یکم میمونم تا حالم بهتر شه و بعد داخل میرم….
مامان تو سالن قرار گرفته…امید رو پاهاشه و تکونش میده که بخوابه….
جلو میرم و کنارش میشینم…..
_ لیلا…قد بلند شو قربونت برم..برنج خیسوندم بلند شو درستش کن برا شام… باباتم کباب میگیره میاره….
چیزی که نمیگم…سرش با مکث میچرخه طرفمو بهم نگاه میکنه….
_ چی شده؟…این چه قیافه ایه؟…
امین کثافت…همه ی ذوق شوقمو برا اینجا اومدنم زهر کرد…..ازش نمیگذرم….
_ با توام لیلا؟…چی شده میگم؟…نیکزاد بهت زنگ زد؟….آره…..چیزی اضافه کرده؟….
اوووف…..حالا هر چی هم بشه مقصر نیکزاد بیچاره ی منه….
_ به میلاد ربطی نداره،…
مشکوک میشه و میپرسه: پس چی؟..
نمیدونم حرفی که میخوام بگم درست یا نه؟…فقط دیگه نمیخوام اشتباهی که تو جریان نوید برام پیش اومد اینجا هم تکرار بشه…..
با یادآوری کاری که امین باهام کرد چونم میلرزه و میگم: مولین…امین….می…. میمیل داشت به…بهم کف دست بزنه….
اخماش به سرعت تو هم میره و میگه: چی؟….چیکار کنه؟…
آب دهنمو قورت میدم و میخوام حرف بزنم که به سرعت امیدو از رو پاهاش بر میداره و میذاره رو تشکش…بلند میشه و کف دستمو میگیره و سمت اتاق لیلی میبره….اول منو میفرسته داخل بعدم خودش با قفل کردن در میچرخه طرفم و میگه: چی گفتی؟….الان بگو….
دیدهامو تو کاسه میچرخونم: مولین جان همون چیزی که بهت بیان کردم دیگه…پسر خواهر عوضیت میمیل داشت به زور بهم کف دست بزنه….
آوای عصبیش کشیده میشه و میگه: کف دست بزنه چیه؟…مثل آدم حرف بزن ببینم…
مو به مو همه ی جریان رو براش میگم…لحظه به لحظه اخمش بیشتر میشه…
با برآشفتهتی که تا حالا ازش نمتوجه شدم در و باز میکنه و سمت چادرش میره…..دنبالش میرم….
_ مولین؟…..مولین؟…چیکار میخوای کنی؟…
با عجله در حیات و باز میکنه و میزنه بیرون….
میچرخم به امید غرق خواب نگاه میکنم و دنبالش میرم….
میبینمش که نزدیک خونه خالست….
شتابزده سمتش میرم…..در باز میشه و میره تو….
از کنار سمانه ای که در رو برا مولین باز کرده میگذرم…
سمانه: لیلا؟..چی شده..تو رو خدا بگو…..
بی توجه به سمانه داخل میرم و سر و آوای مولین رو میشنوم…..
تو اتاق امین و داره باهاش حرف میزنه….حرف که نه داره دعوا میکنه…
میترسم جلوتر برم……
خدا رو شکر خاله اینا خونه نیستن…..سمانه از من میگذره و سمت اتاق امین پا سریع میکنه….
مولین: صوتتو ببر بیشعور….چی فکر کردی پیش خودت ها؟…لیلا مگه مثل خواهرت نیست نامرد….
اینبار ترس و میذارم کنار و طرفشون میرم….
مولین یقه ی امین تو کف دستشه و با داد داره باهاش حرف میزنه….
امین اما خجالت زده سرش پایینه….
کثافت عوضی….حقته….
مولین: حرف بزن لعنتی….برا چی اون غلطو کردی….ها؟….مگه نمیدونستی این دختر شوهر داره….بچه داره….چی میخواستی ازش….میتمایل داشتی بی آبروش کنی؟….خودش کم بدبختی داره….ها؟….از بیچارگیش خجالت نکشیدی…..از اینکه تو غربت ازدواج کرده و تک و تنهاست خجالت نکشیدی…..تو مگه نمیدونی این دختر ولینته دستم….
دستاشو از یقش برمیداره و جوری بهش سیلی میزنه که من جای اون دردم میاد….
انگشتشو تهمشاهده کرد وار جلو صورتش تکون میده و با خشم میگه: دفعه ی دیگه ببینم حتی اسمشو به زبون نجست آوردی حرمت اینکه خواهرزادمی و نون نمک هم رو خوردیم میریزم دور و صاف و پوست کنده همه چی رو میزارم کف کف دست صادق و باباش….اونا خوب میدونن چه بلایی سرت بیارن بی وجود بی شرف……
بی توجه به سمانه که با بهت نگامون میکنه و امینی که هنوز دستش رو گونشه و زل زده به کف اتاق نزدیکم میشه و با گرفتن دستم از خونشون میزنیم بیرون…..
حس میکنم کف دستم میخواد کنده شه اینقده که محکم گراهی شده….
داخل خونه میشیم…کف دستمو ول میکنه و مستقیم سمت امید میره…برش میداره و میذارتش رو تخت لیلی و پتو رو روش مرتب میکنه….
برمیگرده تو سالن و بخاری رو کم میکنه و دوباره سمت آشپزخونه میره….
همه ی کاراش از رو برآشفتهته…مبشناسمش وقتی عصبیه گیر میده به کارای خونه و ریز به ریز انجامشون میده….
طرفش میرم و میگم: مامان؟…
انگار که منتظر همین یه کلمه ی من بود تا بار دیگر عصبی بشه…..
_ مامان و کوفت….مامان و زهر…مولین و درد…
سمتم میاد و با همون خشم ادامه میده: تو اصلا بیخود کردی راهی شدی اونجا…مگه نمیدونستی پسره میمیل داشتت….اصلا غلط کردی تنها موندی تو خونه که اون بیاد سروقتت….اگه یه بلایی سرت میاورد چی….اگه میزد و بدنتو کبود میکرد چی….اونوقت چی میتمایل داشتی جواب اون شوهر گردن کلفتت رو بدی…..هاا؟..میتمایل داشتی بار دیگر بیفته به جونت و دادگاه بازی در بیاره برامون….
قلبگیر از حرفاش سرمو میندازم پایین و آروم لب میزنم: الان که خدا رو شکر چیزی نشده…
_ اووووف خدا… از کف دست تو….برو به اون بچه شیر بده….الان چند ساعته مولینش دنبال تفریح و گردش بوده، به کل یادش راهی شده یه بچه هم داره….
شاکی نگاش میکنم و میگم: عه…مامان….
کفگیر تو کف دستشو بالا میاره و میگه: یعنی حقته با همین کفگیر بیفتم به جونت لیلا….
با بغض نگاش میکنم و قطره ی اشکم میچکه رو صورتم….
با دیدن چشمای خیسم خشمگینتش دود میشه و میره هوا…..جلو میاد و با باز کردن کف دستاش محکم بغلم میکنه….
_ آخه قربونت برم، دختر قشنگم، تو خودت از زیستنت خبر داری….میدونی چقده مصیبت کشیدی…باید بیش تر از اینها احتیاط کنی….دیگه مجرد نیستی، اصلا شاید شوهرت دوست نداشته باشه بری خونه خالت….اونم خاله ای که یه زمانی پسرش خواستگارت بوده….
بینیم و بالا میکشم و لب میزنم: میلاد اینجوری نیست….اون بهم اعتماد داره….
پیشونیم رو میبوسه و میگه: خب خدا رو شکر که اعتماد داره…اما خودتم باید از این اعتماد حفاظت کنی عزیزم……
همون لحظه موبایلم زنگ میخوره و اسم نفسم با دل های دورش به نمایش در میاد..
با نیش باز سمت اتاق میرم و میخوام جواب بدم که مولین تاکیدوار میگه: نری همه چی رو بذاری کف دست نفست و برا خودت شر درست کنی….
سرمو تکون میدم و میگم: باشه چشم…
وارد اتاق میشم و در و میبندم….
_ سلام عزیزقلبم….
صدای خستش قلبمو آتیش میزنه….
_ سلام به خانم خانما….احوال شریف…
میشینم رو تخت و دست امید و میگیرم تو دستم و میگم: کجایی میلاد؟….بمیرم خیلی خسته ای آره؟….
_ باور کن دارم میمیرم از خستگی…دو روزگار نخوابیدم و مشغول کارای شرکتم….یکی هم نیست یه لیوان آب دستم بده….
قلبم براش تنگ شده ولی خب هنوزم دوست دارم بمونم…برخلاف میلم میگم: میلاد میخوای خودم برگردم…هاا؟…میخوای؟…
_ نه….خودم همین چند روزگار میام دنبالت….از خودت چه خبر؟…بچم چطوره؟..قلبم براش یه ذره شده لیلا؟….
_ بچت هم خوبه…خوابیده…اینقد خوش خوابه که نگو….به قول مامانم میگه این خواب زیادش به مولین بزرگم راهی شده….
به حالت جدی و کشیده میگه: عجب……
میدونم دوست نداره حتی بگم یه ناخنش هم به خانواده ی ما راهی شده….اما خب یکمم عادت به گوش دادن این حرفا کنه بد نیست….
_ حالا هر وقت بیدار شد تصویری بگیر…قلبم براتون بسیار تنگیده….دیگه چه خبر؟...کجاها حرکت کردی؟…کجا ها اومدی؟…..
با همین تکه ی آخر جملش تپش دل میگیرم..اینقد میترسم که حس میکنم دوربین بهم وصل کرده……
_ بیشتر همین خونم دیگه…انگاری از اسیری برگشتم اینهمه ملاقات کننده دارم…
_ عه…واقعنی میگی؟…
_ اوهوم….
_ پس بهشدت عزیز بودی و من نمیدونستم…
میخندم و میگم: حالا دیگه قدرمو بدون….
_ ای به نگاه….بذار بیای یه قدردانی اساسی ازت میکنم….
میخندم و میگم: اوووف بخدا دلم میخواد پرواز کنم بیام….کجایی الان؟…
_ با اجازتون میخوام برم حموم؟…
_ تنهایی؟…
_ نه با سحر و سارا و ملیکا و مبینا…
با حرص لب میزنم: بی تربیت بی ادب….
قد بلند میخنده و میگه: دختراا بیاین صف ببندین نوبتیه….
_ میلااااد…
بازم میخنده و لب میزنه: جووووون……..لیلا یادت میاد تو وان چیکار میکردی برام….هاا؟…
خجالت میکشم و خوب یادمه کدوم بار رو میگه ولی با این وجود میگم: نه…من هیچ کاری نکردم که یادم بیاد….
_ عه عه…یادت نمیاد خم شده بودی تو آب و میذاشتم ده….
یه جیغ خفه میکشم و میگم: یعنی کف دستم بهت نرسه میلاد….بخدا بد بلایی سرت میارم….
اینبار قهقهه ش کشیده میشه….
هر چقدر من حرصی م…اون اما شاد و شنگوله….
زیر درخت های لیمو جای گرفتم و نق زدن های مولین رو به جون میخرم که دم به دیقه آوام میزنه و میگه برم داخل تا سرما نخوردم…..
تو حال و هوای خودمم که در حیات باز میشه و سمانه میاد داخل…..
کنارم میشینه و بدون حرفی به آسمون که تازه شروع کرده به باریدن نگاه میکنه…….
چند دقیقه ای تو خاموشی میگذره که بالاخره لب باز میکنه و میگه: تو رو خدا لیلا به کسی چیزی نگو…به خاله هم بگو به کسی چیزی نگه….تو چند روزگار دیگه میری ولی آتیش این ماجرا دامن ما رو میگیره….خودت میدونی صادق اگه بفهمه چه بلایی سر امین میاره….
میچرخم و بهش نگاه میکنم….دوست دیرینه ی من….اون تقصیری نداشت زیرا نمیدونست اصلا امین خونست….اون سیلی حقش نبود….
جلوتر میرم و بغلش میکنم….
_ ببخش سمانه که زدم تو گوشت….اصلا حالم خوب نبود تو هم که دیر اومدی هزار تا فکر اومد تو سرم…
از بغلم بیرون میاد و با اخم های در هم می پرسه: چه فکری مثلا؟…
_ نمیدونم من حالم خوب نبود….
ناباور سرشو تکون میده و میگه: خیلی خری لیلا…تو واقعا فکر کردی من زدم بیرون که خونه رو برا امین خالی کنم….آره؟…
_ من حالم خوب نبود که بشینم تجزیه تحلیل کنم چی به چیه….
_ اما من اگه رو به قبله باشم از بدحالی، هم همچنن فکری نمیکنم…اونم در مورد تو که عزیزترین و بهترین دوستمی…
محکم میزنه به بازوم و میگه: خااااک تو سرت کنن…..
کف دست میذارم رو جایی که زده و میگم: اووووف..سمانه مگه مریضی اینجور میزنی…..
میخواد قد بلند شه که کف دستشو میگیرم و نمیذارم….
_ بشین ببینم تو هم….
میشینه و اینبار خودش بغلم میکنه و آروم میزنه زیر گریه…..
رابطه ی ما بسیار محکمه… اینقد محکمه که نه تنها امین بلکه هیچ کس دیگه ای هم نمیتونه رفاقتمون رو بهم بزنه…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن