استرس همهی جانم را گحرکت کرده بود.
-فقط برای آخر هفتهها…
بین حرفم پرید.
-پنج شنبه و جمعهها خودم کنارِ همسرم میمونم. و جدا از اون مجاز به دو روزگار مرخصی در ماه هستید!
اینطور تداخلی با قرار دادی که برای آخرِ هفتهها با پسرش داشتم پیش نمیآمد.
جدا از آن قلبم میخواست خودم از مادرِ فراز مراقبت کنم.
حسی در نگاهش میدرخشید که مرا یادِ مادرم میانداخت.
-من شرایطش رو دارم آقای زروان.
به یکباره نگاهش ریز شد.
-اظهار کردید متاهلید؟!
دستپاچه موهای آشفتهام که داشت آبروریزی جاده میانداخت را زیر شال بردم.
اصلا حرفی زده بودم؟!
-مگه تاثیری تو استخدام داره؟!
سکوتِ مادر فراز نشان میداد که سوالهای همسرش، علامت سوالهای ذهن خودش هم هست.
– در اون صورت باید رضایتنامهی همسرتون باشه!
مثل پسرش بود، تا یک دور سکتهت نمیداد به نتیجه نمیرسیدیم.
-مجردم. پدر و مادرم فوت شدن و مستقل زندگی میکنم. برای امرار معاش نیاز به رضایتِ هیچکسی ندارم.
تمام و کمال توضیح دادم تا جای هیچ گونه سوالی باقی نماند.
-بهشدت خوب. صبحِ اولِ وقت وکیلم میان بیمارستان برای تنظیمِ قرار داد. تو این تعطیلات مشکلی برای موندن ندارید؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن