_ بودم.
_ ای امون از محبت های یکی دو روزگاره امروزگاری.
سفره قلبم رو براش باز کردم.
خیره به رو به رو همینطور که بینیم رو با کف دستمال میگرفتم اضافه کردم :
عمو واسه من یکی دو روزگاره نبود.
چند ساله بود.
_ عجب!
سخته… اما می گذره دخترم. سخت یا آسون می گذره. فقط یادش میمونه.
تا جوونی جوونی کن. لذت ببر از زیستنت. دنبال ارزو هات برو
این اتفاقات حسرت نداره. ولی وقتی پا به سن بذاری و به آرزو هات نرسیده باشی،
اونوقته که میشینی و غصه می خوری. میگی جوونیم راهی شد. انرژیم راهی شد.
و حسرتش می مونه روی قلبت.
نگاهش کردم و بیان کردم :
دلدادگی نمی تونه آرزو باشه؟
لب برچید.دنده عوض کرد و اضافه کرد : چرا می تونه.
انشاءالله یه بهترش گیرت میاد.
_ من بهترش رو نمی خوام!
_ پس انشاءالله مصلحتت با میل داشته دلت یکی باشه.
به دعایی که برام کرد فکر کردم. چقدر زیبا بود.
در خونمون رو که متوجه شدم اظهار کردم :
عمو همینجاست.
زد بغل.
ازش تشکر کردم و اظهار کردم : من پول همجادهم ندارم.
یک دقیقه صبر کنین برم از داخل بیارم.
_ نمی خواد بابا جان. برو بهسرعت خودت رو گرم کن که مریض نشی.
_ نه اصلا نمیشه.
لطفا دو دقیقه وایسید. الان میام.
باز میل داشتم برم که گفت : نیا بیرون دیگه بابا جان من می رم.
جاش برای اموات فاتحه بخون.
نگاه قدرشناسانه ای بهش انداختم.
تبسمی زدم و اظهار کردم :
ممنونم.
انشاءالله هرچی از خدا می خواید بهتون بده.
اونم تبسم زد و تشکر کرد.
از ماشین پیاده شدم و حرکت کردم سمت خونه.
تازه داشتم حس می کردم که چقدر سردمه.
امیدوار بودم که مریض نشم.
مامانم وقتی منو با اون سر و شکل دید هینی کشید و شروع کرد به غر زدن.
_ قلبارام موش اب کشیده شدی.
خاک عالم. الان مریض بشی من چه خاکی تو سرم کنم.
همینطور که به سمت اتاقم می حرکت کردم گفتم :
مولین بچه نیستم که. مریضم بشم خودم از پس خودم بر میام.
_ چقدر شما بچها بی درکید
زود باش برو لباس هاتو عوض کن.
بدو
رفتم توی اتاقم. با همون لرزی که داشتم لباس هامو عوض کردم و خزیدم زیر پتو.
مثل چی داشتم می لرزیدم. به احتمال زیاد قرار بود مریض شم.
اما سعی کردم بهش فکر نکنم و فقط یکم بخوابم.
چشم که وا کردم تمام تنم کوفته بود.
همه جام درد می کرد
همون موقع هم مامانم با یه لیوان شیر عسل و قرص و آب اومد توی اتاق.
وقتی مشاهده کرد بیدارم چراغ رو روشن کرد و گفت :
اومدم بیدارت کنم.
چقدر می خوابی.
پاشو اینا رو بخور.
_ مرسی.
صدام رو که متوجه شد گفت:
وای صدات چرا این شکلی شده؟ مریض شدی نه!
_ نه مولین خوبم.
_ نه مولین و کوفت. اینجوری میگی که من چیزی بهت نگم.
کشیده شو زود اینا رو بخور . اضافه کردم مریض میشی.
اومد جلو دست گذاشت روی پیشونیم و اظهار کرد :
تب داری که.
آخ. قد بلند شو ببرمت دکتر.
قرار گرفتم روی تخت. خیلی درد داشتم.
اما گفتم :
نمی خواد مولین. میگم خوبم. استراحت می کنم سر پا میشم.
میل داشتم لپ تاپ رو روشن کنم که بهسرعت کف دستم رو گرفت و نذاشت.
اظهار کردم : مولین چی کار می کنی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن