– امروزگار میریم حمام ملک، من تو و خواهرت…
با آوای کوبیده شدن چیزی نگاهم را سمت جیران سوق دادم، تا کمر در صندوق بزرگم فرو حرکت کرده بود و برای حمامم لباس درمیآورد.
مادرم صبح علالطلوع به بهانهی حمام وارد شده بود و دورم میچرخید.
پیراهن کشیده سبزی به تن داشت که روی شانههایش پر طاووس بود.
– لباست به کسی که میخواد بره حموم نمیخوره مولین.
توقف کرد و با اخم نگاهم کرد، دستانم را بالا بردم، لباسی که تنش بود را از صندوقچهی طلایش درآورده بود.
صندوقچهی طلا که همهمای داشتیم هدیهای از عمو بود، ملوک و عمویم درونش لباسهای بسیار خاصشان را گذاشته بودند.
من هم یک پارچه رویش گذاشته بودم و رویش مینشستم.
– حرف نزن ملک، قلب نگرونم.
– مادر من نظرت چیه بگی چی شده تا بتونم کمکت کنم، میدونم که بیهوده نیومدی.
توقف کرد و بالاخره نفس کشید، شانههایش افتاد و به سمت تختم رسید، کنارم نشست و غمگین خیرهام شد.
– ملوک ساز ناخلف میزنه، میگه نمیخوام ازدواج کنم، پدرت زیادی بهش رو داده…همیشگی لی به لالاش گذاشته ولی این بار نه!
به این وصلت نیاز داره.
دستی به موهایم کشیدم و مشغول باز کردن گیسهایم شدم، مادرم همچنان حرف میزدو تنها چیزی که نمیاضافه کرد میل داشتهاش از من بود.
دستم را روی کف دستش گذاشتم که ساکت شد.
– از من چی میخوای؟
اشک چشمش را پاک کرد و دستم را گراهی شد، فشاری داد و التماسگونه اضافه کرد:
– باهاش حرف بزن، راضیش کن. نمیخوام بین ملوک و پدرت جنگ به پا شه چراکه تنها نخ وصل حیات ما به پدرت ملوکه!
سرم را چرخاندم، حرف زدن با ملوک؟ نفس عمیقی کشیدم که همان موقع جیران سر شرا از صندوقچه درآورد و گیج نگاهم کرد.
– زنیکهی لچک سر کرده، تو صندوق اشتباه میگشتی.
از خجالت سرخ شد و با دست لرزان صندوقچهی دوم را باز کرد که مادرم کف دستم را کشید.
– باهاش حرف میزنی؟ توی حموم منتظرتم عزیزم، زود بیاد.
حتی فرصت نداد جواب بدهم، جیران بالاخره لباس قرمزی که میمیل داشتم را درآورد، با خوشحالی لباس را بالا گحرکت کرد و به من خیره شد.
– دوسِت دارم جیران.
از روی تخت قد بلند شدم، لباس سفید آزادم را تن کردم و چارقدم را روی موهایم گذاشتم و از اتاق خارج شدم.
جیران وسایل حمام به کف دست پشت سرم میوارد شد، از دور وزیر را دیدم، سرم را بالا گرفتم و به راهم ادامه دادم.
– روزگار به خیر شاهدخت.
– روزگار خوش جناب وزیر.
او کلاهش را برداشت و من تعظیم ریزی کردم. همین هم از سرش زیاد بود، کی قرار بود قدمی بردارد؟
در حمام ملوک برهنه در آب فرو حرکت کرده بود و ندیمههایش غنچهی سفید دورش میچیدند.
لبهی حوض جای گرفتم و پاهایم را درون آب فرو کردم که سرش را به سمتم برگرداند، صاف قرار گرفت که بالای سینههایش معلوم شد.
خدای من چگونه میتوانست اینقدر راحت لخت شود؟ درواقع تمام بانوهای درباری جلوی ندیمههایشان لباس میکندند ولی من دوست نداشتم.
– واسه چی اومدی؟
دهان باز کردم که صوتی مادرم از پشت سرم وارد شد.
– من ازش تمایل داشتم بیاد، ملک برو توی آب.
نگاهی بیان کردم و با لباس فرو راهی شدم که مادرم تشری زد، خندیدم و اهمیتی ندادم. از حساسیتم خبر داشت و هربار میخواست مچم را هنگام حمام بگیرد.
فکر میکرد بدنم عیب و نقصی دارد. من دلربا بودم، برجستگیهای زیاد و پوست صافی داشتم فقط قلبم نمیخواست کسی ببیند همین!
– بفرما مادر. بیخیال من شو عزیزم.
نچی کرد و پشت ملوک قرار گرفت و شانههایش را مالش داد، ابرویی بالا بردم که شروع به حرف زدن کرد.
– دخترم، عزیزم…اصیل و زیبای من، قبول کن این وصلت رو…به نفع خودتم هست، اگه پادشاهیمون شکست بخوره مجبور میشی با یه آدم پایین ازدواج کنی.
– زهر میخورم اما ازدواج نمیکنم.
با بغض این را گفت، آهی کشیدم و نزدیکش شدم. کف دستم را روی شانهی لختش گذاشتم و اظهار کردم:
– ملوک، بزرگ شدی، الان وقت ازدواجته عزیزم… خاستگار الانت هم خوبه، خوش قد و بالا و خوش قیافهاست.
کلی خدم و حشم داره، خوشامگاهختت میکنه.
صورتش را سمتم برگرداند و دستش را روی کف دستم گذاشت، کمی به سمتم چرخید و بیان کرد:
– واقعا به نظرت اون مرد میتونه کسی رو خوشبخت کنه؟
تبسمی زدم و سر تکان دادم، لبهایش لرزید و فاصله گراهی شد. صورتش را بین کف دستانش قایم کرد و شانههایش لرزید.
مادرم با غم نگاهش کرد، من هم ناراحت شدم. هرچه که بود، خواهرم بود. یک خون درونمان جریان داشت و متوجه شدن این حجم از غم نهفته در او دردناک بود.
– کشیده شو ببرمت اتاقت ملوک. خواهرت باید حمام کنه.
ملوک کشیده شد که دیده چرخاندم، با حرکت کردنشان درون آب لباسم را کندم و از گرمای آب لبخندی زدم. مطبوع بود و درد رخنه کرده در تنم را تسکین میداد.
قلبیل مخالفت ملوک را نمیخبر داشتم، شاید…شاید به کسی علاقه داشت. فکرم سمت متوجه شدارش با وزیر راهی شد، نکند…
سرم را به دو طرف تکان دادم تا این فکر از سرم بپرد، این چیز محال بود. دیده وزیر همیشه مرا میپایید.
میدانستم که به من علاقه دارد و اصلا همین علاقه و توجهاش باعث شده بود من دوستش داشته باشم.
کاش ملوک ازدواج کند تا راه من هم باز شود، پدرم همواره میاضافه کرد اول بزرگتر و ملوک هم لگد به بخت خودش میزد و هم به بخت من.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن