رمان زادهٔ نور پارت ۲۸

– مح ……… محرمم .

– مح …….. رم ؟ یعنی چی ؟ نمی فهمم .

– من ………. من ……….. من ………

و ناتوان از حرف زدن ، باز به گریه افتاد . سروناز گیج و سردرگم ، حرصی جویا شد :

– تو چی ؟ بگو تا جون به لبم نکردی .

– صیغه …….. آقا شدم ……… یه صیغه شیش ماهه .

سروناز آنقدر حیرت زده شد که برای آنی حتی یادش حرکت کرد نفس بکشد و با دیدهانی گسرخوش شده و متحیر از اضافه کرده خورشید ، تنها خیره خیره او را خیره شد .

– به خدا من به اجبار صیغه آقا شدم . نمی تمایل داشتم …….. پدرم بدهکار آقا بود . اونم چندین میلیون ………. آقا می اضافه کرد یا پدرم باید بره زندان یا من شیش ماه زنه صیغه ایش باشم ………. اون اوایل از اینکه صیغه اونم حسِ مرگ بهم کف دست می داد ، حسِ دخترای خراب که به قول شما آشیونه این و اون و خراب می کنن ………. اما آقا چند روز بعد از اومدم به این خونه ، قلبیل آوردن من به اینجا بیان کرد ……….. آقا به عنوان کمک به من و خانواده ام یه خونه مهرم کرده ………… آقا هیچ نگاه داشتی به من نداره …….. من و صیغه کرده که یه جوری غیر مستقیم به خانوادم کمک کنه . وگرنه می تونست تو این یک ماه و خورده ای که اینجام ، ازم سوء استفاده کنه ……. اما نکرده . ما فقط برای چند ماه بهم محرمیم و با هم هیچ رابطه خاصی نداریم ……. مدت این محرمیت هم که تموم بشه من بر می گردم پیش خانوادم .

سروناز گیج شده ، خودش را روی صنقلبی میز ناهار خوری رها کرد و حیران به خورشید خیره شد .

– اما تو اضافه کردی که برای کار اینجا ……… اومدی .

خورشید بینی اش را بالا کشید .

– دروغ ناظهار کردم ……… آقا بهم بیان کرده بود میام اینجا و تو این شیش ماه تو این خونه کار می کنم ………. من دروغی به شما ناضافه کردم فقط همه ماجرا رو براتون بازگو نکردم که اونم ……. به تمایل داشت خود آقا بود.

سروناز نگاهش را از خورشید گرفت . دلش برای این دختر سوخت ………. زیر لب خدا من و ببخشه ای بیان کرد و از جایش کشیده شد و سمت خورشید رفت و کف دستش را گحرکت کرد .

– متاسفم که اونجوری دربارت فکر کردم ………… باید بهم حق بدی وقتی وارد اطاق شدم و کف دست آقا رو دور شونت متوجه شدم بدجوری جا خوردم .

خورشید به سروناز چشم دوخت و تبسم تلخی زد .

– می دونم ……. فقط آقا نفهمه من اینا رو برای شما اظهار کردم .

سروناز سری تکان داد و شانه خورشید را گرفت .

– خیالت جمع .

****

با کرم هایی که امیرعلی استفاده می کرد و شوینده هایی که پزشکش به او داده بود جای جوش ها خوب شده بود و بهبودی کامل را پیدا کرده بود …….. نه روزگار از آن دعوا گذشته بود و امیرعلی ، لیلا را نیز کمی ملایم کرده بود و متقاعدش کرده بود که با خورشید کاری نداشته باشد .

صورت خورشید هم بعد نه روزگار به حالت ااماه خودش برگشته بود و زخم گوشه لبش و آن کبودی گونه اش خوب شده بود .

طبق یک قرار داد نانوشته تمام کارهای لیلا از آوردن صبحانه تا قهوه بردن برای او همه بر دوش سروناز افتاده بود و کارهای امیرعلی هم بر دوش خورشید .

در این چند روز تا مدتی جای کبودی صورتش خوب شود می مشاهده کرد امیرعلی چگونه شرمنده بود و به هر طریقی سعی می کرد دل او را جوری به کف دست بیاورد .

با زنگ تلفن خورشید جارو برقی درون سالن را با پایش خاموش کرد و نفس خسته اش را بیرون داد و کف دستی به گردن عرق کرده اش کشید و موهایش را درست کرد .

– بله بفرمایید .

– سلام .

خورشید با شنیدن صوتی امیرعلی تبسمی زد و روی مبل کناری قرار گرفت .

– سلام آقا ….. خوب هستین ؟

– ممنون …….. چرا آوات اینجوریه ؟

خورشید ابرو بالا داد .

-چه جوری ؟

– صوتت بی حاله انگار .

خورشید خنده بی جانی کرد که آوای خنده اش در گوشی پیچید .

– از صبح تا الان که ساعت دوازده و نیمه یکسره دارم کار می کنم ………. خونه بزرگ یه حسن داره هزارتا عیب ……… لامصب تمومم نمی شه . استادیوم آزادی رو تمیز کرده بودم تا الان تموم شده بود .

امیرعلی همان نیمچه تبسمهایش را بر لب آورد ………. امروزگار را برای خرید خورشید برنامه ریزی کرده بود . قولش را داده بود و حالا باید مرد و مردانه سر قولش می ماند ………. حرف را کش داد ………. باید اقرار می کرد صحبت کردن با خورشید لذت بخش است و او را سر ذوق می آورد و شاید همین صحبت کردن ، شده بود بهانه ای برای زنگ زدن …….. شاید هم نه ……. نمی اطلاع داشت ……. دیگر هیچ نمی اطلاع داشت .

– خسته نباشی دختر ……….. برو دو ساعت استراحت کن که دو سه ساعت دیگه من می یام دنبالت بریم بیرون .

خورشید متعجب بیان کرد :

– کجا ؟ بیرون ؟ من و ….. من و شما ؟

– آره مگه لباس نمی خوای ؟

– چرا ……… ولی شما که دیشامگاه می اضافه کردید تا هشت شرکتید .

اندفعه امیرعلی بود که ابروانش بالا می رفت ……….. لب هایش را بر هم فشرد و چنگ میان موهای کوتاه مردانه اش زد . خودش گفته بود ………. دیشب قبل از شام ، آن هم به لیلا بیان کرده بود که انگاری خورشید هم گوش داده بود …….. ولی امروز آنقدر با نمایندگان شرکتش یکی به دو کرده بود که حس می کرد ظرفیت امروزگارش برای بحث و کار در شرکت به پایان رسیده ……… قلبش آرامش می خواست …….. یک گوش شنوا و یک دل ساده …….. و اولین کسی که پیش دیدهانش نقش بست همین دختر بود .

انگاری خورشید در این چند وقت بد عادتش کرده بود .

محبت های خورشید برخلاف لیلا رو بود ، پیدا بود ، معلوم بود ………. توجه هایش نمایان بود ……. و همینکه کنارش جنگ اعصاب نداشت ، ساکتش می کرد .

– آره …….. آره اظهار کردم اما به تو هم قول داده بودم که بریم خرید .

خورشید چتری های روی پیشانی اش را به پشت گوشش فرستاد و گوشی میام پنجه هایش فشرده شد ……. نمی اطلاع داشت خجالت این وسط چه می کند .

– نه لازم نیست ……… به کارتون برسید …….. می شه خرید و گذاشت برای یه روز دیگه .

– نه همین امروز خوبه …….. تا ساعت سه ، سه و نیم خونم ……. الانم برو استراحت کن تا برای جاده حرکت کردن جون داشته باشی ………. خداحافظ .

با پیچیده شدن صدای بوق اشغال در گوشی ، خورشید خنده ای کرد و گوشی را از گوشش جدا کرد و روی دستگاه گذاشت …….. مسرور از جایش پرید و سمت جارو برقی رفت تا لااقل کار سمتی از پذیرایی را تمام کند . ذوق زده بود و هیجانی . بعد از نزدیک به یک دوماه می تمایل داشت از این چهار دیواری خارج شود .

کف دسته جارو برقی را بی خیال روی هوا رهایش کرد و با عجله به سمت اشپزخونه دوید و جلوی فر گاز زانو زد و از بیرون به کیک درون فر خیره شد .

– چند بار می یای بهش نگاه می کنی ؟ یه نیم ساعت دیگه هنوز باید بمونه .

– پف کرده ها سروناز جون .

سروناز بی آنکه داخل فر را نگاه بی اندازد ، سمت کابینت راهی شد و لوبیا ها را در آورد تا برای شامگاه خیسشان کند .

– پف کنه ………. مهم پختشه که کیکت باید پوک بشه .

– یعنی تا نیم ساعت دیگه می تونم درش بیارم ؟

– وای دختر ، آره .

و با اخم به خورشید که زیر زیرکی می ریز خندید چشم دوخت .

– برو میز ناهار لیلا خانم و آماده کن که منم برم آواش بزنم بیاد پایین ………. تا میز و آماده کنی کیکتم پخته .

خورشید ذوق زده سری تکان داد و وسایل ناهار را به پذیرایی برد و به سرعت روی میز چید و باز به آشپزخانه برگشت و جلوی فر چنباته زد و به داخل فر خیره شد .

– میز و آماده کردم .

– ده دقیقه دیگه درش بیار ، آماده است .

خوردن اامان کیک کف دستپخت خودش لذت فراوانی داشت ……… شکلات آب کرده اش را روی کیک ریخت تا جلوه بیشتری به کیک شکلاتی اش بدهد .

امروز روز او بود …………. امروز آنقدر انرژی داشت که حس می کرد قادر است کوه را جا به جا کند . به اطاقش رفت تا هم حمامی کند و هم کمی استراحت نماید .

باید خدا را شکر می کرد که یکی از مانتوهای آویزان به چوب لباسی اطاقش ، از حمله تروریستی لیلا جان سالم بدر برده بود که اگر آن هم داخل کمد بود بی شک باید این مانتویش را هم قاطی دیگر لباس ها جلو در می گذاشت .

حمام کرد و موهایش را با حوله پیچید ………. ساعت دو و نیم بود و تا رسیدن امیرعلی زمان زیادی باقی نمانده بود .

لباس می پوشید که با متوجه شدن آوای تلفن ، هول کرده سمت تلفن داخل پذیرایی دوید .

تلفن را با عجله برداشت ……… مطمئن بود که امیرعلی پشت خط است .

– الو .

– سلام بیا جلوی در ……. من دیگه داخل نمی یام .

خورشید چنگ در موهای درهم و برهمِ شانه نشده اش زد .

– الان ……. الان می یام .

– پس زود .

– چشم .

و هول کرده و بدون خداحافظی گوشی را گذاشت و به سمت اطاقش دوید …….. به سرعت مانتو شلوارش را به تن کرد و موهای درهمش را بدون اینکه شانه بزند و یا وقتی برای شانه کردن داشته باشد ، با کش بست و جورابش به پا کرد و سمت آشپزخونه دوید .

تکه بزرگی از کیکِ خنک شده اش را برید و داخل ظرف پلاستیکی گذاشت . سروناز که داخل آشپزخانه شده بود ، با مشاهده کردن خورشیدِ آماده و لباس بیرون پوشیده ، ابروانش بالا رفت .

– جایی می ری ؟

خورشید سرسری نگاهش کرد .

– آقا بهم قول داده بود برام لباس بگیره ……. الانم جلوی در منتظره …….. می خوام یه تیکه از این کیک براش ببرم .

ظرف کیک را برداشت و با عجله گونه سروناز را بوسید و از آشپزخانه خارج شد و کفشش را پوشید ……… بیرون رفتن و مشاهده کردن مردم بعد از نزدیک به دوماه ، حس و حال عجیبی داشت ……… هیچ وقت فکرش را نمی کرد از اینکه بخواهد بین مردم جاده برود و مغازه ببیند ، تا این حد هیجان زده بشود .

تمام مسیر حیاط را بی وقفه دوید و چفت در را باز کرد وبیرون رفت . با نگاهی کوتاه ماشین امیرعلی را کمی بالاتر از در ورودی دید ……… این بار دیگر ندوید و سعی کرد با قدم هایی خانمانه ولی بلند سمت ماشین برود و هیجانش وجودی اش را بپوشاند . خجالت زده در جلو و باز کرد و قرار گرفت .
این دومین باری بود که درون این ماشین می قرار گرفت .

– سلام .

به امیرعلی که سمتش چرخیده بود و نیمه تنه اش را به در تکیه داده بود و سلامش کرده بود ، خیره شد و لبخند هیجان زده اش بی اختیار باز شد ………. حس پرنده های رها شده از قفس را داشت و امیرعلی هم خوب این حس و حالش را از آن چشمان زمردی و براقش و یا آن لبخند جای گرفته بر لبان پر طراوتش فهمید .

– سلام آقا ……… ببخشید که مزاحم شما هم شدم .

– مطمئن باش نیستی ……….. اتفاقا منم امروز انقدر تو شرکت خسته شدم که دیگه اعصاب یک لحظه بیشتر موندن تو شرکت و نداشتم و بی خیال کارخونه حرکت کردن هم شدم .

و از در تکیه اش را گحرکت کرد و ماشین را ملایم مسیر انداخت ، و خورشید برای اامان بار توانست نگاهی به داخل ماشینِ او با آن روکش چرم زرشکی اش نگاه بی اندازد …….. و یا فرمانش که انگار از جنس چوب درخت گردو بود ولی براق و سیقل داده شده …….. و یا انبوهی از دکمه هایی که روی کنسول قرار داشت .

از کوچه بیرون زده بودند که باز امیرعلی به حرف رسید .

– بدجوری این چند وقته بد عادتم کردی ……… یادم نمی یاد هیچ وقت اینجوری شده باشم …….. این استراحت ۲ هفته و مراقبت های تو مثل اینکه تنبلم کرده .

خورشید لبخند زنان ، لبهایش را بر هم فشرد ……. با آن همه مراقبت هایی که او کرده بود ، با آن همه توجه های لحظه به لحظه ای که او داشت باید هم اینطور می شد .

-نه این جوریا هم نیست ……. شما زیادی خودتون و با کار خسته می کنید .

– حالا این چیه کف دستت ؟

خورشید با دیدن کیکِ کف دست پخت خودش باز تبسمش عریض شد …… ظرف را سمت امیرعلی گحرکت کرد .

– کیکه دیگه .

– اِ ؟ ……… من اندیشیدم مارمالاده .

خورشید ابتدا متعجب نگاهش کرد و کم کم معنای حرف امیرعلی متوجه شد و خودش هم به خنده افتاد ….. یاد آن اوایل خودش افتاد که نمی دانست مارمالاد چیست .

– شما هنوزم یادتونه ؟

امیرعلی هم همان تبسم های نیمچه و زیر پوستیِ خاص خودش را زد و تصویر زنده خورشید در آن روزگار در ذهنش مجسم شد .

– مگه می شه یادم بره ، وقتی با جدیت تمام ظرف کیک و جلوم گذاشتی و اضافه کردی ، بفرمایید مارمالاد .

خورشید باز هم خندید و امیرعلی بدون اینکه اینبار نگاهی سمت او بی اندازد ، پرسید :

– حالا نگفتی این ماله کیه .

– ماله شماست .

امیرعلی به کیک نگاه سرسری انداخت .

– کیک های سروناز حرف نداره …….. مخصوصا این یکی که قیافه اش بدجوری خوشمزه می زنه …… منم که گشنه.

خورشید آن قدر هیجان زده بود ، آنقدر انرژی و پتانسیل درونش جمع شده بود که توانایی خندیدن به ترک دیوار را هم داشت .

– این یکی کف دست پختِ منه .

امیرعلی ابرو بالا داد .

– واقعا ؟ ……….. مگه کیکم بلدی بپزی ؟ من اظهار کردما سروناز از این سلیقه ها به خرج نمی ده .

– بار اولمه که درست کردم …… یعنی سروناز جون یادم داد ……. کلی هم وقت برای تزئینش گذاشتم .

– یه تیکه ازش بکن بده بهم .

خورشید ظرف کیک را بار دیگر سمت امیرعلی گراهی شد .

– بفرمایید .

امیرعلی نگاهی کوتاه سمت کیک و خورشید انداخت .

– اینجوری ؟ چنگال و چاقوت کو پس ؟

خورشید لبش را به آنی گزید و چشمانش گرد شد .

– وای ……….. یادم رفت …….. بیان کردم یه چیزی کمِ .

– خسته نباشی …….. حالا من این کیکِ تو رو چه مقلبی باید بخورم ؟ ….. با کف دستام ؟

خورشید مات نگاهش کرد .

– می خواین من ……… بهتون بدم ؟ فکر کنم کف دستای من تمیز تره .

امیرعلی به کف دستان ظریف و سفید خورشید چشم دوخت .

– باشه تو بده .

خورشید به کیک نگاه انداخت و لبخند زیر زیرکی زد و آرام گفت :

– باز کف دستای من تمیزتره …… من همش یکی دوبار دست تو بینیم کردم .

چهره امیرعلی به ثانیه ای در هم حرکت کرد و با حالتی چندش وار ظرف کیک را طرف خودش کشید .

– لازم نکرده تو بهم بدی دختره کثیف ……….. حالم و بهم زدی .

خورشید خندید و امیرعلی ماشین را گوشه ای از خیابان کشید و توقف کرد ………. یه تیکه از گوشه کیک کند که انگشت سبابه و شصتش کاکائویی شد …….. کیک را به داخل دهانش فرستاد .

– برای بار اول عالیه ………. مخصوصا این مایه شکلاتی که روش ریختی .

خورشید ذوق زده از تعریف های امیرعلی تنها با تبسم امیرعلی ای که کیک را تکه تکه درون دهانش می فرستاد نگاه می کرد .

امیرعلی تکه آخر کیک را هم پایین فرستاد و به دو انگشتش که کاملا شکلاتی شده بود چشم دوخت .

– اون جعبه دستمال کاغذی رو بده من .

خورشید کف دست دراز کرد و جعبه مکعبی کف دستمال کاغذی را برداشت و چند برگ از آن کند و سمت امیرعلی گرفت .

– تو تمام طول عمرم تا این حد مقلب کثیف کاری نخورده بودم .

خورشید نگاهش کرد ……… خودش این مدل خوردن را بیشتر می پسنمتوجه شد .

– خدایی این مقلبی بیشتر مزه نمی داد ؟

امیرعلی در حال پاک کردن انگشتانش نگاه گذرایی به او انداخت ………….. چه باید می اضافه کرد ؟؟؟ ………. می بیان کرد که روح خسته اش در پی یک جو آرامش است و او این آهستهش را این روزگارها از وجود او می گیرد ؟ ………. می گفت چرا خیلی هم مزه داد ، زیرا حالم خوب است و کنارت همان آرامش روزهای پیش را دارم ؟

سوال خورشید را بی جواب گذاشت و تنها به نگاه کردنی کوتاه به او ، قناعت کرد .

– کف دستت درد نکنه ……… خیلی خوشمزه بود .

خورشید هم پنجه کف دستانش را در هم فرو کرد و فشرد .

– خواهش می کنم ……. نوش جانتون .

امیرعلی با خودش درگیر بود ………. کلافه بود و گاهی هم عصبی …………. حیات اش حیات نبود …….. آرامش می میل داشت و اندکی هم محبت ، آن هم از همسر خودش نه از کس دیگر …….. نه از دختر معصوم و ساده ای چون خورشید که بخاطر تصمیمات او پا به این خانه گذاشته بود ……….. حالا که حدود دو ماه از این به قول معروف ، محرمیت گذشته بود حس می کرد آوردن خورشید به این خانه از همان ابتدا هم اشتباه بود و عقد کردنش هم اشتباه تر از اشتباه ……. شاید بهتر بود که پدر خورشید را می بخشید و از خیر خسارت می گذشت ………. دلش هر لحظه سمت خورشید سر می خورد و او با مکافات افسار دلش را در دست می گراهی شد و عقب می کشیدش و یکسره سر دلش فریاد می زد که تو متاهلی ، زن داری ، زندگی داری ……… همه زنت را مشاهده کردن ، همه این نه سال زندگی ات را متوجه شدن …….. پدرت کی به مادرت خیانت کرد که تو هم بخواهی به زنت خیانت کنی ؟ ……… ولی از آن طرف هم صوتی دیگری در مغزش می پیچید که من گناهی نکردم ، ملایمش می خواهم ، محبت می خواهم ، حرفای عاشقانه می خواهم ، نگاه گرم می خواهم ، بیرون حرکت کردن های دونفره می خواهم ، سفرهای چندروزه با همسرم را می خواهم …….. اما کدامش را داشت ، حتی اویی که عاشق بچه بود هم برای ثبات زیستن اش از خیرش گذشته بود اما آخرش چه شد ؟