آلپارسلان قدم اول را سمت بچه برداشت
قلبارای آب دهنش را فرو داد
شک نداشت او بی توجه به دخترشان مسیر خودش را ادامه میدهد اما اینطور نشد
بالای سر هاوژین توقف کرد و همانطور که موبایل را با یک دست گرفته بود با کف دست دیگر زیربغل هاوژین را گراهی شد و روی هوا بلندش کرد
_ چه سوالایی میپرسی هنگامه
از کجا بدونم بچهی کیه؟
اومدم خارج بزام بچم مقیم اینجا بشه!
هاوژین را از بازویش بالا گراهی شد و ادامه داد
_ قطع کن بعدا بهت زنگ میزنم
منتظر حرفی از او نماند
تماس را قطع کرد و موبایل را در جیبش فرستاد
با اخم به بچه زل زد
موهایش را با حالت بانمکی بسته بودند و چشمان آبی رنگش سرخ بود
کف دستش را زیر چانه اش کشید و آوای جیغ بچه قد بلند تر شد
عصبی پوف کشید و همانطور که بچه را زیر بغلش میزد به جمیله ناسزا بیان کرد
هم مدت رو به یکی از بادیگارد ها که مشغول جابه جایی صنقلبی ها بود غرید
_ من هی والده هذا الطفل؟
( مادرش کیه؟)
صابر از حرکت ایستاد و نگاهی به هاوژین انداخت
دخترک با ان لپ های آویزان شامگاهیه به نقاشی بود
_ واحده من الفتیات سیدی ، وصل جدید
( یکی از دخترا آقا ، جدید اومده)
هاوژین دیگر هق هق نمیکرد
خسته از اشک ریختن سرش را روی شانه آلپارسلان گذاشت و بغض کرده قلبارای را صدا زد
_ مَهمَه
ارسلان معذب اخم کرد
در عمرش بچه ای را در آغوش نکشیده بود
_ این والدته؟
(مادرش کجاست؟)
صابر نگاهی به اطراف انداخت و سر تکان داد
_ لا اعرف سیدی
(نمیدونم آقا )
با اشتیاق نیشش باز شد و یک قدم جلو وارد شد
_ هل علی أن أحضنه؟ سوف أجد والده
(میخواید من بغلش کنم؟ مادرش رو پیدا میکنم)
هاوژین با درد سرش را در گردن آلپارسلان فرو برد و نامفهوم غرغر کرد
آلپارسلان کف دستش را محکم تر دور کمر دخترک حلقه کرد
نامیل داشته لبش کش وارد شد
بچهی یک ساله چطور شکم داشت؟!
به صابر اعتماد داشت ولی پسرک سر به هوا و شیطان بود
پسر ۱۶ ساله ای که از ۹ سالگی در کلاب بزرگ شده بود
خانواده ای نداشت و آلپارسلان تنها به دو دلیل پذیراهی شدش!
اول هیکل بزرگش که از همان بچگی مطمئن بود میتواند نگهبانی دهد و دوم اینکه کف دستش کج نبود
برای او که اکثر اوقات در کشورهای دیگر بود همچین افرادی غنیمت به شمار می رسیدند!
بچه را سمتش دراز کرد
بچه ی مردم به او ربطی نداشت
پسرک خودش در ناکجا آباد همجاده قلبارای بزرگ میشد و او حتی نمیاطلاع داشت چه شکلیست
حسی بد سراسر وجودش را گحرکت کرد ولی به روی خودش نیاورد
با اطمینان از اینکه صابر فارسی نمیداند غرید :
_ گور بابای قلبی و تولهاش!
اضافه کرد و خبر نداشت دختری در چند متری چطور صوتی شکستن دلش را شنید!
صابر با نیش باز گونه ی هاوژین را زیر انگشتانش گحرکت کرد و لپش را کشید
_ سمین!
(تُپلو!)
هاوژین با بدعنقی جیغ کشید
دردش نگحرکت کرده بود اما دختر آلپارسلان بود!
صابر کشیدهتر خندید و اخم آلپارسلان عمیق شد
_ هذا الطفل لیس لدیه أعصاب!
(اعصاب نداره این بچه!)
آلپارسلان از میان کف دستان صابر بیرون کشیدش و سمت آسانسور رفت
_ لست منزعجًا. قل لأمه أن تصعد إلى الطابق العلوی وتلتقطه منی!
(لارم نکرده . بگو مادرش بیاد بالا از من تحویل بگیرش!)
سوار آسانسور شد و دکمه را فشرد
دخترک در آینه به خودش لبخند زد و صداهای عجیب غریب درآورد
در آیینه خیره اش شد
نگاهان زیبایی داشت
چشمان مروارید هم همین رنگ خاص را داشت
هاوژین بهیکباره کف دستش را روی آیینه کوبید و جیغ کشید
به سرعت عقب گرفتش و از آسانسور بیرون آمد
با خودش هم دعوا داشت!
هر دو اخم داششتابزده!
دخترک از او هم بی اعصاب تر بود
وارد اتاق شد و در را بست
سال ها در این اتاق زیستن کرده بود
همان سال هایی که حاج ملکشاهان طردش کرد و او را به غربت فرستاد تا آبرویش حفظ شود!
تلخ پوزخند زد و گوشه تخت قرار گرفت
قلبش نمیتمایل داشت دخترک را از آغوشش بیرون بیاورد
به قول صابر تپل و بانمک بود ولی حوصله نداشت
مسیری طولانی رسیده بودند و خسته بود
بچه را روی تخت گذاشت و بی توجه به غرغرهایش سمت حمام رفت
چه اهمیتی داشت کودکی را روی تخت رها کرده بود؟
با خیال راحت دوش گحرکت کرد و صورتش را شیو کرد
خواست برهنه از حمام خارج شود اما یاد دختربچه افتاد
زیرلب ناسزایی اظهار کرد و حوله ای دور کمرش بست
از حمام که بیرون زد خیره هاوژین ماند
سینه خیز خودش را به لبه تخت رسانده بود
دستش را به پتو گرفت و خودش را جلوتر کشید
زیر بدنش خالی شد و سقوط کرد ولی قبل از برخورد به زمین آلپارسلان خودش را با دو قدم قد بلند به او رساند و در هوا بغلش کرد
هاوژین جیغ کشید و دوباره شروع به گریه کرد
آلپارسلان با اخم روی تخت پرتش کرد
مطمئن بود دردش نگراهی شده اما دوباره به نشان اعتراض جیغ کشید
صورتش در هم فرو رفت
با اعصابی خراب پوف کشید
کف دستمال سفید رنگی از روی میز چنگ زد و کف دست های کوچک بچه را گحرکت کرد
زخم روی چانهاش را تمیز کرد و میان جیغ هایش غرید
_ ننهات جیغ جیغو بوده یا بابات که این از آب دراومدی توله؟ ببند دهنتو سرم درد گرفت
هاوژین بلند تر جیغ کشید و آلپارسلان بعد از پرت کردن دستمال در سطل آشغال هدفونش را برداشت و روی گوش هایش گذاشت
سیگاری برای خودش آتش زد و پاهایش را روی میز گذاشت
چشمانش را بست
پسرک او کجا بود؟
او چه عادت هایی داشت؟
جیغ میکشید؟
بداخلاق بود؟
نگاهانش چه رنگی بودند؟
هنوز هم طبق اضافه کرده های دکتر سونوگرافی تپل بود؟
خوب غذا میخورد؟
اصلا بچه به این سن غذا خور بود یا نه؟
پوزخند زد
شاید وقتی مادر بچه برای تحویل گحرکت کردنش می رسید این سوال را میپرسید!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن