-یا خدا چته معین؟
-سی ثانیه دیگه پا نشی تازه چِت میشم اونوقت حسابی متوجه شدنیام!
بدم میاد یه حرف و دوبار بزنم. یالا دختر…
مرضیه لبهایش را روی هم فشار داد و غُرغُرکنان از جا بلند شد.
-خب برو تو کوچه بکش.
کسی بخواد بیاد مگه من میتونم کف دست و پاش و بگیرم؟ مگه من…
غُرغُرهای بعدیاش با عبورش از درگاهی آشپزخونه نیمه تمام ماند و اهمیتی هم نداشت.
رعنا خوب میخبر داشت که سیگار کشیدن معین بهانه است و درست هم حدس زده بود.
-دفعهی دیگه اسم شوهر میاد نیشت باز شه اون دهن دلبرت و پاره میکنم که کلا دیگه به خنده یه وری نشه!
الان دارم بهت میگم که بعدا نگی نبیان کردی!
چیزی در وجودش میخروشید که تا پیش از این سابقه و نظیر نداشت.
-نه بابا !
این را حتی معین هم به خوبی متوجه شد که سیگار به کف دست جلوی پنجرهی آشپزمنزل خشک شد.
-چی گفتی؟
-همون که گوش دادی!
معین این روی رعنا را هرگز ندیده بود و آن را نمیشناخت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن