– واقعا این حجم پررویی و از رو نرفتن نوبره والا…اصلا متوجهید چی دارید میگید آقای معید؟
– بله میدونم چی دارم میگم.
کفری از کوتاه نیامدن مرد کف دست به کمر شد و چند ثانیه در سکوت نگاهش کرد بلکه از رو برود ولی…این مرد به این آسانی قرار نبود کوتاه بیاید.
– خیله خب…من امروز با دوستم سام قرار شام داشتم…فکر کنم بشناسینش!
قدم برداشتن کیامهر با حرص بود و حالا هیلا مبهوت فاصلهای شد که انگار چیزی از آن نمانده بود. یک حرکت کوچک کافی بود تا به تخت سینهاش برخورد کند و خدایا…اصلا او از اول ضعف عطرهای این مرد را داشت.
– چی میاظهار کرد اون مرتیکه؟
– درست صحبت کنید راجع بهش لطفا!
مجددا پوزخند پر از فحش مرد را متحمل شد و چقدر از این مقلب پوزخندها متنفر بود مخصوصا که روی لبان کیامهر معید بنشیند.
– هیلا من الان سرم داغه…نمیفهمیم هی چی میگی…فقط جواب منو بده تا بیشتر از این داغ نکردم.
– باور نمیکنم…نصف شبی جلوی من دراومدید که چی؟ که من امشب کجا بودم و چیا گفتم و شنیدم؟
با حرص کف دستش را به بدنهی ماشین کوبید و غرید:
– دِ لعنتی انقدر منو نپیچراکه یه ساعته دارم میگم چی بهت اظهار کرده!
لجبازیاش گل کرده بود.
– نمیخوام بگم زوره؟
– اینطوره آره؟ میدونم چیکارت کنم!
کیامهر بیفکر دستش را پشت گردن دخترک فرستاد و سرش را به سمت خودش کشیده و با حرصی که درونش می جوشید لب روی لبهای قلوهای هیلا کوبید.
زیرا قول دادم رمانتیکش کردم🤌🏻
رأس جـنون🕊, [۲۸/۰۴/۱۴۰۳ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۳۹
بهت زده بود و درکی از اتفاقی که در حال افتادن بود نداشت و تنها میخبر داشت چشمهایش تا درجهی آخر باز مانده بود و صدای کوبش بیامان دلش در این لحظه تمام گوشش را پر کرده بود.
عرق از تیرهی کمرش به راه افتاده بود و قفسهی سینهاش برای بالا و پایین شدن دیگر یاری نمیکرد و کیامهر بیتوجه به حالات هیلا، از سر خشم و حرص و خواستنی که در قلبش قل قل میزد فقط میبوسید و میبوسید!
آنقدر بوسهشان ادامهدار نشد ولی مرد ملایمتر از قبل شده بود و هیلا همچنان در شوک به سر میبرد. حداقل از تنها کسی که انتظار بوسه نداشت کیامهر معید بود!
کیامهر به آرامی بوسهای روی لبانش نشاند و سرش را عقب کشید و اجازه داد دخترک حجم هوایی را که از دست داده بود پس بگیرد. نفس نفس زدنش در حالی بود که تمام اعضا و جوارح بدنش یک آلارام را میداد و انگار مغزش مشغول بازیابی و توضیح دادن آن اتفاق بود.
حالا او بود که قدم عقب کشید و اجازه داد تا بدنش از زیر سلطه و نفسهای گرم کیامهر بیرون بیاید و بفهمد عاقلانهترین کاری که باید در این لحظه انجام بدهد چیست. سرش را بالا گراهی شد و چقدر سخت بود در این لحظات احساسی بخواهد اخمی کند و نگاهش سرد شود.
– این چی بود؟
سرتاسر بدن کیامهر را یک آرامش نابی فرا گحرکت کرده بود و همین باعث شده بود تا لحنش خونسرد شود برای دختری که برای متوجه شدن حرفی دل دل میزد:
– لازمه بگم؟
یعنی مردم برای کیامهر😂🦦
بعد از پونصد پارت وا داده اما همچنان غده😒
رأس جـنون🕊, [۳۰/۰۴/۱۴۰۳ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۴۰
غد سرش را بالا و پایین کرد.
– بله.
کیامهر با خندهی اعصاب خوردکنی لب باز کرد:
– نبیان کرده تا بناگوش سرخ شدی وای به حال اینکه بگم…مطمئنی که برات بگم؟
از حرص مردمک در حدقه چرخاند. هضم اتفاق افتاده و احساساتی شدنش باعث شده بود که گوشهایش کر شود و صدای منطقش را نشنود، و یا حتی حوصلهی بالا آوردن دستش و کوبیدنش آن هم سمت چپ صورت مرد مقابلش را نداشته باشد.
اصلا شاید بحث حوصله نیست، شاید بحث قلب اویی باشد که قلبش نمیرسید. از این حالت به جنگ افتادهی درونش اوفِ قد بلندی زمزمه کرد که صوتی مرد را گوش داد:
– بوسیدمت.
چشمانش گرد شد. انتظار هر حرفی را داشت اِلا همین یک کلمه!
– آره درست متوجه شدی! بوسیدمت و دوست داشتم هم که بوسیدمت.
دهانش از تعجب باز مانده بود.
– غلط کردی…برای بوسیدن باید اجازه میگحرکت کردی!
سر کیامهر پایینتر آمد و آن طرز نگاه لعنتیاش کافی بود تا مجدد قلبش را به تپش وا دارد و خدا او را با این نبض شل و ول بدنش لعنت کند.
– ساکت نمیشدی که…یه بند لجبازی میکردی!
– قلبیلت برای بوسیدن همین بود؟
اصلا کیامهر بود و غرورش هر چند که گِل بگیرند آن غرور مزخرفش را!
– آره.
– خب پس قبل از اینکه یکی بکوبم اون سمت صورتت گورتو از جلوی خونهی من گم کن!
والا کیامهر یه جور عمل کرده که از ما هم دل میبره مردک🫠
رأس جـنون🕊, [۳۱/۰۴/۱۴۰۳ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۴۱
کیامهر ابروهایش را بالا انداخت و یک نگاه کلی به قلدری دخترک انداخت.
– منو داری تهمتوجه شد میکنی؟
با حرصی که در سراسر بدنش پخش شده بود پاسخ داد:
– آره.
– خب متأسفانه باید به عرضت برسونم که از این خبرا نیست…من تا زمانی که خودم نخوام جایی نمیرم.
– که نمیخوای؟
کیامهر با لجبازی تأکید کرد:
– آره.
کف دستش را بالا گحرکت کرده و به نیت کوباندن، به صورت مرد نزدیک کرد ولی کیامهر که دستش را خوانده بود تند مچ دستش را گراهی شد و اجازه پایین رسیدن نداد.
با حرص دستش را تکان داد تا آن را از اسارت مشت محکم و قوی مرد نجات دهد ولی…
کیامهر تنها نیشخندی روی لبش کاشت و آن را به رخ هیلایی کشید که بیش از پیش در حال حرص خوردن بود و مگر یک زن در این حالت چه میمیل داشت؟
– و باید بگم که…تا زمانی که خودم هم نخوام کسی نمیتونه یه سمت صورتم رو مورد عنایت قرار بده.
تک خندهی عصبی زد و حیف که وسط کوچه از حرکت ایستاده بودند…علاقهی وافری داشت تا ناخنهایش را به چنگ صورت مرد بفرستد و دکوراسیون خوش ترکیبش را بهم بریزد.
مردک پررو مغرور!
– دستمو ول کن بعد هر غلطی که دلت میخواد رو انجام بده…اصلا تا صبح بشین اینجا نگهبانی منو بده ببینم چی عایدت میشه.
هیلا عزیزم نمیگفتی هم خودش مدتی بود که نگهبانی میداد😂🦦
رأس جـنون🕊, [۰۲/۰۵/۱۴۰۳ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۴۲
کیامهر با خندهی حرصدراری دستش را ول کرد و با ساکتش خاصی کف دست در جیب فرو برده و آن نگاه خانه خراب کنش را به دخترکی دوخت که صورتش از خشمگینت گل انداخته بود.
بالاخره یکجا باید جواب زبان درازیهایش را میگراهی شد و چه بهتر که…
– بار آخرت باشه.
– بار آخرم باشه که چی؟
واضح بود که علاقه دارد او را اذیت کند. لب روی هم فشرد و بیمعطلی سوار ماشین شد و بعد از ورود به پارکینگ، با ریموت در را بست و بعد از پارک کردن از ماشین پیاده شد.
قدمهایش را محکم روی زمین میکوبید و انگار حرصش را از آن مرد پررو اینجور خالی میکرد. شاید هم کیامهر را زیر پاهایش تصور میکرد!
بیحوصله برای پیدا کردن کلید، محکم به در کوبید و منتظر باز شدنش ماند.
– به به سلام علیکم، همیشگی به خوشی و تفریح، احوال شریف؟ از قرار ملاقات چه خبر؟
بیمحلی نثار خوشمزه بازی ترانه کرد و بعد از درآوردن کفشش، با تنهای که به ترانه زد وارد خونه شد و بدون آنکه نگاهی هم به اطراف بیاندازد مسیر اتاقش را پیش گحرکت کرد. کیفش را با خشمگینت به سمت دیوار پرتاب کرد و در را پشت سرش محکم بست.
اصلا حوصلهی رسیدن کسی و توضیح دادن را نداشت و امیدوار بود یک امشامگاه را بافرهنگ بازی دربیاورند و سراغی از او نگیرند. کف دستش روی لبانش نشست و با اندیشیدن به چیزی سریع از روی تخت بلند شد و خودش را به سمت آینه کشید.
رأس جـنون🕊, [۰۲/۰۵/۱۴۰۳ ۰۲:۴۵ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۴۳
کافی بود یکم در صورتش ریز شود تا آن آثار پف کردن لبش را ببیند و بیش از پیش حرص بخورد. با عصبیت اَه قد بلندی زمزمه کرد و کف دستش را محکم روی لبش کشید تا آثار آن بوسهی لعنتی را پاک کند و زیرلب زمزمه کرد:
– تا وقتی که اعتراف نکنی از من خوشت اومده این بوسه حرومه!
***
عضلات بدنش را شل کرد و با خیال راحتتری اجازه داد انگشتان ظریف سرور میان گردنش جابجا شود و گحرکت کردگی آن محل را از بین ببرد؛ هر چند صد تا ماساژ هم نمیتوانست لذت و آهستهش دیشامگاه را برایش تداعی کند.
با یادآوری آن صورت سرخ شده و نگاهانی که بابت حرص بیاندازه کم مانده بود از حدقه بیرون بزند، نیشخندی را کنج لبش کاشت اما نیشخند آنچنان هم دوام نداشت چراکه مادرش نیشگونی از کتفش گراهی شد و باعث شد ناخودآگاه آخش کشیده شود.
– خیلی خوش میگذرونی میل داشتم به خودت بیای!
تک خندی زد و کف دستش را به همان نقطه رساند.
– چه خوش گذرونی مادر من؟ از صبح یه ریز سرِپام دیگه جون تو بدنم نمونده حیفه این همه تلاش منو نادیده بگیری!
سرور برایش دیده ریز کرد و او بدنش را از حالت خوابیده بیرون آورد و با حالی که حسابی جا وارد شده بود روی کاناپه نشست.
– والا خندهت یه چیز دیگه میبیان کرد.
– یعنی چون میخندم بهم خوش میگذره؟
بابا یکمم منو دریاب، من آدم روزای سختم قرار نیست اخم و تخمم رو برای اهالی خونه بیارم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن