با آوای تقی که از اتاق خواب به گوش رسید حرف مجید نیمه کاره در دهانش رها شد و برای لحظاتی به رعنا که فاصلهای تا قطع شدن کامل نفسش نداشت خیره ماند.
_صدای چی بود؟
رعنا گیج و گنگ و لال بود مثل طوطی تنها تکرار کرد.
_صوتی چی بود؟
_خر گیر آوردی؟
بیان کرد و به سمت اتاق خیز برداشت
_صوت اومد از اینجا! از من میپرسه صوتی چی بود!
رعنا به دنبالش دوید.
_از کجا؟ اشتباه میکنی ! آقا مجید… وایسا….گوش بده…
-مجید تیز به سمتش چرخید.
– کی تو خونه ست که میخوای من و دک کنی؟
نگاه رعنا مات شد. کمی آن طرف تر توی اتاق معین مشت آمادهاش را برای استقبال از مجید در هوا تکان تکان میداد.
-بیا بهت بگم کی تو خونهست مردک شل تمبون دوزاری !
ریشش و دراز کرده برای من فقط…خاک بر سر…فقط بیا تو …
-خجالت بکش آقا مجید!
مجید باز به سمت اتاق برگشت.
-خجالت و تو باید بکشی. کی و آوردی تو خونه؟
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۲۷
مجید که به ورودی مسیررو رسید رعنا دو کف دستی توی سرش کوبید.
چیزی به رسوا شدنش باقی نمانده بود.
اشکش گلوله گلوله از نگاهش پایین می افتاد و با چشمان اشکی خیره به دور شدن مجید صوتیش را بالا برد.
_تو به من قول دادی…
خودش میدانست چه کسی را طرف صحبت قرار داده است.
معین هم قطعا منظورش را میمتوجه شد.
اصلا همین بغضی که صوتیش را به شکل دیوانه واری میلرزاند برای فهماندن حال و منظورش به مردی که در آن اتاق از شدت خشم کبود شده بود کافی به نظر میرسید.
_قول..
سرش را پایین انداخت و با مظلومیت و بغض بیشتری نالید.
-به من قول دادی به خدا …
مجید نرسیده به در اتاق سر جا توقف کرد.
_چه قولی دادم که خودم یادم نمیاد؟
عالی شد . این یکی را باید کجای قلبش میگذاشت.
_قول دادی .. دادین که… اذیتم نمیکنین!
مسخره بود ولی وسط آن جهنم چیز بهتری به ذهنش نمیرسید.
مجید چشمانش را تنگ کرد.
_از بعد محرمیت انشالله! شما محرم بنده شدی من سر قولم هستم. حرف شما متین….
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۲۸
اظهار کرد و تا فرصت نفس کشیدن به رعنای از زبان افتاده را بدهد خودش را به در اتاق رساند.
رعنا رمق پاهایش را از کف دست حرکت کرده میمتوجه شد.
بی اختیار به دیوار تکیه داد و مهار اشک را رها کرد.
مگر چقدر جان در بدن داشت که این همه استرس سزاوارش بود.
هر لحظه آمادهی گوش دادن فریاد یا نعرهی مردانهای بود. لحظات چیزی شبیه جهنم بر او میگذشت.
– میمردی به من میگفتی در این بی صاحاب و درست کنم….لعنت خدا بر قلب سیاه شیطون…ببین نصفه شامگاهی چطوری دین و ایمانم سوخت!
-ها؟
پر سؤال سمت اتاق خواب دوید. مجید با ابروهایی بالا داده جلوی کمد دیواری که درش نیمه باز مانده بود ایستاده و دستهایش را به کمر زده بود.
دل رعنا هم در حال شکافتن سینه بود و موفق به نظر میرسید.
_چی شده؟
میپرسید و با تمام وجود خیره به در کمد مانده بود.
کمدی که حالا خالی مانده و خبری از پسر قد بلند و چهار شانهی شکیباها در دل سیاهی آن نبود.
مجید خم شد و کف دستهی جارو برقی را برداشت و پیش چشم رعنا بالا گرفت.
_خدا ببخشه منو ..
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۲۹
رعنا بالاخره نگاه از کمد گحرکت کرد .
_این کجا بود؟
مجید کف دسته را داخل کمد انداخت.
_از این تو افتاده …
بعد در حالی سعی در بستن در کمد داشت که رعنا مطمئن بود جای دستهی جارویش هرگز درون کمد دیواری نبوده است.
_این در قفلش سالمه که. واسه چی بازه؟
درمانده و کلافه نفسش را بیرون داد. هیچ فکری در مورد محل اختفای معین نداشت ولی صدای تیک و تاک بمبی ساعتی را به خوبی میگوش داد .
_میشه دیگه بری خونه تون آقا مجید؟
مجید کف دست از کلنجار حرکت کردن با در برداشت.
_بیرونم میکنی؟
_من همواره احترام شما رو داشتم الانم دارم فقط خواهش میکنم ازتون ..
اظهار کرد و کف دست هایش را به طرفین باز کرد.
_میخواید بقیهی خونه رو هم بگردید اگه خیالتون راحت نشده هنوز؟
صوتیش همچنان بغض داشت و شاید همین بغض بود که روی شکیباها اثر مشابهی میگذاشت.
_لاالهالیالله! حالا ما یه چیزی اظهار کردیم.
کنار از حرکت ایستاد و راه خروج را برای برادر شوهری که کف دست از سر خودش و زندگیاش برنمیداشت باز گذاشت.
_بفرمایید!
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۳۰
_زود برو پایین. صوت نشنوم دیگه از بالا….
_بفرمایید آقا مجید.
_در مورد اون قضیه بعدا با هم حرف میزنیم.
دیگر جوابی نداد. حقیقتا این همه وقاحت و اصرار لالش کرده بود. مجید با سرعت از کنارش گذشت و کمی بعد آوایش از درون هال کشیده شد.
_ملتفت شدی دیگه الحمقلبله رعنا خانم؟
نمونی این بالا باز فردا حاج خانم برزخ بشه.
اذان نزده برگرد پایین.
شما اگه استقلال میخوای این مسیرش نیست خانم. جادهش همونیه که من به شما اضافه کردم.
رعنا سرش را به دیوار تکیه داد و جوری که حتی خودش هم به سختی میمتوجه شد زمزمه کرد.
_گمشو!
کمی بعد آوای بسته شدن در به گوشش رسید.
_آخ….! الهی شکر!
بعد دهان باز کرد معین را بزند ولی انگار که چیزی به خاطر آورده باشد از جا پرید و از اتاق خارج شد.
نگاهی دور تا دور خانه انداخت. انگار دعایش بالاخره مستجاب شده و مجید شکیبا از منزلاش رفته بود.
خدا عاقبتش را با کله شق ترین شکیبایی که در منزل اش مانده بود بخیر میکرد.
با سری پایین افتاده و پاهایی سنگین به اتاق خواب برگشت.
ترس مواجه شدن با معین تقریبا فلجش کرده بود.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن