………………………………….
با یه چای لیوانی و دو تا از شیرینی های گردویی دارچینی که آهیر خریده بود، لم داده بودم روی مبل و داشتم اینستاگردی میکردم..
اول از همه پیج آهیر رو چک میکردم و نمیدونستم از کی این عادت رو پیدا کرده بودم..
طبق معمول پست و استوری جمتوجه شدی نداشت و از پیجش خارج شدم..
چند روزگاری بود که دختری به اسم نگین درمیل داشت فالو میداد و من حذفش میکردم..
متوجه شدم که اینبار پی ام داده و نوشته:
_سلام افرای عزیزم بهشدت دنبالت گشتم و بالاخره پیدات کردم😍
کسی رو به اسم نگین نمیشناختم و مطمئن شدم که منو با یه افرای دیگه اشتباه گراهی شده..
براش نوشتم:
_من شمارو نمیشناسم، اشتباه گحرکت کردین منو
کمی بعد پی ام داد:
_یعنی تو افرا حسین زاده نیستی؟
_نه
من افرا حسن زاده م
تشابه اسمیه و اشتباه سرچ کردی
_حیف شد
بهشدت دلم میخواست دوست قدیمیمو پیدا کنم
نمیشه تو بجای افرای من باشی و گاهی حرف بزنیم؟
من خیلی تنهام
_منکه نمیشناسمت
دو نفر که همو نمیشناسن چه حرفی دارن با هم؟
_اتفاقا بنظر من به کسی که نمیشناسیش و نمیشناستت راحت تر میتونی حرفاتو بگی
یاد رمان اتوبوس از فهیمه رحیمی افتادم.. مینو، دختری که در واقع بدبخت و تنها بود ولی تو نوشته هاش خودش رو خوشبخت نشون میداد و همه ی حرفاش دروغ و خیال بود و به یه همصحبت و ناجی نیاز داشت..
با خودم در ذهنش گذراندم شاید این دختر هم مثل مینو واقعا تنهاست و به درد قلب کردن با کسی نیاز داره.. نباید قلبش رو میشکستم، میتونستم گاهی باهاش چت کنم و حرفاشو گوش بدم..
_باشه
شاید نتونم زیاد اینجا باشم اما تو هر وقت قلبت میل داشت بنویس برام، منم هر وقت تونستم میام جواب میدم
_مرسی بهشدت خوشحالم کردی دوست مجازی جدیدم 🤗
_خواهش میکنم 😊
اوایل دیر به دیر پی ام میداد و منم جوابی براش مینوشتم.. اما بعد از مدتی از همصحبتیش خوشم اومد و بیشتر چت میکردیم..
راست اظهار کرده بود، زیرا نگین هیچ شناختی از من نداشت خیلی راحت میتونستم باهاش حرف بزنم و ترس از قضاوت، و یا خجالت نداشتم ازش..
با صبر و حوصله به حرفای هم گوش میکردیم و متوجه شدم که کم کم من هم دارم با اون درد قلب میکنم و از مشکلات حیاتم حرف میزنم..
انقدر به پیامهاش عادت کرده بودم که وقتی خبری ازش نمیشد ناخودآگاه گوشیمو چک میکردم تا ببینم پیامی فرستاده یا نه..
و تا جایی باهاش صمیمی و راحت شدم که از مسئله ی عمل و تغییر جنسیتم هم باهاش حرف زدم..
بهشدت عادی برخورد کرد با این مسئله، و من از اینکه در این مورد باهاش حرف زده بودم پشیمون نشدم..
یه بار ازش تمایل داشتم عکسشو برام بفرسته ولی اضافه کرد که از داداشش میترسه و به فضای مجازی و آدماش هم اعتماد نداره..
به من هم گفت که به کسی تو مجازی اعتماد نکنم و عکسمو برای کسی نفرستم.. بیان کرد که شاید قسمت بشه یه روزگاری همو ببینیم و این چیز غیر ممکنی نیست..
بهشدت دوست داشتم ببینمش.. دختر متوجه شده و باکمالاتی بنظر میومد و قلبم میتمایل داشت تو جهانی واقعی هم دوست باشیم..
براش جریان ازدواجم با آهیر رو تعریف کردم اما اسمی از آهیر نبردم.. بجای اسمش میگفتم رابین..
بیان کردم که شوهر قلابیم دلبرترین پسریه که تو عمرم مشاهده کردم و اونم گفت که با تعریفهایی که ازش کردم عاشق رابین شده و ممکنه از چنگم درش بیاره..
بهش اضافه کردم که رابین تو چنگ من نیست و ما فقط دو تا همخونه و رفیقیم..
بیشتر در مورد گرایش من و تمایلم به تغییر جنسیتم حرف میزدیم و گاهی ازش چیزهایی یاد میگرفتم و انقدر خوب درکم میکرد که ناخودآگاه بیشتر باهاش حرف میزدم و رفته رفته بهش نزدیکتر میشدم..
…………………………………….
آهیر
جوجه اردک زشت.. اسمی که گاهی افرا رو آوا میزدم و بسیار بهش میومد..
خیلی وقتا تو اون خونه ی کوچیک دنبالم مسیر میفتاد و من عاشق این کارش بودم..
میراهی شدم آشپزخونه میومد دنبالم.. بعد میراهی شدم تراس میمشاهده کردم اونم اومد.. از قصد میراهی شدم تو هال میمشاهده کردم بازم اومد..
خیلی خوشم میومد و درست مثل اون کارتون جوجه اردک زشت بود که دنبال مادرش تلپ و تلپ راه میراهی شد..
افرا یه دختر مهربون و تنها بود و من قلبم میخواست کسی باشم که تنهاییشو پر کنم و وقتی با نگاهای درشت مظلومش نگام میکنه بگیرمش زیر بال و پرم..
حس عجیبی به افرا داشتم که نمیدونستم قلبیلش چیه..
این دختر هیچ سعی خاصی نمیکرد برای جذب من، و از جاذبه های دخترونه ش هیچ استفاده ای نمیکرد ولی با اینحال مثل آهنربا منو به خودش میکشید..
اوایل که برای شش هفت ماه باهاش قرار گذاشتم اصلا فکر نمیکردم روزی برسه که قلبم بخواد برای همیشه پیشم بمونه و هیچوقت نره..
اما مدتی بود که از سپری شدن تند روزگارها غمگین بودم و نمیتمایل داشتم افرا بره آلمان پیش دوستش..
از طرفی هم مسئله تغییر جنسیتش بود که نمیدونستم چه حسی به این موضوع دارم..
من افرا رو به عنوان یه آدم دوست داشتم و فکر میکردم اگه عمل کنه و پسر هم بشه برام فرقی نمیکنه و بازم میخوام که همخونه م باشه و باهم بگیم و بخندیم..
ولی ته قلبم راضی به تغییر جنسیتش نبودم، زیرا بنظر من افرا هیچ نشونه ی پسرونه ای نداشت و واجد شرایط تغییر جنسیت نبود..
سالها پیش دختری رو میشناختم که عمل کرد.. اما اون ترنس سکشوال بود و واقعا احتیاج به عمل داشت و از جنسیت فیزیکی خودش عذاب میکشید..
جنسیت روانیش کاملا پسر بود و اختلالات هورمونی داشت..
به دخترها کشش زیادی داشت و وقتی باهاش بودم حس میکردم واقعا یه پسر کنارمه..
اما افرا این حالات رو نداشت.. افرا دختری بود که فقط سعی میکرد شامگاهیه پسرها باشه و ادای مارو درمیاورد، ولی زورکی و عاریه بودنش کاملا واضح بود و حس میشد..
میدونستم که اختلال هورمونی نداره و فقط به دلیل لجبازی با والدینش و تحت تاثیر دوستش چنین میل داشته ای داره..
بسیار دقت کرده بودم به روابطش با دخترها، و مشاهده کرده بودم که هیچ حس و کششی حتی به زیباترین دخترها هم نداره..
بالعکس، روزگاری که توی حیاط بغلش کردم و به هم نزدیک شدیم، حس کردم که ضربان دلش بیشتر شد و رنگ به رنگ شد..
گاهی از قصد باهاش شوخی هایی میکردم که معذب میشد و ری اکشن های کاملا دخترانه ای میداد..
دیگه مطمئن شده بودم که افرا یه دختر عادی و سالمه و سعی کردم کمکش کنم تا افکار تغییر جنسیت رو از سرش بیرون کنه..
پیج اینستاگرام فیکی ساختم و با یه اسم دختر بهش پیام دادم.. به اسم نگین !
هم میخواستم شیطونی هایی رو که با گوشی من کرده بود تلافی کنم و هم میتمایل داشتم یه دوست مجازی براش باشم و از اون طریق کمکش کنم..
…………………………………
افرا
مهمونی سالگرد ازدواج آنیتا بود و من و آهیر هم مسلما باید میراهی شدیم..
اامان بار بود که همه ی فامیلشون منو میمشاهده کردن و من استرس داشتم و دلم میمیل داشت نرم.. اما نمیشد و بعنوان عروس خانواده مجبور بودم تو مهمونی باشم..
آهیر بیان کرده بود ریلکس باش و هر جور که دوست داری بیا ولی من نمیتونستم مثل اون راحت باشم و همش تو فکر بودم..
چند روزگار قبل از مهمونی مادرش اظهار کرد شام بریم خونشون و در مورد مهمونی هم حرف بزنیم..
میتمایل داشت چند تا از فامیلای منو هم دعوت کنه و ازم نظر میتمایل داشت..
حسابی هیجانزده بود که قراره فامیلشون و دوستای صمیمیش عروسشو ببینن و به من پیشنهاد کرده بود که با خودش و آنیتا برم آرایشگاه اونا !
خبر نداشت که من نمیتونم حتی یه رژ بزنم چه برسه به لباس شب آنچنانی و هفت قلم آرایشی که اونا مد نظرشون بود..
پوفی کشیدم که دیدم آهیر نگاهم میکنه و چشمکی بهم زد و رو به مادرش اضافه کرد
_خواهشا زن منو نبرین آرایشگاه خودتون.. من دوست ندارم اونهمه رنگ و لعاب بهش بمالن
مادرش خنده ای کرد و گفت
_خب میگیم ملایم آرایشش کنه.. تو چیکار به کار ما زنا داری آخه پسر؟
نگران به آهیر خیره شدم.. نگاهمو متوجه شد و رو به مادرش اظهار کرد
_همینکه بیان کردم.. خوشم نمیاد افرا بره آرایشگاه.. اصلا بخاطر همین سادگیش روز خواستگاری پسندیدمش و قبول کردم ازدواج کنم
ته دلم از لحن محکم و حرفاش قرص شد و مادرش هم نگاهی به آهیر کرد و انگار دیگه نتونست چیزی بگه..
ولی آنیتا با پوزخند گفت
_خب حالا بین اونهمه مهمونی که مولین پیششون معذبه، افرا یکم به خودش برسه و خانم باشه اشکالی داره؟
خواهر شوهر که میاضافه کردن همین بودا.. زبونش نیش داشت و همواره طعنه میزد به من.. نمیدونم مشکلش با من چی بود!
هیچی نگفتم و فقط نگاهشون کردم که آهیر گفت
_اولا که افرا بهشدتم خانمه و هیچ کس با مُد و پز خانم تر نمیشه.. دوما چرا به خودش برسه؟.. مگه نمیبینی بدون آرایش چقدر دلبره؟
با این حرفش لبخند گرمی به روی من پاشید که با اینکه میدونستم داره فیلم بازی میکنه و همه ی حرفاش الکیه، ولی نمتوجه شدم چرا قلبم قیلی ویلی راهی شد..
منم تبسمی در جوابش زدم و آنیتا با فیس و افاده از روی مبل بلند شد و اضافه کرد
_خدا شانس بده.. ما یه بارم از این حرفا نمتوجه شدیم از شوهرمون
……………………………………
شب تا صبح به حرفهای مادر و خواهر آهیر در ذهنش گذراندم.. آنیتا اضافه کرده بود مولین معذبه و این مهمونا براش مهمن..
زن بیچاره حق داشت که بخواد عروسش تو مهمونی دلبر و خوش لباس ظاهر بشه، و روحش هم از مشکلات و ترجیح های من خبر نداشت..
باید کمی از خود گذشتگی میکردم و سعی میکردم یکم نرمال باشم تا پیش آشناهاش سرافکنده نشه..
قصد کردم کت و شلوار سفیدی که مادرم دو سال پیش برای عروسی دختر عموم برام خریده بود و من نپوشیده بودم رو بپوشم و حداقل لباسم تا حدی زنونه باشه..
عمرا نمیتونستم پیمسیرن یا دامن بپوشم و فکرش هم برام سخت بود..
با خودم نیاورده بودمش و وقتی رفتم از خونه ی خودمون آوردمش مادرم کلی خوشحال شد که بالاخره میپوشمش..
روزگار مهمونی رسید و من با حس بدی کت شلوار رو پوشیدم و با مشاهده کردن یقه ی نسبتا بازش پوفی کشیدم..
انقدری باز نبود که جلف باشه، اما انقدری بود که گردن و کمی پایینتر رو کامل نشون بده و این برای منی که همش تیشرت و بلوزهای مردونه ی یقه کیپ میپوشیدم چیز خوبی نبود..
یه جفت کفش تخت شیری داشتم که معلوم نبود زنونه ست یا مردونه.. امکان نداشت کفش پاشنه کشیده بپوشم و مجبور بودم با همونا برم..
تو آینه ی اتاقم مشغول نگاه کردن به سر و وضع خودم بودم و هی یقه ی کت رو میکشیدم تا پوشیده تر بشه که آهیر اومد تو اتاقم و نگاهی بهم کرد..
بدون خیره شدن بهش گفتم
_همینطوری سرتو میندازی مثل حیوان چهارپا میای تو اتاقم نمیگی شاید لخت باشم؟
به در تکیه داد و دستاشو روی سینه ش قفل کرد و بیتفاوت بیان کرد
_اگه لخت باشی باید در اتاقتو ببندی.. در ضمن تو که روحت پسره چرا معذب میشی که لخت ببینمت؟
برگشتم سمتش و گفتم
_زیرا جسمم فعلا دختره، آی کیو
یک قدم به سمتم برداشت و مقابلم وایساد.. نگاه هیزی به یقه م کرد و بیان کرد
_جسمت زیادی دختره.. سفید برفی
عصبی نگاهش کردم که موذیانه خندید..
_کاری نکن اینارو دربیارما
بازم دیدهاش خبیث شد و اظهار کرد
_ژااان.. دربیار
میدونستم داره سر به سرم میزاره اما بازم خجالت میکشیدم و عصبی میشدم..
_کوفت.. منظورم این بود که کاری نکن درشون بیارم و یه لباس پسرونه بپوشم.. بخاطر مادرت همچین چیزی پوشیدم، پشیمونم نکن
خنده ی قد بلندی کرد و کف دستی به موهاش کشید و اضافه کرد
_اما ناموسا کفشات بهشدت ضایع ست.. با این کت و شلوار لوند باید کفش پاشنه کشیده بپوشی
_همینه که هست.. برو بیرون ببینم
نگاهم افتاد به حلقه ش که بخاطر بازی زن و شوهری کف دستش کرده بود.. منم حلقه ی خودمو از کشو برداشتم و انداختم تو انگشتم..
………………………………
وقتی رسیدیم خونشون تعداد کمی از مهمونا اومده بودن و چند تا دختری که هموقت با ما رسیدن، کم مونده بود با دیدهاشون آهیرو بخورن.. اخم کردم و رو بهشون اضافه کردم
_شوهرمو قورت دادینا
دخترا هول شدن و بدون حرفی بهسرعت رفتن تو سالن.. لبخند زدم و به آهیر که مات مونده بود خیره شدم و اضافه کردم
_دارم تمرین میکنم که تو این مهمونی مثل زنت رفتار کنم
لبخند زد و من با خودم فکر کردم که دخترا حق داشتن اونطوری نگاهش کنن.. با کت و شلوار و کراوات جذابیتش به توان هزار میرسید و حتی منم دلم میخواست همش نگاش کنم..
وارد که شدیم نگاه خیلی ها چرخید روی ما و مادرش تند اومد پیشمون و بعد از احوالپرسی و نگاهی به سر تا پای من، به آهیر اضافه کرد که کارش داره و به من اظهار کرد برم تو اتاق مانتومو دربیارم و برم پیش مهمونا، و آهیرو با خودش کشید و برد..
قبل از اینکه برم تو اتاق، آنیتا رو دیدم که با یه پیمسیرن طلایی تمام پولک خیلی شیک و آرایش طلایی کلئوپاترایی و موهای شینیون، وسط سالن میدرخشه و واقعا دلربا شده..
اونم منو مشاهده کرد و وقتی وارد اتاق شدم پشت سرم اومد..
_اومدین بالاخره؟.. آهیر کو؟
کف دسته گلی که خریده بودیم بهش دادم و بیان کردم
_تبریک میگم.. آهیر پیش مادرته.. چقدر زیبا شدی
تبسم زورکی زد و اضافه کرد
_ممنون.. توام مثل همواره ساده ای.. اما لباست قشنگه
_مرسی.. من اهل آرایش نیستم فکر نمیکنم هم مثل تو بهم بیاد
_ندیدیم که بدونیم بهت میاد یا نه.. حداقل یه رژ بزن
تا تمایل داشتم بگم نه، کیف کوچیک کف دستیشو باز کرد و یه رژ قرمز درآورد و مالید به لبای من!
طوری بهسرعت این کارو کرد که نمتوجه شدم چی شد و با دهن باز فقط نگاهش کردم..
_واای چقدر تغییر کردی با یه رژ.. چقدرم به رنگ سفید پوستت و کت و شلوار سفیدت اومد.. تو همیشگی باید رژ قرمز بزنی
سنگینی و چربی رژ روی لبم برام عجیب بود و اذیتم میکرد.. فقط یه بار تو عمرم، ۸_۹ سالم بود که ماتیک مامانمو مالیده بودم به لب و لوچه م، ولی بعد که بزرگتر شدم و خواستم که پسر باشم هیچوقت ذره ای لوازم آرایش استفاده نکردم..
_چرا زدی آنیتا من خوشم نمیاد
دنبال کف دستمالی چیزی گشتم تا پاکش کنم ولی آنیتا کف دستمو گحرکت کرد و اظهار کرد
_به جون آهیر اگه پاک کنی یک کلمه م باهات حرف نمیزنم.. بیا بریم تو، خیلیا ازم سؤال کردن زن آهیر کجاست
منو با خودش کشید برد و اامان کسی که باهاش چشم تو چشم شدم آهیر بود که از پله های گوشه ی سالن داشت پایین می اومد و منو مشاهده کرد و دیدهای کشیده ش گرد شد..
همونطور از روی پله ها نگاهم میکرد، که آنیتا منو کشید برد و من هم نگاه گیج و ماتی به آهیر کردم و از مقابلش رد شدم..
آنیتا منو به خیلیا معرفی کرد که هیچکدومو نمیشناختم.. حواسم پرت بود و فقط به این فکر میکردم که یه رژ قرمز جیغ روی لبمه و من نمیتونم پاکش کنم..
جای سمانه خالی بود منو با اون رژ ببینه و بزنه زیر خنده.. خجالت آور بود..
با بهشدتا کف دست دادم و آشنا شدم، که بالاخره بین اونهمه آدم چند تا قیافه ی آشنا دیدم و راهی شدم پیششون..
مادر و پدرم و خانواده ی خاله و عمه م کنار هم نشسته بودن و مادرم با مشاهده کردن من از جاش قد بلند شده بود و با مسروری و ذوق نگاهم میکرد..
مطمئنم اون دیدههای خندونش تاثیر رژ قرمزم بود!..
_افرا.. باورم نمیشه آرایش کردی.. چقدر خوشگل شدی مولین.. هزار ماشاالله
گوشه ی لبام مثل استیکر افسرده افتاد پایین و با صدای ضعیفی گفتم
_مرسی
با همه شون روبوسی کردم و خواستم بشینم پیششون که صوتی آهیرو گوش دادم که داشت به فامیلای من خوشامد میاظهار کرد و باهاشون کف دست میداد..
عمه برخلاف بقیه آهیرو ماچ کرد و من به هیزیش خندیدم و اونم گوشه ی نگاهی برام نازک کرد و رو به آهیر اظهار کرد
_این دختره ی یوبس رو هم بردار بیایین خونه ی ما.. دل و روحم سرِ حال میاد وقتی تو رو میبینم خوشتیپ
آهیر هم تبسمی به لحن عمه زد و گفت
_چشم خدمت میرسیم عمه جان
عمه اخمی کرد و بیان کرد
_وای نفس تنگی گراهی شدم.. عمه جان چیه، بهم بگو کتی
مرده بودم از خنده بخاطر حرفای عمه و وقتی آهیر دستمو گراهی شد و با خودش برد طرف دیگه ی سالن، ازم جویا شد
_اسم عمه کتایونه؟.. چه اسم باکلاسی داره
لبخند زدم و اظهار کردم
_نه بابا اسمش فریده ست
اونم خنده ش گرفت و بیان کرد
_پس چرا میگه بهم بگو کتی؟
عاشق عمه بودم و از همه ی کاراش لذت میبردم.. زن خاصی بود و حرف و فکر هیچ کس به وریش نبود..
با خنده گفتم
_چه میدونم دلدادگیش کشیده بهش بگی کتی
_چه زن باحالیه دنیا به شخمش نیست.. خوشم میاد از این جور آدما که حساب کتاب ندارن و دِلی ان
هنوز تو فکر شیطونی عمه بودم و اطرافو نگاه میکردم که مشاهده کردم آهیر عمیق نگام میکنه و لبخندی روی لبشه..
یاد رژ قرمزم افتادم و ناخودآگاه کف دستمو گراهی شدم جلوی لبام..
_خواهرت اینو مالید به لبام.. بالاخره خواهر و مادرت کار خودشونو کردن
کف دستمو گرفت و از مقابل لبام کشید پایین و اضافه کرد
_میدونم دوست نداری اما باید بگم خیلی قشنگ شدی و عجیب بهت میاد
تازگیا وقتی آهیر همچین حرفایی میزد یه چیزی توی قلبم تکون میخورد و من اصلا از اون حس راضی نبودم..
از اینکه از تعریفش خوشم میومد از خودم خجالت میکشیدم..
با اخم بهش بیان کردم
_همه ی مردونگیم رفته زیر سئوال.. اما بخاطر مادرت که بسیار دلبسته شد عروسش دلبر به دیده بیاد پاکش نمیکنم.. اما توام دیگه اینجوری نگو و نگام نکن
تبسم زد و مظلومانه اضافه کرد
_چشم
تا آخر شامگاه بین مهمونا پرسه زدیم، گاهی قرار گرفتیم، گاهی قاطی جوونایی شدیم که اون وسط میرقصیدن و شلوغ پلوغ کرده بودن.. اما من و آهیر هردومون رقص دوست نداشتیم و فقط کف دست میزدیم..
آهیر اظهار کرد که مادرش ازش میل داشته که سکه ی طلایی رو که از طرف آهیر برای هدیه ی سالگرد آنیتا و شوهرش خریده بودن، بهشون بده، اما آهیر قبول نکرده و بیان کرده همون یه کف دسته گلی که براشون آوردیم کافیه و من از این پولا ندارم که آنیتا خانم هر سال سالگرد ازدواج بگیره و منم کادو بدم..
شیفته ی عزت نفس آهیر بودم.. هیچ جوره زیر بار نمیراهی شد و تو اینجور مسائل بسیار محکم بود..
جریان دزدی رو هم که دیگه فهمیده بودم و آهیر در نظرم یه مرد بزرگ و خاص بود..
نگاه پر از محبتی بهش کردم که کنار من وایساده بود و آروم کف دست میزد برای اونایی که میرقصیدن..
کی فکرشو میکرد که این آدم با این ظاهر فوق العاده خواستنی و آروم، چه غم بزرگی تو قلبش داره و چه زخم هایی از زیستن خورده..
………………………………..
برای جشن تولد یکی از دوستام دعوت داشتم و میتمایل داشتم برم تو کافه ای که قرار بود جشن اونجا برگزار بشه..
بخاطر طرح زوج و فرد نمیتونستم ماشینمو ببرم و از آهیر تمایل داشتم که یه سرویس از آژانس برام بخواد..
اونم گفت کمی منتظر بشم قراره باباش بیاد دنبالش و منو هم میرسونن..
از اینکه قرار بود با باباش بره جایی تعجب کردم و گفتم
_تا حالا نمشاهده کردم با بابات بری جایی.. خیره
_گاهی وقتا یه کار مزخرفی رو بهونه میکنه تا با هم باشیم.. منم میفهمم بهونه ست ولی چیزی نمیگم و باهاش میرم تا بیشتر پیله نکنه
_راستی چطور شد که بابات باهات خوب شد؟
_چراکه متوجه شد برام پاپوش درست کردن
_از کجا متوجه شد؟
_آخرین روزگارای زندانم بود که رفیق فرزاد، همونکه باهم از اون خونه دزدی کردن و انداختن گردن من، میاد پیش بابام و ازش پول میخواد تا واقعیت اون دزدی رو به بابام بگه.. کثافت معتاد بود و همش دنبال شیادی بود .. پولو میگیره و برای بابام تعریف میکنه که فرزاد برام نقشه کشیده و میل داشته زیستنم به گوه کشیده بشه
_بابات چیکار کرد؟
_هیچی.. شش ساله عذاب وجدان و پشیمونی دهنشو صاف کرده.. همش ازم میخواد ببخشمش و مثل سابق باشیم اما من زیاد تو کار بخشش آدمای بی مرام نیستم
_با فرزاد چیکار کردی؟.. نحرکت کردی سراغش؟
_مگه میشه نرم؟.. دو سه روزگار بود آزاد شده بودم که حرکت کردم خونه ش.. منو که دم در دید رنگش پرید.. وضعش انقدر خراب بود که باورم نشد همون فرزاد باشه.. معتاد شده بود و معلوم بود مصرفش زیاده و بدجور تو گوه غرق شده.. یه چاقو از جیبم درآوردم و بهش گفتم اومده بودم زبونتو از بیخ ببرم که دیگه نتونی به کسی تهمت بزنی.. اما میبینم که خدا تو رو زده و دیگه نیازی به من نیست..
با چشمای گرد شده نگام میکرد و زیر لب بیان کرد چقدر عوض شدی آهیر..
گفتم تو عوضم کردی، یه پسر نجیب دانشجوی پزشکی رو تبدیل کردی به یه لات بی سر و پا.. بعد از اینم شامگاها موقع خواب مواظب خودت باش چراکه شاید یهو بزنه به سرم و بیام سراغت.. چراکه دیگه هر کاری ازم برمیاد
_واقعا میمیل داشتی بلایی سرش بیاری یا بلوف زدی؟
_نه بابا وقتی مشاهده کردم طوری خماره و وضعش انقدر خرابه که بیشتر از یکی دو سال زنده نمیمونه بیخیالش شدم.. فقط تمایل داشتم بترسونمش که همون یه سالی رو هم که زنده ست هر شب با ترس من صبح کنه ک….ش
گرم صحبت با آهیر بودیم که آقای ولینی آیفون رو زد و حرکت کردیم پایین.. با متوجه شدن من کنار آهیر احوالپرسی گرمی کرد و آهیر بهش گفت که اول افرا رو برسونیم بعد بریم..
وقتی آهیر حرف میزد باباش طوری نگاهش میکرد که انگار جونش به جون اون بنده.. اما آهیر باهاش یخ بود.. همونطور که با یلدا راهی شدار کرده بود.. و یا با شاگردش الناز..
تو این مدتی که باهاش بودم متوجه شده بودم که آهیر وقتی کسی رو حذف میکنه دیگه برگشتی نداره و تو این مورد بی رحم و سخته..
آقای ولینی مقابل یه عابر بانک وایساد و اضافه کرد ببخشید بچه ها تند میام..
وقتی باباش راهی شد پسر نوجوون گلفروشی اومد کنار ماشین و از آهیر که جلو قرار گرفته بود خواست که ازش گل بخره..
آهیر نگاهی به گل های رز قرمز و سفید کرد و رو به من گفت
_قرمز دوست داری یا سفید حاج خانوم؟
به حاج خانوم اضافه کردنش ریز خندیدم و اضافه کردم
_قرمز حاج آقا
پنج شش شاخه گل رز قرمز از پسره گحرکت کرد و برگشت عقب و داد به من..
اامان بار بود که از مردی گل میگراهی شدم و حس کردم تازگیا چقدر کارای دخترونه میکنم!
اما گل گحرکت کردن از آهیر حس خوبی بود و نتونستم بگم نمیخوام..
دست کرد توی جیبش و پول گلها رو داد و بعد به پسره که میتمایل داشت بره اضافه کرد وایسا..
پسره وایساد و آهیر داشبورد ماشینو باز کرد و یه کف دسته پول برداشت و داد به پسره..
چشمای پسر با دیدن کف دسته اسکناس گرد شد و اظهار کرد
_اینهمه پولو چرا میدی به من؟
_میدم که خرج کنی و هر چی عشقت کشید برا خودت بخری
انگار دو قلب بود که بگیره یا نه.. ولی آهیر از داشامگاهورد یه شیشه ادکلن هم برداشت داد به پسره و گفت
_اینم بزن حالشو ببر
پسره لبخند زد و بیان کرد
_ آقا چیزی زدی یا مستی که اینارو میدی به من؟
آهیر هم خندید و گفت
_من مستِ خدایی ام.. بدو برو ببینم
پسره اظهار کرد
_خدا حاج خانومتو برات نگه داره آقا خوشتیپه
و با شادی رفت..
با تعجب و خنده گفتم
_دهنت سرویس آهیر.. پولای باباتو دادی، ادکلنشو دیگه چرا دادی؟.. خدا میدونه چند میلیونه قیمت اون برند
خندید و گفت
_هر وقت که خانوم مهندسای خوشگل یا صاحب ملک ها ی خانوم رو سوار ماشینش میکنه قبلش دو فیس ادکلن میزنه ناکس.. ببینه نیست یکی دیگه میخره.. بزار اون پسره ببره باهاش حال کنه.. این پولا برا مهندس ولینی هیچه
هنوزم به کار آهیر میریز خندیدم که باباش اومد و از همه جا بیخبر اضافه کرد بریم..
آهیر چشمکی از آینه بغل به من زد و اظهار کرد
_بله بریم
…………………………………
مثل همواره کنار مسعود و نغمه و رضا نشسته بودم و به آرمیلا که با هیجان داشت کادوهاشو باز میکرد و تشکر میکرد نگاه میکردم که یهو در کافه باز شد و چند تا مامور ریختن داخل..
روی بعضی میزها قوطی های آبجو بود و چند نفری حسابی مست بودن..
منم که مثل همواره شالم روی شونه م بود و حجاب نداشتم..
بقیه ی دخترها هم بدتر از من بودن و شرایط مساعد بود که جمعمون کنن و ببرنمون..
خوشبختانه من اهل مشروب نبودم و لب نزده بودم.. ولی حجاب نداشتم و یکی از مامورای زن بازومو گحرکت کرد و بیان کرد کشیده شو ببینم..
مسعود تا میل داشت چیزی بگه خودشو هم از پشت میز کشیدن بیرون و اظهار کردن
_همگی بیایین بیرون.. فکر کردین اینجا لاس وگاسه؟
اولین بار بود که همچین چیزی سرم میومد و هیچ وقت مامورا نگحرکت کرده بودنم..
ناخودآگاه وحشت کردم و شالمو کشیدم روی سرم و بدون درنگ و فکر شماره ی آهیرو گحرکت کردم..
واکنشم غیر ارادی بود و نمیدونستم چرا به آهیر زنگ زدم.. اما مسلما بخاطر این بود که تنها کسی که پشتم وایساده بود و اظهار کرده بود “من هستم” و “حواسم بهت هست” آهیر بود!
جواب داد و من با آوایی پر از ترس و قلبهره اظهار کردم
_آهیر منو گحرکت کردن دارن میبرنم
_گرفتنت؟.. تو همون کافه؟
_آره دارن سوار ماشین میکننمون
_بهسرعت میام زیاد دور نیستم.. چرا هراسیدی؟ آروم باش الان میام
از اینکه گفت میام دلم قرص شد و به بقیه نگاه کردم که بعضیا گریه میکردن بعضیا التماس میکردن بعضیا هم به هیچ ورشون نبود و راحت سوار ماشینهای مامورا میشدن..
از استرس کف دستامو محکم تو هم قفل میکردم و دنبال نغمه و مسعود و رضا میگشتم ولی نبودن و احتمالا سوار یه ماشین دیگه کرده بودنشون..
مامورا هنوز کافه رو میگشتن و مسیر نیفتاده بودیم که کسی زد به شیشه ی ماشینی که من توش بودم..
برگشتم و مشاهده کردم آهیره.. از اینکه اومده بود انگار جهان رو بهم دادن و شیشه رو دادم پایین و گفتم
_آهیر.. من کاری نکردم فقط شالم افتاده بود.. منو چرا میبرن؟
کف دستمو گحرکت کرد و گفت
_مضطرب نباش.. فوقش یه تعهد میگیرن و تمومه.. اصلا مگه من میزارم نگهت دارن؟
کف دستمو توی دستش فشرد و قلب من از اطمینانی که توی نگاهای دلنشینش میمشاهده کردم گرم شد..
مامورا اومدن و ماشین حرکت کرد و آهیر گفت
_دارم دنبالتون میام مضطرب نباش
…………………..
وقتی تو پاسگاه آهیر اومد و اضافه کرد من شوهر افرا حسن زاده م و اومدم ببرمش، افسر مسئول پوزخندی بهش زد و گفت
_شما شوهرشی اونوقت خانومتون با مردای غریبه جای گرفته پشت میزای مشروب.. اصلا خبر داری با کیا بوده خانمت آقا؟
از اینکه آهیر هیچ شناختی از مسعود و رضا نداشت و الان مقابل اون افسر ضایع میشد از خودم عصبانی شدم..
تقصیر من بود که با داشتن شوهر، هر چند صوری و الکی، هنوزم با دوستای پسرم میگشتم و آهیرو تو همچین موقعیتی قرار داده بودم..
شرمنده بهش نگاه کردم اما آهیر محکم وایساده بود و با لحن برآشفته بیان کرد
_اولا که خانم من تو جشن تولد دوستش شرکت کرده و مقصرِ سرو مشروب، خانم من نیست.. خودشم مشروب نخورده و مطمئنم تست الکل گراهی شدین ازش.. دوما من دوستای خانممو خوب میشناسم و اطلاع دارم که باهم بودن.. مسعود پوراهی شداح و رضا حاجیلو همکلاسیهای خانم بنده هستن و شما حق ندارین در مورد رابطه ی خانم من با همکلاسی هاش حکم بدین و قضاوت کنین
از اینکه آهیر فامیلی مسعود و رضا رو میدونست متعجب بودم و از اینکه مقابل افسر اونطوری ازم دفاع کرده بود سرشار از یه حس عالی بودم..
افسر که انگار انتظارشو نداشت آهیر پشت من دربیاد با پوزخند گفت
_جوونای این دوره و زمونه زیادی روشنفکرن.. چی بگم، میتونین خانمتونو ببرین، تعهد داده، دیگه تکرار نشه
آهیر اشاره کرد به من که بریم و خودش کنار وایساد که اول من از در اتاق خارج بشم..
وقتی رفتیم بیرون بهم خندید و بیان کرد
_وحشت کردی زشتول؟
منم با خنده اظهار کردم
_خداییش یکم هول شدم.. آخه تا حالا اینجور جاها نیفتاده بودم
به یه ماشین اشاره کرد و اظهار کرد دربست، و به من گفت
_زندان جای شیران است اصغر
_آره منم دیگه میشه بیان کرد حبس کشیدم
خندید و اضافه کرد
_حبس نیم ساعتی.. اوه اوه شقیقه هات سفید شده
_تو از کجا فامیلی رضا و مسعودو میدونی؟
_من وقتی بیان کردم حواسم بهت هست و مواظبتم، ینی حواسم هست.. تحقیق کردم در موردشون، بدون شناخت که نمیزاشتم تا شامگاه باهاشون بگردی
سوار ماشین شدیم.. حواسش به خیابون بود و نگاه عمیقی بهش کردم..
از اینکه مردی پیشم نشسته بود که کم کم داشت میشد همه چیم، حس و حال عجیبی بهم کف دست داد و حس کردم گاهی بعضی آدم ها میتونن اندازه ی یه کوه عظمت داشته باشن !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن