من رنگ قرمز الین آبی
تقریبا اونو سه بار انداخته بودم بیرون اون هم منو مجدداً انداخته بود بیرون
ولی خر شانس بود به ثانیه ای نکشیده شیش میاورد و میومد داخل 😕😐
***
بعد از رسیدن به شهرشون :
داخل فرودگاه از الین خداحافظی کردم و یه تاکسی گرفتم
و حرکت کردم سمت خونه
که حدودا بعد سی دقیقه رسیدم خونه
پول رو حساب کردم پیاده شدم
آروم در رو باز کردم خونه چراکه بزرگ بود کسی متوجه نمیشد که کسی اومده داخل خونه یا نه اما دوربین داشت خونه خداروشکر
حیاط خلوطه خلوط بود اما بوی عطر گلای محمدی کل خونه رو پر کرده بود و رنگ زیباه گلای رز قرمز که من عاشقشون بودن قشنگیشون رو به رخ حیاط میکشیدن
حرکت کردم سمت در خونه آروم بازش کردم (راستی هیچکس خبر نداشت من اومدم)
آروم راهی شدم داخل که آوای مولین که داشت صحبت میکرد می اومد
مولین : لیست خرید رو فقط بگیر خب؟
بابا: باشه فقط . . .
مامان : فقط چی؟
بابا : هیچی خداخافظ
مولین: خدانگهدار
ویدا حتما شیرازه حواسم نبود که پام رفت روی جغجغه رادمان و آواش دراومد
مولین : ویهان صد دفعه بهت نبیان کردم جلو پاتو نگا کن قلبم هری ریخت🤨😠
همین که حرفش تمام شد برگشت سمتم که با تعجب گفت : ویانا . . .دخترم . . .تو . . . تو اینجا چیکار میکنی؟😳
منم صوتمو مثل ارواح کردم و بیان کردم:
من: نه عمه افسانه ی ویانا هستم که اومدم داخل جسم ویانا جانتون😅
مولین : الهی دورت بگردم بی نمکم
من : مامان غذات داره میسوزه هااا
با همون شک قبلی برگشت سمت گاز و زیرشو کم کرد و بعد اومد منو بغل کرد که بهش اظهار کردم : چیشده مولین جونم انگار مهمون داری
از بغل بیرون اومد و بیان کرد : آره خاله و داییات قراره بیان
من : آها
پس من برم وسایلامو بزارم داخل اتاقم
مولین باشه فدات بشم
راهی شدم سمت اتاقم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن