بابک با تعجب به پاشا خیره شد و تا خواست حرف بزند که افسون یک دفعه نتوانست تن سنگین شده اش را کنترل کند و سرش گیج راهی شد…
سکندری خورد و برای اینکه از افتادنش جلوگیری کف دستش را دراز کرد تا ان را به چیزی بند کند که هیچی نبود ولی بهشدت بهسرعت پاشا متوجه دخترک می شود و او را به میان اغوشش می کشد تا از افتادنش جلوگیری کند…
افسون با درد و ترس نگاهش به پاشایی که صورتش یکپارچه سرخ و پر از خشم بود و بسیار ملایم نگاهانش بسته شد و مرد ترس غریبی به قلبش چنگ زد…
پاشا مات دخترک شد…
کلافه و عصبی دست زیر زانویش می برد خیلی آرام بلندش می کند و او را روی کاناپه اتاق می گذارد.
ارام روی گونه اش می زند ولی دخترک جوابی نمی دهد.
بابک و ارش قلبواپس بالای سر دخترک وارد شدند که بابک به حرف امد…
-بیهوش شد…؟!
نگاه شتابزده پاشا سمتش چرخید: مکه ناظهار کردم اون لعنتی رو غلافش کن، ازش می ترسه…؟!
بابک ناراحت شد: حواسم نبود ولی پاشا فکر نکنم یه اسلحه اینقدر ترس داشته باشه…!
جواب نداد ولی نگاهش بدتر از هرچیزی بود…
خودش هم می دانست چیزی فراتر از ان چیزی هست که دخترک وانمود می کند…
پاشا رو به آرش کفحت: برو به نریمان بگو، کامران رو ول کنه بیاد این دختر و درمون کنه که بیشتر به دکتر احتیاج داره… رسما ده تا آدم باید بزارم تا حواسش به الف بچه باشه…!
**
-حرفت چی بود بابک…؟!
بابک نگاهی به افسون و سپس به پاشا خان کرد و بهسرعت اظهار کرد: یادم رفت… اونایی که سو قصد به جون افسون داشتن از طرف پسر حاج یوسفی هستن انگاری باباش خبر نداره….!
ابروهای پاشا خان درهم شد.
ان پسر زیادی احمق بود که نمی اطلاع داشت با این کارش رسما حکم مرگش را امضا کرده است…
فردا باید با افسون عقد می کردند و فعلا کاری مهم تر از ان نداشت…
باید پیش دخترک می ماند تا وقتی رو به جاده شد، یکبار دیگر شرایط حادش را برایش مرور کند و شاید با یک تهدید کوچک بتواند دخترک را از خر شیطان پایین بیاورد…
-خودت حواست به اون بی ناموس باشه تا بعد به حسابش برسم…
چشمان سرخ دخترک آهسته باز شد و پاشا خان قلبواپس نگاهش کرد.
هنوز هم رد سرخ سیلی روی گونه سفیدش به طرز زجر اوری جلوه نمایی می کرد…
دستش مشت شد و از باعث و بانی اش نمی گذشت…
افسون چند بار پلک زد تا چشم هایش کامل باز شدند.
سرش به شدت درد می کرد.
فضای نااشنا و غریب اتاق او را ترساند که به دفعتاً خواست کشیده شود اما پاشا مانع شد…
-داری چیکار می کنی دختر…؟!
با مشاهده کردن پاشا مات شد و ناخوداگاه ترسش کنار راهی شد و قوت دلی به وجودش سرازیر شد…
– من… من… چم شده…؟!
پاشا بیشتر خم شد.
فقط خودش و افسون داخل اتاق بودند و از این تنهایی خیالش راحت بود…
-یادت نمیاد…؟!
دخترک ارام پلک زد.
نگاهان آبی و نافذ مرد دخترک را کامل تسخیر کرده بود که توان نگاه گحرکت کردن نداشت.
او تمامی حالات دخترک را زیر نظر داشت و ان ها به ذهن سپرد اما افسون همچنان گیج و گول نگاهش به مرد بود که در دریای آبی دیدهانش غرق شده بود…
در نظر دخترک نظیر چنین رنگ دیدهانی را هیچ کجا ندیده که حال مات ان بود و داشت برای این همه خاص بودن ان فکر می کرد…
آنقدر نگاهشان کشدار شد که پاشا با شرارت و تلنگری که می تمایل داشت به دخترک وارد کند،با اخم هایی درهم اضافه کرد: بسیار خب حالا که یادت نمیاد من کمکت می کنم تا به یاد بیاری…
دخترک با تعجب نگاهش کرد که مرد خیره بهش با مکثی لب زد: از طرف پسر حاج یوسفی بهت حمله شده و می میل داشتن که….
ساکت شد و نگاهش را دقیق توی چشمان و صورت دخترک کرد که افسون لحظه ای با یاداوری آنکه می خواستند باز هم او را بدزدند و به خاطر مقاومتش، کامران سر می رسد و مداخله می کند و در آخر تیری که به جای او می خورد…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن