ابروهای علیرضا بالا پرید و آلپارسلان بچه را از میان کف دستان او بیرون کشید
علیرضا خودش را عقب داد
_ ازش آب میریزه ، خشکش کن
_ با چی؟
_ چه بدونم من ارسلان
آلپ ارسلان پوف کشید
ناچار کتش را از تن بیرون آورد و دور کمر دخترک گرفت
آب ها که خشک شد شورتک سبز رنگ را تنش کرد و سمت علیرضا گحرکت کردش
_ بگیرش ، مسیر بیفتیم دیر شد
هاوژین خسته کف دست هایش را دورگردن آلپارسلان حلقه کرد و نق زد
علیرضا خندید
_ نمیاد! من رانندگی میکنم
ارسلان اخم کرد
_ غلط کردی مگه کف دست خودشه
بگیر میگم
علیرضا پهلوهای بچه را گحرکت کرد و هاوژین هم مدت جیغ کشید
علیرضا خندید
_ بده سوییچو من رانندگی کنم
آلپارسلان عصبی پوف کشید و سوییچ را درهوا برایش پرت کرد
روی صندلی که قرار گرفت آوای گریه هاوژین مجدداً قد بلند شد
علیرضا پایش را روی گاز فشرد و با نیش باز اشاره زد
_ چون توقف کرده بودی نمیومد بغل من!
یاد بگیر اینارو داداچ تا سرت کلاه نره
ارسلان چپ چپ نگاهش کرد
هاوژین بلندتر جیغ کشید
درست کنار گوش ارسلان!
علیرضا بازهم ریز خندید
_ تکونش بده شاید آروم شه
آلپارسلان با فک منقبض شده بچه را میان دستانش تکان داد و یک دفعه ایستاد
علیرضا نگاهش کرد
_ چی شد؟
صوتی آلپارسلان پر از خشم و کلافگی بود
_ پشت لباسم بالا آورد
علیرضا بهت زده نگاهش کرد و ریز خندید
سر هاوژین روی شانه ارسلان بود و مایع سفیدی پشت پیمسیرن تیره اش را کثیف کرده بود
_ شیره داداش شیره ، تمیزه غمت نباشه
اشتباه کردم اضافه کردم تکونش بدی
تازه شیر خورده بود سیمپیچیش اتصالی کرد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن