رمان سال بد پارت ۸۰

مسروری سر و صورتش را با دو کف دستش گراهی شده بود و از درد به خود می پیچید ! معترض و طلبکار ادامه دادم :

– خب چرا اینطوری میای دنبالم ؟ در ذهنش گذراندم کیف قاپی !

مسروری دو کف دستش را حائل دماغِ ضرب دیده اش کرد و نگاه کینه توزش را به من دوخت … حالتی داشت که احساس می کردم دوست دارد به طرفم حمله کند .

– دیوونه ی مریض ! … عمداً این کارو کردی !

خودم را از تک و تا نینداختم … اظهار کردم :

– چرا عمداً باید تو رو بزنم ؟ … فکر کردم کیف قاپی ! … تو عمداً داشتی عین دزدا دنبالم می کردی ؟!

همانطور با همان نگاه زخمی اش از خشم هیس هیسی کرد … و من در حالیکه با تمام قوا می جنگیدم تا به خنده نیفتم ، نفس عمیقی کشیدم .

– حالا بهش فکر نکن ! قول می دم این دفعه رو به عمو رضا نگم دنبالم افتادی ! … برگرد خونه !

این لحن خیر خواه و عادی ام برای اویی که کتک خورده و خودش را محق می مشاهده کرد … واقعاً غیر قابل تحمل بود ! بیان کرد :

– الهی داغت به قلب شهاب بمونه ! جواب این کاراتو می گیری سلیطه !

ایندفعه دیگر آزادانه ریز خندیدم … اما جوابی به خزعبلاتش ندادم . بند کوله ام را بار دیگر روی شانه ام انداختم و مسیرم را ادامه دادم .

مطمئن بودم دیگر خوشحالی هوس تعقیب کردنم به سرش نخواهد زد !

***

#سال_بد ❄️

#پارت_385

***

باغِ بهشت !

باغ بزرگ و قدیمی و خیلی جذابیی در شهر ما که یکی از اصلی ترین نقاط گردشگری بود . با کاخِ کنگره دار و قدیمی اش و دریاچه ی مصنوعی وسط باغ … آنقدر گلهای مختلف در باغ کاشته شده بود که حتی از آن طرف دیوارهای سنگی هم میشد عطرشان را نفس کشید .

برای من این باغ تقدس ویژه ای داشت . بابا اکبر میاظهار کرد بیست و پنج سال قبل اامان بار مولین را اینجا دیده و به او قلب باخته بود !

در حاشیه ی خیابان سنگفرش شده اش ، جایی که دختران هنرمند بساط نقاشی ها و آثار هنریشان را پهن کرده بودند … سریع و تند قدم برمی داشتم . همچنان نگاهم میان جمعیت بود تا شهاب را پیدا کنم .

و بعد آوایش را شنیدم :

– ماه جان ! ماه جان !

پمپاژ به‌یک‌بارهی خون به رگ هایم … پوستم را سوزاند . برگشتم و او را دیدم که داشت جمعیت را کنار می زد و به سمت من می وارد شد .

با اشتیاق تبسم زدم و برایش کف دست تکان دادم … ولی بعد در جا خشکم زد … .

تازه متوجهِ تیپ و استایل جدید او شده بودم !

موهایش را کاملاً کوتاه کرده بود … آنقدر زیاد که سفیدیِ پوست سرش مشاهده کرده می شد ! … و تیشرتی مشکی رنگ به تن داشت که تصویر زشت یک عنکبوت باسمه ای روی سینه اش به شدت دیدهم را می آزرد !

مات و مبهوت مانده بودم و نمی اطلاع داشتم برای این استایلِ خزش عصبی شوم یا بخندم … .

به من رسید و کف دست هایم را به سرعت گحرکت کرد .

– ماه جان … قلبم برات تنگ شده بود !

🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱

#سال_بد ❄️

#پارت_386

شاید پاسخ درست به او “منم همینطور” بود … اما بی اختیار بیان کردم :

– شهاب این چه وضعشه ؟ موهاتو چرا کوتاه کردی ؟ … این تیشرت …

نگاه هاج و واجم چرخید روی او … و شهاب نفس عمیقی کشید .

– این مقلبی نگاهم نکن انگار ازم چندشت میشه ! آیدا …بیا بریم یه جا بشینیم … میگم برات !

میل شدیدی داشتم به اینکه کف دست هایم را از دستهایش بیرون بکشم و سرش داد بزنم ، ولی … سرم را به علامت موافقت جنباندم .

شهاب من را همجاده خود کشید به سمت دکه ی فروش بلیط و بعد از آن وارد باغ شدیم … .

***

جایی نزدیکِ دریاچه ی مصنوعی نشسته بودیم … روی نیمکتی که زیر یک درخت بید مجنون قرار داشت و شاخه های قد بلند و افتاده اش سایه انداخت بود مقابل ما … .

کف دست هایم را مقابل سینه ام درهم گره زده بودم و به روبرو نگاه می کردم . شهاب یک تکه کیک را یک جا بلعید و بعد بلافاصله شروع کرد به مجیز من را بیان کردن :

– قربونت برم ماه جان … چند روزه درست و حسابی غذا نخورده بودم ! دستپخت مشتبا مزه سگ مُرده میداد !

چینی به بینی ام انداختم و نگاه کردم به ظرف خالی لوبیا پلو … از اول که جای گرفته بودیم شهاب افتاده بود روی غذاها و هنوز سیر نشده بود ! از طرفی قلبم سوخت برایش که این چند روزگار منزل به دوشی کشیده بود … از طرف دیگر مشاهده کردن موهای کوتاهش خونم را به جوش می آورد .

نگاهم همینطور روی ظرف خالی بود … که شهاب دستش را جلوی صورتم تکان داد :

– ببینمت ماه جان … هنوز که واسه من تیریپ گحرکت کردی ! کوتاه بیا دیگه !

#سال_بد ❄️

#پارت_387

نفس سریعی کشیدم و بیان کردم :

– وای شهاب … قلبم میخواد برم موهامو از ته بزنم ، برینم به قیافه ام ! …ببینم چه حالی پیدا می کنی !

– قلبت میاد آخه موآبی ؟!

با غیظ از او رو گراهی شدم … شهاب نفس محکمی کشید :

– بی خیال شو دیگه ! یه کم حرف جدی بزنیم !

صورتم را به طرفش برنگرداندم … شهاب ادامه داد :

– اصلاً می دونی من فردا مسافرم ؟ … دارم میرم سمت جنوب !

بندی در دلم پاره شد … شهاب باز گفت :

– یه کار جمشاهده کرد پیدا کردم …

کار جدید ! باز هم کار جدید !

شهاب نمی درک کرد با این کارهای جدیدش چقدر من را بهم می ریخت و عصبی می کرد ! یک مدتی فقط در باشگاهِ بدن سازی سرگرم بود … بعد شد پادوی عماد شاهید ! … و حالا باز یک کار جدیدِ دیگر !

من اصلاً حس خوبی به این کارهایش نداشتم !

– چه کار جمشاهده کردی ؟

– راننده تریلی ! اتفاقاً یه جوری همکار تو شدم ! … از کارخانه چوب بری شما میخوام بار ببرم جنوب !

پلک هایم را روی هم فشردم و کف دستم را روی زانویم مشت کردم .

– تو خودت کار داری شهاب ! لازم نکرده …

وسط حرفم پرید :

– این کار نون و آب داره ! پول گیرم میاد ! … من که بهت اظهار کردم تا چند ماه دیگه پول عروسیمون رو جور میکنم !

#سال_بد ❄️

#پارت_388

دیگر نتوانستم ساکت بمانم … کاملاً چرخیدم به طرفش و معترضانه اضافه کردم :

– شهاب من به چه زبونی بهت بگم عروسی نمیخوام ؟! … فقط یه سقفی باشه بریم بتمرگیم زندگیمون رو شروع کنیم …

بدون اینکه چیزی بگوید فقط نگاهم کرد … و من ادامه دادم :

– به خدا حتی راضی ام واحد عمه الهام و عمه آشا رو بگیریم …

– بعد از توهینی که مادرم بهمون کرد ؟!

– بیان کرد میره از قلب بابا درمیاره … عذر خواهی میکنه !

نفس تندی کشید … کمرش را خم کرد و سرش را بین کف دستانش گراهی شد . کف دستم را روی شانه اش گذاشتم … ملتمسانه اضافه کردم :

– شهاب قربونت برم … ما که با کسی سر جنگ نداریم ! یه کم مولینت کوتاه بیاد … یه کم ما …

– نمیشه آیدا … نمی تونم قبول کنم ! حالا دیگه …

باز سکوت کرد … بعد چرخید به سمت من… کلافه شانه هایم را گرفت :

– اصلاً تو از حیات همینو میخوای ؟ … که تا آخرش ساطور دیگران روی گردنمون باشه ؟!

دستش را پس زدم و سرش تقریباً داد کشیدم :

– من از حیاتم فقط تو رو می خوام ! اینقدر سخته برات فهمیدنش ؟!

***

#سال_بد ❄️

#پارت_389

***

آن شامگاه هوا کمی خنک تر از شب های قبل بود و نسیم ملایمی که می وزید … پرده های سالن را تکان می داد .

شهاب نشسته بود روی مبل خانه ی پدری اش و با نگاهی رو به پایین … حتی به چایی که مادرش با هول و ولا و میان قربان صدقه حرکت کردن های بی مهابا برایش ریخته بود لب نزده بود .

مادر و پدرش و خوشحالی و شایان دورش را گحرکت کرده بودند و مدام حرف می زدند و او … ذهنش جایی دیگر بود !

به دیدارش با آیدا که آخر هم با قهر و دعوا ختم شد …یا به قبل از آن ، مشاهده کردارش با عماد شاهید …

وقتی در حیاط ویلایش مشغول بازی با سگ دوبرمنِ سیاه و غول پیکرش بود … و شهاب را چهل دقیقه ی کامل منتظر نگه داشت تا بازی با سگش را تمام کند … .

وقتی به شهاب ملحق شد ، از شدت فعالیت نفس نفس می زد و عرق روی پیشانی اش قرار گرفته بود . باز سؤال کرد :

– کاملاً مطمئنی ؟!

باز همان سوال تکراری ! … نگاه هایش پشت عینک دودی پنهان بود وقتی سوال می کرد … شهاب جسورانه پاسخ داد :

– من مطمئنم ! شما مطمئنید ؟!

عماد آنچنان خندید که صدای خنده اش واق واق دیوانه وار سگش را قد بلند کرد … و بعد گفت :

– دوستت قشنگ حرف می زنه مجتبی ! فرض می کنیم عملش هم همینقدر دلنشین باشه !

نگاه نگرانِ مجتبی توی نگاه های جسور شهاب کشیده شد … عماد مقابلش توقف کرد … گفت :

– میگم تا اخر شب آدرس و مشخصات رو برات بفرستن !

و از کنار شهاب عبور کرد و رفت … .

#سال_بد ❄️

#پارت_390

با صوتی کشیده شدن ظرف میوه ها روی میز … از افکارش خارج شد و نگاهش را بالا کشید . مادرش را مشاهده کرد که چطور ملتمسانه نگاهش می کرد … .

– میوه بخور مولین جان … الهی دورت بگردم ! این چند روزگاره شدی پوست و استخون … غذا نمی خوردی مگه ؟

شهاب کف کف دستش را کشید روی پیشانی اش و باز اندیشید به لوبیا پلو و کیک وانیلی که ظهر آیدا جانش برایش آورده بود … قلبش غنج می زد آیدا را ببیند . برایش پیام فرستاده بود که برگشته به خانه … اما آیدا جواب نداده بود ! معلوم بود هنوز قهر است !

شهاب فکر می کرد قبل از راهی شدنش باید همه چیز را از قلب آیدا در بیاورد !

– خوبم ،مرسی … چیزی میل ندارم ! راستش …

یک لحظه مکث کرد … موبایلش را روی میز گذاشت و بعد صاف نشست و دست هایش را روی هم گذاشت .

– فردا مسافرم … هم اومدم خداحافظی ، هم …

پدرش وسط حرفش پرید :

– چه مسافرتی ؟ کجا میخوای بری ؟

– یک سفر کاریه !

رضا گیج و ویج پلک زد … نمی توانست سر در بیاورد . شهاب فقط مربی باشگاه بود … مسافرت کاری چه معنایی داشت ؟

– به سلامتی بابا جان … کجا میخوای بری حالا ؟

شهاب بزاق دهانش را قورت داد . سعی می کرد لحن مودب ولی سرد خود را حفظ کند و از کوره در نرود .

– جنوب ! … حالا مهم نیست ! من اومدم ازتون خواهش کنم تا وقتی برمی گردم … یه جوری قضیه ی جر و بحث دفعه ی پیش رو از قلب عمو اکبر در بیارید ! … اگه نمی کنید هم …

باز مکثی دیگر … شانه ای بالا انداخت و اضافه کرد :

– این مشکل هم بمونه روی گردن خودم ، تنهایی حلش می کنم !