم زنان اومد سمتم.
رو به روم از حرکت ایستاد و خیره به صورتم بیان کرد:
-سلام…
جواب سلامشو ندادم و چرخیدم که برم داخل اما اون خیلی زود گفت:
-لایق شنیدن جواب سلامم نیستم !؟
توقف کردم و مجدداً به آرومی چرخیدم سمتش.
فرزاد اون آدمی بود که دیدنش هم حالمو خوب میکرد هم بد.
نمیدونم چطور باید این حسم رو توصیف کنم.
فقط میتونستج بگم وقتی می دیدمش اون حس علاقه ای که بهش داشتم و همیشگی سرکوبش میکردم تو وجودم بیدار میشد و وقتی یادم میومد متاهلم و اون علاقه ای به بودن با من نداره قلبگیر میشدم و پژمرده!
چنددقیقه ای نگاهش کردم و بعد بهآرامی بیان کردم:
-خب..سلام…
اشاره ای به کارتهای توی دستم کرد و جویا شد:
-عروسی کیه و ما خبر نداریم!؟
نگاهی به کارتها انداختم و جواب دادم:
-عروسی خواهرم شیواست…
آهانی زمزمه کرد و با تکون سرش پرسید:
-منم دعوتم !؟
از اونجایی که شیوا اونو حتی نمتوجه شده بود چه برسه به اینکه بشناسش و واسش کارت بفرسته،بهشدت زود منظورش رو از پرسیدن اون سوال متوجه شدم.
میخواست دعوتش کنم و خب انگار کارتی که شیواه گفته بود رو به دوست و آشنایی که خود میخوام بدم قسمت اون بود.
نمیدونم چرا اینقدر بی هوا خودش رو علاقمند به عروسی اومدن نشون داد در هرصورن اون کارت اضافی ای که شیدا بهم داده بود رو به سمتش گحرکت کردم و اضافه کردم:
-بگیر…قسمت تو شد!
کارت رو ازم گراهی شد و بهد از اینکه نگاهی کوتاه بهش انداخت گذاشتش تو جیب شلوارش و همزمان گفت:
-مرسی! خیلی وقت هیچ جشنی نراهی شدم!
بله در جریان بودم که کلا همچین جاهایی کم می رفت واسه همین تقرییا مطمئن بیان کردم:
-گمون نکنم این یکی رو هم بیای…
تبسم کمرنگی روی صورت نشوند و گفت:
-آره …شاید…شاید نیام…خو دوست داری من بیام؟
نمیدونم چرا همچین سوالی پرسید ولی شونه هام رو با بیتفاوتی بالا انداختم و اظهار کردم:
-عاشق شدن یا نداشتن من چه اهمیتی داره!؟
در کمال تعجبم اضافه کرد:
-داره…اگه تو بگی بیا میام و اگه بگی نیا نمیام…
پوزخندی زدم و گفتم:
-من نه دعوت به اومدنت میکنم و نه دعوت به نیومدن! کارتو بهت دادم…تصمیم باخودت!
اینو گفتم و اینبار بدون اینکه منتظر شنیدن حرف دیگه ای از طرفش بمونم راهی شدم داخل…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن