شاید میمیل داشت مسخره بازی دربیاره اما من راه خودم و در پیش گحرکت کردم و شروع کردم به رفتن.
اگه میتمایل داشت دنبالم میومد دیگه!
با گام های بلند خودم و به ایستگاه اتوبوس رسوندم و داخلش قرار گرفتم تا اتوبوس بیاد.
تا دانشگاه تقریبا نیم ساعت جاده بود!
با بوق های متوالی ماشین سرم و بالا آوردم و چشمام قفل دیدهای هامون شد.
از عصبانیتش دیدهام گرد شد؛ من که کار بدی انجام نداده بودم؟
آروم و با قدم های لرزون کشیده شدم سمتش حرکت کردم و در ماشین و باز کردم.
همین که پام و داخل ماشین گذاشتم پاش و روی گاز گذاشت و سریع حرکت کرد.
بهسرعت جبهه گحرکت کردم : خودت اضافه کردی برم!!
صوتش کمی بلند بود : ناضافه کردم سرت و بنداز و برو! گفتم بیا دم دانشگاه.
ترسم و نامتوجه شده گحرکت کردم و وجود اضطرابم چشم غره ای بهش راهی شدم و صدای ضبط که به زور بالا میوارد شد و قد بلند کردم.
وقتی حرفی نزد فرض رو بر این گذاشتم که درک کرده مشکل از خودش بوده و دیگه مسئله رو پیش نکشیده.
به خونه که رسیدیم بهسرعت ناهار گیتی خانوم و حاظر مردم و بعد از هول هولکی لباس هام درآوردن به سمت اتاقش حرکت کردم و غذا رو با دقت دهنش کردم.
برام مهم بود که مردی که دوسش داشتم عاشق این زن بود… اما چاره ای جز این داشتم؟؟ من اختیاری از خودم داشتم؟؟
شاید میمیل داشت مسخره بازی دربیاره اما من مسیر خودم و در پیش گرفتم و شروع کردم به رفتن.
اگه میتمایل داشت دنبالم میومد دیگه!
با گام های بلند خودم و به ایستگاه اتوبوس رسوندم و داخلش جای گرفتم تا اتوبوس بیاد.
تا دانشگاه تقریبا نیم ساعت راه بود!
با بوق های متوالی ماشین سرم و بالا آوردم و چشمام قفل نگاهای هامون شد.
از برآشفتهتش دیدهام گرد شد؛ من که کار بدی انجام نداده بودم؟
آروم و با قدم های لرزون بلند شدم سمتش حرکت کردم و در ماشین و باز کردم.
همین که پام و داخل ماشین گذاشتم پاش و روی گاز گذاشت و تند حرکت کرد.
تند جبهه گحرکت کردم : خودت اضافه کردی برم!!
آواش کمی بلند بود : نگفتم سرت و بنداز و برو! اظهار کردم بیا دم دانشگاه.
ترسم و نامتوجه شده گراهی شدم و وجود اضطرابم چشم غره ای بهش حرکت کردم و آوای ضبط که به زور بالا میرسید و کشیده کردم.
وقتی حرفی نزد فرض رو بر این گذاشتم که فهمیده مشکل از خودش بوده و دیگه مسئله رو پیش نکشیده.
به خونه که رسیدیم تند ناهار گیتی خانوم و حاظر مردم و بعد از هول هولکی لباس هام درآوردن به سمت اتاقش راهی شدم و غذا رو با دقت دهنش کردم.
برام مهم بود که مردی که دوسش داشتم عاشق این زن بود… ولی چاره ای جز این داشتم؟؟ من اختیاری از خودم داشتم؟؟
کاش قلبمم همین جوری بی دیلی عاشقش نمیشد.
کاش میمتوجه شد من حق این که عاشق این مرد و بشم ندارم!! نداشتم ولی عاشقش شدم.
نمیدونم چقد وقت بود که تو فکر بودم ولی با خیس شدن صورتم به خودم اومدم.
من کی تا حالا داشتم گریه میکردم؟؟
سریع تمایل داشتم اشکم و پس بزنم که کف دست گرمی قبل از کف دست من به صورتم رسید.
و اون کف دست فقط میتونست برای یک نفر باشه!
آب دهنم و با ترس پایین دادم و فوری رد اشکم و پاک کردم.
گناه بود که میمیل داشتم گریه کنم؟ منم آدمم خب! قلبم میگیره! حقش و نداشتم؟
نیمچه تبسمی روی لبش نشست و دستم و گرفت؛ گیتی خانم که نمیتونست کاری بکنه فقط ساکت بهمون خیره شده بود.
هامون کوچیک ترین توجهی بهش نمیکرد! کف دستم و محکم فشار داد و کشیدم بیرون.
وقتی در و بست بدنم چسبیده به در شد و کار هامون بود!
نفسم بلافاصله بعد از کارش تند شد و نگاهام از کاری که کرد تنگ تر شد.
_ چی کار میکنید؟ گیتی خانم…
جوری که نفسش به پشت لبم میخورد گفت : اهمیت نداره!
دلم پر از خوشی شد؛ این که زنش براش اهمیت نداشت خوشی نداشت؟؟ حاظر بودم بخاطر این حرف مهمونی و جشن بگیرم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن