رمان زادهٔ نور پارت ۷۹

– کار ؟ نه نه ……… یعنی ………. امشبم دیر می یاین ؟ ……… نمیشه یه امشامگاه و زودتر بیاین خونه …….. البته فکر نکنید بخاطر خودم می گم …….. به خاطر خودتون می گم که این چند وقته حسابی خودتون و با کار خسته کرمشاهده کرد .

امیرعلی پلک باز کرد و لب زیرینش را زیر دندان فرستاد و گزید ، حس موزیانه ای سر تا پایش را گراهی شد ……. اگه خورشید الان کنارش بود ، او را میان آغوشش می گرفت و سر در گریبان او می برد و محلتش نمی داد و آنقدر او را میان بازوانش می فشرد و تمام وجودش را غرق در بوسه های پر عطشش می کرد تا کمی این التهاب نشستهِ در وجودش می خوابید .

– می دونم .

خورشید گوشی را به گوشش فشرد و پایین تیشرتش را میان انگشتانش گراهی شد ……….. امیرعلی همواره به گونه ای حرکت کردار می کرد که انگار می تواند ریز به ریز افکار او را بخواند.

– چی رو می دونید ؟

– اینکه قلبت برای من تنگ شده و خستگی من و بهانه کردی .

خورشید حرارت گرفته لبش را گزید ……. امیرعلی همیشگی چند قدم جلوتر از او بود ………. انگار بی‌قراری بیشتر از این حرف ها از آوایش نمایان بود که امیرعلی حسش نکند و نفهمد ……… خورشید دستپاچه موضوع حرف را عوض کرد :

– ناهارتون و خوردید ؟ …….. خوب بود ؟

امیرعلی از این بحث عوض کردن ناشیانه او خنده اش گرفت ……… چند وقتی بود که خورشید ، خودش شخصا غذا درست می کرد و غذا می گذاشت …….. می دانست با آن معده درب و داغان امیرعلی غذا از بیرون خوردن نه تنها برایش خوب نیست ، بلکه وضعیت معده او را بدتر هم می کند ……… و چه چیزی دلچسب تر از این برای امیرعلی که می دید خورشید تا این حد دوستش دارد و برای سلامتی او دغدغه دارد و نگران است .

– آره خوردم ….. کف دست پختت حرف نداره.

ضربه ای به در دفتر امیرعلی خورد و پشت بندش سر منشی از میان در داخل شد .

– جناب کیان مهندس کریمی اومدن .

خورشید با گوش دادن صدای غریبه ای که رسیدن شخصی را گزارش می داد ، زودتر از امیرعلی بیان کرد :

– مزاحمتون نمیشم دیگه …….. فقط میل داشتم حالتون و بپرسم .

– ممنون …….. خونه می بینمت خورشید . خداحافظ .

– خدانگه دار.

تماس را قطع کرد ………. این چند وقته که امیرعلی برای ناهار به منزل نمی آمد ، خورشید کنار سروناز و درون آشپزخونه ناهارش را می خورد و سروناز ناهار لیلا را سرو می کرد ……… حتی گاهی وقتی که امیرعلی برای شام هم خونه نمی رسید بدون شام به تخت می حرکت کرد . وقتی نه سروناز منزل بود و نه امیرعلی ، یک لقمه هم از گلویش پایین نمی راهی شد ، چه رسد به شام خوردن .

***

لیلا سروناز را بالا مشغول کرد و بعد از اطمینان از دست به سر کردن او ، به سرعت و شتابان خودش را به اطاق خورشید رساند و گوشش را به در چسباند ……… با گوش دادن صوتی شُر شُر نامعلومی از داخل اطاق ، لبخند یک طرفه ای روی لبانش قرار گرفت و با آرام ترین شکل و بی آوا ترین حالت ممکن دستگیره را پایین داد و در را باز کرد و با احتیاط نگاهش را دور تا دور اطاق گرداند و روی در حمام قرار گرفت ……….. حالا صوتی شر شر آب واضح تر از قبل به گوشش می رسید .

نگاه جستجوگرش را باز درون اطاق گرداند و همه جا را از نظر گذراند …….. وقت زیادی برای پیدا کردن موبایل نداشت …….. با متوجه شدن میز توالت انبوه از لوازم آرایشِ خورشید حرصی و بی کنترل سمت میز کشیده شد ……. اصلا مگر می شد این چیزها را مشاهده کرد و عادی حرکت کردار کرد .

پنکیک را برداشت و نگاه خشمگینش سمت مارک معروف روی پنکیک حرکت کرد …….. کاملا در جریان قیمت مارک های لوازم آرایش بود و می دانست خورشید عمراً بتواند پول چنین پنکیک معروفی را جور کند ………. نگاهش باز روی میز توالت چرخید و حرص ثانیه به ثانیه بیشتر در عروقش جوشید ……. تمام لوازم روی میز مارک بودن و چقدر دلش می میل داشت الان دستش باز بود تا می توانست یک به یک این لوازم را خورد و نیست و نابود کند .

خشمگین از میز فاصله گرفت و باز نگاهش را برای پیدا کردن موبایل خورشید چرخاند و عاقبت توانست آن را روی تخت و کنار متکایش پیدا کند .

موبایل را برداشت و براندازش کرد …….. دلش می تمایل داشت از خشم و عصبانیت قه قهه بزند ……… به نظرش خورشید خوب توانسته بود امیرعلی را خر کند تا برایش خوب خرج کند و بهترین چیزها را بخرد .

عصبی سیمکارت را از داخل موبایل بیرون کشید و موبایل را به جای قبلی اش برگرداند و از اطاق خارج شد و راه اطاقش را پیش گحرکت کرد .

وارد اطاقش شد و به سرونازی که در حال گردگیری اطاقش بود نگاهی انداخت ……… عصبی سمت تخت رفت و بدون آنکه نگاهی سمت سروناز بچرخاند ، او را مخاطب خودش قرار داد :

– فعلا بسه ……… برو بیرون می خوام استراحت کنم . درم پشت سرت ببند .

سروناز سری برای او تکان داد و وسایل نظافتش را جمع کرد و از اطاق خارج شد و در را بست …….. لیلا بعد از اطمینان از دور شدن سروناز سمت در شیرجه زد و در اطاقش را قفل کرد و سیمکارت خورشید را درون گوشی خودش انداخت ……….. شانس آورد که قفل سیم کارت برداشته شده بود و قفل نداشت ……….. با بالا آمدن آنتن خط به سرعت شماره سامان را گحرکت کرد .

– بله ؟

– سلام سولین خان .

– اِ لیلا تویی ؟ سلام ……. خط جدید گرفتی ؟

– نخیر شماره خورشید خانمه ……… سیمش و از تو اطاقش کش حرکت کردم .

سامان نیش خندی زد و لیلا آوای پوزخندش را گوش داد و زهر شد و در جانش جای گرفت .

– آفرین ……. از این کارها هم بلد بودی و و نمی کردی .

یک ساعتی حرف زدند ……… یک ساعتی که در لحظه به لحظه اش یا در حال نقشه کشیدن برای خورشید و امیرعلی بودند ، یا در حال تهمشاهده کردشان ، یا در حال جر و بحث کردن ……. اما نتیجه تمام حرف ها این شد که لیلا برای اثبات خیانت خورشید به امیرعلی ، هر روزگار نیم ساعت بیست دقیقه ای ، یا سامان در یک وقت خاص که خود لیلا قبلش اعلام می کرد ، به خط خورشید زنگ می زد و با لیلا حرف می زد ، یا لیلا با خط خورشید به سولین زنگ می زد .

بعد از پایان تماسش ، سیمکارت را از گوشی اش درآورد و پایین رفت و برای پیدا کردن خورشید نگاهی در منزل چرخاند و بعد از اینکه فهمید خورشید به سمت آشپزخونه رفته ، با قدم های شتابان سمت اطاق او دوید و سیم را درون گوشی خورشید گذاشت و از اطاق خارج شد .

اندک اندک زمستان می رفت و بهار جایش را می گرفت ……… فاصله زیادی تا عید سال نو نمانده بود و سروناز و خورشید برای منزل تکانی به جان منزل افتاده بودند و تمیز می کردند ……… هرچند وقتی امیرعلی به خونه باز می گشت ، خورشید دیگر حق کار کردن نداشت و تنها در کنار او و یا در جای بهتری همچراکه میان بازوان او جای می گرفت و سر به سینه ستبر اامان مرد زیستن اش تکیه می داد و تمام جانش را غرق عشق و جنون می کرد ………. حتی گاهی امیرعلی بی طاقت و افسارپاره کرده ، گردن پایین می کشید و بوسه های ملتهبش را میان گردن و لبان او می کاشت و گاهی پایش را از این حد و حدود ها هم فراتر می گذاشت و انگشتانش را ملایم به زیر پیراهنِ در تن او سر می داد و پوست گرم و نرم و بکر خورشید را با نوازش های ملتهب و خاص خودش آشنا می کرد …….. دیگر مصمم شده بود خورشید را در مدت وقت کوتاهی به عقد دائم خودش در بیاورد …… او مرد محدود بودن و در بند بودن نبود ……. خورشید را دیگر تمام و کمال می خواست و این رابطه های مسخره و بوسه های ساده راضی اش نمی کرد .

با گوش دادن آوای تک گاز ماشینِ امیرعلی ، خورشید در ریملش را بست و نگاهی به تصویر دلربا و دلربا شده دختر درون آینه انداخت و کف دستی به موهای دم اسبی بسته شده کشید ………. امیرعلی امروزگار خبر داده بود که زودتر از ماباقی روزها به منزل باز می گردد .

خورشید به سمت پنجره رفت و پرده اطاقش را کنار زد و نگاهی به امیرعلی که در حال پیاده شدن از ماشینش بود انداخت و تبسمی پت و پهن بر روی لبانش قرار گرفت ………. بعد از نزدیک به بیست روز امیرعلی امروزگار بخاطر او زودتر از همواره به خانه وارد شده بود .

با قدم هایی شتاب گحرکت کرده و هیجان زده از اطاقش خارج شد و به سمت در دوید ……….. هنوز با در ورودی فاصله زیادی داشت که امیرعلی زودتر از او در را باز کرد و وارد شد و خورشید را لبخند بر لب و در حال دویدن به سمتش دید ………. این دختر استاد دیوانه کردن و عقل و هوش بردن از سر او بود .

خورشید به سمتش دوید و با تمام وجود و بی اختیار خودش را درون آغوش امیرعلی انداخت و امیرعلی از کوبش خورشید به سینه اش قدمی عقب راهی شد و دستش دور کمر خورشید پیچیده شد و با لبخندی ناباور و محوی بر لبش نگاهی به این اشتیاق و عکس العمل خورشید از این زود آمدنش قرار گرفت .

– اوه خورشید خانم …….. آفتاب از کدوم طرف در اومده ، چه خبر شده امشب ؟ ناپرهیزی می کنی .

خورشید خندون در عین خجالت ، سرش را عقب کشید و از آن فاصله کم به چشمان امیرعلی خیره شد .

– خسته نباشید .

– این مقلبی که تو به استقبال من می یای ، کوهم رو شونه هام باشه ، برداشته میشه ……… دیگه چه برسه به خستگی .

خورشید لبخندش وسعت گراهی شد و امیرعلی حلقه کف دستش را به دور کمر باریک خورشید تنگ تر کرد و پنجه هایش درون پهلو او فرو نمود و دستی که درونش کیف قرار داشت را بالا آورد و روبه روی نگاهان خورشید گرفت و خورشید حیرت زده به دست بالا وارد شده او که فقط کیف درونش قرار نداشت خیره شد و چشمانش از ذوق گشاد شد و ندرک کرد که امیرعلی را برای اامان بار چگونه صدا می زند :

– وای …….. وای امیرعلی .

و دستانش را از دور کمر او آزاد کرد و تک شاخه گل مقابل صورتش را از دست او گحرکت کرد و نگاه برق افتاده و عاشق و شیدا شده اش را باز سمت امیرعلی کشاند و کف دستانش را مجدداً دور کمر امیرعلی حلقه کرد و سرش را به سینه او فشرد .

ابروان امیرعلی بالا رفت ……… اامان بار بود که خورشید اسمش را بدون پسوند و یا پیشوندی صدا می زد …….. با وقفه ای کوتاه سر خم کرد و روی موهای او را بوسید ………. مشتاق دیداری خورشید چیزی نبود که نتواند ببیندش ……….. چیزی نبود که نتواند حسش کند ……. خورشید جوری به سینه او چسبیده بود که انگار ذره ذره عطر تن او را بو می کشد و به اعماق ریه هایش می فرستاد …….. امیرعلی با تک تک سلول هایش مشتاق دیداری و دلدادگی و علاقه خورشید را حسش می کرد و می فهمید .

– دوستش داشتی ؟

– بی نهایت دوستش دارم …… خیلی دلنشینه .

– قابل خورشید خودم و نداره.

و خورشید باز هم با تمام دلدادگی و علاقه ای که به این مرد داشت ، لبخند زد و امیرعلی بی طاقت بار دیگر سر خم کرد و اینبار گیج گاه خورشید را پر حرارت و محکم بوسید .

***

با بلند متوجه شدن صدای پیامک گوشی اش با فکر اینکه امیرعلی پیامی برای او فرستاده ، سمت موبایلش پرید …….. ولی با مشاهده کردن پیام همجاده اول بادش خوابید و ضربان بالا رفته قلبش ملایم گحرکت کرد …….. پیام را باز کرد ، ولی با خواندن پیام ابروانش بالا پرید و دیدهانش گخوشحال شد ………. نگاه دیگری به قبض موبایل ارسال شده این ماهش انداخت و مبلغ قبض را خواند …….. با فکر اینکه رقم را اشتباهی می بیند ، بار دیگر صفرهای جلوی عدد را شمرد …….. نه اشتباه نمی کرد ، مبلغ را درست می متوجه شد ………. یک ملیون و صد و هفتاد هزار تومان مبلغ فیش این ماهش بود !!!

حتما اشتباهی صورت گحرکت کرده بود …….. مطمئناً اشتباهی در صورت حساب این ماهش رخ داده بود …….. اصلا مگر او بجز امیرعلی ، شماره چه کس دیگری را داشت که بخواهد با او تلفنی حرف بزند که قبض موبایل این ماهش این همه بیاید .

شامگاه که امیرعلی به خونه بازگشت ، خورشید پیش دستی میوه های پوست کنده را مقابل او گذاشت و کنارش قرار گرفت .

– امروزگار قبض موبایل برام اومد .

– باشه ، برام بفرستش فردا پرداختش می کنم .

– باشه …….. اما فکر کنم یه اشتباهی شده …….. قبض موبایل این ماهم خیلی اومده .

امیرعلی یک کف دست دور شانه های او انداخت و او را به خود چسباند و با کف دست دیگرش کانال های تلویزیون را با کنترل بالا پایین کرد و خورشید از خدا تمایل داشته سرش را به سینه او چسباند و خودش را میان بازوی او جمع کرد .

– مثلا چقدر اومده ؟

– به‌شدت زیاد …….. یک و خورده ای قبض این ماهم شده .

امیرعلی ابروانش بالا رفت و نگاهش با مکث سمت خورشید کشیده شد .

– یک میلیون و خورده ای ؟

– آره ……. فکر کنم اشتباه شده . ممکنه که قبض یکی دیگه رو برای من فرستاده باشن ؟ ……… آخه مگه من به جز شما شماره کی رو دارم که بخوام باهاش حرف بزنم .

نگاه امیرعلی رنگ جدیت به خودش گحرکت کرد.

– با مادر پدرت که تماس نگحرکت کردی ؟

– خونه مولینم اینا که تلفن نداره …….. بابامم که موبایل نداره …….. من دیگه چطوری می تونم بهشون زنگ بزنم و حرف بزنم ؟

امیرعلی سری تکان داد و با نفس عمیقی نگاهش را باز سمت صفحه بزرگ تلویزیون چرخاند :

– پس حتما اشتباهی شده ……… فردا که سرم شلوغه ، تا بخوام برم مخابرات ساعت اداریش تموم شده …….. احتمالا پس فردا می رم مخابرات ببینم چی شده ………. بعضی وقت ها چنین اتفاقاتی رخ میده .

خورشید هم سری تکان داد و نگاهش را از امیرعلی گراهی شد و سرش را با ساکتش به سینه امیرعلی تکیه زد و به تلویزیون نگاه کرد .