دیدهی گفت و بدون نگاه دیگری به در و دیوارهای کاخ به اتاق راهی شدیم. اولین کاری که بعد از ورود به اتاق کردم شل کردن بندهای سینه بود.
نفس راحتی کشیدم که جیران بندهای پشت لباس را برایم شل کرد.نفس راحتی کشیدم و روی زمین رها شدم. کشدار گفتم:
– اینو دربیار از تنم خفه شدم.
جیران کنارم زانو زد و تمام بندها را شل کرد. لباس را از تنم خارج کرد ولی دستش به سمت سینهبند نحرکت کرد.
بیحوصله زمزمه کردم:
– بازش کن. نفس ندارم.
چشمی اضافه کرد و با کف دستی لرزان سینهبند را باز کرد. راحت نفس کشیدم و خمار به سینههایم نگاه کردم. از شدت فشار قرمز شده بودند.
– آخ. چه دردی میکنن.
میان کف دستانم آرام فشارشان دادم. توان کشیدهشدن را نداشتم. جیران درحال شل کردن موهایم بود.
بعد از آن انگشتهایش را روی کف سرم فشار داد. نالهای از خوشی سر دادم.
– آره…فشار بده.
– بذارید اول براتون یه لباس بیارم سردی نکنید.
– نه نه نه، گرممه. تو کارتو بکن من راحتم.
اما ایکاش که برایم لباس میآورد، اصلا کاش پیشنهاد وارد شدن به اتاق را نمیدادم.
باید آنقدر در آن مجلس می رقصیدم که از پاهایم خون بیاید و در آخر از حال بروم. اما تسلیم فشار انگشتهای جیران شدم. لعنتی بسیار خوب بود.
نور ماه به درون اتاق تابیده بود و من مدهوش از مستی، به ماه خیره بودم.
نفس عمیقی کشیدم که قفسهی سینهام به درد افتاد.
– جیران…یکم آب بهم بده.
حرکت کف دستش متوقف شد. دور زد و مقابلم ایستاد. از نگاه به تنم خودداری میکرد. از ظرف روی میز کمی آب برایم ریخت و به دستم داد.
کمی خوردم که تلخی گلویم صورتم را در هم کرد. کف دستم را جلوی دهانم گراهی شدم و عق زدم.
جیران سراسیمه مقابلم قرار گرفت.
– چی شد…حالتون به هم میخوره؟
سرم را به دو طرف تکان دادم و نفس دیگری کشیدم.
– آب که خوردم دهنم بهشدت تلخ بود.
آب را از کف دستم گرفت و اظهار کرد:
– قد بلند شید روی تخت بخوابید. حالتون خوب نیست.
باشهای اظهار کردم و کشیده شدم. تنم را به سمت تخت بردم و آوار شدم.
– لباس نیارم براتون؟
آوایش میلرزید. تاحالا مرا اینگونه ندیده بود ولی من متوجه شده بودم.
شامگاهی در فرنگ در یک شراب خونه آنقدر نوشیدم که توان جاده راهی شدن نداشتم. نمیدانم چگونه به خونه رسیدم ولی صبحش تمام جانم گلی بود.
– کاش همون ور میموندم. گور بابای…پدر مادرم جیران.
همون جا تنهایی میکشیدم بهتر از این…
با باز شدن در جفتمان از جا پریدیم. نگاهم روی سایه ی روی زمین قرار گرفت و بعد هیبت مردی که امشامگاه قرار بود مجازاتم کند.
جیران هول زده خم شد و لحاف را روی تنم کشید.
خسرو شمشیرش را به دیوار تکیه داد و جلو رسید. جیران تعظیمی کرد اما نرفت. دوستش داشتم.
ندیمهام شجاع شده بود.
– برو بیرون.
جیران بیحرف نگاهش کرد و بعد از چندثانیه با انداختن نگاه نگرانی به من از اتاق خارج شد.
بیتوجه به خسرو چرخی زدم و پشتم را به او کردم.
نمیتوانستم چشمهایم را بیشتر از این باز نگه دارم. تخت پایین آمد و من به خواب راهی شدم اما با کشیده شدن لحاف از روی تنم دیدههایم باز شد.
با برخورد گرمای دست خسرو به پهلویم از جا پریدم و با بهت نگاهش کردم. نزدیکم بود و لباس…
چرا لباس تنش نبود؟ نگاهم روی بالاتنهی بزرگ و پرمویش چرخ خورد و در آخر وحشت کرده از آنطرف تخت پایین حرکت کردم.
– چیکار…میکنی، لباس…
کف دستهایم را روی سینههایم گذاشتم و با گیجی تمایل داشتم به سمت لباس رها شده روی زمین بروم که کمرم گحرکت کرده شد و ثانیهای بعد به تخت کوبیده شدم.
بالای سرم خیمه زد و آرام اظهار کرد:
_ بالاخره توی چنگمی، غزال(آهو).
گیج نگاهش کردم و مشتهای کمجانم را به سینهاش فشار دادم که انگشتهایش را میان انگشتانم قفل کرد.
کف دستانم را بالای سرم چفت کرد و غرش کنان نگاهم کرد.
– میشه…ولم…
هیسی بیان کرد که نفسش روی صورتم پخش شد. نفسش بوی شراب میداد. در قلب لعنتی بیان کردم…مثل من دیوانه شده بود.
– با لباسی شامگاهیه لباس روسپی ها اومدی، به مادربزرگم توهین کردی و جلوی همه مست کردی.
سه تا…سه بار…
سه بار چه؟ از شمردن کارهایم میتمایل داشت به که برسد. بالاتنهی لختش را به تنم چسباند و حرارتش سینههایم را تحریک کرد.
زبانم را روی لب هایم کشیدم.
– سه…سه بار چ…ی؟
تکانی خوردم تا تنش را بردارد. حالم خوب نبود و کاش شراب نمیخوردم تا با هشیاری کامل با او که وحشی شده بود میجنگیدم.
تنش را رویم بالا کشید و پاهایم را از فاصله داد. زبانش را روی گوشم کشید که تنم مور مور شد.
– سه بار کار بد کردی، به ازاش سه بار راضیم میکنی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن