***
تازه شامم را تمام کرده بودم که صوتی زنگ تلفن قد بلند شد .
از کنار سفره قد بلند شدم و راهی شدم و تلفن را برداشتم .
– الو ؟
– شهاب پایینه ؟!
خوشحالی بود ! … نه سلامی … نه علیکی !
مثل خودش پاسخ دادم :
– آره ! چطور ؟!
– بهش بگو بیاد بالا شام بخوریم !
– منتظر شهاب بودین تا این ساعت ؟ … اما اون همین جا شام خورد !
– دختره ی موذیِ آب زیر کاه ! خوشحالی که با مولین دعواش شده ، آره ؟! … توی دلت عروسیه !
قبل از اینکه پاسخش را بدهم … صدای عصبی عمو رضا را آن سمت خط گوش دادم که به او توپید :
– مسروری ببند دهنت رو تا خودم نیومدم !
نیشخندی زدم و برای اینکه بفهمد صوتی تشر پدرش را متوجه شده ام ، بیان کردم :
– اِه … عمو رضا هم که اونجاست ! سلام برسون بهشون !
صوتی نفس شتابزده و عصبی اش را متوجه شدم … بعد اظهار کرد :
– بهش بگو بیاد بالا ! همین الان !
و بعد تماس را تمام کرد !
تلفن را سر جایش گذاشتم و توی دلم برایش دهان کجی کردم …دختره ی عنتر !
شهاب پرسید :
– شادی بود ؟!
کف دست هایم را به کمر گحرکت کردم و بیان کردم :
– بله ! کف دستور دادن همین الان بری بالا !
– بیخود کرد که کف دستور داد ! یه جوری نوکش رو بچینم که …
بابا اکبر قاشق و چنگالش را توی بشقاب گذاشت و الهی شکری گفت . بعد همانطور که کمی خودش را عقب می کشید ، گفت :
– عمو جان برگرد خونه ! این دخترِ دردونه ی منم بیشتر از این با مادرت در ننداز !
با اینکه لحنش حالت شوخی داشت ، اما هراسیدم به شهاب بر خورده باشد ! اما شهاب برای چند ثانیه هیچ چیزی ناظهار کرد ! …
کمی اندیشید و بعد جرعه ای دوغ نوشید و آن وقت اظهار کرد :
– درسته عمو ! بهتره دیگه برگردم !
و از جا کشیده شد . مات و وا حرکت کرده نگاهش کردم که بابت شام از بابا تشکر کرد و برای بار دوم عید را تبریک اضافه کرد … بعد رو به من بیان کرد :
– شبت بخیر آیدا جان ! ببخش برای جمع کردن سفره نمی مونم !
– نه ، عب نداره ! فقط مراقب خودت باش !
به رویم تبسم عجیبی زد و با خداحافظی کوتاهی از خونه خارج شد . آن وقت برگشتم به سمت بابا و اعتراض آمیز نگاهش کردم .
– بابا ! … بیرونش کردی چرا ؟!
بابا نگاهی به ساعت مچی اش انداخت و یک جورایی به من فهماند دیر وقت شده است . بعد همانطوری که کاسه ی سالاد را به دست داشت ، از جا کشیده شد .
– خوب نیست با مادرش قهر بمونه بابا جان ! بیا سفره رو کمک کن جمع کنیم !
هووفی کشیدم و بعد مشغول جمع کردن بشقاب ها شدم .
بابا نیم ساعتی دیگر تلوزیون تماشا کرد و بعد به اتاقش رفت تا بخوابد . من هم ظرف های شام را شستم و آشپزخانه را مرتب کردم . بعد به سمت اتاقم حرکت کردم .
سر مسیرم چراغ های اضافه ی سالن را خاموش کردم و موبایلم را از روی میز جلو مبلی برداشتم تا به شهاب پیام بدهم .
همان وقت بی حواس وارد اتاقم شدم و …
– هییع !
آوای جیغ نیمه کشیدهم ! شهاب روی تختخوابم جای گرفته بود !
بلافاصله صدای بابا از اتاقش قد بلند شد :
– آیدا چی شده بابا جان ؟!
شهاب بر و بر نگاهم می کرد … حتما از درِ شیشه ای که رو به حیاط باز می شد ، رسیده بود !
کف دستم را روی قلبم گذاشتم و نفس شتابزدهی کشیدم … بعد بلافاصله دروغی برای بابا اکبر سر هم کردم :
– هیچی ! پام … پام رو بد گذاشتم زمین ، تیر کشید !
باز نفس عمیق دیگری … و بعد اضافه کردم :
– شامگاه بخیر !
می هراسیدم برای سر زدن به من به اتاقم بیاید و اگر شهاب را می مشاهده کرد … واویلا می شد ! فوری در را بستم و قفل کردم . آن وقت چرخیدم سمت شهاب و با لحن طلبکاری سؤال کردم :
– تو اینجا چیکار می کنی ؟ قرار نشد بری بالا ؟!
شهاب تبسم خبیثی زد :
– بابات اندیشیده خیلی زرنگه ؟ … منو دک می کنه که با دخترش نخوابم !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن