ده دقیقه بود که کلاس شروع شده بود و به معارفه پرداخته شده بود همون موقع در زدن ، با متوجه شدن آوا تو قاب ، اون هم با آرایش و استایلی که خیلی قشنگ تر شده بود مبهوت شدم ، معذرت خواهی کرد و اومد نشست کنار من
_رسپینا توقع نداشتم به من نگی ، میدونستی منتظر کلاسا بودم
بزور زیرلب جوابشو دادم
_یادم حرکت کرده بود ، حالا خوبه خودتو رسوندی ، از کجا مطلع شدی ؟
دعا کردم آرام ناظهار کرده باشه ، چراکه از حرکت کردارام و واکنشام متوجه شده بود خوشم نمیاد آوا نزدیک رادان شه
_استوری آموزشگاه رو متوجه شدم ، تمام تلاشمو کردم خودمو برسونم و موفق شدم.
دیگه ساکت شدیم و من با اینکه تمرکز کافی نداشتم ولی تمام سعیمو کردم فقط به درس گوش بدم همینطورم شد ولی وسطای درس با مشاهده کردن اخمای رادان و کلافگی بیش از حدش سمت اینور نگاه آوا کردم ، دستشو زیر چونش گذاشته بود و تبسم زده بود و نگاهش فقط به رادان بود حتی میتونم بگم یه درصد از حرفاشم متوجه نشد ، دخترای دیگه ای هم که تو کلاس بودن اینطور بودن ولی حواسشونو به درس داده بودن بیشتر ، عصبی دستی به صورتم کشیدم و سعی کردم بی توجه شم و درسو یاد بگیرم ، امشامگاه باید با آوا حرف میزدم .
با خسته نباشیدش وسایلمو جمع کردم
_خانوم امیری و کامرانی یه چند لحظه صبر کنید
هموقت اضافه کردیم
_بله حتما
تا کلاس خالی شد جدی به سمت آوا برگشت
_آوا خانوم اینجا کلاسه درسه و آموزشه ، اگه برای این نمیاید لطف کنید دیگه ام نیاید
اگه بگم قلبم خنک نشد دروغ گفتم آوا پکر شد انگار بد خورد تو برجکش ، نگاهش برگشت سر من :
_هنگام تدریس انگار سوال داشتید ولی مطرح نکرمتوجه شد ، اگه جای سوالی هست بپرسید .
از این تیزبینیش خیلی خوشم میومد ، سوالایی که روی برگه نوشته بودم تا یادم نره رو برداشتم و دادم کف دستش ، با آرامش توضیح داد
_مرسی کامل متوجه شدم ، جسارت نباشه اما اگه میشه برای دیدن چندتا از طراحیای شرکتتون بیام اونجا، یا عکسی کاتالوگای مربوط به دکوراسیون مینیمال و مدرن و کلاسیک و اینجور چیزا مربوط به طراحیای خودتون ببینم
_با حرفات و توجه و مشتاق بودن امروزگارت مشخصه علاقه شمشاهده کردی داری ، مشکلی نیست شمارتو که دارم باهات هماهنگ میکنم بیای یا واست جلسه بعد میارم
خشنود سر تکون دادم ، تشکر کردم و با خدافظی کوتاه همجاده آوا زدیم بیرون ، صوتی غرغرای ریزشو میشنیدم :
_حالا میمرد نمیزد تو برجک من ؟ منو بگو با چه سختی سعی کردم خودمو زود برسونم
بزور جلوی تبسمی که داشت رو لبم شکل میگرفت رو گحرکت کردم ، اسنپ گحرکت کردیم و راهی شدیم سمت خونه .
■□■□■□■□
آهسته با هیجان جای گرفت پیشم :
_زود زود تعریف کن ، همش منتظر بودم برسی ، من بیشتر از تو هیجان دارم
خندیدم لب باز کردم تا حرف بزنم اما آوا با تلخی اظهار کرد :
_چی میخواد تعریف کنه؟ همش درس داد بعدشم رسپی سوالاتشو جویا شد همین.
_آوا چته تو ؟ چه مشکلی داری ؟ هم تو هم من خوب میدونیم رسپینا رادانو دوست داره ، اینکه هیجان دارم و کنجکاوم که ببینم چیشده عادیه
_تنها رسپینا نیست که بهش علاقه داره
با این حرفش انگار آب یخ ریختن سرم ، بسیار خوب درک کردم منظورش اینه که اونم علاقه داره
آرام اخم کرد :
_اگه میخوای غیر مستقیم بگی دوسش داری جنابالی دوسش نداری ، اامان کسیه که بهت بی توجهی کرده ، میخوای به خودت ثابت کنی اینطور نیست ، من میفهممت میشناسمت ، نکن اینکارو قرار نیس هرکی تورو متوجه شد و تو ازش خوشت اومد اونم حسش متقابل باشه ، تو که بسیار عاقل تر از ما بودی .
آوا انگار منتظر یه تلنگر بود که به ساکت توپید :
_سر هرچیزی که باشه به دستش میارم ، رسپینا دوسش داره؟ اونم تلاششو کنه ، فقط بدونه در مقابل من شانس بردش کمه من تو هرچیزی از اون سرترم.
کلا منو نامشاهده کرده گراهی شده بودن ، نمیتمایل داشتم با عصبانیتم ارتباط و دوستیمونو خراب کنم و نذاشتم ملایم چیزی بگه دیگه و بهش اشاره دادم ساکت باشه
_آوا خودم اینجا هستم ، مشکلی هم ندارم چون تنها من و تو نیستیم که دوسش داریم ، همچین آدمی مطمئنن خاطرخواه زیادی داره ، من تلاشمو میکنم ولی حرفایی کا قبلا میزدمو یادم نمیره ، شخصیت و غرورم رو از بین نمیبرم.
غیر مستقیم به راهی شدارای آخریش تیکه انداختم بدون اینکه چیزی بگه حرکت کرد تو اتاقش و درو محکم کوبید
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن