اسفندیار جا خورد.
اخم درهم کشید و عمیق و پر نفوذ برادرزاده اش را نگریست…
-چی پشت این ازدواجه پاشا…؟!
پاشا هم از این سوال ابرو در هم کشید..
آدم جواب پس دادن نبود حتی به عمویش…!!!
پاشا بی توجه به سوالش اضافه کرد: موندنتون اینجا فایده ای نداره، خسته راهین بهتره برین خونه استراحت کنین…!!!
اسفندیار کلافه نفسش را بیرون داد.
برادرزاده خودخواه و غدش را می شناخت.
تا نمی خواست حرفی نمی زد اما شک نداشت این ازدواج هم برنامه ای پشتش هست… ان هم آنقدر مهم است که پاشا تن به ازدواج داده…!!!
-بعد از سال ها پیداش کردم. کجا برم…؟!
-گم نمیشه اسفندیار… بهتره بری استراحت کنی تا بعدا برای حرف زدن انرژی داشته باشی…!!!
پاشا قد بلند شد که اسفندیار هم نیم خیز شد…
-پاشا حداقل بگو که نیت بدی براشون نداری…؟!
پاشا تیز نگاهش کرد: چرا فکر می کنی که می خوام بهشون صدمه بزنم…؟!
اسفندیار بهشدت جدی اظهار کرد: چون می دونم الکی کاری رو نمی کنی و این وسط اگر چیزی باشه دقیقا به نفع تو و ضرر اوناست…. نمی خوام ملیحه وارد بازی کثیفی بشه….!!!
اخم های پاشا غلیظ تر شدند.
اسفندیار سریع راهی شده بود و ناطلاع داشته داشت قضاوت می کرد.
درست بود بی رحم بود ولی بیشرف نبود.
پاشا قدمی سمت مرد برداشت و با بی رحمی تمام زمزمه کرد…
-معشوقت خیلی وقته وارد بازی کثیف شده… حالا که اینقدر دلواپسی… می سپرمش به خودت عمو…. مراقبش باش…!!!
-من می خواستم پیس عمه ملی باشم…!!!
پاشا حوصله نداست ولی برای این دلبر مو فرفری نمی توانست عصبیت خرج دهد…
-موندنت هیچ فایده ای نداشت…!!
افسون طلبکار نگاهش کرد.
-من تو اتاق نریمان بودم به کسی کاری نداشتم…!!!
-شیفت نریمان تموم شده بود و دکتر دیگه ای جاش اومد…!!!
افسون اخم کرد و تمایل داشت سمت اتاقش برود که پاشا دستش را گرفت…
– شما پیش من میمونی…!!
-من خودم اتاق دارم…!!
پاشا بی توجه دستش را کشید و سمت آسانسور راهی شد…
تقلا کرد ولی حریف زور مرد نشد…
-بهتره خودت رو خسته نکنی…!!!
-ولم کن پاشا… این چه کاریه آخه…؟!
وارد آسانسور شدند…
کف دستش را رها کرد و کمرش را چسبید…
-از امشب پیش خودم میمونی، نمی خوام عموم به رابطمون شک کنه….!!!
افسون جا خورده سر بالا گرفت تا نگاهش کند…
-چی داری میگی… عموت به من چه ربطی داره…
پاشا او را بیشتر به خود چسباند و شال را از سرش کشید… دست درون موهایش برد و ان ها را ناز کرد…
-باید فکر کنن این ازدواج واقعیه…؟!
افسون سریع شد…
-اما واقعی نیست…!!!
-چه واقعیت چه دروغ تو زن منی افسون و از این به بعد جز اتاق من و پیش من حق نداری جایی باشی…. فقط من…!!!
دخترک با دیدهانی درشت شده خیره اش شد که قلب پاشا برای تیله های مشکی و لب های سرخش حرکت کرد…
روی دماغش زدو به شوخی کفت: بهتره دهنت و ببندی وگرنه می بوسمشون…!!!
دهان افسون به آنی بسته شد و میل داشت فاصله بگیرد که پاشا او را بیشتر به خودش چسباند…
آسانسور توقف کرد و در باز شد…
پاشا با تبسمی که نمی خواست ان را نشان دهد، بیرون راهی شد و دخترک هم به دنبالش…
افسون دستش را کشید ولی زورش به مرد نرسید…
-پاشا ولم کن… بزار برم اتاق خودم… حالا که عموت نیست…!!!
پاشا دم در اتاقش رسید و افسون خیره درب باشکوهش بود که کنده کاری بی نظیری از یک اژدها را نشان می داد…!!!
-سعی کن عادت کنی افسون…. دوست ندارم زنم جدا از خودم بخوابه…!!!
سپس درب اتاق را باز کرد و داخل شد…
افسون ولی بدجور شاکی بود.
-من هنوز به شوهری قبولت نکردم که برام نسخه می پیچی…!!!
پاشا در را قفل کرد.
با لبخند جلو راهی شد…
کتش را بیرون آورد و دکمه های لباسش را باز کرد…
افسون با دیدن شانه های پهن و سینه ستبرش قلبش لرزید و حالش را ندرک کرد…
نگاه دودو زنش به مرد بود که پاشا ابرویی بالا انداخت…
-می دونی مو فرفری اشتباهت دقیقا اینجاست که فکر می کنی من برات نسخه پیچیدم… تو دقیقا با همون بله ای که سر سفره عقد بهم دادی، من و به شوهری پذیراهی شدی….!!!
افسون ماتم زده و غریب نگاهش کرد…
اصلا از شرایط بوجود وارد شده خوشش نمی وارد شد…
می تمایل داشت فرار کند و به همان اتاق پناه ببرد…
-من فقط اسما پذیراهی شدم نه دلا…!!!
پاشا حرص کرد و پیجادهنش را از تنش بیرون کشید…
-چه اسما چه قلبا تو زن منی و من حتی می تونم امشب روی اون تخت باهات بخوابم و تو هم به عنوان زنم وظیفه داری که تمکینم کنی…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن