با استرس گوشه لب مو جویدم
استاد که کلافه به نظر میرسید نگاهی به اطراف انداخت و با مشاهده کردن اون کافی شاپ که فقط چند مغازه با ما فاصله داشت به سمت اونجا حرکت کرد و اضافه کرد
_ مردم از گرما بریم یه چیزی بخوریم…
پشت سرش مسیر افتادم و وارد کافیشاپ شدم وقتی پشت میز قرار گرفتیم استاد بدون اینکه از من بپرسه چی می خوام یا چیزی قلبم میخواد برای هر دونفرمون بستنی و آبمیوه خنک خواست سکوت کردم بستنی همواره انتخاب مورد علاقم بود پس حتی سعی کردم از این که نظر من نپرسیده قلبگیر نشم.
تا وقتی که بستنی هامون رو بیارن هردو توی سکوت بودیم همش نگاهش به ساعتش بود و انگار بهشدت عجله داشت
با استرس ازش پرسیدم
چه اتفاقی افتاده؟
نگاهش و از ساعت گحرکت کرد و گفت
_ نه نگران گیتی هستم چند ساعتی میشه که تنها مونده!
با یادآوری اسم گیتی حالم گرفته شد
قلبم بدجوری برای اون میسوخت سرمو پایین انداختم و با غمگینی گفتم
حتماً حوصله شون بهشدت سر میره نمیتونه حرف بزنه جاده بره حتی به راحتی چیزی بخوره واقعاً خیلی سخته…
دستی به ته ریشش کشید و من مشاهده کردم آب دهنشو پایین فرستاد و سیبک گلوش بالا و پایین شد احساس می کردم با این کار بغضی که توی گلوش قرار گرفته رو از بین برد.
با اومدن بستنی ها توی خاموشی مشغول شدیم ولی انگار هیچ کدوم دیگه میلی بهش نداشتیم هر دو دلگیر و ناراحت بودیم
بالاخره از اونجا بیرون زدیم و به سمت خونه راهی شدیم وقتی به خونه رسیدیم قبل از اینکه حتی بخواد ماشین رو درست توی حیاط پارک کنه از ماشین پیاده شدو با قدم های کشیده به سمت ساختمان رفت
از اینکه میدیدم انقدر زنش رو دوست داره حس ضد و نقیضی بهم دست میداد
منم یه دختر بودم یه جنس مونث که حسادت توی وجودش بود اما قلبسوزیم برای گیتی خانوم باعث می شد اصلاً به این چیزها فکر نکنم.
حقش بود که همسرش کنارش باشه اونم وقتی توی این وضعیت بود
خریدار و خودم به زحمت بالا بردم و توی اتاق گذاشتم تا خواستم روی تخت دراز بکشم و کمی خستگی در کنم در اتاق باز شد و من مثل جن زده ها از جا پریدم و راست از حرکت ایستادم.
استاد نگاهی بهم انداخت و اظهار کرد
_ تا نیم ساعت دیگه مهمونا میرسن زود باش آماده شو لباس مناسبی بپوش نمیخوام مشکلی پیش بیاد…
چشمی گفتم استاد چند قدم عقبتر راهی شد و تاخواسا درو ببنده بین مسیر منصرف شد باچند قدم قد بلند خودشو بهم رسوند درست روبه روم و توی چند سانتیم ایستاد و کمی به صورت من خیره شد و اضافه کرد
_ اون لباسی که همین الان خریدیم و بپوش همون سرمه ایه بهشدت بهت میومد
اینو گفت و از اتاق بیرون رفت و من مات و مبهوت به جای خالیش خیره شدم طوری این حرف زده بود که ناخداگاه دلم پر شده بود از حس خوب از این تعریف …
تعریف آنچنان بزرگی نبود ولی از استاد هامون فاخر خیلی خیلی زیاد بود
خریدارو جابه جا کردم همه رو توی کمد چیدم و لباسی که اضافه کرده بود و جدا کردم وقتی توی تنم دوباره بهش نگاه کردم حرف استاد و تایید کردم این لباس بی انداز قشنگ بود و احساس میکردم بهشدت بهم میاد…
چرخی تو اتاق زدم و چینای دامنش به رقص در اومدن خنده ی قد بلندی کردم و چند باره دیگه رقصیدم که باز در اتاق باز شد
استاد به منی که وسط اتاق داشتم می چرخیدم خیره موند و من خجالت زده سر جام از حرکت ایستادم آوای خنده هام انگار بسیار قد بلند بود که به گوشه استادم رسیده بود
آرام زمزمه کردم
معذرت می خوام ببخشید
ولی اون انگار کسی عصبی نبود بهم نزدیک شد و بار دیگر درست روبروم توقف کرد کف دستشو بالا آورد و موهامو که بالای سرم بسته بودم باز کرد روی شونم ریخت چتد قدم ازم فاصله گرفت
روی تخت نشستم و گفت
_حالا بچرخ با موی باز…
خجالت می کشیدم ولی بهم بیان کرده بود هیچگاه نباید روی حرفش حرفی بزنم و نه بیارم پس چرخی زدم و موهام مثل چین دامنی که تنم بود رقصیدن ورقصیدن و لبخند گوشه لب استاد جوندار تر شد
و من به وضوح لبخندشو متوجه شدم متعجب بودم از این لبخند ولی همون قدرم حس خوبی بهش پیدا کرده بودم
طوری توی این حس و حال فرو راهی شده بودم کمی حیات اجباری بودن این رابطه که دروغ بودن این زندگی یادم حرکت کرده بود
من احساس یه دختری را داشتم که مردش شوهرش داره با حس خوب بهش نگاه می کند و من به دست دلبری را داشتم که دارم از شوهرم دلبری کنم ولی با آوای زنگ خونه هر دو از اون حال و هوا خارج شدیم و بیرون آمدیم
من که بد جوری دست و پامو گم کرده بودم ولی استاد بهشدت زود با به حالت عادی برگشت و به سمت در اتاق حرکت کرد و بیان کرد
_من میرم بیرون زودتر تو هم بیا هر چیزی که بهت اظهار کردم یادت نره تو اینجا فقط یه خدمتکاری هر حرفی که بهت زدن خاموشی می کنی
با سری پایین دیده گفتم و از جلوی مشاهده کردم دور شد نفس عمیقی کشیدم و به این فکر کردم که مادرم الان توی آسایشه که من نمره هام کامل میشه و میتونم به راحتی این ترم پاس کنم با این فکرا با امید از اتاق بیرون رفتم تا گندکاری بالا نیارم و حواسم وخوب جمع کنم .
خودمو به اشپزخونه رسوندم قبل از اینکه مهمونا وارد خونه بشن …
وقتی صدای حرف زدنشون به گوشم رسید استرس بدی توی وجودم نشست این آدما اگه میفهمیدن من خدمتکار نیستم و زن صیغهای و زیرخواب هامون فاخرم چه عکس العملی نشون میدادن؟
بیشک دخترشون رو برمیداشتن از اینجا می بردن و اون موقع بود که استاد دیوونه می شد با ورود شون یک راست به سمت پله ها راهی شدن
نمیدونستم باید منتظر بشم بیان پایین تا ازشون پذیرایی کنم یا خودم همه چیز رو ببرم بالا
از آشپزخونه سرکی کشیدم و از پشت سر بهشون نگاه کردم زن و مرد شیک پوشی که اتوکشیده و کاملا رسمی به نظر می رسیدن
آهسته از پله ها بالا رفتن و مطمئناً به سمت اتاق گیتی می حرکت کردن
مردد بودم نمی دونستم باید چیکار کنم که با ورود استاد به آشپزخونه نفس آسوده کشیدم و ازش پرسیدم
من باید چیکار کنم برم بالا ازشون پذیرایی کنم یا اینجا منتظر بمونم؟
استاد نگاهی به اطراف انداخت و کلافه بیان کرد
_ بیار بالا قهوه درست کن قهوه درست کن بیا بالا
دیدهی گفتم و از آشپزخونه بیرون راهی شد ناراحت به نظر می رسید چرا باید حضور این زن و مرد اینجا ؛چرا باید حضور پدر و مادر گیتی اینجا اینطور استاد و به هم بریزه؟
قهوه ها رو آماده کردم و از پلهها بالا راهی شدم وقتی ضربه ی آرومی به در اتاق گیتی زدم و وارد شدم نگاه هر دو نفرشون به سمت من چرخید
باید می گفتم این زن و شوهر بی اندازه خوش لباس و خوش چهره بودن مطمئنن پدر و مادر گیتی باید همینطوری می بودن که دخترشون به این دلربایی باشه
کف دست از آنالیز کردنشون برداشتمو سرمو پایین انداختم
سینی قهوه رو جلوشو گحرکت کردم و آهسته خوشامد اظهار کردم
مرد قهوه رو برداشت و نگاهش و به دخترش داد
اما آپاون زن کمی تعلل کرد برای برداشتن فنجونقهوه و نگاهش به صورتم بود
بدون هیچ رودروایسی یا خجالتی روبه استاد کرد و اضافه کرد
_این دختر کیه؟
استاد بدون اینکه نگاهم کنه کف دست گیتی توی کف دستش بود و اظهار کرد
_خدمتکاری جمشاهده کرد هم پرستار گیتیه هم کارای خونه رو میکنه
به عینه پوزخند زن و متوجه شدم قهوه را برداشت و اظهار کرد
_خدمتکار! پرستار گیتی!
یعنی توکلی شهر خدمتکار و پرستار دیگه این نبود که رفتی این دختر و به عنوان پرستار آوردی ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن