رمان شاهزاده و دختر گدا پارت ۳۹

من: خب من که اقامتگاهم از تو جدا هست …اینجا رو هم که بلد نیستم..پس چجوری بفهمم تو کارم داری و یا چحوری مسیر رو پیدا کنم .

_ اقامتگاه تو از من جدا نیست ..همیشگی خدمتکارهای شخصی داخل اقامتگاه کسی که براش کار میکنن اتاق جداگانه دارن تا وقتی بهشون نیاز بود فوراً در دسترس باشن .

سری به نشونه اینکه فهمیدم تکون میدم و میگم:

_رونالد هم اینجاست؟

با اوردن اسم رونالد اخمی روی صورت دیوید میشینه و میگه:

_ اره اینجاست ..داخل اقامتگاه مهمان های سلطنتی هست .

با دیدن اخم های دیوید چیزی نمیگم و تا رسیدن به اقامتگاهش خاموشی میکنم . حدود بیست دقیقه بعد به جای مورد نظر میرسیم .

برعکس تصورم کلی خدمتکار اونجا بود که هرکدوم داشتن کارهای خوذشون رو انجام میدادن .دیوید داخل اقامتگاهش میره.

به از یکی از ندیمه ها دستور میده تا اتاق من رو بهم نشون بده . دنبال ندیمه میرم تا به اتاقم میرسم .

فاصله بسیار کوتاهی تا محل استراحت دیوید داشتم . نگاهی به در و دیوار اتلق میکنم . دلنشین تر از اون چیزی بود که انتظارش رو داشتم .

اونقدر خسته بودم که حال اینکه برم وسایل اتاقم رو ببینم نداشتم . با همون لباس هایی که تنم بود خودم رو روی تخت پرت میکنم .

مدتی نمیگذره که چشم هام گرم میشه و به خواب فرو میرم …با صوتیی شامگاهیه قلبینگ قلبینگ زنگوله ای چشم هام رو خوابالود باز میکنم .

هوف این دیگه چیه . نگاهی به دور و اطراف میندازم تا بالاخره منبع آوا رو پیدا میکنم . به سمت زنگوله طلایی رنگی که هنوز داشت تکون میخور و صدا میداد میرم .

این دیگه چیه ؟ چرا الکی داره آوا میده! از این که با آوای گوش خراش این از خواب بیدار شده بودم به شدت عصبی بودم.

همون لحظه در اتاقم به آوا درمیاد . خوابالو به سمت در میرم و بازش میکنم ندیمه ریزه میزه ای رو پشت در میبینم .

_ خانوم شما آوای زنگوله رو نگوش دادید؟

همینجوری که داشتم نگاه هام رو می مالیدم میگم:

من: سلام ..چرا گوش دادم اتفاقاً خواب بودم و با آوای این زنگوله بیدار شدم .قضیه این زنگوله چیه!؟

_ اوه انقدر عجله داشتم که یادم رفت سلام کنم ..سلام ..این زنگوله ای هست که وقتی شاهزاده با شما کار دارن به آوا درش میارن .

من: اهان یعنی من الان باید برم پیش شاهزاده ؟!

_ بله ..لطفا عجله کنید زیرا به‌شدت وقته منتظر شما هستن .

سری تکون میدم و بعد از حرکت کردن ندیمه داخل اتاقم میرم. فوراً به سمت کمد میرم و نگاهی به لباس های داخلش میندازم .

لباس سبز رنگی رو برمیدارم و میپوشمش . بعد از شونه کردن موهام به سرعت به سمت اتاق دیوید میرم .

مکثی میکنم . در میزنم و منتظر اجازه ورود میشم .

_ بیا داخل .

به ارومی داخل اتاقش میشم . دیوید رو میبینم که جلوی ایینه قدی ایستاده و داره اخرین دکمه لباسش رو میبنده .

_ تا حالا کجا بودی؟ چرا انقدر دیر امدی ؟

من: من نمیدونستم صدای اون زنگوله یعنی اینکه تو با من کار داری برای همین دیر شد .

دیوید اخم ظریفی میکنه و میگه :

_ از این به بعد بیشتر حواست رو جمع کن.

من: باشه ..حالا برای چی من رو میل داشته بودی؟

_ کلی کار دارم و باید به به‌شدت جاها سر بزنم و تو هم باید همجاده من بیایی .

باشه ارومی زیر لب زمزمه میکنم و هممسیر دیوید از اتاق خارج میشم . بعد از کلی چرخ زدن داخل قصر و نشون دادن جاهای مختلف به من به سمت قصر اصلی حرکت میکنیم .

تقریبا هوا تاریک شده بود . داخل قصر اصلی میشیم . همه ندیمه ها در حال تکاپو بودن . قدمی به دیوید نزدیک میشم و میگم:

من: اتفاقی افتاده؟ چرا همه انقدر شتاب زده هستن .

_ تقریبا موقع شام هست برای همین همه مشغول به کار هستن .

سری تکون میدم و چیزی نمیگم. دیوید از یکی از ندیمه میپرسه که ملکه و پادشاه کجا حظور داره .

ندیمه ادرس جایی رو میده که من تا به حال اسمش رو هم نگوش داده بودم .ولی انگار دیوید میدونست . زیرا به‌شدت عادی سری تکون میده و مسیرش رو تغییر میده .

من:اون جایی که ندیمه بیان کرد چه جاییه ؟

_ وقتی رسیدیم خودت میفهمی .

من: نمیشه الان بگی ؟

_ نه!

وقتی متوجه شدم چیزی نمیخواد بگه خاموشی میکنم و چیز دیگه ای ازش نمیپرسم . بعد از چند دقیقه به در بزرگ مشکی رنگی میرسیم .

سه ندیمه که لباس هاشون با بقیه ندیمه ها متفاوت بود پشت به در منتظر توقف کرده بودن و سراسر سالن پر بود از سربازهایی که برای نگهبانی اونجا ایستاده بودن .

دیوید به سمت در میره و رو به سرباز میگه :

_ ورود من رو اعلام کن .

سربازی که اونجا بود تعظیمی میکنه و با آوای هشک و نظامیش میگه:

_ اطاعت میشه سرورم ولی ندیمه همجادهتون اجازه ورود ندارن .

دیوید با همون ژست همیشگیش میگه:

_ چرا ندیمه من اجازه ورود نداره؟!

_ چراکه پادشاه و ملکه با شاهزاده رونالد در حال مذاکره درمورد تجارتشون هستن برای همین هیچ ندیمه و مقام دون پایه ای اجازه ورود رو نداره .

دیوید سری تکون میده و میگه:

_ بسیار خب متوجه شدم . حالا ورودم رو اعلام کن .

بعد از اعلام ورودش دیوید از اون در مشکی رنگ میگذره و وارد اونجا میشه . بسیار دلم میمیل داشت ببینم اونجا چه خبر هست ولی نمیشد .

پوف حالا من اینجا تنهایی چیکار کنم ! تازه نه هیچکس رو میشناسم و نه جایی رو بلدم. یعنی باید تا امدن دیوید اینجا منتظرش بمونم؟!!

خب حوصلم سر میره! نگاهی به اون سه ندیمه ای که اونجا بودن میکنم .چون جلسه بین پادشاه و ملکه و رونالد بود پس اونها هم حتما ندیمه های شخصیشون هستن .

هیچکدوم از ندیمه ها باهم حرف نمیزدن و فقط به یک نقطه خیره شده بودن . اه چقدر کسل و بی روحن!

دوست نداشتم با ادم های خشوی مثل اونها صحبت کنم برای همین ترجیح دادم من هم مثل اونها خاموشی کنم و منتظر بمونم تا این جلسه تموم بشه .

حدود یک ساعتی میگذره .کم کم داشتم کلافه میشدم که در باز میشه و رونالد و بقیه افراد از داخل بیرون میان .

دیوید اخم وحشتناکی کرده بود اما روی صورت ملکه و پادشاه لبخند بود . ملکه با همون لبخند روی صورتش رو بع رونالد میگه:

_ الان وقت شام هست بهتره این مذاکره رو به زمان دیگه ای موکول کنیم و الان به سالن غذاخوری بریم .

همگی موافقت میکنن و به سمت سالن حرکت میکنن . رونالد وقتی میخواست از در خارج بشه نگاهش به من می افته .

می ایسته و به سمتم میاد و همینجوری که به چشم های من خیره شده بود رو به دیوید میگه :

_ فکر نمیکردم این عروسک کوچولو رو هم با خودت بیاری .

دیوید نگاهی به پدر و مادرش میکنه و رو به رونالد میگه:

_ چه قلبیلی داره که خدمتکارم رو هممسیر خودم نیارم ؟

رونالد تبسم مرموزی میزنه و میگه:

_ اخه توی قصر خودت زیاد ازش مراقبت میشد ..برام جای تعجب داره که همچین بره ای رو اوردی تو قلب این همه گرگ .

دیوید بی تفاوت شونه ای بالا میندازه و میگه:

_ اون بلده از خودش مراقبت کنه ..نیاز به مراقبت و یا نگرانی کسی نداره .

ملکه قدمی پیش میاد و رو به ما میگه:

_ شاهزاده رونالد تو این خدمتکار رو میشناسی .

رونالد با بدجنسی لبخندی میزنه و رو به ملکه میگه:

_ اوه البته که میشناسم .. من وقتی تازه به اینجا امدم از شاهزاده دیوید میل داشتم که این دختر رو تا زمانی که من اینجا هستم به من بده تا خدمتکارم باشه اما ایشون قبول نکردن .

ملکه سری تکون میده و میگه:

_ خب این یک امر طبیعیه ..نمیشه که پسرم خدمتکار شخصیش رو تو این مدتی که شما اینجا هستید بهتون بده .

رونالد با تعجب به سمت من و دیوید برمیگرده و میگه:

_ تو خدمتکار شخصی شاهزاده ای؟!

ترجیح میدم خاموشی کنم و هیچ حرفی نزنم . وقتی ملکه سکوت ما رو میبینه رو به رونالد میگه:

_ شاهزاده مگه شما نمیدونستید که این دختر خدمتکار شخصی پسرم هست؟

_ میدونستم این دختر توی قصر یک خدمتکار هست اما نمیدونستم که اون خدمتکار شخصی شاهزاده دیوید هست.

ملکه مشکوک من و دیوید رو نگاه میکنه . ای خدا بالاخره رونالد زهر خودش رو ریخت و دید ملکه رو نسبت به من بد کرد .

نفسم رو کلافه بیرون میدم و توی دلم هرچی ناسزا بلد بودم نثار رونالد و خاندانش میکنم.

پادشاه که تا اون موقع داشت توی سکوت به حرف های ما گوش میداد قدمی پیش میزاره و میگه:

_ وقت برای این حرف ها زیاد هست .بعد از شام درمورد این موضوع صحبت میکنیم .

با این حرف پدر دیوید بحث ما خاتمه پیدا میکنه و همگی به سمت سالن غذاخوری حرکت میکنیم .

همگی پشت میز جای گرفته بودن و هر خدمتکاری داشت برای کسی که به اون خدمت میکرد غذا میکشید .

چند دقیقه ای میگذره تقریبا وسط غذاخوردنشون بود که ملکه رو به دیوید میگه:

_ قراره به مناسبت امدنت پس از مدت ها به اینجا یک مهمونی بزرگ تا چند روز دیگه ترتیب بدم . همه سران و اشراف و تجار هم حضور دارن .

دیوید دهنش رو با دستمال تمیز میکنه و میگه:

_ نیاز به این کار نیست . خودتون هم میدونید مادر من از این مهمونیا زیاد خوشم نمیاد .

_ نمیشه که پسرم تو هر دفعه که به اینجا میایی نمیزاری هیچ مهمونی و جشنی به مناسبت امدنت برگزار بشه .

_ خب اخه فایده این مهمونیا چی هست؟ سران و اشراف و تجاری که همیشگی دارم میبینمشون رو چه دلیلی داره به بهانه جشن یک بار دیگه ببینم؟!

_ ادم برای شاد بودن و خرسند زندگی کردن بهونه نمیخواد . این جشن ها هم یک نوع تفریحه که برای سر حال شدن و سرخوشاب شدن روحیه خیلی مفیده . تو و پدرت همیشه سرتون شلوغه و مشغله کاری زیادی دارید . این جشن ها برای عوض شدن روحیتون بسیار مفیده .

دیوید نفسش رو کلافه بیرون میده و رو به مادرش میگه :

_ اما من وقت این رو ندارم تا مقدمات مهمونی رو اماده کنم .

_ تو مضطرب اون نباش ..من خودم به همه کارها رسیدگی میکنم . تو فقط بیا و از جشن لذت ببر .

_ با اینکه زیاد از این جور مهمونیا خوشم نمیاد ولی به خاطره شما قبول میکنم .

ملکه کف دست هاش رو با اشتیاق به هم میکوبه و با شادی میگه :

_ خیلی هم عالی..حالا که قبول کردی باید از همین الان به فکر جشن باشم . باید لیست وسایل جشن رو اماده کنم.اوه لیست مهمون ها و لباس ها برای جشن هم باید ولیده کنم .

پدر دیوید خنده ای میکنه و رو به همسرش میگه:

_ خانوم چقدر عجله داری ! وقت هست برای این کارها.

_اخه بعد از مدت ها پسرم قبول کرده تو جشن های ما شرکت کنه . برای همین میخوام به بهترین نحوه ممکن این جشن انجام بشه .

_ مطمعن باش تو کاری رو بخوای انجام بدی به بهترین شکل ممکن انجامش میدی پس نگران نباش .

مادر دیوید با عاشقی نگاهی به پادشاه میکنه و تبسم خجولی میزنه . با تک سرفه دیوید دست از چشم دوختن به هم میکشن و مشغول غذاشون میشن .

بعد از تموم شدن غذا همگی به سمت همون سالنی میرن که توش قبل از شام جلسه گذاشته بودن.

حدود یک یا دو ساعتی میگذره . هوف پس چرا تموم نمیشه ؟! من تا کی باید اینجا سر پا منتظر اونها باشم .

نمیشد ادامه جلسشون رو فردا برقرار کنن؟ نگاهی یه ساعت میکنم تقریبا نزدیک یازده شامگاه بود .

پاهام برای اینکه چند ساعت بود که اونجا منتظر از حرکت ایستاده بودم درد میکرد . نگاهی به بقیه ندیمه ها میکنم . اونها انگار این منتظر موندن براشون عادی بود .

چون من هیچ نشونه ای از خستگی یا کلافگی روی صورتشون نمیدیدم . میخواستم روی زمین بشینم تا کمی خستگی پاهام برطرف بشه ولی با خودم اظهار کردم که شاید بقیه من رو برای این کارم مسخره کنن .

سی دقیقه دیگه هم میگذره اما اونها انگار قصد نداشتن که از اون اتاق خارج بشن . دیگه واقعا نمیتونستم سر پا منتظر اونها باشم.

به درک هرچقدر که میخوان پشت سرم حرف بزنن . من که نمیتونم به یادگار حرف اونها خودم رو داغون کنم .

با این فکر به سمت پنجره بزرگی که اونجا بود میرم و روی لبه اش میشینم . کف دستی به پاهام میکشم و شروع به ماساژ دادنشون میکنم .

اخیش بهتر شد! نگاه خیره ندیمه ها رو روی خودم حس میکردم ولی ترجیح دادم سرم رو بالا نیارم و به کار خودم ادامه بدم .

یکی از ندیمه ها که لباس ابی تنش بود با تمسخر رو به من میگه :

_ تو مطمعنی که خدمتکار شاهزاده ؟! بیشتر به کلفت های رخت شور میخوری تا خدمتکار شخصی شاهزاده بودن! اصلا ببینم به تو اداب رفتار کردن رو یاد دادن ؟! برای چی حرکت کردی روی اونجا قرار گرفتی؟!

خیلی بهم بر خورده بود . چطور به خودش اجازه میداد با من اینجوری صحبت کنه! من حتی به دیوید که مقامش از من بسیار بالاتر بود اجازه ندادم که بهم توهین کنه .

حالا این دختر که تازه مقام و رتبش از من کمتره به چه جرعتی با من اینجوری صحبت میکنه !

_ فکر نکنم تو در حدی باشی که بخوام برای کارهام توضیحی به تو بدم! تو اونجایی که من بودم به من یاد دادن با مقام بالاتر از خودم درست صحبت کنم نه اینکه القابی لیاقت خودت هست رو به کسی نسبت بدم .تو اول درست صحبت کردن رو یاد بگیر بعد بیا به اینجا اداب راهی شدار کردن رو گوشزد کن!

دختره میخواد حرفی بزنه که همون لحظه در باز میشه و دیوید با برآشفتهت از اونجا خارج میشه .

با کلافگی کف دستی داخل موهاش میکشه و رو به من میگه:

_ بلند شو بریم .

این رو میگه و خودش زودتر از من اونجا رو ترک میکنه . سریع بدون توجه به اون ندیمه که باز میمیل داشت نیش و کنایه بزنه از لبه پنجره قد بلند میشم .

تند پشت سر دیوید از اونجا خارج میشم و پا سریع میکنم بهش برسم . کنارش میرم و نگاهی به نیم رخ عصبیش میکنم .

یعنی چیشده که دیوید انقدر خشمگینه و بهم ریخته! دیوید به سمت اقامتگاهش میره . میخواد وارد اتاقش بشه اما قبل از رفتن به سمتم برمیگرده و میگه:

_ بدون اینکه کسی بفهمه به دنیل و یا وزیر اعظم بگو بیاد داخل اتاق من .

من: ولی من اونها رو این موقع شب کجا باید پیدا کنم؟

_ به احتمال زیاد وزیر اعظم الان باید داخل اتاق اسناد باشه .

من: اما اونجا قسمت ممنوعه قصر هست ! فکر نکنم اجازه بدن من داخل اونجا بشم !

دیوید کمی فکر میکنه و رو به من میگه:

_ بیا داخل اتاقم .

همراه دیوید وارد اتاقش میشم . دیوید به سمت میزش میره . جعبه طلایی رنگی رو بیرون میاره و درش رو با کلید باز میکنه .

از بین وسایل داخل جعبه نشان یشمی رو بیرون میاره و به سمت من میاد .

_ این نشان مخصوص من هست . بیا بگیرش .

نشان رو از کف دستش میگیرم و بهش نگاه میکنم و با تعجب میپرسم .

من: خب من با این نشان باید چیکار کنم ؟!

_ این رو بگیر و به بخش ثبت اسناد برو . اگر اجازه ورود بهت ندادن این رو بهشون نشون بده اون وقت میزارن که تو وارد بشی . اما حواست رو به‌شدت جمع کن که رونالد و یا افراد تحت خدمت رونالد هیچکدوم تو رو نبینن . متوجه شدی؟!

من: بله متوجه شدم .

_ بسیار خب ..حواست رو به‌شدت جمع کن ..میتونی بری .

“باشه ای” میگم و از اتاقش خارج میشم . نشان یشم رو داخل لباسم مخفی میکنم و به سمت دفتر اسناد میرم .

امروزگار دیوید از کنار سالنی که دفتر اسناد داخلش قرار داشت رد شده بود و جاش رو نشونم داده بود . برای همین بلد بودم که خودم به تنهایی اونجا برم .

بعد از چند دقیقه به سالن دفتر اسناد میرسم . همینطور که حدس زده بودم اجازه ورود رو بهم ندادن. ولی نشون دادن نشان اجازه دادن تا وارد بشم .

وارد اتاق اسناد میشم . اوه خدا بزرگ تر از اون چیزی بود که من فکر میکردم ! تقریباً میشه اضافه کرد حتی بزرگ تر از کتابخونه بزرگ قصر هست.

نگاهی به دور اطراف میکنم . حالا من چطوری وزیر اعظم و یا پسرش رو اینجا پیدا کنم ؟چند لحظه ای اونجا می ایستم .

کمی که دقت میکنم صدای حرف پچ پچ کردن دونفر با هم دیگه رو میشنوم . به ارومی به سمت آوا میرم .

داخل اتاق در دیگه ای بود که با رنگ دیوار های اونجا یکی بود و اگه من این صدای پچ پچ و نور کمی که از درز دری که باز مونده بود رو نمیمشاهده کردم هیچ وقت متوجه وجود این در نمیشدم .

خم میشم و از روزگارنه در نگاهی داخل اون اتاق میندازم تا ببینم این آوای حرف زدن مال چه کسی هست.

با دیدن دنیل اونجا نفس اسوده ای میکشم .اما نمیتونم نفر دوم رو اونجا ببینم . خیلی شک داشتم که وارد اتاق بشم یا نه .

چون نمیدونستم اون کسی که دنیل داره با اون صحبت میکنه چه کسی هست . همینجوری که مردد بودم از صوتی قدم ها میفهمم که اون شخص دوم داره به سمت این در میاد .

فوراً خودم رو پشت یکی از قفسه ها مخفی میکنم . در باز میشه و قامت رونالد جلوی در نمایان میشه .

نفسم داخل سینم حبس میشه . اون اینجا چیکار میکنه؟ یعنی با دنیل چیکار داره؟!چطوری اجازه ورود به اینجا رو بهش دادن؟!

مقولیتی از کشورهای دیگه اجازه ورود به اتاق اسناد رو ندارن . رونالد بسیار اروم به نظر می رسید امد دنیل تعجب و خشم توی چهرش نمایان بود .

رونالد از اتاق خارج میشه و رو به دنیل میگه :

_ بهتره روی پیشنهادم فکر بکنی . شاید این یک فرصت باشه برای تو و خانوادت!

این رو میگه و بدون اینکه منتظر جوابی از طرف دنیل باشه اونجا رو ترک میکنه . اروم از جایی که مخفی شده بودم بیرون میام .

دنیل عصبی دستی داخل موهاش میکشه و مشتش رو به دیوار میزنه. هنوز متوجه من نشده بود .

با قدم های اهسته به سمتش میرم . شوک عظیمی بهم وارد شده بود . باورم نمیشد که دنیل با رونالد گفت و گوی مخفیانه ای داشته باشن و بخوان باهام نقشه بکشن!

_ دنیل تو چیکار کردی!؟

دنیل با شنیدن آوام به سرعت به سمتم برمیگرد . اول با تعجب نگاهم میکنه اما کم کم خشم جای اون تعجب رو روی چهرش میگیره .

با صوتی کنترل شده ای رو به من میگه:

_ تو اینجا چیکار میکنی؟! چه کسی به تو اجازه ورود به اینجا رو داده!؟

من: اینکه من اینجا چیکار میکنم مهم نیست ! مهم این هست که شاهزاده یک کشور دیگه تو اتاق ثبت اسناد با پسر وزیر اعظم چیکار میتونه داشته باشه !

دنیل نگاهش رو از من میگیره و با لحن ملایمی میگه:

_ فکر نکنم مجبور باشم چیزی رو برای تو توضیح بدم .

من: درسته هیچ قلبیلی نداری که برای من چیزی رو توضیح بدی اما باید به شاهزاده توضیح بدی !

_ اونطور که تو فکر میکنی نیست!

من: پس چطوریه؟

دنیل نفسش رو آه مانند بیرون میده و میگه:

_ بیا بریم به اقامتگاه شاهزاده اونجا همه چیز رو توضیح میدم .

با ترمشاهده کرد سری تکون میدم و همراه دنیل به سمت اقامتگاه دیوید حرکت میکنیم .بین جاده هیچ حرفی بینمون زده نشد . دنیل همش تو خودش بود در حال فکر کردن بود .

بعد از چند دقیقه به اقامتگاه دیوید میرسیم بعد از اینکه ورود دنیل اعلام شد همراهش وارد اتاق دیوید میشم .

دیوید با دیدن دنیل از جاش کشیده میشه و میگه :

_ دیر کردی ! منتظرت بودم .

دنیل متعجب نگاهی به دیوید و من میکنه . قدمی رو به جلو برمیدارم و میگم:

_ شاهزاده کارت داشت برای همین به دفتر اسناد امده بودم .

این رو میگن و نشان یشمی که دیوید بهم داده بود رو از اونجایی مخفیش کرده بودم درمیارم و به سمت دیوید میگیرمش .

دیوید نگاهی به نشان میکنه و رو به من میگه:

_ فعلا کف دستت باشه زیرا ممکنه بعداً بهش نیاز پیدا کنی .. ولی تو چرا به دنیل ناظهار کردی که من با اون کار داشتم ؟!

من: بهتره من چیزی نگم . خوده دنیل بهتون میگه .

این رو میگم و به دنیل خیره میشم .دنیل نفس عمیقی میکشه و رو به شاهزاده میگه :

_ سرورم بهتره روی صنقلبی بشینید زیرا این چیزی که میخوام بگم کمی طولانیه .

دیوید اخم ظریفی میکنه . به سمت مبل راحتی که اونجا بود میره و روش میشینه و میگه:

_ بسیار خب بگو میشنوم .