ارسلان
نفس نمیکشم
دلم با متوجه شدن جسم غرق در خونش از کار افتاده است
زانوهایم خم میشوند و همانجا درون چهارچوب در بر روی زمین میافتم
پس قلبشورهام بیدلیل نبود
نمیتوانم نگاه از آتوسای غرق در خون بگیرم
بیهوا از شوک خارج میشوم
از جایم قد بلند میشوم و به سمتش هجوم میبرم
کنارش زانو میزنم و محکم تکانش میدهم
_آتوسا……………آتوسا پاشو…………چه بلایی سر خودت آوردی لعنتی
نگاه وحشت زدهام را دور اتاق میچرخاتم و تکه پارچهای که در کنار تخت افتاده است را برمیدارم و محکم دور مچ دستش میبندم و زیر لب آوایش میزنم
_آتوسا…………….جون ارسلان پاشو………..واسه چی اینکارو کردی آخه
دست خودم نیست که بغض دارم
بر روی کف دستانم قد بلندش میکنم و با وحشت از اتاق خارج میشوم
از منزل خارج میشوم و بیتوجه به آسانسور پلهها را درپیش میگیرم
اورا بر روی صنقلبی پشت میخوابانم و به سرعت پشت فرمان جای میگیرم
ماشین را از پارکینگ بیرون میآورم و با تمام سرعت به سمت نزدیکترین بیمارستان میرانم
هرازگاهی از داخل آینه نگاهی به جسم بیجانش میاندازم
چه اتفاقی افتاده است که او کف دست به خودکشی زده
چندی بعد ماشین را جلوی بیمارستان پارک میکنم و به سرعت از ماشین پیاده میشوم
اورا مجدداً در آغوش میکشم و به سمت اورژانس میدوم
زمانی که آورا با عجله به اتاق عمل منتقل میکنند بینفس بر روی صنقلبی های داخل سالن مینشینم
با صدای زنگ موبایلم آن را از داخل جیب شلوارم بیرون میآورم
نمیدانم این ساعت از صبح چه کسی با من تماس میگیرد اما با متوجه شدن نام بهراد تماس را وصل میکنم
تلفن را کنار گوشم میگذارم
_الو؟
صدایش در گوشهایم میپیچد
بهراد_سلام خوبی؟رسیدی تهران؟
با صوتی گراهی شدهای جواب میدهم
_خوبم………..آره رسیدم،ولی تو از کجا میدونی برگشتم؟
بهراد_میلاد بهم زنگ زد اضافه کرد داری برمیگردی حالتم بسیار خوب نبوده……………..چیشده؟واسه چی آوات آنقدر گحرکت کرده؟
کوتاه و در حالی که سرم را به دیوار پشت سرم تکیه میدهم میگویم
_ چیزی نیست
قصد دارد چیزی بگوید ولی با شنیدن صدای پیجر بیمارستان متعجب میگوید
بهراد_ ارسلان کجایی تو؟بیمارستان چیکار میکنی؟
کلافه و با کمی مکث میگویم
_آتوسا رگشو زده
صدایش نگران میشود
بهراد_چی؟…………….مگه الکیه؟الان حالش خوبه؟
آوایم میشکند
_نمیدونم بهراد………….هیچی نمیدونم
بهراد_بگو کدوم بیمارستانی من الان میام پیشت
_الان دیر وقته بهراد نمی…………….
حرفم را قطع میکند
بهراد_ارسلان آتوسا با بهار برام هیچ فرقی نداره…………کدوم بیمارستانی؟
بعد از بیان کردن نام بیمارستان بهراد با اظهار کردن اینکه بهسرعت میآید تماس را قطع میکند
نگاهی به در اتاق عمل میاندازم
اگر بلایی سر او بیاید حسرت اینکه هیچگاه غرورم نگذاشت تا به او بگویم چقدر دوستش دارم تا ابد بر دلم میماند
اصلا چرا همچین کاری با خود کرد؟
در نبود من چه اتفاقی افتاده است؟
مدتی که باهم صحبت کردیم حالش خوب بود
با بیرون رسیدن دکتر از داخل اتاق عمل رشته افکارم پاره میشود
به سرعت از جایم قد بلند میشوم و به سمتش میروم
روبهرویش میایستم و نگران میگویم
_حال همسرم خوبه؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن