(سلام عزیزم…چند دقیقه دیگه میرسم تهران…میخوام ببینمت..کجایی؟…)
بدون جواب دادن موبایل رو میذارم تو جیبم…
روزگارها و ساعت ها منتظر یه پیام یا یه تماس ازش اشک ریختم….
اما حالا، هم دلم میخواد ببینمش هم دوست ندارم باهاش رو به رو شم….
پشت میز میشینم و چایی که برا خودم ریختم رو کم کم و با حوصله میخورم…
امیرعلی بی معحرکت کرد، بد کردی باهام…..بهشدت بد کردی……به این راحتی ها نمیتونم ببخشمت و شاید اصن هیچوقت نتونم….
با صدای زنگ موبایلم از خوردن کف دست میکشم و از جیبم درش میارم….
زل میزنم به تماسش و اینقده زنگ میخوره که قطع میشه….
میخوام حسرت اونموقعی که تو تنهایی میجای گرفتم و به صفحه ی موبایل نگاه میکردم تا شاید یه پیام یا یه تماس ازش ببینم و نمیمشاهده کردم در بیاد…..
( جواب بده عزیزدلم…کارت دارم…کجایی؟..)
خیره میشم به پیامش و اینبار که زنگ میزنه جواب میدم….
آوای گرم و صمیمیش میپیچه تو گوشم…..
_ سلام عزیزم….فدات شم چرا جواب نمیدی؟…..
نقاب بی خیالی به چهره و صوتم میزنم و میگم: سلام….ممنونم…سرکارم الان، متوجه نشدم….خوبین شما؟…
با گوش دادن صوتی سرد و خشکم از اون حالت گرمش فاصله میگیره و میگه: آهاا…باشه عزیزم…سرکار میری…نمیدونستم….
پوزخند میزنم و میگم: بله خب….قرارم نبود بدونید….
_ بهشدت خب وقت برا گلایه زیاده…..میتونی چند ساعت مرخصی بگیری….اصن کارت چیه؟…آدرس بده خودم میام دنبالت…..
مشاهده کردنش توسط بارمانی که فکر میکنه من یه دختره خرابم و منتظرم تا هر جا که فرصت پیش بیاد بساط خرابی و هرزگیم رو پهن کنم آخرین چیزیه که میخوام….
از جام قد بلند میشم و میگم: نیازی نیست…اگه وقت شد خودم میام…
اجازه نمیدم حرف دیگه ای بزنم و تماس رو قطع میکنم….
از آشپزخونه میزنم بیرون و سمت اتاق بارمان میرم….
میدونم که مرخصی گرفتن ازش خودش یه داستان کامله برام…
چند تقه به در میزنم و وقتی اجازه ی ورود میده داخل میرم….
جلوی کف دستگاه پرینتر وایساده و باهاش کار میکنه….
_ سلام….
میچرخه و با متوجه شدنم سرش رو به معنی سلام تکون میده….
_ ببخشین آقا بارما..
نمیذاره حرفم کامل شه و میگه: رستایی….
خجالت از سوتی که دادم سرمو پایین میندازم و میگم: بله ببخشید…..آقای رستایی من یه مشکلی برام پیش اومد یه چند ساعتی مرخصی میتمایل داشتم….
بهش نگاه میکنم تا واکنشش رو ببینم و برخلاف انتظارم که فکر میکردم مخالفت میکنه میگه: چند ساعت؟….
_ یه دو سه ساعت…
پشت میزش میشینه و یه کاغذ کوچیکی رو از کشو در میاره و میگه: دو یا سه؟…
_ همون سه ساعت….
چیزی مینویسه و مهرش میکنه و سمتم میگیره…
اگه میدونستم به این راحتی قبول میکنه میاضافه کردم پنج شش ساعت…..عجب اشتباهی کردم…
_ سر سه ساعت نمایشگاهی….
جلو میرم و میگم: بله چشم….
دستمو دراز میکنم و موقع گرفتن نوک انگشتامون بهم میخوره و میبینم که اخماش تو هم میره و کف دستشو میکشونه به لبه ی میز….
کثافت……
یعنی چی این کارش….
مگه من نجسم که مثلا کف دستشو پاک میکنه…..
دلخور از حرکت کردار بی ادبانه اش به سرعت میچرخم و قبل از بیرون حرکت کردم میگه: تحویل خانم داوودی بده ….
مرتیکه ی عوضی….
خودش معلوم نیست چند تا دوست دختر داره و برا من ادعای یوسف پیامبر رو در میاره…..
کاری که بیان کرد رو انجام میدم و از نمایشگاه میزنم بیرون..
به موبایل نگاه میکنم ساعت دوازده و نیم و بدترین موقع برا بیرون زدن…..
حالا مجبورم برا ناهار از جیب هزینه کنم….
شماره ی امیرعلی رو میگیرم و منتظر میمونم تا جواب بده….
طاما نمیکشه که میگه: جونم عزیزم…..
_ کجایین؟…..
مسخره ست که اون به اون صمیمیت و من به این خشکی حرف میزنم….
اما واقعا دلخورم ازش….بسیار زیاد….
_ تو کجایی؟…بگو میام دنبالت…
واقعا دوست ندارم هزینه ی تاکسی به هزینه هام اضاف بشه و ادرس دو خیابون پایین تر رو میدم….
قلب تو قلبم نیست برا دیدنش…
همه ی خاطراتی که با هم داشتیم تو ذهنم چرخ میخوره و حقیقتا حس دلتنگی چمبره مبزنه به قلبم و اشکام میریزه رو گونه هام….
حالم از خودم بهم میخوره…قرار نبود زار زار بشینم به گریه کردن…..
اصلا دوست ندارم با این صورت و این ریخت غمگین و آویزون ببینتم….
سمت مغازه ای میرم و با گحرکت کردن آب بیرون میزنم….
لبه ی جدول میشینم و صورتمو میشورم…..
حالا همون یه ذره ارایشی هم که داشتم پاک شد…
اما به درک….
مگه قراره براش دلبر کنم…..
گوشیم بازم زنگ میخوره…..
_ بله….
_ طلوع کجایی؟…رسیدم من….
نفس عمیقی میکشم و لعنت به این دلی که اینجوری میتپه….
میخوام حرفی بزنم که میگه: دیدمت عزیزقلبم…..
موبایل رو پایین میارم و به اطراف نگاه میکنم……
الان سخت ترین کار دنیا برام حفظ خونسردیمه…..
ماشینش رو از دور میبینم…طاما نمیکشه که بهم نزدیک میشه و کنارم وایمیسه……
زل میزنم بهش و انگار نفس کشیدنم یادم میره…..
پیاده میشه…..
ماشین و دور میزنه و رو به روم قرار میگیره….
برعکس من که بعد از رفتنش آب حرکت کردم اونم ولی از همواره خوشتیپ تره…….بوی عطرش از همین فاصله هم به مشامم میرسه……
بدون حرفی به هم نگاه میکنیم…..
من با بغض و قلبخوری….
اون با ذوق و یه کم شرمندگی…….
چهرش رو روزگار اخری وقتی چک رو انداخت رو پام یادم میارم…..و در لحظه ازش متنفر میشم….
جواب اونهمه عشق و دوست داشتنم رو میمیل داشت با پول جبران کنه……
دست به سینه میشم و اون چند قدم جلوتر میاد…..
_ قلبم بهشدت برات تنگ شده طلوع…….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن