بی توجه به لباس زیر دخترانهای که زیر پایش افتاده بود وارد اتاق شد
ارسلان برهنه روی تخت به شکم خوابیده و ملحفه ای کمر به پایینش را پوشانده بود
قلبارای بی مقدمه با عصبانیت بیان کرد:کار تو بود؟؟
ارسلان بدون اینکه دیده باز کند تبسم زد
_ازش خوشت اومد؟
_از کی؟؟
_از دختره!
اگه چند ساعت زودتر اومده بودی می تونستیم سه تایی خوش بگذرونیم
دلارای خشمگین آوایش را بالا برد:
_مزخرف نگو ارسلان
کار تو بود مگه نه؟؟
ارسلان لبخند زد:
_مثل اینکه تصادف دیشب عصابتو بهم ریخته دختر حاجی
آره کار من بود
_تصادفو نمیگم. کار تو بود که حاجی به هومن پول نداد مگه نه؟
روی تخت نیم خیز شد و با اخم های درهم غرید:
_اسم اون حرومزاده رو تو خونه ی من نمیاری فهمیدی؟
قلبارای صدایش را بالا برد:
_همه چیو بهش میگم
میگم کار تو بوده ارسلان
به همه میگم
ارسلان خندید:
_نکن دختر حاجی
سرصبحی ترسوندیم
دلارای خاموشی کرد
میاطلاع داشت حق با ارسلان است
برای او اهمیتی نداشت حتی اگر همه بفهمند
پوزخند زد
به خوبی میخبر داشت چطور ارسلان را از صفر به صد برساند!
_بخاطر اینکه بابات به هومن پول نده چیکار کردی ارسلان؟
یک قدم نزدیک شد:
_حرکت کردی پیشش؟پیش همون کسی که ادعات میشد هیچ وقت هیچی ازش نمیخوای؟
کنار تخت ایستاد و ریز خندید:
_حسود شدی؟
«دوستان پارتا کمه ینی هر روز همینقدره متاسفانه…. اگه دوس ندارید
ی روزگار در میون بزارم؟…»
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن