جلو راهی شدم. کف دستانم را دور گردنش پیچیدم و لب هایم را به گوشش نزدیک کردم.
-احساساتتو قبول کن تا بتونی راحتتر زیستن کنی… خوشامگاهخت شو عزیزقلبم بسیار زیاد خوشامگاهخت شو!
-وقتی خوشامگاهخت میشم که خیالم از تو راحت شده باشه!
تبسمی به رویش زدم و بعد بوسیدن گونهاش و کف دست دادن با گندم عقب حرکت کردم.
همهی میزها پر بودند و از شانس خیلی شیرینم تنها صنقلبی خالی، صنقلبی کنار سوما خانوم بود!
آه سنگینی کشیدم و با سری بالا گرفته و قدم هایی مصمم به سمتش جاده افتادم.
همین که جای گرفتم، نیشخند زد و اظهار کرد:
-چه سعادتی!
-سلام سوما خانوم
-علیک سلام دخترجان
امیرخان به سمتمان چرخید و هنگامی که مرا کنار خالهی استثناییاش مشاهده کرد، در نگاهانش چنان قهقههای به وجود وارد شد که قلبم میمیل داشت از جا دربیاورمشان!
حرصی نگاه گراهی شدم و سوما خانوم بیان کرد:
-چقدر جای آذر خالیه مگه نه؟
-همینطوره… بهشدت قلبش میمیل داشت همچین روزگاری رو ببینه.
البته قطعاً برادر مرا در جایگاه داماد نمیتمایل داشت!
-رابطهات باهاش چطور بود؟!
لحن سوما پر از تمسخری خاص بود و قطعاً این زن بسیار خوب از جزئیات رابطهی من و آذربانو خبر داشت ولی خیال بازی کردن با اعصابم به سرش زده بود!
تبسم بزرگی زدم و به نگاهانش خیره شدم.
-خیلی همو دوست داشتیم. خواهرتون عاشـــقِ من بود. اِنقدر دوستـــم داشت که نگو و نپرس! اما اگه بخوام مثال بزنم، همینقدر که من الآن شمارو دوست دارم ایشونم منو دلبسته شد. ماشالله انقدرم شیرین بود که نگم… دقیقاً همینطور که شما شیرینید!
تبسمی رو لب های زن نشست که هیچ جوره بوی تمسخر نداشت و کمی گیجم کرد ولی میمیک صورتم را حفظ کردم و این بار نوبت او بود که سورپرایزم کند!
-میدونی دختر جون برخلاف چیزی که بقیه فکر میکنن، من و آذر اصلا شبیه هم نیستیم. هیچوقت نبودیم. برعکس اون من وصلت هارو دوست دارم. حتی شاید اگه خودت اقدام به جدایی از امیر من نمیکردی الآن میتونستی به جایی تو قلبم برای خودت باز کنی!
مایوسانه خیرهاش شدم… جداً که خندهدار بود!
یکی از خواهرها چراکه با پسرش ازدواج کرده بودم، از من متنفر بود و آن یکی چون طلاق گراهی شده بودم!
با صدای جیغ مانند هیلدا که میگفت:
-مثلاً خواهر دومادیا! پاشو ببینم چرا قرار گرفتی؟
هممسیر هیلدا شدم و سوما خانوم را بیجواب گذاشتم.
و آن شامگاه بهشدت زودتر از حد تصورم گذشت و در کمال تعجب نه دعوایی رخ داد و نه بحثی!
یک جشن نرمال که همه در آن حضور داششتابزده و شاید همه شاد نبودند ولی حداقل دلخور هم نبودند!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن