خاموشیش باعث میشه سرمو بالا بیارم و بهش نگاه کنم….اخمهای درهمش مشخص میکنه چقد از گوش دادن حرفام عصبی شده….
سریع جلو میاد و رو زانوهاش روبه روم میشینه….
دستش رو محکم میکوبه رو سنگ قبر و رو بهم میتوپه: چرت و پرت چرا بهم میدوزی….دیوونه شدی…مگه اومدم خواستگاریت و منتظر جوابتم که این حرفا رو میزنی؟…دیوونه تو زنمی…قانونی و رسمی و شرعی…
کف دستشو به حالت تهمتوجه شد بالا میاره و جلوم تکون میده و ادامه میده: ..یه بار فقط یه بار دیگه…
میپرم وسط حرفش و با داد میگم: یه بار چی…بگو دیگه، یه بار چی….من دیگه این زندگی رو نمیخوام….نمیخوااام….به چه زبونی دیگه بهت بگم!….
گیج و قلبگیر بهم خیره میشه…..بدون حرفی…
جلو خونه نگه میداره و آروم لب میزنه: برو بالا….کاری داشتی زنگ بزن بهم…
به نیمرخمش نگاه میکنم….نه تنها تو قبرستون دیگه حرفی نزد بلکه تمام مسیر رو هم به سکوت گذروند….
منتظر بودم باز داد و هوار جاده بندازه و بهم بگه چرت و پرت سر هم نکنم…..ولی هیچی نبیان کرد…حتی یه کلمه…
دستم رو کف دستگیره میشینه و بدون حرفی پیاده میشم…..
بی حال سمت آسانسور قدم برمیدارم….
زیستن که همش پول نیست…رفاه نیست…آسایش نیست….من دنبال آهستهش بودم ولی نصیبم نشد…..حتی یه ذره….
با صوتی باز شدن در سر هر سه نفرشون طرفم میچرخه…..
روژین رو میدونم برا چی اینجاست ولی این راهی شد و وارد شد روژان و مرضیه خانم رو نمیفهمم…..
روژین: کجا حرکت کرده بودین؟…برا چی هر چی زنگ زدم جواب نمی دادین.…
بلند میشه و سمتم میاد….
در رو به آرومی میبندم و برخلاف همواره که سمت اتاق میحرکت کردم الان قدم هام رو طرفشون برمیدارم…..من تصمیمم رو گحرکت کردم…..
_ بذار کمکت کنم عزیزم….
کف دست روژین رو پس میزنم و میگم: خوبم روژین…خودم میتونم….
با اینکه بهش میگم خوبم اما ولکن نیست و تا نشستنم رو مبل رو به روی مادرش کمکم میکنه…..
کنارم میشینه و من نگاهم رو روژان و مرضیه خانم میچرخه…..
_ بهتری؟…..
با ابروهای بالا رفته از تعجب به مرضیه خانم نگاه میکنم…..باور اینکه حالمو پرسیده باشه برام سخته…..
رو بهش لب میزنم: بله…بهترم….
روژین: خب خدا رو شکر…..من برم یه چایی دم کنم…..
میخواد پا شه که صوتی مرضیه خانم کشیده میشه…..
_ نمیخواد بشین….
روژین حرف گوش کن میشینه و من به این فکر میکنم که انگار من مهمونم و اونا میزبان….که البته همینم هست…..یه چند ماهی به خیال واهی که منم صاحب خونه زندگی شدم اما همش خیال بود….
_ بخیه هاتو نکشیدی؟….
رو به مرضیه خانم که این حرف رو زده میگم: نه…حرکت کرده بودیم قبرستون…..نحرکت کردیم دکتر…..
متعجب ابرو بالا میندازه و من نگاهم میفته به پوزخند روژان….
چقد این دو خواهر با هم فرق دارن…..روژین مهربون و قلبسوز و روژان اخمو و تخس…
مهم نیست….زیرا قراره خوب و بد رستایی ها رو با هم فراموش کنم….میخوام بشم همون طلوعی که در به در خیابون ها بود…میخوام بشم همونی که تو یه اتاق داغون رو پشت بوم یه خونه ی داغون تر حیات میکرد….
نفس عمیقی میکشم و نگاهم رو بین سه نفرشون میچرخونم و در آخر رو به مرضیه خانم میگم: میدونم خیال میکنین من بارمان رو ازتون گرفتم و قراره با زندگی کردن باهاش خوشبختی رو هم ازش بگیرم….اینم میدونم که حاضرین هر کاری بکنید تا من از حیاتش برم….برا همین….برا همینم ازتون یه درتمایل داشتی دارم….
کنجکاو خیره میشن بهم و من با وجود حال بدی که دارم و میدونم قراره بدتر هم بشه ادامه میدم: من میخوام از بارمان جدا شم اما میدونم راضی نمیشه….البته به راحتی راضی نمیشه…..ازتون میخوام کمکم کنین تا طلاقم رو بده…..
روژین: طلوع؟؟!!….
متعجب اسممو صدا میزنه… اما….
روژان: تو که قرار بود به این زودی جدا شی دیگه چرا عقد دائم خوندین….برا چند ماه صیغه ش میشدی…..
با حرفش همه ی وجودم آتیش میگیره….نگاه ناراحتم رو بهش میدوزم اما پررو تر رو میگیره….
روژین: درست حرف بزن روژان…مگه طلوع کف دستشو بو کرده که زندگیش اینجوری میشه….
_ برا چی میخوای جدا شی؟….
نگاهمو میچرخونم سمت مرضیه خانم…..
_ دیگه نمیتونم باهاش حیات کنم….
_ دلیلش؟….
برام سخته بخوام حرف بزنم…اونم وقتی میدونم قرار نیست باهام همدردی بشه….
میخوام حرف بزنم که آوای قد بلند رعد و برق میپیچه……
نگاهم میفته به پنجره قدی که به دلربایی قطره های بارون رو نشون میده….
یاد خوابی که متوجه شده بودم میفتم….بارون همینجور با شدت میبارید….و دختر بچه ای که ازم کمک میخواست….یاد بچه ای که میتونست باشه و الان نیست باعث میشه حلقه های اشک تو چشمام جمع بشه….
نفس عمیقی میکشم و رو به مرضیه خانم میگم: دلیلش…. قلبیلش اینکه پسرتون من رو دوست نداره….یعنی هیچوقت نداشت….
تکیه ش رو از مبل میگیره و به جلو خم میشه….
مشخصه با شنیدن این حرف جا میخوره….چقد از خودم بدم میاد وقتی حتی زیردیدهی متوجه شادی روژان میشم….
_ یعنی چی؟….بارمان همه چی رو کنار گذاشت تا بهت برسه…..چندین بار با من و پدرش بحثش شد….اونوقت تو حرف از دوست نداشتن میزنی….
_ بارمان با من ازدواج کرد تا…تا من سمت محمدحسینی که ازم خواستگاری کرده بود نرم….نرم تا نفهمم دور اطرافم چه خبر بوده…تا کف دست پدرش رو نشه….تا آبروی شوهر شما حفظ بشه…
روژان: دهنتو ببند دختره بی نگاه و رو….این وصله ها به پدر من نمیچسبه…
مرضیه خانم: ساکت شو روژان….رو به من: ادامه بده…..
آوای باز و بسته شدن در میاد و پشت بندش سلام کردن بارمان….
مرضیه خانم و روژین جوابش رو میدن و من به این فکر میکنم با وجود بارمان حرف زدن برام بهشدت سخت میشه….چراکه قطعا ناراحت میشه از شنیدن حرفایی که تو تنهایی هم بهش میزدم دیگه چه برسه تو جمع خانواده ش اون حرفا رو زدن…….
میخواد سمت اتاق بره که با متوجه شدن من کنار مادرش و خواهراش متعجب طرفمون میاد….
حقم داره…..تو این مدت هر وقت میومدن من پامو از اتاق بیرون نذاشتم….
_ خبریه؟…
به شوخی میگه و وقتی با چهره ی جدیمون رو به رو میشه بدون حرفی رو مبل تکی کنار مادرش میشینه…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن