رمان طلوع پارت ۱۸۴

با مکث رو بهش لب میزنم: رک و پوست کنده اگه بخوام بگم،…حقم رو میخوام…حق مادرم…

از حالت صورتش مشخصه که چقد عصبی شده با حرفام…میدونم اگه هر جایی جز شرکتش بود الان باید فاتحه م رو می خوندم….

_ مادرت هیچ حقی نداشت که تو حالا میشینی جلو من و از پس گحرکت کردنش حرف میزنی….

پوزخندی تا پشت لبهام میاد ولی خودم رو کنترل میکنم و اجازه نمیدم رو صورتم نمایان بشه….مرتیکه بی شرف…..

_ ببینید آقای رستایی….من الان اینجام تا باهاتون معامله کنم….شما دوست ندارین من عروستون باشم…واقعیتش منم دوست ندارم…اینم میدونم چقد براتون نفرت انگیزه که تنها نوه ی پسریتون از مادری مثل من باشه…..همه ی این ها رو درک میکنم….اما خب بخوام از بارمان جدا شم حیاتم به تنهایی نمی چرخه…امیدوارم همون طوری که من درک میکنم شما هم درک کنید….

_ از اولش هم میدونستم دنبال چی هستی گدا گشنه ی بدبخت…..

آخ….لعنت بهم که دارم همچین موجودی رو تحمل میکنم…..

میخوام جوابش رو بدم که میگه: از وقتی پات به خونه ی ما باز شده همه چی رو ریختی بهم….گیرم که من بهت پولم دادم و تو راهی شدی، حرفای مزخرفی که جلو همه اضافه کردی چی؟….هووم؟…اونا رو چه جوری میخوای جمع کنی…..

نفسمو میدم بیرون و میگم: خودتون که میگین مزخرف….حرف مزخرف رو هم کسی باور نمیکنه…..

خیره خیره نگاهم میکنه….جوری که نفسم با نگاهش بند میاد….دروغه اگه بگم نمی ترسم…..من به شدت از این مرد واهمه دارم…قرار بود من حامله ای که از درد زایمان تو خودم پیچیده بودم رو زنده زنده بسوزونه…..

نگاه میگیرم زیرا تحمل سنگینی نگاهش رو ندارم…..

_ دو میلیارد بهت میدم…..

با متوجه شدن حرفش سرم بالا میاد….تکیه داده به مبل پشت سرش و همچنان زل زده بهم….

_ به یک شرط که طلاقت رو بگیری از بارمان و برای همواره از تهران بری…بری جایی که نه نامی ازت باشه نه نشونی…..

فکر نمی‌کردم همچین پاما رو پیشنهاد بده….خیال میکردم خسیس تر از این حرفا باشه….اما خب انگاری نبودن من براش بیشتر از اینا ارزش داره.‌….

_ قبوله…..البته منم یه شرط دارم….من این پول رو میخوام…به همراه یه خونه تو یکی از شهرستان ها….میخ…

با مشت محکمی که رو میز میکوبه از جام میپرم و حس میکنم نفس هام به شماره میفته…..

_ پررو نشو بی شرف…دارم بهت لطف میکنم که همچین پیشنهادی رو بهت میدم…وگرنه که چهار گوشه ی این اتاق دوربین وصله و میتونم همین قرار رو از اول تا آخرش به بارمان نشون بدم تا بدونه داری به پول میفروشیش …

کاش یه لیوان آب اینجا بود تا یه کم ازش می‌خوردم بلکه گلوی خشکم نرم بشه و بتونم حرفام رو بزنم….

چشم از کف دست بزرگ و مشت شده ش میگیرم و رو بهش میگم: برام مهم نیست بخواین نشونش بدین یا ندین…..به هر حال هیشکی بهتر از خود شما نمیتونه من رو بفهمه….پول اگه نداشته باشی یعنی هیچی نداری…پس برا رسیدن بهش باید از یه سری چیزا گذشت….حتی اگه اون چیزا له بشن و یا اون کسا از بین برن…..من یه خونه میخوام تو هر شهری که خودتون بگین…با دو میلیارد پاما که خودتون پیشنهاد دادین….اینجوری دیگه هرگز نگاه هیچ کدومتون حتی بارمان بهم نمیفته…..

ازم چشم میگیره و قد بلند میشه…با بلند شدنش حس میکنم مسیر نفسم باز میشه…لعنت بهت….

سمت پنجره میره و بازش میکنه….با مکث می‌چرخه طرفم و میگه: به‌شدت خب…یه خونه با دو میلیارد پاما که میخوای رو بهت میدم….اما…..

با اما که میگه کنجکاو بهش چشم میدوزم….

جلوتر میاد و رو به روم قرار میگیره…..خم میشه رو میز و رو بهم میگه: فردا شامگاه، همه رو خونه ی حاج بابا جمع میکنم….ساعت نه که بشه میای اونجا و از نقشه هایی که برا ماها کشیدی حرف میزنی….میگی که از اول هدفت چی بوده….میگی که هدفت پول بوده و هر چرندیاتی که به من نسبت دادی دروغ و دونگ بوده….

چقد دلم میخواد از شدت خوش حالی جیغ بکشم…..شد همون چیزی که میتمایل داشتم….حتی بیشتر از اون….خیال میکردم نهایتش قرار بود با حاج رستایی رو به رو شم…ولی خب….

_ فهمیدی چی اضافه کردم یا نه؟…

با صدای بلندش کف دست از فکر کردن برمیدارم و برا اینکه متوجه خوش حالیم نشه میگم: من….من سختمه جلو بارمان بخوام همچین حرفایی بزنم….یعنی…اگه خودش تنها باشه میتونم…ولی اینجوری جلو بقیه به‌شدت کوچیک میشه….بعدش هم مگه حرفای من واقعا تاثیر داره؟…..شاید خب…بقیه بفهمن یه نقشه ای بین من و شما هست…..

_ اینش دیگه به تو ربطی نداره…..کاری که اظهار کردم رو انجام میدی و پولت رو میگیری….خونه هم میمونه بعد از طلاقت از بارمان…..

یکم فکر میکنم و میگم: من چطوری میتونم بهتون اعتماد کنم…..

پوزخندی میشینه رو لبهاش و کمرش رو صاف میکنه…..

_ چاره ای جز این نداری….من ابرومو از سر راه نیاوردم….کارهایی که اضافه کردم رو انجام میدی منم چیزی رو که خواستی بهت میدم…..

رو نیکمت میشینم و موبایل رو از کیفم در میارم…

روشن میکنم و با سیلی از تماس ها رو پیامهای بارمان رو به رو میشم و شروع میکنم به خوندن…

_ کف دستم بهت برسه تکه بزرگت گوشته…..

_ حالا دیگه گوشیتو خاموش میکنی…

_ بذار ببینمت…نامردم اگه یه دل سیر از خجالتت در نیام…یه جوری کو….بذارم که تا یه ماه نتونی رو پاهات وایسی….

هر کدوم از پیولیش سراسر تهدید و تهدید…

قبل از اینکه متوجه روشن شدن موبایلم بشه باز خاموش میکنم…..

فقط یه امشب رو صبر کن بارمان….همه چیز مثل روزگار برات روشن میشه…نه تنها تو…بلکه برا همه….